II OZ 393/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 25 lutego 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 829/10 o odrzuceniu wniosku R. B. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 11 marca 2010 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Rz 224/09 zapadłym w sprawie ze skargi R. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia [...] stycznia 2009 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy postanawia 1. uchylić zaskarżone postanowienie; 2. przywrócić skarżącej termin do uzupełnienia braków formalnych skargi. Postanowieniem z dnia 7 października 2010 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Rz 224/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę R. B. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem tego Sądu z dnia 11 marca 2010 r., sygn. akt II SA/Rz 224/09 z uwagi na to, że skarżąca nie uzupełniła braków formalnych tej skargi w postaci przedłożenia 6 jej odpisów. Pismem z dnia 13 października 2010 r. R. B. wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Postanowieniem z dnia 25 października 2010 r., sygn. akt II SA/Rz 829/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odmówił skarżącej przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem tego Sądu z dnia 11 marca 2010 r., w postaci przedłożenia jej odpisów. Postanowieniem z dnia 5 stycznia 2011 r., sygn. akt II OZ 1307/10, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając sprawę na skutek zażalenia R. B. uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 25 października 2010 r., sygn. akt II SA/Rz 829/10, orzekające o odmowie przywrócenia terminu do usunięcia braku formalnego skargi w postaci przedłożenia 6 jej odpisów. W uzasadnieniu postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny dał wyraz stanowisku, że sąd pierwszej instancji błędnie uznał w okolicznościach rozpoznawanej sprawy, że do uchybienia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi doszło z przyczyn zawinionych przez skarżącą, skoro skarżąca nie zrozumiała treści zarządzenia, a wezwanie wykonała w zakreślonym terminie, tyle że błędnie. Rozpoznający ponownie sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 25 lutego 2011 r. odrzucił wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd wskazał, że skoro prawomocnie odrzucona skarga o wznowienie postępowania procesowo nie istnieje ze względu na moc wiążącą prawomocnego postanowienia o odrzuceniu skargi, to wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych tej skargi jako bezprzedmiotowy podlega odrzuceniu. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła R. B. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego orzekającego w niniejszej sprawie nie można zgodzić się ze stanowiskiem Sądu pierwszej instancji, który uznał, że prawomocne postanowienie o odrzuceniu skargi powoduje ten skutek, że wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi jako niedopuszczalny podlega odrzuceniu. Naczelny Sąd Administracyjny stoi na stanowisku, że w świetle okoliczności niniejszej sprawy, mając na względzie konstytucyjne prawo do sądu, nie należy zamykać skarżącej tej drogi i możliwości dochodzenia swych praw. Nie można żądać w szczególności od strony aby złożyła środek odwoławczy od orzeczenia o odrzuceniu skargi w sytuacji, gdy strona nie neguje faktu uchybienia terminowi do uzupełnienia braków formalnych tejże skargi, twierdząc jednakże, ze uchybienie to nastąpiło bez jej winy. W takiej sytuacji jedynym słusznym środkiem dochodzenia swoich praw pozostaje bowiem wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności, której terminowi strona uchybiła. Podkreślić przy tym należy, że w sytuacji, gdy prawomocnie odrzucono skargę, orzeczenie sądu o przywróceniu terminu oznacza, że upada postanowienie o odrzuceniu skargi , a co za tym idzie skarga ta podlega rozpoznaniu (por. post. NSA z dnia 21 października 2010 r., sygn. akt II OZ 1056/10, post. NSA z 30 maja 2008 r., sygn. akt I OZ 354/08, post NSA z 2 sierpnia 2007 r., sygn. akt I OZ 570/07). Mając na uwadze powyższe, a także fakt, iż jak wskazano w wiążącym w niniejszej sprawie orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 stycznia 2011r. sygn. akt II OZ 1307/10 skarżąca nie ponosi winy w nieprawidłowym wykonaniu wezwania sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi, na podstawie art. 86 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało przywrócić termin do uzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania. Tym samym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 188 w związku z art. 197 oraz art. 86 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.