II SA/Wr 432/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski Sędzia WSA Ireneusz Dukiel (spr.) Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. K. o wyłączenie od orzekania Sędziego NSA Andrzeja Wawrzyniaka w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Wojewody D. z dnia 29 kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji organu I instancji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę postanawia: oddalić wniosek. J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Wojewody D. z dnia 29 kwietnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę przyłącza gazowego wraz z wewnętrzną instalacja gazową. Na rozprawie, która odbyła się w dniu 18 czerwca 2015 r. skarżący wniósł o wyłączenie od rozpoznawania niniejszej sprawy Sędziego NSA Andrzeja Wawrzyniaka, a nadto zobowiązał się złożyć na piśmie w terminie 14 dni uzasadnienie zgłoszonego wniosku. W piśmie wniesionym w dniu 29 czerwca 2015 r. skarżący, powołując się na przepis art. 45 ust. 1 Konstytucji RP wyjaśnił, że każdy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd, a poszanowaniu wskazanych wartości służy instytucja wyłączenia sędziego. Skarżący wyjaśnił, że niniejsza sprawa toczy się przed tutejszym Sądem, z winy Sądu, już ponad 18 lat. Podniósł, że w sprawie zawisłej pod sygn. akt II SAB/Wr 18/07, objęty niniejszym wnioskiem sędzia, jako sędzia sprawozdawca w uzasadnieniu orzeczenia skłamał, że organ wydał decyzję. W dniu 30 czerwca 2015 r. Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak oświadczył, że w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., ani inne tego rodzaju, które mogłyby wywołać wątpliwości co do ich bezstronności (art. 19 p.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 18 i art. 19 p.p.s.a., wyłączenie sędziego od orzekania w sprawie sądowo-administracyjnej może nastąpić z mocy samej ustawy, na żądanie sędziego bądź na wniosek strony. Przyczyny wyłączenia z mocy ustawy zostały enumeratywnie wymienione w art. 18 p.p.s.a. W związku z tym, że tworzą one katalog zamknięty, nie jest możliwe stosowanie w tym zakresie wykładni rozszerzającej. Tym samym, nie można wyłączyć sędziego z mocy ustawy w przypadkach innych niż przewidziane przez ustawodawcę, bez względu na subiektywne odczucia osób występujących w sprawie. Niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 p.p.s.a., w myśl art. 19 p.p.s.a., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Podkreślenia przy tym wymaga, że charakter instytucji wyłączenia sędziego jest oczywisty i sprowadza się do eliminowania wszelkich przyczyn, które mogłyby skutkować pojawieniem się jakichkolwiek wątpliwości, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego przy rozpoznawaniu konkretnej sprawy. W tym zakresie istota wyłączenia sędziego w oparciu o przesłanki bezwzględne wymienione enumeratywnie w art. 18 p.p.s.a., jak też w oparciu o przesłanki względne z art. 19 p.p.s.a., jest taka sama. Ma ona zapewnić jak najpełniejszą realizację zagwarantowanego, między innymi na gruncie Konstytucji RP, prawa do sądu, poprzez stworzenie warunków umożliwiających każdemu rozpatrzenia jego sprawy przez niezależny, bezstronny i niezawisły sąd. Wskazano przy tym, że podstawą wyłączenia sędziego nie mogą być jedynie gołosłowne twierdzenia i subiektywne przekonanie. Konieczne jest bowiem wskazanie konkretnych okoliczności, czy to wymienionych enumeratywnie w art. 18 ustawy, czy też innych, z których wynika, że istnieją wątpliwości co do bezstronności tego sędziego zgodnie z treścią art. 19 p.p.s.a (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2009 r., sygn. akt I OZ 100/09). Mając zatem na względzie okoliczności niniejszej sprawy i wskazane regulacje normatywne Sąd uznał, że wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Wnioskodawca bowiem nie podał żadnych okoliczności faktycznych uzasadniających wyłączenie sędziego od rozpoznawania sprawy. Wbrew jego twierdzeniom podstawą wyłączenia, w świetle przesłanek wyłączenia sędziego od rozpoznawania sprawy, nie może być udział sędziego w innej sprawie, wszczętej jego skargą, ani też merytoryczne jej rozpoznanie. Zdaniem tutejszego Sądu powzięta przez wnioskodawcę wątpliwość co do bezstronności sędziego wynika tylko z jego subiektywnego przeświadczenia i nie stanowi wystarczającej przesłanki do zastosowania art. 19 p.p.s.a. Zważyć nadto należy, że w złożonym oświadczeniu sędzia, wyjaśnił, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., dające podstawę do ich wyłączenia od rozpoznawania niniejszej sprawy. Wobec zatem braku faktycznych i prawnych przesłanek wyłączenia sędziego należało, na podstawie art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a., orzec jak w sentencji postanowienia.