II SA/Wr 822/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alicja Palus po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 14 kwietnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. T. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi E. T. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku gospodarczego postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Postanowieniem z dnia 19 lutego 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę E. T. (dalej: skarżąca) na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku gospodarczego. Przyczyną odrzucenia skargi było nieuzupełnienie w terminie przez skarżącą braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru PESEL oraz nadesłanie dwóch egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi (nadany w placówce pocztowej w dniu 20 marca 2020 r.). W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że uchybienie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi nastąpiło bez jej winy. Skarżąca podkreśliła, że nadmiar obowiązków oraz liczne choroby spowodowały uchybienie terminu do usunięcia braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, zważył co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Zasadą wynikającą z art. 85 p.p.s.a. jest bezskuteczność czynności podjętej w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu. Jednakże w sytuacji, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Warunkami skuteczności takiego wniosku jest złożenie go w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, spowodowanie dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie uchybionej czynności oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 2 oraz art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a.) Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie, co oznacza, że brak jednej z nich skutkuje odmową przywrócenia uchybionego terminu. W niniejszej sprawie skarżąca składając przedmiotowy wniosek dochowała siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z treścią wniosku o przywrócenie terminu, dopiero z treści postanowienia tutejszego Sądu z dnia 19 lutego 2020 r. dowiedziała się o przekroczeniu terminu. Odpis postanowienia został doręczony skarżącej w dniu 14 marca 2020 r., zaś wniosek o przywrócenie terminu skarżąca wniosła w dniu 20 marca 2020 r., a zatem z zachowaniem terminu. Zarazem skarżąca już uprzednio złożyła zgodnie z wezwaniem, aczkolwiek z uchybieniem terminu dwa odpisy skargi oraz wskazała swój numer PESEL, a zatem bezprzedmiotowe byłoby oczekiwanie ponownego dokonania uchybionych czynności wraz ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu. W ocenie Sądu skarżąca jednak nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu. Zgodnie z dyspozycją art. 86 § 1 p.p.s.a. warunkiem do przywrócenia uchybionego terminu jest uprawdopodobnienie, że strona nie dokonała czynności w terminie bez swojej winy. W orzecznictwie niejednokrotnie podkreśla się, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy (por. postanowienie NSA z dnia 23 czerwca 2010 r., sygn. akt I OZ 465/10 – to oraz pozostałe przywołane orzeczenia dostępne są na www.cbois.nsa.gov.pl). Przywrócenia uchybionego terminu nie uzasadniają niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, czy też nieznajomość prawa (por. postanowienie NSA z dnia 5 lipca 2013r., sygn. akt I OZ 55/13 oraz z dnia 8 lipca 2008r., sygn. akt II OZ 712/08). W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu skarżąca wskazała jedynie, że uchybienie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi nastąpiło wskutek nadmiaru obowiązków oraz licznych chorób. Tak lakoniczne twierdzenia skarżącej nie dają jednak podstaw do przyjęcia, że skarżąca uprawdopodobniła brak winy w przekroczeniu terminu. Przywrócenie terminu nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa lub wykazała niedostateczną staranność w prowadzeniu własnych spraw. Przywrócenie terminu może mieć miejsce wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Tymczasem skarżącej nie udało się wykazać, że okoliczności takie wystąpiły w rozpoznawanej sprawie. Z powyższych względów, z uwagi na fakt, że skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w niedochowaniu terminu Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 86 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.