II SAB/Wr 37/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Śnieżyński po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. na bezczynność Rady Miasta P. w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na pismo z dnia [...] września 2020 r. postanawia: odrzucić skargę. Skarżący, pismem z [...].03.2021 r. skierował do tut. Sądu skargę w sprawie bezczynności Rady Miasta P. Podniósł, że do dnia wniesienia skargi nie otrzymał odpowiedzi na pismo z [...].09.2020 r., w którym opisał nieprawidłowości w działaniu Urzędu Miasta P. Przewodniczący Rady Miasta P., pismem z [...].04.2021 r. stanowiącym odpowiedź na skargę, wyjaśnił, że w dniu [...].04.2021 r. udzielił odpowiedzi na pismo skarżącego z [...].09.2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej orzekając w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14.06.1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29.08.1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, ze zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z 16.11.2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29.08.1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto na podstawie art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że nie każda działalność organów administracji publicznej podlega kontroli sądu administracyjnego. Kontroli takiej nie będzie podlegać skarga na bezczynność w sprawie rozpatrzenia skargi powszechnej wniesionej w trybie art. 227 k.p.a. Analizując pismo skarżącego skierowane do Rady Miejskiej z [...].09.2020 r. Sąd zakwalifikował je jako skargę powszechną. W rzeczonym piśmie skarżący wyraża swoje niezadowolenie ze sposobu działalności Urzędu Miasta, celem zasygnalizowania nieprawidłowości i zmobilizowania do podjęcia odpowiednich czynności mających usunąć okoliczności, które zdaniem skarżącego są przejawem zaniedbań lub nienależytego wykonywania zadań. W związku z powyższym, Sąd uznał skargę na bezczynność w niniejszej sprawie za niedopuszczalną. Podkreślić należy, że skarga powszechna stanowi prawny środek obrony i ochrony interesów jednostki, nie dający podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego, ani też podstawy do wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego. Zatem w przypadku złożenia skargi na podstawie art. 227 k.p.a., tak jak to miało miejsce na gruncie rozpatrywanej sprawy, stronie nie służy skarga, ani na bezczynność organu, ani na wynik tego postępowania (por. postanowienia NSA z 21.01.2016 r., sygn. akt I OSK 3486/15; z 15.12.2016 r., sygn. akt I OSK 2605/16). Ten przejaw działania organów administracji publicznej nie został objęty wyliczeniem znajdującym się w art. 3 § 2 p.p.s.a., wobec czego nie będzie ona podlegać kognicji sądów administracyjnych. Na marginesie należy wskazać, że wniesienie przez skarżącego skargi na bezczynność odniosło skutek w postaci zmobilizowania Przewodniczącego Rady Miasta do wystosowania odpowiedzi na pismo skarżącego z [...].09.2020 r. Kwestia terminu i formy udzielenia tej odpowiedzi, jak również jej treść, nie może być przedmiotem skargi i nie należy do kognicji Sądu. Mając na uwadze powyższe, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.