II SAB/Wr 115/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 5 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K., K. K., K. K., A. K., D. P., K. P., M.P. na bezczynność Wójta Gminy M. w przedmiocie rozbudowy sieci wodno-kanalizacyjnej postanawia: odrzucić skargę. W niniejszej sprawie skarżące strony wniosły skargę na bezczynność Wójta Gminy M. na tu cyt.: "celowe, uporczywe, przewlekłe opóźnianie podjęcia decyzji i realizacji inwestycji - rozbudowy sieci wod-kan, złe zarządzenie inwestycjami oraz nie stosowanie się do ustawy". W motywach skargi w sposób szczegółowy przedstawiono przebieg trwających od roku 2011 starań o rozbudowę sieci wodno-kanalizacyjnej w miejscowości R., gmina M. przy ul. N. Skarżący zwrócili również uwagę na brak odpowiedzi na pisma kierowane w tej sprawie do Wójta Gminy. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy M. wniósł o jej odrzucenie, ponieważ w jego ocenie przedmiot skargi nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Według art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2013, poz. 594 ze zm.) zaspokojenie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. Przy zaspakajaniu potrzeb wspólnoty organy gminy kierują się dobrem ogólnym mieszkańców gminy, co oznacza, że istnieje prymat interesu ogólnego nad interesem indywidualnym. Odwołując się do piśmiennictwa oraz orzecznictwa sądów autor odpowiedzi na skargę podniósł konieczność uwzględnienia tego, że potencjał, zasoby ludzkie i możliwości finansowe gminy nie zawsze są wystarczające dla zaspokojenia potrzeb wspólnoty. Oznacza to, że gmina, w ramach swoich możliwości finansowych musi ważyć, które z tych potrzeb mogą być realizowane w pierwszej kolejności i czy w ogóle gmina, ze względów finansowych, jest w stanie im sprostać. W dalszej części Wójt Gminy zauważył, że kilkakrotnie oświadczał skarżącym, że względy finansowe nie pozwalają gminie na rozbudowę sieci kanalizacyjnej i wodociągowej w rejonie objętym ich żądaniem oraz wskazał na brak obowiązku prawnego dotyczącego wykonania na koszt gminy przyłączy wodociągowych i kanalizacyjnych. Ponadto podniósł, że przyjęcie określonego zadania inwestycyjnego do realizacji i finansowania nie jest zależne wyłącznie od woli organu wykonawczego. To rada gminy, poprzez podjęcie uchwały budżetowej na dany rok decyduje o realizacji zadań w ramach zrównoważonego budżetu. Na marginesie zauważono, że w projekcie budżetu na rok 2015 przewidziano sfinansowanie uzbrojenia Podstrefy [...] położonej w R. W ramach tej inwestycji przewidziane jest uzbrojenie terenów, na których położone są działki budowlane skarżących. W tym celu gmina wystąpiła o przeniesienie decyzji o pozwoleniu na budowę wydanej na rzecz skarżących J. i K. K., na co skarżący wyrazili zgodę. W ramach tej inwestycji nie mogą być natomiast zrealizowane przyłącza wodociągowe i kanalizacyjne do posesji skarżących, ponieważ obowiązek ten spoczywa w myśl art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzeniu ścieków. (Dz.U. z 2006, poz. 123, Nr 858) na właścicielach nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Podstawową kwestią w niniejszej sprawie jest rozstrzygniecie dopuszczalności wniesienia skargi na bezczynność Wójta Gminy M. polegającą na zaniechaniu wykonania inwestycji związanej z rozbudową sieci wodno-kanalizacyjnej w miejscowości R., a więc niepodjęciu działań w trybie art. 101 a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2013, poz. 594 ze zm.) z punktu widzenia zakresu kognicji sądu administracyjnego. Zgodnie z treścią art. 101 a ust. 1 cyt. ustawy przepisy art. 101 stosuje się odpowiednio, gdy organ gminy nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne narusza prawa osób trzecich. W myśl natomiast art. 101 ust. 1 każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W ocenie Sądu zakres przepisu art. 101 a ustawy o samorządzie gminnym powinien być interpretowany przy zastosowaniu wykładni funkcjonalnej i systemowej, zwłaszcza zaś przyjmując "odpowiedniość" zastosowania art. 101 cyt. ustawy. Regulacja zawarta w art. 101 a będzie miała zastosowanie w tych przypadkach, gdy odpowiedni przepis nakłada na organ gminy obowiązek podjęcia określonej uchwały z zakresu administracji publicznej. Uwzględnienie skargi na podstawie wymienionego przepisu wymaga ujawnienia unormowania, z którego wynika obowiązek uchwałodawczy organów samorządu i równoczesnego wykazania związku przyczynowego między bezczynnością organów gminy w wykonywaniu tych czynności a naruszeniem interesu prawnego czy uprawnienia skarżącego. W związku z tym przyjąć należy, że art. 101 a odnosi się do skarg na bezczynność organów gminy dotyczącą działalności uchwałodawczej rady gminy w takim zakresie, w jakim przepisy prawa nakładają na organ stanowiący obowiązek podjęcia uchwały w określonej sprawie (por. G. Jyż w: A. Szewc (red.), Ustawa o samorządzie gminnym. Komentarz", Warszawa 2000, s. 487), jak również na bezczynność wójta - ale w tych tylko wypadkach, gdy przepisy prawa nakładają na wójta obowiązek wydania zarządzenia. Skarga z art. 101 a może zatem dotyczyć bezczynności organów gminy w zakresie działalności uchwałodawczej i to tylko w takim zakresie, w jakim przepisy prawne nakładają na organy jednostek samorządu terytorialnego obowiązek podjęcia stosownych uchwał lub zarządzeń (por. B. Popielak, "Skarga do sądu administracyjnego na działalność organów jednostek samorządu terytorialnego", Casus 2005/1/19). W zakresie ustawowego pojęcia "czynności nakazanych prawem" mieściłyby się zatem jedynie czynności prawne wójta podlegające obowiązkowi wydania zarządzenia. W ocenie Sądu istota sporu odnosi się do kwestii na kim, czy na gminie czy skarżącej spoczywa obowiązek wykonania sieci wodociągowo-kanalizacyjnej. W tym kontekście z art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków wynika, że realizację budowy przyłączy do sieci zapewnia na własny koszt osoba ubiegająca się o przyłączenie nieruchomości do sieci. Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że wbrew twierdzeniom skarżących Wójt Gminy nie był w niniejszej sprawie zobowiązany do "wykonania czynności nakazanych prawem" w rozumieniu art. 101 a ustawy o samorządzie gminnym, nie można zatem mówić o jego bezczynności jako bezczynności organu administracji publicznej w rozumieniu tego przepisu. W tym stanie rzeczy zaskarżona w niniejszej sprawie bezczynność Wójta nie mieści się w granicach kognicji sądu administracyjnego wyznaczonej treścią art. 101 a ustawy o samorządzie gminnym (tak też WSA w Krakowie w postanowieniu z 10 lipca 2009 r., sygn. akt II SAB/Kr 49/09). Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ponieważ sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.