II SAB/Wr 25/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Palus (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Halina Kremis, Sędzia NSA Julia Szczygielska, Protokolant Wojciech Śnieżyński, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 26 listopada 2009 r. sprawy ze skargi M. F. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J. w przedmiocie wydania decyzji w sprawie pozwolenia na użytkowanie budynku usługowo-mieszkalnego przy ul. Sz. [...] w J. postanawia umorzyć postępowanie. M. F. – powołując się na przepis art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J., w której zwróciła się o zobowiązanie tego organu do właściwego, zgodnego z obowiązującym porządkiem prawnym załatwienia sprawy poprzez wydanie decyzji administracyjnej w wyznaczonym w tym celu organowi terminie oraz zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi M.F. przedstawiła istotę skargi na bezczynność i wyjaśniła, że w dniu [...]r. zwróciła się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie j. o udzielenie pozwolenia na użytkowanie budynku usługowego z częścią mieszkalną, zlokalizowanego przy ul. [...][...]w J. (działka nr[...], obręb nr [...] – S. M. stanowiącego część inwestycji realizowanej na podstawie decyzji Starostwa J. z dnia [...]r. Nr [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę. Z treści skargi wynika, że tę część budynku stanowi gabinet stomatologiczny. W dalszej części uzasadnienia skarżąca w szczegółowy i wyczerpujący sposób opisała kolejne czynności orzecznicze – niekorzystne dla niej – podejmowane przez organy nadzoru budowlanego, które następnie były eliminowane z obrotu prawnego w postępowaniu odwoławczym lub sądowoadministracyjnym. Ponadto M. F. wskazała, że D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego – uwzględniając po raz drugi jej zażalenie wniesione w trybie art. 37 kodeksu postępowania administracyjnego – postanowieniem z dnia [...]r. Nr [...] wyznaczył Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w J. 30-dniowy termin (liczony od dnia otrzymania postanowienia) załatwienia w sposób zgodny z prawem sprawy dotyczącej pozwolenia na użytkowanie. Skarżąca wyjaśniła jednocześnie, że mimo upływu wyznaczonego terminu powiatowy organ nadzoru budowlanego do dnia wniesienia skargi nie rozpoznał przedmiotowej sprawy, całkowicie ignorując powszechnie obowiązujące przepisy prawa. W zakończeniu skargi M. F. podała, że wyrokiem z dnia [...]r. (sygn. akt II SA/Wr 569/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wymierzył Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w J. grzywnę w wysokości 2500 zł w związku z bezczynnością tego organu po wyroku Sądu z dnia 5 lipca 2007r. sygn. akt II SA/Wr 170/07. W odpowiedzi na skargę zawartej w piśmie z dnia[...]. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w J. zarzucił, że skarga dotyczy tej samej sprawy, która została rozpatrzona wyrokiem z dnia 7 kwietnia 2009r. (sygn. akt II SA/Wr 569/08) oraz, że została wniesiona z naruszeniem trybu określonego w art. 52 powołanej wcześniej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W dniu [...]r. doręczona została Sądowi decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie j. z dnia [...]r. Nr[...], wydana na podstawie art. 59 ust. 5, art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) oraz art. 104 kodeksu postępowania administracyjnego orzekająca o odmowie wydania pozwolenia na użytkowanie zrealizowanej inwestycji w części obejmującej parter budynku usługowo-mieszkalnego (gabinet stomatologiczny bez pracowni radiologicznej) na terenie działki o numerze ewidencyjnym[...], obręb nr [...] S. M. przy ul. Sz. [...] w J. Na rozprawie w dniu [...]r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w powiecie j. M. D. oświadczył, że podtrzymuje stanowisko przedstawione w odpowiedzi na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekające w sprawie uwzględnił następujące okoliczności faktyczne i prawne: Należy przede wszystkim wyjaśnić, że w przepisie art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ustawodawca zastrzegł, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (jeżeli ustawy nie stanowią inaczej). Natomiast z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wcześniej powoływanej, wynika, że kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 wskazanego przepisu. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w przewidzianym prawem terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub mimo prowadzenia postępowania i istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył tego postępowania wydaniem w wymaganym terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, albo nie podjął stosownej czynności. Instytucja skargi na bezczynność stanowi zatem środek służący ochronie strony postępowania administracyjnego poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie a tym samym ma przeciwdziałać przewlekłości postępowania organów administracji publicznej. (por. wyrok NSA z dnia 3 marca 2008r., sygn. akt I OSK 294/07, Lex nr 505396; wyrok WSA w Łodzi z dnia 17 kwietnia 2008r., sygn. akt III SAB/Łd 3/08, Lex nr 471127) Istotne jest również, że stosownie do treści art. 149 powoływanej wcześniej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W sprawach skarg na bezczynność organu Sąd orzeka biorąc za podstawę stan faktyczny i prawny sprawy w czasie orzekania, a właściwie w chwili zamknięcia rozprawy (np. J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2004). Jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność organu administracji publicznej wydał akt albo dokonał czynności, nawet z przekroczeniem ustawowych terminów, to znaczy, że organ ten nie pozostaje w stanie bezczynności, co wyłącza możliwości uwzględnienia skargi. (np. wyrok NSA z dnia 3 marca 2008r., ibidem, wyrok WSA w Warszawie z dnia 8 stycznia 2008r., sygn. akt II SAB/Wa 81/07, Lex nr 505365). Nie można bowiem zobowiązać organu do wydania określonego aktu lub podjęcia czynności, które przed dniem orzekania w sprawie zostały już podjęte (np. T. Woś, H. Krysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005). Należy również wyjaśnić, że rozpoznając skargę na bezczynność Sąd nie ocenia legalności i prawidłowości działań organu, ale wyjaśnia jedynie czy organ pozostaje w zwłoce nie podejmując wymaganego aktu lub czynności. W akt sprawy wynika, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w powiecie j. wydał w dniu [...]r. decyzję Nr[...], którą załatwiona została sprawa, w której postępowanie wszczęto wnioskiem M. F. z dnia [...]r. o udzielenie pozwolenia na użytkowanie zrealizowanej inwestycji w części obejmującej parter budynku usługowo – mieszkalnego (gabinet stomatologiczny, bez pracowni radiologicznej) na terenie działki nr ewidencyjny[...], obręb nr[...], S. M. przy ul. Sz. [...] w J. (Decyzja ta może być weryfikowana w trybach określonych w kodeksie postępowania administracyjnego). Oznacza to, że czynność orzecznicza, do podjęcia której Sąd mógłby zobowiązać organ uwzględniając skargę wniesioną w tej sprawie, została już podjęta, co czyni postępowanie sądowoadministracyjne w tej sprawie bezprzedmiotowym w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 wskazywanej poprzednio ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z tym przepisem bezprzedmiotowość postępowania obliguje Sąd do jego umorzenia. Dodatkowo Sąd uznał za właściwe wyjaśnić, że wprawdzie nie dołączono do akt sprawy dowodu doręczenia M. F. decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie j. z dnia [...]r. Nr [...] ale nie oznacza to, by decyzja nie istniała. Z wydaniem decyzji mamy do czynienia w sensie procesowym z chwilą jej podpisania, co oznacza że decyzja istnieje, a dzień wydania decyzji jest miarodajny dla oceny podstawy prawnej i podstawy faktycznej decyzji (M. Jaśkowska, A. Wróbel "Kodeks postępowania administracyjnego", wydanie II, Zakamycze 2005; wyrok NSA z dnia 3 marca 2008r., ibidem). Mając na względzie przedstawione powyżej okoliczności faktyczne i prawne Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia. H.B.21.12.2009r.