II SO/Wr 1/11

PostanowienieWSA we Wrocławiu2011-03-02

Skład orzekający: Sędzia NSA Halina Kremis

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej może zostać uwzględniony przez sąd administracyjny przed przekazaniem mu skargi przez organ administracji?
Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej jest wnioskiem wpadkowym, związanym z postępowaniem głównym wszczętym skargą. Kompetencja sądu do jego rozpoznania powstaje dopiero po przekazaniu sądowi skargi przez organ administracji. Wniosek złożony przed tym momentem jest przedwczesny i nie może zostać uwzględniony.
Stan faktyczny
B. P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 listopada 2010 r. Wnioskodawca podniósł, że decyzja dotyczy postępowania o samowolę budowlaną, które trwa długo i jest obarczone błędami prawnymi. Wniosek został złożony do sądu, ponieważ organ administracji nie przekazał go do rozpoznania, co zdaniem wnioskodawcy miało na celu przedłużenie postępowania.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Kremis po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 2 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. P. o wstrzymanie wykonania decyzji D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia 26 listopada 2010 r. nr [...] postanawia: odmówić wstrzymania. Pismem z dnia 14 lutego 2011 r. B. P. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu o bezzwłoczne wstrzymanie wykonania decyzji Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia 26 listopada 2010 r. Wnioskodawca wyjaśnił, że w dniu 29 stycznia 2011 r. złożył skargę z dnia 28 listopada 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na opisaną wyżej decyzję. W dniu 7 lutego 2011 r. złożył do D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego skierowany do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpatrzenia przez sąd skargi. Wnioskodawca podniósł przy tym, że do dnia dzisiejszego jego wniosek nie został rozpatrzony ani też przekazany do sądu administracyjnego. W ocenie wnioskodawcy istnieje obawa, że D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego będzie przeciągać sprawę przekazania wniosku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego tak aby umożliwić wydanie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego kolejnej decyzji opartej na błędnych, ponieważ niezgodnych z obowiązującym prawem, założeniach zawartych w uzasadnieniu do decyzji z dnia 26 listopada 2010 r. W treści wniosku z dnia 7 lutego 2011 r. B. P. wyjaśnił, że wydana przez D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzja z dnia 26 listopada 2010 r. dotyczy postępowania o samowolę budowlaną, która miała miejsce w 2008 r. przed budynkiem przy ul. D. [...] we W. Postępowanie toczy się już ponad dwa i pół roku. W sprawie wydana została już druga decyzja uchylająca w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Jednak obecna decyzja organu odwoławczego zawiera uzasadnienie sprzeczne z obowiązującymi przepisami techniczno-budowlanymi i w konsekwencji z ustawą Prawo budowlane, sprzeczne z poprzednią prawomocną decyzją tego samego organu nadzoru budowlanego, a nawet decyzja jest wewnętrznie sprzeczna biorąc pod uwagę rozstrzygnięcie i uzasadnienie do niego. Zdaniem wnioskodawcy na podstawie uzasadnienia do decyzji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego prawdopodobnie podjął już działania aby wydać kolejną decyzję, która w efekcie musi być niezgodna z prawem skoro niezgodne z prawem jest uzasadnienie decyzji organu odwoławczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie mógł zostać uwzględniony, ponieważ okazał się on przedwczesnym. Przewidziane w przepisie art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) cytowanej dalej: p.p.s.a. postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie jest samoistnym postępowaniem sądowoadministracyjnym, a postępowaniem wpadkowym, prowadzonym obok postępowania głównego. Wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej nie ma samoistnego bytu prawnego i jest związany z postępowaniem głównym w sprawie, w której został złożony. Intencja ustawodawcy jest w tym przypadku czytelna, zgodnie bowiem z brzmieniem przepisu art. 63 § 3 p.p.s.a. kompetencja sądu do wydania na wniosek skarżącego postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji istnieje dopiero po przekazaniu sądowi skargi. Wskazując na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lutego 2005 r. sygn. akt OZ 1592/4 podkreślić również należy, że wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej nie jest wnioskiem przewidzianym w art. 63 p.p.s.a. Wnioski o którym mowa w tym przepisie służą do wszczynania postępowania sądowego w sprawie wpadkowej w stosunku do sprawy sądowoadministracyjnej, np. złożony przez wszczęciem postępowania na podstawie art. 243 § 1 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy. Przepisy ten nie ma natomiast zastosowania w odniesieniu do wniosków, które mogą zostać złożone wyłącznie wraz ze skargą lub w toku postępowania wszczętego na skutek wniesienia skargi w rozumieniu art. 50-61 p.p.s.a. Tym drugim rodzajem wniosku jest właśnie wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej. Zauważyć również należy, że ustawa procesowa wiąże kompetencję sądu do rozpatrzenia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji z faktem skutecznego wniesienia skargi. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. bez pobrania wpisu sąd nie podejmie żadnych innych czynności procesowych poza odrzuceniem skargi, w szczególności nie może wydać orzeczenia w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (tak też postanowienie WSA z dnia 30 marca 2006 r. II SA/Ol 133/06). Za niedopuszczalnością uwzględnienia wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej wnoszonego do sądu jeszcze przed przekazaniem skargi przemawia także argument celowościowy polegający na tym, że do wstrzymania wykonania decyzji mogłoby dość w takim przypadku również gdy skarżący w ogóle nie zaskarżyłby do sądu decyzji. Reasumując, rozpoznanie wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej jest uwarunkowane faktem przekazania skargi do sądu oraz jej skutecznym wniesieniem (tak też postanowienia Wojewódzkich Sądów Administracyjnych z dnia 30 września 2010 r. II SA/Bk 390/10, z dnia 13 lipca 2009 r. II SA/Bd 481/09, z dnia 21 sierpnia 2009 r. I SA/Bk 265/09, z dnia 12 października 2008 r. II SA/Go 661/08, z dnia 18 marca 2004 r. II SA/Wa 110/04 oraz postanowienie NSA z dnia 23 stycznia 1997 r. SA/Rz 1382/96). W rozpoznawanej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji złożony zastał w dniu 14 lutego 2011 r. W dacie podejmowania niniejszego postanowienia nie została przekazana przez D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego opisana we wniosku skargą na decyzję tego organu z dnia 26 listopada 2010 r. nr 1548/2010. W takim przypadku wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji jak przedwczesny nie mógł zostać uwzględniony. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło