II SAB/Wr 1459/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Habuda po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 stycznia 2025 r. sprawy ze skargi J.H. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego J. C. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę. J. M. (dalej: strona skarżąca) reprezentowany przez przedstawiciela ustawowego J. M.(1) działając przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę z dnia 9 grudnia 2024 r. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy. W wykonaniu Zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 27 grudnia 2024 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie numeru PESEL przedstawiciela ustawowego strony skarżącej bądź złożenie oświadczenia o nieposiadaniu przez przedstawiciela numeru PESEL; złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, tj. aktu urodzenia strony skarżącej. Jednocześnie wezwano pełnomocnika do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł. Wezwania zostały doręczone osobie upoważnionej w dniu 15 stycznia 2025 r. pod adresem wskazanym przez pełnomocnika w skardze. W dniu 28 stycznia 2025 r. (data nadania 22 stycznia 2025 r.) pełnomocnik wniósł do Sądu pismo, w którym złożył oświadczenie, że cofa skargę na bezczynność z dnia 9 grudnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) dalej jako "p.p.s.a." sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Wymogi te określone zostały w przepisie art. 57 oraz art. 46 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym które określa art. 46 ww. ustawy. Stosownie do art. 46 § 2 p.p.s.a. pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Niezachowanie określonego w powołanym przepisie wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2023 r., sygn. akt II GPS 3/22). W art. 46 p.p.s.a. ustawodawca wymienia konieczne elementy pisma procesowego. I tak, § 1 pkt 1 stanowi, że pismo strony, między innymi, powinno zawierać imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników. W myśl art. 27 p.p.s.a., osoba fizyczna niemająca zdolności do czynności w postępowaniu sądowym może je podejmować tylko przez swojego przedstawiciela ustawowego. Przedstawiciel ustawowy ma obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie strona skarżąca nie uzupełniła braków skargi. Do dnia sporządzenia niniejszego postanowienia, do Sądu nie wpłynęła odpowiedź na wezwanie, brak zatem numeru PESEL przedstawiciela ustawowego strony skarżącej, bądź oświadczenia o nieposiadaniu numeru PESEL oraz brak aktu urodzenia małoletniego nie czyni zadość przepisom z art. 46 i 27 p.p.s.a. Niezależnie od powyższego należy zaznaczyć, że pełnomocnik strony skarżącej został także wezwany do uiszczenia wpisu od skargi i z tego obowiązku również się nie wywiązał. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie zaś żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skoro strona skarżąca nie uiściła wpisu od skargi to jest ona dotknięta także brakiem fiskalnym. Sąd zwraca uwagę, że wprawdzie w piśmie z 28 stycznia 2024 r. pełnomocnik strony skarżącej cofnął skargę, jednak czynność ta nie mogła wywołać skutków procesowych. Cofnąć bowiem można jedynie skargę skutecznie wniesioną, która nie jest dotknięta żadnymi brakami formalnymi. W przypadku natomiast, gdy skarga nie została skutecznie złożona, postępowanie sądowe nie może się toczyć w ogóle, a zatem nie może zostać również umorzone (por. postanowienia NSA: z 16 stycznia 2014 r., II OSK 3150/13; z 20 stycznia 2011 r., II OSK 2453/10; z 27 czerwca 2008 r., II OSK 923/08; z 3 stycznia 2008 r., I OSK 1829/07). Mając zatem na uwadze stan faktyczny niniejszej sprawy i fakt, że skoro strona skarżąca, mimo upływu zakreślonego terminu, nie uzupełniła braków formalnych skargi, podlegała ona odrzuceniu, co orzeczono w sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.