II SA/Wr 834/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski - sprawozdawca Sędziowie Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz Sędzia WSA Ireneusz Dukiel Protokolant Edyta Forysiak po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu jawnym w dniu 27 marca 2013 r. wniosków Stowarzyszenia R.l w R. oraz J.P. o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze uczestników w sprawie ze skargi Wojewody D. na uchwałę Rady Gminy P. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu przeznaczonego na lokalizację elektrowni wiatrowych w rejonie wsi P., N.W.G. i W. postanawia: 1. odmówić organizacji społecznej Stowarzyszenie R. w R. dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze uczestnika; 2. odmówić J.P. dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze uczestnika. Wojewoda D. w dniu 29 czerwca 2010 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na uchwałę Rady Gminy P. z dnia [...] r. Nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu przeznaczonego na lokalizację elektrowni wiatrowych w rejonie wsi P., N.W.G. i W.. W skardze tej opierając się na przepisie art. 147 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) Wojewoda D. wniósł o stwierdzenie nieważności tej uchwały z uwagi na istotne naruszenie art. 15 ust. 2 pkt 1 w związku z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.) i art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz.U. z 2004 r. Nr 121, poz. 1266 z późn. zm.). Pismem z dnia 6 lutego 2013 r. organizacja społeczna "Stowarzyszenie R." wniosła o dopuszczenie jej do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze uczestnika w oparciu o przepis art. 33 § 2 w związku z art. 25 § 4 p.p.s.a., uzasadniając to zakresem jej statutowej działalności oraz sprzyjaniem właściwej realizacji sądowej kontroli administracji. Stowarzyszenie działa na rzecz ochrony środowiska, rozwoju gospodarczego i pomocy lokalnym społecznościom. Charakter planowanej inwestycji wskazuje na konieczność udziału organizacji społecznej w przedmiotowym postępowaniu sądowym. Pismem z dnia 7 lutego 2013 r. J.P. złożył wniosek o dopuszczenie go do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze uczestnika na podstawie art. 33 § 2 p.p.s.a. wskazując, że przemawia za tym jego interes prawny, albowiem przedmiotowy plan miejscowy obejmuje również jego nieruchomość i określa sposób wykorzystywania tej nieruchomości, jej wartość i oddziaływanie na nią. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wyrażono pogląd, podzielany przez Sąd orzekający w niniejszej sprawie, że zgodnie z art. 33 § 2 p.p.s.a. udział w charakterze uczestnika postępowania może zgłosić osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego. W świetle tej regulacji, dopuszczenie danego podmiotu w charakterze uczestnika postępowania, może mieć miejsce wyłącznie w tym postępowaniu sądowym, które w wyniku złożenia skargi staje się niejako "następstwem" postępowania administracyjnego. Nieprzypadkowo bowiem ustawodawca posłużył się pojęciem "postępowanie administracyjne", które jest pojęciem prawnym i nawiązuje do regulacji zawartej w art. 1 k.p.a. Jedynie bowiem postępowania enumeratywnie wymienione w tym przepisie stanowią "postępowanie administracyjne" i do tego rozumienia odwołuje się przepis art. 33 § 2 p.p.s.a., statuujący przesłanki dopuszczenia do udziału w postępowaniu sądowym. Interes prawny osoby, która zgłasza swój udział w postępowaniu na prawach strony musi się zatem odnosić do postępowania administracyjnego. W rozpoznawanej sprawie skarga Wojewody D. została wniesiona na uchwałę Rady Gminy P. z dnia [...] r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zaskarżona uchwała zapadła w trybie, uregulowanym w przepisach ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.). Procedura planistyczna jest całkowicie odrębnie uregulowana i nie prowadzi do załatwienia zindywidualizowanej sprawy administracyjnej, podczas gdy takie właśnie postępowanie określa Kodeks postępowania administracyjnego (art. 1 pkt 1 k.p.a.). Należy zatem podzielić stanowisko, iż art. 33 § 2 p.p.s.a. nie daje podstaw do dopuszczenia wnioskodawców jako uczestników postępowania w przedmiotowym postępowaniu sądowym ze skargi wniesionej w trybie art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) Podstawy takiej nie dają także przepisy art. 93 ust. 1 wspomnianej ustawy, który daje Wojewodzie uprawnienie w ramach wykonywanych przez niego uprawnień nadzorczych, do zaskarżenia uchwały lub zarządzenia gminy do sądu administracyjnego. Wykonanie tego uprawnienia, nie jest poprzedzone żadnym wcześniejszym postępowaniem, co więcej nie jest uzależnione od wcześniejszego wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Stąd też stroną postępowania nadzorczego nad działalnością samorządu terytorialnego może być jedynie wojewoda jako organ, wnoszący skargę na uchwałę lub zarządzenie oraz organ jednostki samorządu terytorialnego (por. postanowienie NSA z dnia 2 lipca 2010 r., II OZ 623/10, Lex nr 663731). Ponadto ani Stowarzyszenie R., ani J.P. nie mogli brać udziału w postępowaniu nadzorczym prowadzonym na podstawie art. 91 ust. 1, ustawy o samorządzie gminnym, to brak jest możliwości nabycia takiego uprawnienia, które jest inną formą tego samego nadzoru, a więc w postępowaniu ze skargi Wojewody na uchwałę gminy (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 11 lutego 2010 r., IV SA/Wa 2093/09). Inna sytuacja organizacji społecznej byłaby wówczas, gdyby skargę na uchwałę w przedmiocie przyjęcia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wniósł inny podmiot w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (por. postanowienie NSA z dnia 19 lipca 2012 r., II OZ 604/12, Lex nr 1225740), co jednak w niniejszej sprawie nie zachodzi, wobec czego zbędne są dalsze rozważania w tym względzie. W świetle przytoczonych przepisów prawnych i orzecznictwa sądowoadministracyjnego należało wnioski Stowarzyszenia R. i J.P. oddalić jako niezasadne.