II SA/Wr 538/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz (sprawozdawca), Sędzia NSA Julia Szczygielska, Sędzia WSA Alicja Palus, Protokolant Patrycja Kikosicka-Jędrzejczak, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 stycznia 2008r. sprawy ze skargi Wojewody D. na uchwałę Rady Miejskiej S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zmiany uchwały nr [...] Rady Miejskiej w S. z dnia 23 kwietnia 2007r. w sprawie określenia zasad sprzedaży lokali i budynków użytkowych na rzecz najemców lub dzierżawców I. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały, II. orzeka, że zaskarżona uchwała w powyższej części nie może być wykonana; III. zasądza od Rady Miejskiej S. na rzecz strony skarżącej kwotę 240zł (słownie: dwieście czterdzieści zł) tytułem kosztów postępowania sądowego Wojewoda D. wniósł na podstawie art. 93 ust.1 i 2 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) o stwierdzenie nieważności uchwały Rady Miejskiej w S. z dnia 11 czerwca 2007r. nr [...] zmieniającej uchwałę nr [...]z dnia 23 kwietnia 2007r. w sprawie określenia zasad sprzedaży lokali i budynków użytkowych na rzecz najemców lub dzierżawców – z powodu istotnego naruszenia art. 2 i 7 Konstytucji, art. 92 ust. 1 u.s.g., art. 70 ust.3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.) i art. 353¹ kodeksu cywilnego. W uzasadnieniu organ podał, że przedmiotową uchwałą Rada nadała nowe brzmienie §5 ust. 3 uchwały z dnia 23 kwietnia 2007r., uprzednio unieważnionego rozstrzygnięciem nadzorczym, oraz skreśliła (uchyliła) przepisy §3, §4 ust. 3 i 4, §5 ust. 1, 2 i 4 oraz §6 tejże uchwały, również objęte tym rozstrzygnięciem nadzorczym. Nowe brzmienie §5 ust. 3 uchwały z 23.04.2007r. stanowiło powtórzenie oraz modyfikację art. 70 ust. 3 u.g.n. oraz naruszyło zasadę swobody umów. Skreślenie przepisów już wyeliminowanych z obrotu prawnego przez rozstrzygnięcie nadzorcze, nie miało podstawy prawnej. W odpowiedzi na skargę Gmina oświadczyła, że uwzględnia skargę w całości, jednak nie ma potrzeby podejmowania uchwały w tym przedmiocie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Według §1 pkt 3b zaskarżonej uchwały, przepis §5 ust. 3 uchwały z dnia 23.04.2007r. otrzymał brzmienie "Rozłożona na raty nie spłacona część ceny podlega oprocentowaniu przy zastosowaniu stopy procentowej równej stopie redyskonta weksli stosowanej przez NBP, od daty zawarcia umowy w formie aktu notarialnego". W porównaniu do treści art. 70 ust. 3 u.g.n., w uchwale dokonano, oprócz zmiany redakcyjnej, uzupełnienia tego przepisu ustawowego o ustanowienie momentu początkowego płatności odsetek. Jak wiadomo, akty prawa miejscowego mają charakter wykonawczy do ustawy (art. 94 Konstytucji, art. 40 ust. 1 u.s.g.) i nie powinny modyfikować przepisów ustawy, zaś powtórzenia ustawy, o ile są konieczne, powinny być dosłowne (patrz Zasady techniki prawodawczej Dz. U. z 2002r. Nr 100, poz. 908 i Komentarz do tych zasad S. Wronkowska, M. Zieliński wyd. 2004 s.32, 238, 271). Trafnie zatem obie strony wywodziły, że kwestionowany przepis uchwały, przytoczony niezgodnie z art. 70 ust. 3 u.g.n., jako sprzeczny z prawem jest nieważny (art. 91 ust. 1 u.s.g.). Ustanowienie reguł wymagalności odsetek od nieuiszczonej części ceny stanowiło materię ustawową, zaś wskazanie daty początkowej, terminu płatności odsetek, rzeczywiście w niedopuszczalny sposób ingerowało w materię pozostawioną do rozstrzygnięcia stronom konkretnych umów cywilnoprawnych. Organ nadzoru przed podjęciem przez Radę uchwały o skreśleniu pozostałych wymienionych w niej fragmentów uchwały z dnia 23.04.2007r. orzekł o ich nieważności oraz doręczył Gminie to rozstrzygnięcie nadzorcze, co wywołało skutek w postaci wstrzymania wykonania uchwały w tej części (art. 91 ust. 1 i art. 92 ust. 1 u.s.g.). Podjęcie przez Radę uchwały o skreśleniu (uchyleniu) przepisów uznanych uprzednio za nieważne, prowadziło do niedopuszczalnego wkroczenia w ustawowe procedury eliminowania z obrotu prawnego uchwał sprzecznych z prawem oraz niedopuszczalnej próby zmodyfikowania skutku prawnego nieważności uchwały. Rada utraciła kompetencje do decydowania o bycie prawnym wskazanych fragmentów uchwały w momencie podjęcia rozstrzygnięcia nadzorczego, zaś odnosząc się do tego aktu nadzoru, chociażby pośrednio ,mogła co najwyżej podjąć uchwałę o jego zaskarżeniu do Sądu administracyjnego, a w przeciwnym razie mogła jedynie podporządkować się skutkom prawnym tego aktu. Postępując inaczej Gmina naruszyła w sposób istotny nie tylko przepisy i zasady ogólne powołane w skardze, ale przede wszystkim powołane już wyżej ogólne podstawy prawne wydawania aktów prawa miejscowego. Dlatego i zgodnie z art. 147§1, art. 152 i art. 200 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie. J.T. 05.02.08r.