II SA/Wr 71/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Dukiel, , po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. Sp. kom. z siedzibą w O. na uchwałę Rady Miejskiej W. z dnia 4 września 2014 r. Nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie ulic K. i P. we W. postanawia: zawiesić postępowanie sądowe do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 378/15. A. Sp. z o.o. Sp. kom. z siedzibą w O. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w całości uchwałę Rady Miejskiej W. z dnia 4 września 2014 r. nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie ulic K. i P. we W.. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska wniosła o jej oddalenie jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – w skrócie: "p.p.s.a." – sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W rozumieniu powołanego przepisu rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania, jeśli orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie sądowoadministracyjnej występuje tzw. zagadnienie wstępne (kwestia prejudycjalna), czyli sytuacja, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, które występuje w sprawie, może wpływać na wynik postępowania, a tym samym uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Przez pojęcie zagadnienia wstępnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym należy rozumieć przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Jest to zagadnienie odrębne od sprawy sądowoadministracyjnej, na tle której wystąpiło. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia właśnie z taką sytuacją, ponieważ sądowi z urzędu wiadome jest, że w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 378/15 przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu był ten sam akt prawa miejscowego. Wyrokiem z dnia 31 lipca 2015 r. Sąd, oddalając skargę, nie uwzględnił zawartego w niej żądania stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały w całości albo ewentualnie w części obejmującej ustalenia dla terenu oznaczonego w części graficznej uchwały (załącznik nr 1) symbolem U oraz załącznika graficznego w zakresie tego terenu. W tym zakresie Sąd dokonując weryfikacji zaskarżonej uchwały dokonał jej kontroli pod względem interesu prawnego podmiotu ją zaskarżającego. Powyższy wyrok został zaskarżony do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarga kasacyjna została zarejestrowana przez sąd II instancji pod sygn. akt II OSK 2806/15 i do dnia dzisiejszego nie została merytorycznie rozpatrzona. W tym miejscu wskazać należy, że stosownie do art. 101 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (j.t. Dz.U. z 2015 r., poz. 1515 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli w sprawie orzekał już sąd administracyjny i skargę oddalił (art. 101 ust. 2 powołanej ustawy). Z kolei art. 134 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. To oznacza, że dokonując kontroli legalności uchwały w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sąd jest obowiązany sprawdzić, czy przy podejmowaniu tej uchwały nie doszło do naruszenia przepisów dotyczących procedury jej uchwalenia, bez względu na to, czy w skardze do sądu zostały podniesione zarzuty w tym zakresie. Natomiast jeżeli sąd badał uprzednio taką uchwałę pod względem zgodności z prawem i skargę oddalił, to jego ustalenia w zakresie objętym rozstrzygnięciem sądu są wiążące w innych sprawach. W tej sytuacji sąd uznał, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy uzależnione jest od wyniku postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, bowiem ewentualne prawomocne orzeczenie co do prawidłowości i legalności zaskarżonego aktu prawna miejscowego rzutować będzie na ocenę tego aktu dokonaną w kolejnych postępowaniach jego dotyczących, w tym zwłaszcza na możliwości zastosowania regulacji wynikającej z art. 101 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym (tak też NSA w postanowieniach z dnia 20 lipca 2013 r., sygn. akt II OZ 620/13, z dnia 27 lutego 2014 r., sygn. akt II OZ 183/14). Z tych przyczyn sąd zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.