II SA/Wr 497/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek Sędziowie Sędzia WSA Alicja Palus Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak – spr. Protokolant asystent sędziego Malwina Jaworska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 11 października 2011 r. sprawy ze skargi A. L. i Z. L. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie robót budowlanych polegających na wykonaniu instalacji c.o. oddala skargę. Decyzją z dnia[...]r. (Nr[...]) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z., działając na podstawie art. 105 KPA, umorzył postępowanie administracyjne w sprawie robót budowlanych obejmujących instalacje c.o. wykonanych w lokalu nr [...] przy ul. S. w Z. W motywach podjętego rozstrzygnięcia organ I instancji wskazał, że w dniu 19 maja 2010 r. zostało wszczęte postępowanie administracyjne w sprawie robót budowlanych obejmujących instalacje c.o. wykonanych w lokalu Nr [...]przy ul. S. w Z., którego właścicielem jest J. F. W toku prowadzonego postępowania, w dniu 27 maja 2010 r. została przeprowadzona wizja lokalna, podczas której stwierdzono, że w kuchni tego lokalu znajduje się nowy, gazowy piec dwufunkcyjny. Na podstawie uzyskanych od Starosty Powiatowego w Z. informacji ustalono, że brak jest dokumentacji projektowej oraz że wydana została w dniu [...]r. decyzja o pozwoleniu na budowę (Nr[...]), a nadto, że J. F. dostarczył projekt budowlany instalacji. W znajdujących się w dyspozycji Starostwa dokumentach odnaleziono również zawiadomienie z dnia [...] r. o przyjęciu zakończenia budowy. W dalszej części uzasadnienia podkreślono, że w sprawie mieszkania nr [...] i [...] zostało wszczęte osobne postępowanie, a nadto, że decyzją z dnia [...] r. umorzono postępowania w niniejszej sprawie, które to rozstrzygnięcie zostało uchylone decyzją D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...]r. Rozpoznając ponownie niniejszą sprawę organ I instancji stwierdził, że inwestor uzyskał decyzję o pozwoleniu na budowę z dnia [...] r. oraz wydane zostało w dniu [...] r. zawiadomienie o przyjęciu zgłoszenia zakończenia budowy. W wyniku przeprowadzonej w dniu [...] r. wizji lokalnej ustalono, że piec gazowy dwufunkcyjny jest podpięty prawidłowo do przewodu dymowego, odprowadzenie i doprowadzenie powietrza do pomieszczenia, w którym znajduje się piec zostało wykonane prawidłowo, a instalacja została wykonana zgodnie z dokumentacją. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła A. i Z. L., wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu odwołania skarżący zarzucili, że w toku prowadzonego postępowania organ I instancji uniemożliwił im zapoznanie się z zebranymi w sprawie dowodami, a nadto, że nie brali udziału w wizji lokalnej, chociaż "oczekiwali na nią dłużej niż określono to w piśmie". Oświadczyli, że nie wnoszą zastrzeżeń co do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę oraz instalacji tych urządzeń w lokalach [...] i [...] oraz że nie negują dokonanego przeglądu instalacji gazowej przeprowadzonej przez G. K. w dniu [...] r., jakkolwiek wiedzą, iż nie był on uprawniony do wydania opinii w zakresie prawidłowości instalacji urządzeń c.o. do przewodów dymowych. Następnie odwołujący się wskazali, że w dniu [...] r. został przeprowadzony przez kominiarza, przy uczestnictwie Z. L., przegląd przewodów kominowych i z wyrażonej przez kominiarza ustnej opinii wynika, że "są nieprawidłowości w podłączeniu co do przewodu dymowego m3-kuchennego", które muszą zostać usunięte. Skarżący podnieśli ponadto, że organ I instancji nie odniósł się do zarzutów zawartych w decyzji D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., jak też nie ustosunkował się do problemu związanego z nieprawidłowościami funkcjonowania urządzeń grzewczych w lokalu odwołujących się, gdzie wyłączono z przewodu kuchennego - kuchnię, a następnie podłączono ją do przewodu piecowego. Zarzucili, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. nie odniósł się do ich pisma z dnia [...]r., w którym "proponowali rozwiązanie trwającego problemu". Decyzją z dnia [...] r. (Nr[...]), podjętą na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 KPA, D.Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że zgromadzone w toku postępowania dokumenty, potwierdzają, iż sporną instalację wykonano na podstawie ostatecznej decyzji Starosty Z. z dnia [...] r. udzielającej J. F. pozwolenia na budowę wewnętrznej instalacji gazu w lokalu nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. S. [...] w Z., która to decyzja nie została wyeliminowana z obrotu prawnego. Nie zaistniały więc jakiekolwiek przeszkody w jej realizacji. Okoliczność ta – w opinii organu – ma kluczowe znaczenie dla bytu przedmiotowego postępowania, bowiem jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 29 czerwca 2009 r. (sygn. akt II SA/Wr 249/09): "o ile inwestor wykona roboty budowlane zgodnie z ustaleniami i warunkami pozwolenia oraz w okresie ważności pozwolenia budowlanego, nie można zarzucić inwestorowi realizacji tych robót niezgodnie z przepisami". Wobec powyższego uznano, że skoro J. F. zrealizował przedmiotową inwestycję w oparciu o uzyskaną uprzednio decyzję właściwego organu oraz zgodnie z zatwierdzonym tą decyzją projektem instalacji, którą to okoliczność potwierdził organ I instancji w toku dokonanych w dniu [...] r. oględzin, to uznać należy, iż nie można czynić mu zarzutu naruszenia przepisów. Następnie organ II instancji wskazał, że inwestor uczynił zadość warunkom uzyskanego pozwolenia i zgłosił fakt zakończenia robót budowlanych, a Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. nie wniósł do tego zgłoszenia sprzeciwu, dopuszczając tym samym wykonaną instalację do użytku. Zaniechanie zatem przez właściwy organ skorzystania w ustawowym terminie z przysługującego mu prawa wniesienia sprzeciwu do zawiadomienia o zakończeniu budowy oznacza, że w ocenie tego organu efekt wykonanych robót budowlanych spełnia kryteria uzasadniające przystąpienie do użytkowania, a jednocześnie przesądza o niedopuszczalności prowadzenia w stosunku do tych robót postępowania naprawczego (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 25 marca 2009 r., sygn. akt II SA/Wr 474/08). Wskazano przy tym, że nie bez znaczenia pozostaje fakt, iż interwencja skarżących miała miejsce nie w toku prowadzenia inwestycji ani też tuż po jej zrealizowaniu, lecz dopiero po upływie trzech lat od momentu ukończenia robót. Zdaniem organu, stanowi to dodatkowy argument przemawiający za uznaniem spornych robót za wykonane legalnie oraz w sposób prawidłowy i umożliwiający bezpieczne użytkowanie powstałej instalacji. Odnosząc się do zarzutów odwołania organ II instancji podał, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy przeczy twierdzeniu odwołujących się, jakoby postępowanie prowadzone było bez ich udziału. Podkreślono przy tym, że stawiając się w inspektoracie powiatowym w dniu [...] r. skarżący nie dochowali zakreślonego przez organ I instancji w zawiadomieniu z dnia [... ]r. 7-dniowego terminu na skorzystanie z prawa wglądu w akta sprawy. Ze zwrotnych potwierdzeń odbioru wynika bowiem, że zawiadomienie zostało doręczone obojgu skarżącym w dniu [...] r., a zatem skarżący mieli możliwość realizacji przysługujących im uprawnień do dnia [...] r. Za nieistotny przy tym organ II instancji uznał fakt, że zawierające stosowne zawiadomienia przesyłki nie zostały odebrane przez skarżących osobiście. W opinii D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, wyrażona ustanie opinia kominiarska, na którą powołują się skarżący w odwołaniu, nie może stanowić dowodu w sprawie, gdyż niemożliwa jest weryfikacja opinii nie będącej dokumentem, a tym samym ustosunkowanie się przez organ do jej treści. Załączony natomiast do akt sprawy protokół z oględzin z dnia [...] r. stanowi dowód na okoliczność ich przeprowadzenia i w ocenie organu odwoławczego brak jest podstaw do poddawania w wątpliwość jego prawdziwości. Uzasadnia to tym bardziej fakt, że wątpliwości skarżących odnośnie do prawidłowości wykonanej przez J. F. instalacji nie zostały przez nich w żaden sposób uprawdopodobnione, tak samo, jak wpływ spornej inwestycji na dostrzeżone przez skarżących w ich lokalu nieprawidłowości dotyczące funkcjonowania urządzeń grzewczych, które mogą wynikać - z uwagi na upływ znacznego okresu od zakończenia przedmiotowej inwestycji - na przykład z technicznego zużycia obiektu lub jego części w procesie eksploatacji. Organ II instancji podkreślił, że niniejsze postępowanie dotyczy wyłącznie instalacji c.o. wykonanej w lokalu nr[...], a zatem kwestia funkcjonowania urządzeń grzewczych w lokalu odwołujących się, to jest w lokalu nr[...], wykracza poza zakres postępowania, w którym zapadła kwestionowana decyzja. Organy nadzoru budowlanego nie są ani upoważnione, ani też zobowiązane do zajmowania w ramach danego postępowania stanowiska w kwestiach wykraczających poza jego zakres. Wspomniane zagadnienie może zostać rozpatrzone w ewentualnym postępowaniu odrębnym. Analogicznie uznano, że organ I instancji nie był zobligowany do ustosunkowania się w zaskarżonym rozstrzygnięciu do decyzji D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr[...] , jak również do pisma skarżącej z dnia [...] r., gdyż dotyczą one postępowania prowadzonego w innym przedmiocie. Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu złożyli A. L. i Z. L., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji – z uwagi na fakt, że "decyzje o warunkach instalacji c.o. gaz w lokalach [...] i [...] w budynku przy ul. S. [...] w Z. są niezgodne z prawem budowlanym i naruszają poczucie sprawiedliwości społecznej". W uzasadnieniu skarżący podkreślili, że zostali skrzywdzeni wyżej wymienioną decyzją, gdyż w należącym do nich lokalu nr [...] nie mogą w sposób bezpieczny korzystać z urządzenia kuchennego, bowiem ulatnia się czad. Nie zostali nadto poinformowani o zamiarze instalacji c.o. do przewodu dymowego nr[...], "który jest przeznaczony jako przewód kuchenny". Zdaniem skarżących, przedmiotowa inwestycja stanowi zagrożenie, a potwierdza to fakt braku jej odbioru przez Zakład Gazowniczy w Z. Skarżący podkreślili przy tym, że wielokrotnie, także przed [...] r., interweniowali w sprawie niewłaściwej instalacji gazowej, a wcześniej instalacji c.o. "na opał", która również uniemożliwiała właściwe korzystanie z urządzeń grzewczych w należącym do nich lokalu. Skarżący wywodzili następnie, że pozbawieni zostali możliwości czynnego udziału w postępowaniu, w tym prawa do wypowiedzenia się, "choć swoje racje wielokrotnie przedstawiali" organowi nadzoru budowlanego stopnia powiatowego. Czują się nadto pokrzywdzeni zaistniałym stanem rzeczy, gdyż to w ich lokalu dokonano zmian polegających na wymontowaniu trzonu kuchennego z przewodu nr [...] do tego służącego i wmontowaniu go do przewodu nr [...] wraz z piecem, co też zostało zakwestionowane przez mistrza kominiarskiego w protokole[...]. Wątpliwość skarżących budziło także dokonanie odbioru omawianej instalacji przez PINB w Z., który nie wniósł sprzeciwu "do tak zainstalowanych urządzeń, gdzie zgodnie z przeznaczeniem winien znajdować się trzon kuchenny". Powołują się przy tym na ustną opinię kominiarską, wskazując, że nie posiadają jednak protokołu na okoliczności w niej ustalone, gdyż "zleceniodawcą był p. Ż.". Skarżący ponadto uznali za niepełny protokół kontroli omawianych urządzeń z dnia [...]r., przeprowadzonej przez przedstawicieli PINB w Z., wywodząc, że "nie wykazuje do jakiego przewodu dymowego dokonano instalacji". Stwierdzili przy tym, że istotą tej kontroli winno być sprawdzenie prawidłowego podłączenia do właściwego przewodu dymowego. Tymczasem w rozpoznawanej pracownik PINB stwierdził na zapytanie skarżącej, że "nie wie do jakiego przewodu, ale uważa, że jest dobrze". W tej sytuacji skarżący zwrócili się o udostępnienie dokumentacji związanej z instalacją, jednakże jej nie otrzymali. Skarżący podnieśli, że posiadając plany przewodów dymowych budynku przy ul. S. [...] proponowali Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Z. sposób rozwiązania problemu, jednakże brak było odzewu ze strony organu. Wskazali także, że szereg decyzji umarzających, wydawanych przez ten organ, było uchylanych jako niezgodne z prawem przez D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W., a na uwagę zasługuje decyzja organu II instancji z dnia [...] r. nr[...] , uchylająca w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. nr[...], dotyczącą lokalu nr[...]. W odpowiedzi na skargę D.Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację i wywody prawne zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne właściwe są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Zgodnie zaś z art. 151 powyższej ustawy, w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala. Mając na uwadze tak zakreśloną kognicję Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu stwierdził, iż w niniejszej sprawie nie doszło do uchybień uprawniających do wyeliminowania z obrotu prawnego kwestionowanego rozstrzygnięcia. W ocenie Sądu bowiem czynności organów właściwych instancyjnie, orzekających w rozpoznawanej sprawie w omawianym powyżej zakresie zostały dokonane prawidłowo, a podjętym przez nie decyzjom nie można zarzucić wadliwości, skutkującej koniecznością wyeliminowania ich z obrotu prawnego. Kontroli tutejszego Sądu podlegała decyzja D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. (Nr[...]), utrzymująca w mocy - podjętą na podstawie art. 105 KPA - decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...] r. (Nr[...] ) w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie robót budowlanych obejmujących instalacje c.o. wykonanych w lokalu nr [...] przy ul. S. w Z. Oceniając prawidłowość zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji należy przede wszystkim wyjaśnić, że stosownie do postanowień art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t.jedn. Dz.U. z 2010r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.), roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29 – 31. A contrario – uzyskanie ostatecznej decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę skutkuje tym, że objętemu zamiarem inwestycyjnym przedsięwzięciu nie można postawić zarzutu samowoli budowlanej. Istotą bowiem sprawy o udzielenie pozwolenia na budowę jest wyrażenie przez powołany do tego organ administracji zgody na rozpoczęcie zamierzonych przez inwestora robót budowlanych, co też oznacza, że decyzja o pozwoleniu na budowę ma charakter decyzji uprawniającej inwestora do rozpoczęcia robót (por. wyrok NSA z dnia 25 kwietnia 2008 r. sygn. akt II OSK 333/07). Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że inwestor uzyskał decyzję uprawniającą do podjęcia robót budowlanych. W aktach znajduje się bowiem decyzja Starosty Z. z dnia [...] r. (Nr[...]), którą zatwierdzono projekt budowlany i udzielono J. F. pozwolenia na budowę obejmującego budowę wewnętrznej instalacji gazu w lokalu nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. S. [...] w Z. na działce nr[...]. Nadto w jej osnowie wskazano, że jakkolwiek inwestor nie jest zobowiązany do uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektów budowlanych, to jednak winien zawiadomić właściwy organ nadzoru budowlanego, co najmniej 21 dni przed zamierzonym terminem przystąpienia do użytkowania, o zakończeniu budowy/robót budowlanych. Również temu warunkowi sprostał inwestor, co poświadcza znajdujące się w aktach niniejszej sprawy pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...]r. potwierdzające, że do tegoż organu wpłynęło zgłoszenie o zakończeniu robót polegających na wewnętrznej instalacji gazu w lokalu nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. S. [...] w Z. Inspektor nadzoru budowlanego stopnia powiatowego wskazał nadto, że nie wnosi sprzeciwu do tegoż zgłoszenia. Powyższa konstatacja prowadzi do wniosku, że w realiach rozpoznawanej sprawy inwestor uczynił zadość tak dyspozycji wynikającej z art. 28 ustawy - Prawa budowlanego, jak i zawartej w art. 54 tej ustawy, stanowiącej, że do użytkowania obiektu budowlanego, na którego wzniesienie jest wymagane pozwolenie na budowę, można przystąpić, z zastrzeżeniem art. 55 i 57, po zawiadomieniu właściwego organu o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten, w terminie 21 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, nie zgłosi sprzeciwu w drodze decyzji. Skoro zatem inwestor uzyskał wymaganą decyzję o pozwoleniu na budowę, a następnie dopełnił zapisanego w tej decyzji obowiązku zgłoszenia zakończenia prowadzonych robót właściwemu organowi, który to nie złożył sprzeciwu, to w żadnej mierze nie można zarzucić inwestorowi działania w warunkach samowoli. Co więcej – brak w realiach rozpoznawanej sprawy sprzeciwu organu – jak słusznie zauważył D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. - pozwala przyjąć, że niniejsza inwestycja spełnia kryteria uzasadniające przystąpienie do użytkowania. Prawidłowość wykonania przedmiotowych prac została potwierdzona w toku prowadzonego postępowania. Z protokołu oględzin przeprowadzonych w dniu [...] r. wynika, że piec gazowy dwufunkcyjny jest prawidłowo podpięty do przewodu dymowego, szczelne jest doprowadzenie powietrza do pomieszczenia, w którym znajduje się piec, a nadto, że instalacja została wykonana zgodnie z dokumentacją. W świetle zatem powyższego nie znajdują potwierdzenia zarzuty skarżących co do wadliwości wykonanych prac. Wskazać przy tym należy, że w toku ustalania zaistniałego w sprawie stanu faktycznego organy nie mogły opierać się na niczym niepotwierdzonych wskazaniach skarżących odnośnie do stanowiska wyrażonego w ustnej opinii kominiarskiej. Bardziej miarodajny w tym względzie jest protokół z oględzin, o których terminie przeprowadzenia zawiadomiono stronę skarżącą. Stanowi on bowiem dokument stwierdzający fakt ich przeprowadzenie oraz zakres dokonanych ustaleń. Dowód z oględzin jest środkiem dowodowym, który organ obowiązany był wziąć pod uwagę rozpoznając niniejszą sprawę. W tym kontekście wskazać należy na brak spójności i konsekwencji prezentowanego przez skarżących stanowiska względem przeprowadzenia w niniejszej sprawie dowodu z oględzin. W odwołaniu podnoszą bowiem, że nie brali udziału w przeprowadzonej w dniu [...] r. "wizji mimo, że oczekiwali na nią dłużej niż określono to w piśmie (g.11.00-11.30)", natomiast w złożonej skardze zarzucają niepełność spisanego z tej wizji protokołu oraz podnoszą zarzuty względem nieprawidłowości jej przeprowadzenia, podając, iż: "Istotą tej kontroli winno być sprawdzenie prawidłowego podłączenia do właściwego przewodu dymowego. Pracownik PINB stwierdził na zapytanie skarżącej, że nie wie do jakiego przewodu, ale uważa, że jest dobrze". Taki zapis sugeruje uczestnictwo skarżącej w przeprowadzonej wizji. W realiach niniejszej sprawy nie można podzielić twierdzeń skarżących co do braku możliwości wypowiedzenia się oraz przedstawienia swojego stanowiska w sprawie. Podkreślić bowiem należy, że skarżąca została poinformowana o terminie planowanych oględzin, a nadto Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. pismem z dnia [...] r. powiadomił A. i Z. L. o przysługującym i prawie zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, czym wypełnił dyspozycję art. 10 KPA, statuującą zasadę czynnego udziału strony w postępowaniu. Podstawy uchylenia zaskarżonej decyzji nie może także stanowić sam fakt uchylania przez organ odwoławczy podejmowanych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. decyzji umarzających postępowania, w tym wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji nr [...] , gdyż rozstrzygnięcia te wydawane były w innych, niezależnych od niniejszego postępowania, przedmiotach. Pozostają więc poza zakresem rozpoznawanej sprawy, w której organy zobligowane były do dokonania samodzielnych ustaleń. Podkreślić przy tym wypada, że także wskazane przez skarżących nieprawidłowości funkcjonowania urządzeń grzewczych w należącym do nich lokalu nr [...] nie mogły zostać wzięte pod uwagę w niniejszym postępowaniu, gdyż także one wykraczają poza zakres postępowania, w którym zapadła kwestionowana decyzja, tj. w przedmiocie robót budowlanych polegających na wykonaniu, w zlokalizowanym w budynku przy ul. S. [...] w Z. lokalu mieszkalnym nr[...], instalacji c.o. Konkludując, skoro w rozpoznawanej sprawie – przeprowadzone zgodnie z regulacjami wynikającymi z Kodeksu postępowania administracyjnego – postępowanie wykazało, że przedmiotowa inwestycja zrealizowana została legalnie oraz brak jest podstaw do stwierdzenia wadliwości wykonanych robót budowlanych, to zasadnym było umorzenie niniejszego postępowania, stosownie do art. 105 § 1 KPA, stanowiącego, że gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Sprawa administracyjna jest bezprzedmiotowa w rozumieniu powyższego przepisu wtedy, gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej, w formie decyzji administracyjnej, ingerencji organu administracyjnego. Wówczas jakiekolwiek rozstrzygnięcie merytoryczne pozytywne, czy negatywne staje się prawnie niedopuszczalne (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lutego 2006 r., I OSK 967/05, LEX nr 201507). W rozpoznawanej sprawie, uwzględniając zebrany materiał dowodowy, nie ma wątpliwości, iż brak jest podstaw do wydania decyzji merytorycznej, co motywuje zasadność podjętego przez organy rozstrzygnięcia. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd - na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - oddalił skargę.