II SAB/Wr 24/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w Wydziale II w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 września 2019 r. sprawy ze skargi T. K. na bezczynność Prezydenta Miasta W. w przedmiocie wszczęcia postępowania w przedmiocie weryfikacji danych w ewidencji gruntów i budynków oddala skargę w całości. Skargą z 1 IV 2019 r. T. K. zarzucił Prezydentowi W. bezczynność w przedmiocie weryfikacji danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków. W uzasadnieniu skargi skarżący oświadczył, że wnioskiem z 14 XII 2018 r. zwrócił się do organu o zmianę nieprawidłowych danych ewidencyjnych dotyczących powierzchni lokali oraz części wspólnych budynku przy ul. G. w W. Wniosek skarżącego nie został załatwiony, pomimo wniesienia ponaglenia i przeprowadzenia rozmów w pracownikami Urzędu Miasta W., Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Skarżący wniósł przy tym o rozpatrzenie sprawy w szerszym zakresie, przy udziale sądu wieczystoksięgowego, przedstawicieli korporacji prawnych oraz biegłych sądowych, obejmując nie tylko wskazaną nieruchomość ale również nieruchomości wymienione w akcie notarialnym z [...], repertorium A nr [...]. W odpowiedzi na skargę organ opisał dotychczasowy przebieg postępowania i wniósł o oddalenie skargi. Oświadczył przy tym, że skarżący pismem z dnia 14 XII 2019 r. wnosił o wszczęcie "z urzędu" postępowania w sprawie aktualizacji danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków, zaś organ pismem z 2 I 2019 r. udzielił skarżącemu odpowiedzi informując o braku podstaw do aktualizacji danych. Organ wyjaśnił też, że w dniu 31 III 2019 r. skarżący złożył do organu pismo w tej samej sprawie, w którym zażądał wszczęcia postępowania "na wniosek strony". Tym samym zainicjował postepowanie w trybie wnioskowym. Zatem bezprzedmiotowe jest żądanie, aby zobowiązać organ do wszczęcia postępowania administracyjnego w celu zweryfikowania zapisów ewidencyjnych. Na podstawie nadesłanych akt administracyjnych ustalono, co następuje: W dniu 14 XII 2018 r. skarżący zwrócił się do Prezydenta Miasta W. o wszczęcie "z urzędu" postępowania w sprawie aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków w zakresie nieruchomości przy ul. G., przy ul. M. oraz innych wymienionych w akcie notarialnym z [...] repertorium A nr [...]. Pismem z 2 I 2019 r. ([...]), podpisanym przez Kierownika Referatu Katastru Nieruchomości, poinformowano skarżącego, że wpisy w operacie ewidencyjnym są zgodne z posiadanymi dokumentami. Pismem z 28 II 2019 r. skarżący wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. "zażalenie na bezczynność Prezydenta Miasta W. (...) w sprawie ustalenia stanu faktycznego nieruchomości zabudowanej przy ul. G. w W. oraz 21 nieruchomości (...) wskazanych w akcie notarialnym z dnia [...] roku w tym budynku przy ul. M.". Pismem z 7 III 2019 r., podpisanym przez Kierownika Biura Geodezji, Kartografii i Katastru Nieruchomości, ponownie poinformowano skarżącego o braku podstaw do aktualizacji, pouczając zarazem o czynnościach, jakie należy dokonać celem aktualizacji ewidencji gruntów i budynków. Przedmiotowe ponaglenie zgodnie z właściwością zostało przekazane do załatwienia D. Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, który postanowieniem z dnia [...] stwierdził, że organ nie dopuścił się bezczynności. Pismem z 1 IV 2019 r. skarżący zwrócił się do organu o wszczęcie postępowania w przedmiocie zmiany danych ewidencyjnych przedmiotowych nieruchomości na jego "osobisty wniosek". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W okolicznościach sprawy skargę należało oddalić. W skardze zakwestionowano "bezczynność" organu. Kognicja sądów administracyjnych w zakresie skarg na "bezczynność" obejmuje w istocie wszystkie akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co wynika z art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z 30 VIII 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz.1302, ze zm.) - dalej "ppsa". Pojęcie "bezczynności" nie zostało zdefiniowane w ppsa. Według zaś art. 37 § 1 pkt 1 ustawy z 14 VI 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r., poz. 2096, ze zm.) – dalej jako "kpa" "bezczynność" zachodzi wówczas, gdy nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa lub w przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 kpa. Jakkolwiek zakres tej definicji ogranicza się do spraw regulowanych przepisami kpa, jednak definicja stanowić może wskazówkę interpretacyjną także w sprawach objętych innymi niż kpa regulacjami procesowymi (zob. T. Woś [w:] Postępowanie sądowoadministracyjne, praca zbior. pod red. T. Wosia, Warszawa 2017, s. 112). W orzecznictwie zgodnie przyjmuje się, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności (zob. np. wyroki NSA: z 25 VI 2019 r., II OSK 10/19; z 29 I 2019 r., II OSK 1919/18; z 11 VII 2018 r., II OSK 10/18 – publ. CBOSA). Należy wyraźnie zaznaczyć, że "bezczynność" w podanym wyżej rozumieniu oznacza brak wymaganej czynności (aktu). Jeśli więc organ zajął konkretne stanowisko w przedmiocie zgłaszanego żądania, wówczas "bezczynność" nie wystąpi. Nie ma przy tym znaczenia, czy zajęte przez organ stanowisko jest dla zainteresowanego korzystne (zgodne z jego żądaniem) czy też nie. Zarówno w jednym jak i w drugim przypadku fakt zajęcia przez organ konkretnego (negatywnego lub pozytywnego) stanowiska w przedmiocie zgłaszanego żądania wyklucza wystąpienie "bezczynności". Już w świetle powyższego stwierdzić należy, że skarga nie mogła zostać uznana za zasadną, skoro pismem z 14 XII 2018 r. skarżący zgłosił do organu określone żądanie (przeprowadzenia z urzędu aktualizacji ewidencji gurtów i budynków), zaś organ pismami z 2 I 2019 r. i z 7 III 2019 r. przedstawił stanowisko w przedmiocie tego żądania (tj. wskazał na brak podstaw do przeprowadzenia aktualizacji z urzędu). Nie można w takich warunkach uznać, że organ pozostawał w bezczynności. Jak wynika z art. 24 ust. 2a ustawy z 17 V 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2019 r., poz. 725, ze zm.) – dalej jako "ustawa", informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji z urzędu (art. 24 ust. 2a pkt 1) lub na wniosek właściciela, ewentualnie posiadacza samoistnego (art. 24 ust. 2a pkt 2). Jakkolwiek w myśl art. 24 ust. 2c ustawy, odmowa aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze decyzji administracyjnej, jednak jest rzeczą oczywistą, że taką decyzję wydaje się jedynie w przypadku wystąpienia z żądaniem przeprowadzenia aktualizacji ewidencji gruntów i budynków na wniosek żądającego, a więc w trybie art. 24 ust. 2a pkt 2 ustawy. Skoro zaś skarżący zażądał aktualizacji danych "z urzędu", a więc w trybie 24 ust. 2a pkt 1 ustawy, organ nie miał podstaw do wydawania decyzji. Słusznie zatem ograniczył się do udzielenia skarżącemu odpowiedzi, że nie widzi podstaw do przeprowadzenia z urzędu aktualizacji danych i wyjaśnił powody takiego stanowiska. Na marginesie Sąd zaznacza, że nawet przy zajęciu odmiennego stanowiska, jakoby organ zobligowany był w takim przypadku wydać decyzję odmowną z art. 24 ust. 2c ustawy, to pismo organu z 7 III 2019 r. zawiera niezbędne elementy treściowe właściwe dla decyzji administracyjnej (tj.: oznaczenie organu, wskazanie adresata, rozstrzygnięcie o istocie sprawy oraz podpis osoby reprezentującej organ administracji). Mając powyższe na względzie Sąd orzekł na zasadzie art. 151 ppsa.