II SA/Wr 600/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kremis po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 października 2005 r. sprawy ze skargi J. K. K. na uchwałę Rady Miejskiej w Ś. z dnia 6 września 2005 r. Nr [...] w sprawie rozpatrzenia i udzielenia odpowiedzi na skargę postanawia: skargę odrzucić. Pismem z dnia 25 czerwca 2005 r. J. K. K. wniósł do Rady Miasta i Gminy Ś. skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy Ś. w związku z nie udzieleniem odpowiedzi na jego sprzeciw do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla miasta Ś. Uchwałą z dnia 6 września 2005 r. Nr [...] w sprawie rozpatrzenia i udzielenia odpowiedzi na skargę, podjętą na podstawie art. 229 k.p.a., Rada Miejska w Ś. uznała za bezzasadną skargę J. K. K. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy Ś. Skargę na powyższą uchwałę Rady Miejskiej w Ś. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniósł J. K. K. domagając się jej uchylenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Zaskarżona do sądu administracyjnego uchwała podjęta została w trybie postępowania skargowego uregulowanego w dziale VIII kodeksu postępowania administracyjnego, zatytułowanym "Skargi i wnioski". Przedmiotem takiej skargi, po myśli art. 227 kpa, może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonania zadań przez właściwe ograny albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub słusznych interesów obywateli, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. W przedmiotowej sprawie skarga powszechna J. K. K. została złożona na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy Ś. Jej przedmiotem było niezadowolenie z nie udzielenia przez te organ odpowiedzi na sprzeciw skarżącego do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla miasta Ś. Zgodnie z art. 228 kpa "skargi powszechne" składa się do organów właściwych do ich rozpatrzenia. Zasadą jest, że organem właściwym do rozpatrzenia i załatwienia skarg powszechnych są organy wyższego stopnia lub organy sprawujące bezpośredni nadzór. Natomiast do rozpatrzenia skargi powszechnej dotyczącej działalności burmistrza, stosownie do art. 229 pkt 3 kpa, właściwa jest rada gminy. Załatwienie skargi zgodnie z art. 238 § 1 kpa następuje poprzez zawiadomienie o załatwieniu skargi, które stanowi prawną formę działania organu administracji. Zawiadomienia takie zawiera informacje o czynnościach wewnętrznych organu załatwiającego skargę i ich rezultatach. Przedmiotem skargi wniesionej do sądu administracyjnego mogą być, zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270): 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Tak określony katalog aktów lub czynności organów administracji, mogących być zaskarżone do sądu administracyjnego, wyklucza jednakże możliwość dokonywania kontroli przez ten Sąd skarg powszechnych składanych w trybie art. 227 kpa. Zatem zawiadomienie o załatwieniu skargi w trybie postępowania skargowego wyrażone w formie nawet uchwały przez Radę Miejskiej w Ś. nie daje podstaw do złożenia skargi na taką uchwałę do sądu administracyjnego w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. 142.1591 ze zm.) albowiem nie mieści się ona w tak szeroko określonej kognicji tego Sądu a umieszczonej w zapisach art. 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podobne stanowisko wyrażono w Komentarzu do Kodeksu postępowania administracyjnego B. Adamiak, J. Borkowski (C.H. Beck Warszawa 2000, str. 770), iż zawiadomienie o załatwieniu skargi nie daje podstaw do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na jego niezgodność z prawem. Ta kategoria czynności różnego rodzaju organów państwowych i organizacji społecznych nie mieści się w wyliczeniu aktów zaskarżenia do sądu administracyjnego (art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym). W wyroku NSA z 11 lutego 2002 r., sygn. akt II SA/Wr 3121/01 (nie publikowany) stwierdzono, że sąd administracyjny "nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu działu VIII kpa, a więc skarg związanych z krytyką należytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników (art. 227 kpa)". Nadal aktualny będzie również pogląd wyrażony w uzasadnieniu postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 lipca 1983 r. (sygn. akt II SA 983/83; ONSA 1983 Nr 2 poz. 57 str. 90), iż "zawiadomienie może być kwestionowane jedynie nową skargą, która ma za przedmiot w rozumieniu art. 227 kpa właściwość organu do załatwienia skargi, wskazanie sposobu jej załatwienia oraz uzasadnienie faktyczne i prawne, jeżeli było zamieszczone w zawiadomieniu". Dotąd powiedziane prowadzi do wniosku, iż wniesiona skarga jest niedopuszczalna i jako taka na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlegała odrzuceniu. Z tych powodów orzeczono jak w sentencji postanowienia.