II SA/Wr 8/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: asesor WSA Wojciech Śnieżyński po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. D. i A. D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r., Nr [...] w sprawie ze skargi B. D. i A. D. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2018 r., Nr [...] w przedmiocie uchylenia ostatecznej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r., Nr [...]. Zaskarżoną decyzją z [...].11.2018 r. nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] z [...] .06.2018 r. nr [...] uchylającą na podstawie art. 36a ust. 2 ustawy z 7.07.1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2018 r., poz. 1202 ze zm.) decyzję Urzędu Dzielnicowego [...] z [...].05.1984 r. nr [...] zatwierdzającą projekt budowalny oraz udzielającą A. D. i J. D. pozwolenie na rozbudowę i adaptację budynku mieszkalnego jednorodzinnego na dom dwurodzinny przy ul. [...][...] we [...]. W treści skargi skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a także decyzji PINB [...] z [...].08.2017 r. nr [...]. Wskazali na związek tej ostatniej decyzji z zaskarżoną decyzją oraz wydanie jej w granicach tej samej sprawy. Uzasadniając tak sformułowany wniosek podali, że w przypadku braku wstrzymania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego zostałaby usunięta decyzja o pozwoleniu na budowę. Doprowadziłoby to do trudnych do odwrócenia skutków polegających na pozbawieniu podstawy prawnej istnienia zamieszkiwanego przez nich domu oraz egzekwowaniu od skarżących obowiązków związanych z doprowadzeniem obiektu do stanu zgodnego z prawem, mimo że jak wynika zaskarżonej decyzji, brak jest podstaw do prowadzenia jakiegokolwiek postępowania w stosunku do istniejącego obiektu. Inaczej mówiąc, gdy decyzja o pozwoleniu na budowę zostanie ostatecznie wyeliminowana z obrotu prawnego, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego będzie miał podstawy do zakończenia czynności względem skarżących, które przymuszą ich ostatecznie do nieuzasadnionego doprowadzenia obiektu do "stanu zgodnego z prawem", np. uzupełnienia w miarę możliwości projektu zamiennego co będzie wiązało się z koniecznością poniesienia dodatkowych kosztów. Bądź też, zgodnie z art. 51 ust. 5 u.p.b. będzie wiązać się ze znaczną szkodą, gdyż doprowadzi do rozbiórki części istniejącego od 1987 r. budynku, a to będzie i kosztowne i spowoduje skutki trudne do odwrócenia. Skarżący wskazali, że wobec braku wykonania obowiązku nałożonego w decyzji PINB z [...].08.2017 r. nr [...], z którym nie zgadzają się i który kwestionują z uwagi na istnienie podstaw do wznowienia postępowania może dojść do nałożenia przez organ nakazu rozbiórki części domu dwurodzinnego, o czym stanowi art. 51 ust. 3 pkt 2 u.p.b. Grożące prawdopodobieństwo nakazu rozbiórki budynku stanowi podstawę do wstrzymania wykonania decyzji PINB z [...].08.2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) - dalej p.p.s.a. - po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis prawny jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z 20.12.2004 r., sygn. akt GZ 138/2004). Przesłanki powyżej wskazane nie zachodzą w niniejszej sprawie przede wszystkim z uwagi na charakter zaskarżonej decyzji. Na wstępie należy zauważyć, że przedmiotem skargi jest decyzja wydana na podstawie art. 36a ust. 2 u.p.b., zgodnie z którym właściwy organ uchyla decyzję o pozwoleniu na budowę, w przypadku wydania decyzji, o której mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3 tej ustawy. Stosownie do art. 51 ust. 1 pkt 3 powołanej ustawy, przed upływem 2 miesięcy od wydania postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych (m. in. z powodu ich wykonywania w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę) właściwy organ, w drodze decyzji nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, PINB [...] decyzją ostateczną z [...].08.2017 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 51 ust 1 pkt 3 u.p.b., nakazał A. D. – inwestorowi robót budowlanych - sporządzenie i przedłożenie projektu budowlanego zamiennego rozbudowy i adaptacji budynku mieszkalnego jednorodzinnego na dom dwurodzinny przy ul. [...][...] we [...] w związku ze stwierdzonymi istotnymi odstępstwami od warunków udzielonego pozwolenia na budowę. Zatem decyzja będąca przedmiotem skargi uchyliła decyzję zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę, ponieważ inwestor, bez uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę, istotnie odstąpił od realizacji zatwierdzonego projektu budowlanego. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem (por. postanowienia NSA z 14.12.2009r., sygn. akt II OSK 1898/09, z 4.11.2008 r., sygn. akt II OZ 1143/08, z 29.02.2012 r., sygn. akt II OZ 116/12), przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji administracyjnej) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wstrzymanie wykonania dotyczy więc sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Skutków takich nie wywołuje decyzja utrzymująca w mocy decyzję uchylającą decyzję o pozwoleniu na budowę. Skoro zatem taka decyzja ze swej istoty nie może być wykonana, wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu byłoby bezzasadne (tak też w podobnej sprawie WSA w Warszawie w postanowieniu z 12.02.2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 146/13). Niezależnie od powyższego skarżący w złożonym wniosku nie wykazali, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a także decyzji PINB [...] z [...].08.2017 r., przy założeniu jej wydania w postępowaniu prowadzonym w granicach tej samej sprawy, spowoduje skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Przede wszystkim należy podnieść, że kwestionowanie prawidłowości wydania decyzji nakładającej obowiązek sporządzenia i przedłożenia projektu budowlanego zamiennego nie wypełnia przesłanek skutkujących wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Kwestia zgodności decyzji z prawem, która co do zasady może być dopiero przedmiotem merytorycznej oceny Sądu, i ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 § 3 p.p.s.a. to dwie różne kwestie. W tym zakresie argumentem nie może być fakt braku dochowania przez skarżących terminu dla złożenia odwołania od tej decyzji oraz podnoszone w skardze twierdzenia na temat podjęcia próby wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją. Nie wdając się zatem w merytoryczną ocenę zaskarżonej decyzji – do czego na obecnym etapie postępowania Sąd nie jest uprawniony – należy stwierdzić, że nie można wywodzić wystąpienia ustawowych przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji z samego kwestionowania legalności zaskarżonej decyzji. Dotyczy to także decyzji wydanej przez organ nadzoru budowlanego. O ile podniesione względem zaskarżonej decyzji zarzuty znajdą potwierdzenie w ocenie Sądu, może to skutkować jej wyeliminowaniem z obrotu prawnego, nie zaś uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania aktu. W końcu nie można pominąć tego, że w uzasadnieniu wniosku pełnomocnik jedynie bardzo ogólnie wskazał, że ewentualna realizacja obowiązku nałożonego decyzją organu nadzoru budowlanego wiązałaby się z poniesieniem niepotrzebnych wydatków związanych z uzupełnieniem projektu zamiennego. Ogólnikowe twierdzenia w tym zakresie, pozbawione szerszego uzasadnienia, niepoparte faktami ani odnoszącymi się do nich dowodami, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania tej decyzji. W szczególności we wniosku nie przedstawiono żadnych informacji dotyczących sytuacji majątkowej skarżących, ani nie uprawdopodobniono w jakiej wysokości koszty, związane ze sporządzeniem uzupełnienia projektu budowlanego zamiennego, musieliby ponieść. Także z okoliczności sprawy nie wynika, by brak postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, powodował niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. W realiach badanej sprawy trudno jest zwłaszcza przyjmować grożące prawdopodobieństwo istnienia nakazu rozbiórki części domu dwurodzinnego przy ul. [...][...] we [...], skoro skarżący nie wykazali aby w stosunku do nich taka decyzja została wydana. W rezultacie brak jest podstaw do stwierdzenia, że niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje wystąpienie skutków określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.