II SAB/Wr 6/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 9 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia D. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 grudnia 2012 r. sygn. akt II SAB/Wr 6/09 odrzucające zażalenie J. W. i M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 maja 2012 r. sygn. akt II SAB/Wr 6/09 odrzucające zażalenie D., M. W. oraz J. W. i M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, z dnia 26 października 2011 r. (sygn. akt II SAB/Wr 6/09) odrzucające zażalenie D., M., J. oraz M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 września 2011 r. (sygn. akt II SAB/Wr 6/09) odrzucające skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 marca 2011 r. (sygn. akt II SAB/Wr 6/09) odrzucającego skargę M.W. i J. W. w sprawie ze skargi D. i M. W. oraz J. W. i M. W. na bezczynność D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie budynku mieszkalnego, budynku gospodarczego oraz zbiornika na ścieki postanawia: odrzucić zażalenie. W rozpoznawanej sprawie postanowieniem z dnia 7 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu z uwagi na nieuiszczenie wymaganego wpisu odrzucił zażalenie J. i M. W.. Odpis tego postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi J. i M. W. – D. W. w dniu 3 stycznia 2013 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru k. 485-486 akt). Jednocześnie odpis tego postanowienia w dniu 21 grudnia 2012 r. doręczono pełnomocnikowi D. W. adwokat K. D. (zwrotne potwierdzenia odbioru k. 484 akt). Pismem złożonym w dnia 9 stycznia 2013 r. D. W. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie. W odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 8 lutego 2013 r. D. W. oświadczyła, że "zażalenie to jest złożone również w imieniu J. i M.W." (k. 505 akt). Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 14 marca 2013 r. sygn. akt II OZ 167/13 oddalił zażalenie J. i M. W.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 grudnia 2012 r. w części dotyczącej D. W. podlega odrzuceniu, bowiem skarżąca zażalenie wniosła po upływie terminu do jego złożenia. Zgodnie z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. Nr 270 z późn. zm.) zażalenie na postanowienie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Przepis art. 67 § 5 tej ustawy stanowi, że jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. W niniejszej sprawie skarżąca D. W. posiada przyznanego jej pełnomocnika z urzędu w osobie adw. K. D.. Jak przyjmuje się w orzecznictwie sądowym i w literaturze prawniczej, przepisy dotyczące doręczeń mają charakter obligatoryjny. Jeżeli więc strona ustanowiła pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism, doręczenia należy dokonywać wyłącznie tym podmiotom. Żaden z tych podmiotów nie może skutecznie domagać się wysyłania korespondencji wprost do strony (por. post. SN z dnia 8 września 1993 r., III CRN 30/93, OSN 1994, nr 7-8, poz. 160). Doręczenie dokonane pod adresem strony jest bezskuteczne wobec pełnomocnika, a więc nie wywiera skutku procesowego (por. W. Siedlecki, Postępowanie cywilne. Zarys wykładu, Warszawa 1977, s. 185; post. NSA z dnia 3 marca 2005 r., I FZ 9/05, niepubl.). Z obowiązku doręczenia pisma pełnomocnikowi nie zwalnia sądu okoliczność, że pismo zostało wniesione przez stronę osobiście (B. Dauter, Komentarz do art. 67 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III). W wyroku z dnia 20 marca 2000 r., II SA/Wa 1907/05 (niepubl.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił uwagę, że gdy strona ustanowiła pełnomocnika, to brak jest podstaw prawnych do doręczania pism bezpośrednio stronie. Doręczenie dokonane w takiej sytuacji pod adresem strony byłoby bezskuteczne. Osoba reprezentowana przez pełnomocnika działa w taki sposób, jakby sama dokonywała czynności procesowych, tyle, że przy wykorzystaniu profesjonalnej pomocy (M. Niezgódka-Medek, Komentarz do art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III). Mając na względzie powyższe stwierdzić trzeba, że doręczenie skarżącej D. W. postanowienia z dnia 7 grudnia 2012 r. nastąpiło w chwili doręczenia powyższego postanowienia jej pełnomocnikowi z urzędu, to jest w dniu 21 grudnia 2012 r. Doręczenie zaś skarżącej D. W. wspomnianego postanowienia w dniu 3 stycznia 2013 r. nastąpiło z uwagi na fakt, że jest ona pełnomocnikiem skarżących J. i M. W.. Od dnia doręczenia pełnomocnikowi skarżącej postanowienia z dnia 7 grudnia 2012 r. biegł zatem termin do złożenia zażalenia przez D. W., natomiast w odniesieniu do pozostałych skarżących termin ten biegł od 3 stycznia 2013 r. W tej sytuacji złożenie zażalenia przez skarżącą D. W. w dniu 9 stycznia 2013 r., chociaż miało miejsce w ciągu 7 dni od doręczenia jej odpisu postanowienia z dnia 7 grudnia 2012 r., nastąpiło z uchybieniem terminu do jego wniesienia. W tym stanie rzeczy, zgodnie z art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.