II SAB/Wr 1318/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi J. Sp. z o.o. z/s w J. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji zatwierdzającej projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany oraz udzielającej pozwolenia na budowę postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 100,00 zł (sto złotych). Pismem elektronicznym z dnia 13 listopada 2024 r. J. Sp. z o.o. z/s w J. (dalej: strona skarżąca, spółka), działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji zatwierdzającej projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany oraz udzielającej pozwolenia na budowę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 9 grudnia 2024 r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, wskazując, że plik stanowiący załącznik nr 2 do skargi nie mógł zostać otwarty oraz złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, tj. odpisu z KRS – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik spółki nadesłał przy piśmie elektronicznym z dnia 20 grudnia 2024 r. aktualny odpis z KRS oraz pełnomocnictwo udzielone r.pr. M. B. oraz r.pr. M. Z. do zastępowania spółki oraz prowadzenia wszelkich spraw przed sądami powszechnymi wszystkich instancji, Sądem Najwyższym, w postępowaniu egzekucyjnym oraz przed organami administracji publicznej, a także do zawierania ugód pozasądowych na warunkach wedle uznania pełnomocnika oraz w korespondencji z osobami trzecimi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Wymogi te określone zostały w przepisie art. 57 oraz art. 46 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym które określa art. 46 ww. ustawy. Stosownie do art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Przepis art. 37 § 1 p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. W myśl zaś art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Z kolei z treści art. 28 § 1 p.p.s.a. wynika, że osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Wniesiona skarga została złożona przez pełnomocnika profesjonalnego. W niniejszej sprawie został on wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi (ze wskazaniem, że plik stanowiący załącznik nr 2 do skargi nie mógł zostać otwarty) oraz dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, tj. odpisu z KRS. Z przedłożonego w odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnictwa nie wynika jednak umocowanie do reprezentowania spółki przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Zakres udzielonego pełnomocnictwa bowiem został ograniczony "do zastępowania spółki oraz prowadzenia wszelkich spraw przed sądami powszechnymi wszystkich instancji, Sądem Najwyższym, w postępowaniu egzekucyjnym oraz przed organami administracji publicznej, a także do zawierania ugód pozasądowych na warunkach wedle uznania pełnomocnika oraz w korespondencji z osobami trzecimi". Sądy administracyjne, jako organy władzy sądowniczej, nie mieszczą się jednak w definicji organu administracji publicznej. Ten ostatni definiowany jest jako "rodzaj podmiotu wyodrębnionego w systemie władzy wykonawczej i administracji publicznej w celu realizacji określonych prawem zadań publicznych, głównie w formach władczych" (A. Mirska [w:] Encyklopedia Administracji Publicznej, Warszawa 2018). Zgodnie z art. 5 § 2 pkt 3 w zw. z art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572, dalej: k.p.a.), pod pojęciem organu administracji publicznej rozumie się ministrów, centralne organy administracji rządowej, wojewodów, działające w ich lub we własnym imieniu inne terenowe organy administracji rządowej (zespolonej i niezespolonej), organy jednostek samorządu terytorialnego oraz organy państwowe i inne podmioty, gdy są one powołane z mocy prawa lub na podstawie porozumień do załatwiania spraw określonych w art. 1 pkt 1 k.p.a. Brak wśród nich sądów administracyjnych. Nadesłane pełnomocnictwo nie zawierało upoważnienia do reprezentowania spółki przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi. Sąd administracyjny nie jest ani sądem powszechnym, ani organem administracyjnym, urzędem czy osobą prawną (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 października 2024 r., sygn. akt I OZ 586/24, dostępne w CBOSA). Skierowane do pełnomocnika strony skarżącej wezwanie zaś zostało sformułowane w sposób jasny – wyraźnie zobowiązano pełnomocnika do przedłożenia pełnomocnictwa do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Podkreślić należy, że prawo do sądu nie jest prawem absolutnym, które musi zostać w każdym jednostkowym przypadku bezwzględnie zrealizowane. Dostęp do sądu jest ograniczony m.in. koniecznością zachowania warunków formalnych, wymaganych dla nadania sprawie dalszego biegu. Strona – decydując się na wszczęcie postępowania sądowego – musi liczyć się z koniecznością podjęcia pewnej aktywności procesowej, respektując zasady i tryb wnoszenia skargi do sądu administracyjnego, zaś w przypadku niedopełnienia tych obowiązków musi liczyć się z zamknięciem dostępu do sądu (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 września 2024 r., sygn. akt I OZ 519/24, z 18 grudnia 2024 r., sygn. akt II GZ 550/24, dostępne w CBOSA). W tym stanie rzeczy, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. Orzeczenie zwrotu w pkt II wydane zostało na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.