II SAB/Wr 101/13

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M. M. o przyznanie nieopłaconych w całości kosztów pomocy prawnej w sprawie ze skargi T. K. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 marca 2004 r. sygn. akt II SAB/Wr 125/03 postanawia: przyznać radcy prawnemu M. M.od Skarbu Państwa- Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu opłatę za zastępstwo prawne w wysokości 442, 80 zł (czterysta czterdzieści dwa i osiemdziesiąt groszy), w tym 23% VAT. Postanowieniem z dnia 18 listopada 2013 r. tut. Sąd przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie m.in. ustanowienia radcy prawnego Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych we W., na pełnomocnika skarżącego został wyznaczony w dniu 11 grudnia 2013 r. radca prawny M.M.. Postanowieniem z dnia 6 lutego 2014 r. Sąd odrzucił skargę. Pełnomocnik wraz z opinią o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej (błędnie określonej zażaleniem) wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności Sąd uznał, że pełnomocnikowi należy przyznać opłatę za zastępstwo prawne za udział w postepowaniu w I i II instancji, tj. łącznie kwotę 442, 80 zł (kwota ta zawiera VAT) wyliczoną stosownie do § 15 w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. "c" i § 14 ust. 2 pkt 2 lit. "b" w zw. z pkt 1 lit. "c" w zw. z § 2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t. jedn. z 2013 r. Dz. U. poz. 490) w zw. art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.jedn. z 2011 r., Dz. U. Nr 177, poz.1054 ze zm.). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej p.p.s.a. (t.jedn. z 2012 r. Dz. U. poz. 270 ze zm.), wyżej wskazanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.