II SO/Wr 1/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Mieczysław Górkiewicz Sędzia NSA - Julia Szczygielska /sprawozdawca/ Sędzia NSA - Zygmunt Wiśniewski Protokolant - Magda Mikus po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 czerwca 2009 r. sprawy z wniosku D. i M.W. o wymierzenie grzywny Burmistrzowi Gminy T. za nieprzekazanie skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie postanawia: I. wymierzyć Burmistrzowi Gminy T. grzywnę w kwocie 500 złotych /słownie: pięćset złotych/; II. zasądzić na rzecz skarżących od Burmistrza Gminy T. kwotę 202 złotych /słownie: dwieście dwa złote/ tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 28 stycznia 2009r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniosek D. i M.W. o wymierzenie - na podstawie art. 55 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - Burmistrzowi Gminy T. grzywny za nieprzekazanie sądowi skargi skarżących z dnia 7 grudnia 2008r. wraz z odpowiedzią w ustawowym terminie. W odpowiedzi na powyższy wniosek Burmistrz Gminy T. stwierdził, że skarga z dnia 7 grudnia 2008r. została przesłana w terminie i doręczona do Sądu w dniu 9 stycznia 2009r., w związku z czym wniosek skarżących o ukaranie organu grzywną jest nieuzasadniony. Do pisma tegoż organ dołączył kopię egzemplarza odpowiedzi na skargę D. i M.W. z dnia 7 grudnia 2008r., opatrzoną prezentatą z datą jej wysłania 8 stycznia 2009r.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wymierzenie grzywny zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Stosownie zaś do treści § 2 art. 54 p.p.s.a - organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W myśl art. 55 § 1 powyższej ustawy w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W świetle powyższych regulacji, stwierdzić należy, że cyt. przepisy przewidują wyłącznie dwa warunki, których spełnienie pozwala sądowi na wymierzenie przedmiotowej grzywny, tj.: – stwierdzenie uchybienia przez organ trzydziestodniowemu terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz – złożenie przez stronę wniosku o wymierzenie grzywny (por. postanowienie NSA z dnia 8 czerwca 2009r., sygn. akt I OZ 474/09). Wskazać w tym miejscu należy, że skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela prezentowane w orzecznictwie stanowisko, iż: "wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. nie ma jedynie na celu dyscyplinowania organu, ale stanowić ma również sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Sąd może uwzględnić wniosek skarżącego o wymierzenie grzywny, mimo że spełnienie przez organ obowiązku nastąpiło zanim jeszcze skarżący wniósł o wymierzenie kary grzywny i bez względu na okoliczność, że uchybienie terminu spełnienia obowiązków z art. 54 § 2 p.p.s.a. wynosiło zaledwie kilka dni" (por. postanowienie WSA w Olsztynie z dnia 17 marca 2009r., syng. akt II SO/Ol 33/08, LEX nr 489774). Niesporne jest w niniejszej sprawie, że skarga D. i M.W. z dnia 7 grudnia 2008r. na bezczynność Burmistrza Gminy T., wpłynęła do tegoż organu w dniu 8 grudnia 2008r. /prezentata Urzędu Miejskiego w T./. Natomiast z urzędu jest sądowi wiadomym, że skarga ta wraz z odpowiedzią organu na tę skargę, wprawdzie nosząca datę 7 stycznia 2009r., została złożona bezpośrednio w biurze podawczym WSA we Wrocławiu w dniu 9 stycznia 2009r. /tak akta sprawy II SAB/Wr 2/09/. Istotne jest przy tym, że organ przekazując opisaną wyżej skargę z 7 grudnia 2008r. wraz z odpowiedzią na nią – nie przekazał Sądowi równocześnie akt administracyjnych. Organ uczynił to dopiero w wykonaniu zarządzenia sędziego, nadsyłając akta administracyjne w dniu 24 kwietnia 2009r. Z powyższych ustaleń niewątpliwie zatem wynika, że Burmistrz Gminy T. uchybił ustawowemu terminowi do wykonania obowiązku określonego w cyt. wyżej art. 54 § 2 p.p.s.a. Wskazać należy, że ze sformułowania art. 55 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - "sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny" - wynika, że wydanie orzeczenia w tym przedmiocie nie jest obligatoryjne. Kwestia ta pozostawiona została uznaniu sądu orzekającego. Również do uznania sądu pozostawiono ustalenie wysokości grzywny. Oznacza to, że przy rozstrzygnięciu wniosku o ukaranie grzywną sąd winien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, tj. jej charakter, przyczyny niewypełnienia obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi oraz okoliczność, czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił. Zgodnie zaś z art. 154 § 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - grzywnę, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Na podstawie obwieszczenia Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia z dnia 19 lutego 2009r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2008r. i w drugim półroczu 2008 r. (M.P. Nr 11, poz. 138) przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej, pomniejszone o potrącone od ubezpieczonych składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe oraz chorobowe, w 2008r. wyniosło 2.578,26 zł. Mając na uwadze powyższe, należało uwzględnić wniosek strony skarżącej i wymierzyć organowi grzywnę za nieprzekazanie w terminie do Sądu skargi, odpowiedzi na skargę wraz z aktami sprawy. Jednakże biorąc pod uwagę, że opóźnienie w przekazaniu skargi wraz z odpowiedzią na nią - liczy jedynie dwa dni, gdy zaś organ obowiązek z art. art. 54 § 2 p.p.s.a - wykonał przed rozpatrzeniem przez Sąd wniosku skarżących, Sąd wymierzył organowi grzywnę tylko w wysokości 500 zł. Orzekając o wysokości grzywny Sąd wziął również pod uwagę, że akta administracyjne zostały przesłane przez organ dopiero na wezwanie Sądu. Sam fakt przesłania ich przed rozprawą nie ma jednak wpływu na rozstrzygnięcie. Podzielając stanowisko prezentowane w orzecznictwie, należy wskazać, że sformułowanie art. 55 § 1 p.p.s.a - "w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (...)" oznacza, że wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 w terminie przewidzianym w tym przepisie (por. postanowienie N.S.A. z dnia 5 lipca 2006r., sygn. akt II OSK 1024/06, oraz T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005r., s. 259). A z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Sąd w pełni podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, że wymierzenie grzywny ma walor sankcji za uchybienie przez organ ustawowym obowiązkom (zob. postanowienie NSA z dnia 7 sierpnia 2007r., sygn. akt II GZ 101/07, LEX nr 388105). Nadto należy wskazać, że organ w odpowiedzi na wniosek nie wyjaśnił /nie wskazał/ przyczyn niedotrzymania terminu, które usprawiedliwiałyby opóźnienie w wykonaniu obowiązku z art.54 § 2 p.p.s.a., czyli przyczyn spóźnionego przesłania skargi wraz z odpowiedzą na skargę, jak również przyczyn przesłania akt sprawy dopiero na wezwanie Sądu. Organ stwierdził natomiast, że skarga skarżących z dnia 7 grudnia 2008r. została przesłana do Sądu w terminie, jednakże – jak to już wyżej wskazano – doręczenie Sądowi skargi wraz z odpowiedzą na skargę miało miejsce dopiero w dniu 9 stycznia 2009r., czyli z uchybieniem ustawowego terminu. Z tych to zatem względów, Sąd na podstawie art. 55 § 1 w związku z art.154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzekł jak w pkt. I sentencji. Orzeczenie o kosztach oparte zostało na przepisie art. 200 w związku z art.64 § 3 w/w ustawy.