II SA/Wr 693/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II wniosku M. G.-L. i R. L. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi M. G.-L. i R. L. na decyzję Wojewody D. z dnia 31 lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi. Pismem z dnia 10 września 2012 r. (data nadania w pocztowej placówce) M. G. L., R. L. wnieśli bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Wojewody D. z dnia 31 lipca 2012 r. w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Postanowieniem z dnia 22 listopada 2012 r. sygn. akt II SA/Wr 693/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę z uwagi na wniesienie jej po upływie terminu do jej wniesienia, jednocześnie zauważając, że skarżący nie zostali prawidłowo pouczeni przez organ o trybie wniesienia do sądu administracyjnego skargi przysługującej od ostatecznej decyzji. W dniu 6 grudnia 2012 r. skarżący nadali w UP w O. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, za pośrednictwem Wojewody D., wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku podali, że wniesienie skargi po terminie nie było następstwem ich winy, lecz wynikało z nieprawidłowego pouczenia zawartego w ostatecznej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Natomiast art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a. mówi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Poza tym z § 4 powyższego przepisu wynika, iż równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Zgodnie z aktualnym orzecznictwem należy zauważyć, iż przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Przy czym brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie NSA z 23 września 2008 r. sygn. akt II FZ 364/08). W niniejszej sprawie należy uznać, że przesłanki przywrócenia terminu do wniesienia skargi, który upłynął dnia 10 września 2012 r. zostały spełnione, gdyż skarżący uprawdopodobnili okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu poprzez powołanie się na błędne pouczenie dotyczące trybu zaskarżenia do sądu administracyjnego ostatecznej decyzji. Wobec tego, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi należało uwzględnić Dodatkowo trzeba wyjaśnić, że w skutkiem prawnym przywrócenia terminu do wniesienia skargi jest to, że upada postanowienie tutejszego Sądu z dnia 22 listopada 2012 r., mocą którego skarga ta została odrzucona (utrwalone stanowisko judykatury wyrażone między innymi w postanowieniach Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 30 maja 2008 r., sygn. akt I OZ 354/08, z dnia 21 października 2010 r., sygn. akt II OZ 1056 oraz z dnia 11 maja 2011 r., sygn. akt II OZ 393/11). W tym stanie rzeczy, przedmiotowa skarga, po uzupełnieniu braków formalnych, podlegać będzie merytorycznemu rozpoznaniu.