II SAB/Wr 45/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 12 października 2006 r. przy udziale - na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. F. na bezczynność Wójta Gminy W. w przedmiocie wyegzekwowania nakazów zawartych w sprawie rozstrzygnięcia sporu o przywrócenie na gruntach stosunków wodnych do stanu poprzedniego postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Skarżąca G. F. skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Wójta Gminy W. "w przedmiocie wyegzekwowania nakazów zawartych w decyzji Wójta Gminy W. [...] z dnia [...] utrzymanych w mocy decyzją [...] z dnia [...]". W uzasadnieniu strona podniosła, że żąda aby Wójt Gminy nie przeciągał egzekucji zobowiązań niepieniężnych wynikających z ww. decyzji. Pomimo upływu ośmiu miesięcy od otrzymania przez Wójta decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego obowiązki te nie zostały wykonane, co przy wysokim poziomie wody prowadzi do niszczenia jej budynku. Strona oświadczyła, że czterokrotnie zwracała się do Wójta o "wydanie postanowienia o wykonaniu zastępczym", jednak Wójt nie podjął tej czynności a zobowiązani nie wykonali obowiązków wynikających z ostatecznych decyzji. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy W. wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu organ przedstawił dotychczasowy tok postępowania w sprawie rozstrzygnięcia sporu o przywrócenie na gruntach stosunków wodnych, które toczy się już od 1995 r. Wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie wydana została decyzja z dnia [...], która została zaskarżona do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. tylko w części /i tej części dotyczyło rozstrzygnięcie organu odwoławczego z dnia 10 maja 2005 r./, w pozostałym zakresie stała się zaś ostateczna. Skarżąca G. F. dnia 5 września 2005 r. złożyła do Wójta Gminy wniosek o wydanie postanowienia o wykonaniu zastępczym decyzji z dnia [...] Wójt bezzwłocznie - dnia [...] - skierował do zobowiązanych upomnienie, a następnie kierował kolejne upomnienia i powołał komisję ds. realizacji decyzji. Skarga na bezczynność G. F. z dnia 27 lutego 2006 r., na skutek błędnej subsumpcji, została rozpoznana na podstawie art. 229 pkt 3 k.p.a. Odnosząc się do przedmiotowej skargi organ stwierdził, że nie dopuścił się bezczynności w przedmiocie wyegzekwowania obowiązków zawartych w wydanej przez siebie decyzji a na każde pismo skarżącej udzielano odpowiedzi. Ponadto decyzja została na obecną chwilę wykonana. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm./ sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie, między innymi, w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 przywołanej ustawy, a więc związanych z procesem podejmowania decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym na które służy zażalenie, postanowień kończących postępowanie lub rozstrzygających sprawę co do istoty, postanowień w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie oraz z podejmowaniem innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W rozpatrywanej sprawie, na podstawie analizy treści podania strony, należy przyjąć, że skarga G. F. dotyczy w istocie bezczynności Wójta Gminy W. w przedmiocie podejmowania czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych dla wykonania decyzji tego organu z dnia [...] /nr [...]/ w sprawie rozstrzygnięcia sporu o przywrócenie na gruntach stosunków wodnych do stanu poprzedniego, w zakresie w jakim stała się ona ostateczna. Zgodnie z art. 6 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /Dz. U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954 z późn. zm./ w razie uchylania się zobowiązanego od wykonania obowiązku, wierzyciel /w rozpatrywanej sprawie Wójt Gminy W./ powinien podjąć czynności zmierzające do zastosowania środków egzekucyjnych. Konsekwencją niewywiązania się z ustawowo nałożonych obowiązków jest prawo złożenia skargi na bezczynność wierzyciela. Zgodnie bowiem z art. 6 § 1a przywołanej ustawy, na bezczynność wierzyciela w podejmowaniu czynności o których mowa w art. 6 § 1, służy skarga podmiotowi, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku niewykonania obowiązku. Postanowienie w sprawie skargi wydaje organ wyższego stopnia zaś na postanowienie oddalające skargę przysługuje zażalenie do organu wyższego stopnia. Z kolei na postanowienie organu wyższego stopnia, przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Wobec powyższego stwierdzić należy, że przywołane wyżej przepisy mają charakter przepisów szczególnych w stosunku do przepisów ustawy o Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wynika z nich również, że sąd administracyjny będzie właściwy jedynie w sprawach skarg na postanowienia organów wyższego stopnia oddalające skargi opisane w art. 6 §1a powołanej wyżej ustawy egzekucyjnej /ewentualnie na bezczynność organów wyższego stopnia w tej materii/. Natomiast skargę na bezczynność organu egzekucyjnego pierwszej instancji polegającą na niepodejmowaniu czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, przez podmiot którego interes prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku niewykonywania przez osobę trzecią obowiązku o charakterze administracyjnoprawnym, należy uznać za niedopuszczalną. Taki pogląd wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 30 czerwca 2003 r., II SAB/Ka 138/02, ONSA 2004/2/81 oraz w postanowieniu z dnia 16 września 2003 r., II SAB/Wr 56/03 nie publik. Na podstawie akt niniejszej sprawy oraz oświadczenia skarżącej skierowanej do Sądu w piśmie z dnia 18 lipca 2006 r. należy stwierdzić, że G. F. zaskarżyła bezczynność Wójta Gminy W. - jako wierzyciela zobowiązanego do podjęcia czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych dla wykonania decyzji z dnia [...] - bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, nie korzystając ze środka zaskarżenia jakim jest przedstawiona wyżej skarga na bezczynność przewidziana w art. 6 § 1a ustawy egzekucyjnej. W tej sytuacji skarga jest niedopuszczalna, stąd podlega odrzuceniu w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z powyższych zatem względów, Sąd orzekł jak na wstępie.