II SA/Wr 550/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 25 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II skargi A. T., A. P.-D., B. J., B. P.-S., D. M., A. M., D. O., E. H., E. P., G. A., H. T., H. B., J. O., K. A., K. O., K. O., M. W., M. N., M. O., N. T., P. P., R. O., R. A., S. J., S. N., T. A.-O., W. S., K. S., Z. R., M. J. na decyzję Wojewody D. z dnia 27 czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie o zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielania pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego, czterolokalowego postanawia: odrzucić skargę w części dotyczącej A. P.-D., B. J., A. M., D. M., D. O., E. H., E. P., G. A., H. B., J. O., K. A., K. O., K. O., M. W., M. N., P. P., R. O., S. J., S. N., T. A.-O., Z. R., K. S.. W dniu 27 sierpnia 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynęła skarga na decyzję Wojewody D. z dnia 27 czerwca 2012 r. nr [...] w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielania pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego, czterolokalowego. W nagłówku skargi wymienieni zostali: W. S., N. T., Z. R., H. T., A. T., B. P.-S., E. P., P. P., A. P.-D., K. O., H. B., E. S., W. S., A. M., D. M., R. A., T. A.-O., G. A., K.A., M. W., E. H., J.O., K. O., M. N., S. N., B. J., S. J., R. O., D. O., M. O.. Natomiast pod skargą podpisali się: K. O., D. O., R. O., W. S., R. A., E. P., A. P.-D., P. P., A. M., B. J., S. J., N.T., H. T., A. T., B. P.-S., K. S.. Do skargi został dołączony dowód wpłaty przez W. S. wpisu od skargi w wysokości 500 zł. Wykonując zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II z dnia 27 sierpnia 2012 r.: E. P., A.P.-D., P. P., K. O., H. B., R. O., D. O., E. H., E. S., W. S., A.M., D. M., M. N., S.N., B. J., S. J., M.W. zostali wezwani do uiszczenia wpisu od skargi - w kasie Sądu bądź na wskazany rachunek bankowy - z pouczeniem, że nieuiszczenie wpisu w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia spowoduje odrzucenie skargi. Wydanym w tym samym dniu zarządzeniem wezwano, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem jej odrzucenia, o podpisanie skargi w siedzibie Sądu oraz do nadesłania 4 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, wskazując, że nadesłanie odpisów skargi przez jednego ze skarżących zwalania z tego obowiązku pozostałe osoby: Z. R., E. S., W. S., D. M., A. M., T. A.-O., G. A., K. A., M. W., E. H., J. O., K. O., M. N., S. N., H. B.. Natomiast: W. S., R. O., D. O., E. P., P. P., A. P.-D., B.J., S. J., W. S., N. T., H. T., A. T., B. P.-S., R. A., M.O., K.O. wezwano pod rygorem odrzucenia skargi do nadesłania 4 odpisów poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, wskazując, że nadesłanie odpisów skargi przez jednego ze skarżących zwalania z tego obowiązku pozostałe osoby. Ponadto W. S. został wezwany o wskazanie, czy nie wymieniona w nagłówku skargi – K. S. jest stroną skarżącą oraz podania jej adresu. B. J. i S. J. w pismach z dnia 18 września 2012 r. złożyli tożsame oświadczenia o cofnięciu skargi. Natomiast w złożonych w tym samym dniu pismach W. S. oraz E. S. oświadczyli, że uznali decyzję Wojewody D. z dnia 27 czerwca 2012 r. nr [...] za słuszną i ostateczną. Stąd nie wnosili na nią żadnej skargi ani indywidualnie, ani zbiorowo. Natomiast przy piśmie z dnia 18 września 2012 r. W. S. przesłał 4 egzemplarze skargi wraz z adresem skarżącej K.S.. Z dokumentacji księgowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, dotyczącej opłat sądowych wynika, że żaden z wezwanych do uiszczenia wpisu skarżący nie uiścił wpis od skargi. Zarządzeniem z dnia 25 października 2012 r. E. S. i W. S. błędnie wpisani jako strona skarżąca zostali wpisani jako uczestnicy postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jako kwalifikowane pismo w postępowaniu sądowym powinna spełniać wymogi określone przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej zwana "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 skarga powinna zawierać podpis strony lub pełnomocnika, natomiast stosownie do art. 47 § 1 p.p.s.a. należy do niej dołączyć odpowiednią liczbę odpisów wraz z załącznikami, dla doręczenia ich pozostałym stronom. Jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jej uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia (art. 49 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Natomiast jeżeli pismo podlegające opłacie sądowej nie zostało należycie opłacone przewodniczący wzywa obowiązanego, aby należną opłatę uiścił w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, ponieważ wobec braku opłaty sądowej Sąd nie podejmie żadnej czynności (art. 220 § 1 i § 3, art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a.). Zobowiązanym do uiszczenia wpisu jest ten, kto wnosi skargę do sądu. Zgodnie z art. 57 § 2 i art. 51 p.p.s.a. kilku uprawnionych do wniesienia skargi może w jednej sprawie występować w roli skarżących, jeżeli ich skargi dotyczą tej samej decyzji. Mają wówczas możliwość wniesienia skargi w jednym piśmie. W takim jednak przypadku skarżący obowiązani są do oddzielnego uiszczenia wpisu od skargi, jeżeli ich uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia nie są wspólne (art. 214 § 2 p.p.s.a.). Wyrażona w art. 214 § 2 p.p.s.a. zasada wskazuje, że jednej opłacie podlegają jedynie te skargi, w których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne dla wszystkich skarżących. Natomiast w przypadku współuczestnictwa formalnego każda z osób wnoszących pismo uiszcza opłatę oddzielnie, stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 25 kwietnia 2008 r., II OZ 371/08, Legalis, skargi na decyzję o ustaleniu lokalizacji odcinka krajowej drogi ekspresowej złożone przez właścicieli różnych nieruchomości, mimo wniesienia ich w jednym piśmie, podlegają odrębnemu wpisowi w pełnej wysokości, a obowiązek ten dotyczy każdego ze skarżących stosownie do art. 214 § 2 zd. 2 p.p.s.a, z tym że w przypadku małżonków będących właścicielami jednej nieruchomości uiszczenie wpisu przez jedno z nich zwalnia drugie z małżonków z tego obowiązku. Innymi słowy, aby skarżących obejmował wyjątek określony w art. 214 § 2 p.p.s.a., sprawa zawisła przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu musi dotyczyć praw i obowiązków wspólnych wszystkim skarżącym. Mając na względzie powyższe Sąd stwierdza, że w sprawie uzupełniony został jedynie brak skargi dotyczący nadesłania brakujących odpisów skargi. Natomiast pomimo prawidłowego wezwania i pouczenia o konsekwencjach nie zastosowania się do niego, wymienieni w tenorze sentencji skarżący nie uzupełnili braków skargi dotyczących wpisu bądź też podpisania skargi. Zaistniałe braki uniemożliwiają nadanie skardze w części dotyczącej tychże skarżących dalszego biegu. Również skarga złożona przez K.S. podlegała odrzuceniu. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy, Sąd zobligowany jest bowiem do zbadania dopuszczalności wniesienia skargi, w tym m.in. czy skarżący jest osobą uprawnioną do złożenia skargi, o której mowa w art. 50 p.p.s.a. W myśl tego przepisu uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny oraz prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Jednostka ma interes prawny w postępowaniu, jeżeli pomiędzy jej sytuacją prawną, a przedmiotem postępowania istnieje - uzasadnione treścią normy prawa materialnego - realne i rzeczywiste powiązanie, czyniące ją "zainteresowaną" tym postępowaniem i w konsekwencji uprawnioną do udziału w nim w charakterze strony. (por. Tarno Jan Paweł, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, str. 776). Z przedłożonych wraz ze skargą dokumentów nie wynika aby skarżąca uczestniczyła w postępowaniu administracyjnym, ani też aby przysługiwał jej tytuł prawnorzeczowy do nieruchomości znajdującej się w obszarze oddziaływania obiektu budowlanego objętego pozwoleniem na budowę. W szczególności właścicielami nieruchomości wskazanej jako adres zamieszkania skarżącej, tj. ul. K. S. [...] we W. są: W. S. oraz B.P.- S.. Należy zatem wskazać, że fakt wspólnego zamieszkiwania, użytkowania działki, czy też subiektywne przekonanie o nieprawidłowości zatwierdzonego zaskarżoną decyzją projektu budowlanego nie stanowi podstawy do uznania po stronie skarżącej istnienia interesu prawnego w zaskarżeniu decyzji. Przepis art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Pod pojęciem tych "innych przyczyn" można także rozumieć brak legitymacji skargowej po stronie wnoszącego skargę. Co do zasady brak interesu prawnego w rozumieniu art. 50 § 1 p.p.s.a. winien skutkować oddaleniem wniesionej skargi, jednakże w orzecznictwie zarysował się pogląd, że postanowienie odrzucające skargę jest dopuszczalne, gdy brak legitymacji skargowej jest ewidentny (por.: postanowienie NSA z dnia 27 stycznia 2011 r., sygn. akt II FSK 2500/10, postanowienie NSA z dnia 13 czerwca 2007 r., sygn. akt II FSK 1337/06, postanowienie z dnia 20 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 74/12). Odnosząc się natomiast do wniosku B. J. i S.J. dotyczącego rezygnacji z dalszego rozpatrzenia sprawy przez sąd administracyjny wskazać należy, że myśl postanowień przepisu art. 161 § 1 p.p.s.a. Sąd zobligowany jest do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania m.in. w przypadku, gdy skarżący skutecznie cofnie skargę (pkt 1). Podkreślić jednak należy, iż cofnięcie skargi nie jest możliwe, jeśli z braku innych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia skarga podlega odrzuceniu. Cofnięcie skargi może bowiem dotyczyć wyłącznie skargi, która została skutecznie wniesiona, a więc wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Niedopuszczalne jest zatem umorzenie postępowania zainicjowanego skargą dotkniętą brakami umożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu. Wskazana wyżej sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie. (por. post. NSA z dnia 10.06.1987r. sygn. akt SA/Gd 537/87, OSP 1990, z. 4, poz. 207 oraz T. Woś i inni, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 291). Reasumując, na obecnym etapie należy uznać, że skarg została prawidłowo opłacona i uzupełniono jej braki w części dotyczącej W. S., B. P.S.. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.