II SA/Wr 836/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Palus po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na uchwałę Rady Miejskiej W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego osiedla O. we W. postanawia odmówić przywrócenia terminu do złożenia skargi. Postanowieniem z dnia 9 stycznia 2014 r., doręczonym skarżącemu w dniu 21 stycznia 2014 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę J. P. na uchwałę Rady Miejskiej Wrocławia z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego osiedla O. we W.. W dniu 28 stycznia 2014 r. J.P. wniósł o przywrócenie terminu do złożenia skargi podając, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy, a wynikało z nieznajomości – nietypowego w jego ocenie - trybu zaskarżania uchwał do sądu administracyjnego. Zarzucił przy tym Radzie Miejskiej W. naruszenie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego wskazując, że po otrzymaniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa nie udzieliła mu żadnych pouczeń o przysługujących prawach i terminach do wniesienia skargi. Do wniosku dołączono pismo Przewodniczącego Rady Miejskiej W. z dnia 6 sierpnia 2013 r. informujące o terminie rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Warunkami skuteczności takiego wniosku jest: złożenie go w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, spowodowanie dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie uchybionej czynności oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i § 2 oraz art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a.). Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie, co oznacza, że brak jednej z nich skutkować musi odmową przywrócenia terminu. Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie (art. 88 p.p.s.a.). Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Zważyć nadto należy, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku gdy strona w sposób przekonujący uzasadni brak swojej winy (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005r, s.219). Brak winy należy z kolei oceniać mając na względzie wszystkie okoliczności danej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także i uchybień spowodowanych lekkim niedbalstwem (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz; Warszawa 2005, s. 333). W niniejszej sprawie skarżący jako przesłankę zasadności wniosku o przywrócenie terminu przywołał nieznajomość przepisów regulujących postępowanie w sprawie zaskarżania do sądu administracyjnego uchwał z zakresu administracji publicznej oraz brak stosownego pouczenia w tym przedmiocie przez organ stanowiący gminy. W ocenie sądu okoliczności te w sposób obiektywny nie uzasadniają przywrócenia terminu, które powinno mieć charakter wyjątkowy. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody niedającej się przezwyciężyć (por. postanowienie NSA z dnia 20 września 2013 r., sygn. akt I OZ 794/13, CBOSA). Tym samym – jak zauważa Naczelny Sąd Administracyjny - nieznajomość prawa nie może być uznana za okoliczność uprawdopodobniającą brak winy w uchybieniu terminu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 marca 2012 r., sygn. akt II OZ 135/12). Podobnie należy kwalifikować brak pouczenia przez organ o prawach i terminach do wniesienia skargi po złożeniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Ponadto, w orzecznictwie przyjmuje się, że braku winy w uchybieniu terminu nie usprawiedliwia subiektywna ocena skarżącego dotycząca niejasności lub niezrozumienia konstrukcji bądź sposobu obliczania terminów, gdyż strona mogła w trakcie biegu terminów skorzystać z profesjonalnej pomocy prawnej Uchybienie terminu nie usprawiedliwia też okoliczność otrzymania przez skarżącego pisma podającego termin rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Informacja ta nie ma bowiem jakiegokolwiek wpływu na bieg terminu do wniesienia skargi i nie może stanowić podstawy dla uznania, że rzeczywiście odpowiedź taka zostanie przez organ udzielona przed końcem sześćdziesięciodniowego terminu, liczonego zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a (por. postanowienie NSA z dnia 10 grudnia 2013 r., sygn. akt II GZ 706/13, CBOSA). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.