III SA/Wr 108/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sędziowie Sędzia WSA Barbara Ciołek, Sędzia WSA Anetta Chołuj (sprawozdawca), Kamila Paszowska – Wojnar, Protokolant Referent stażysta Tomasz Gołębiowski, , po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 16 września 2021 r., sprawy ze skargi K. W., na decyzję Zarządu Województwa Dolnośląskiego, z dnia 20 grudnia 2019 r., nr DEF-Z.IV.433.6.2019, w przedmiocie ustalenia kwoty środków przypadających do zwrotu, oddala skargę w całości. W dniu 5 września 2016 r. pomiędzy Beneficjentem – K. W. (dalej: strona, skarżący, beneficjent), prowadzącym działalność gospodarczą pod firmą "[...]" Biuro Geodezyjne K. W. a Dolnośląską Instytucją Pośredniczącą, pełniącą rolę Instytucji Pośredniczącej (zwaną dalej DIP), zawarta została umowa nr RPDS.01.05.01-02-0197/16 o dofinansowanie projektu pn. "Wdrożenie innowacyjnego automatycznego systemu optymalizacji geodezyjnych działań o charakterze przestrzennym w A. Biuro Geodezyjne K. W., w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Dolnośląskiego 2014-2020 (zwanego dalej RPO WD 2014-2020). Decyzją z 29 maja 2019 r. (nr WR.025.3.2019.MN) Dolnośląska Instytucja Pośrednicząca określiła kwotę środków przypadających do zwrotu dla ww. projektu w wysokości 31.140 zł wraz z odsetkami, uznając wszystkie wydatki w projekcie za niekwalifikowalne z powodu niedotrzymania przez skarżącego warunku regulaminowego w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej w granicach administracyjnych województwa dolnośląskiego. Zaskarżoną decyzją z dnia 20 grudnia 2019 r. (nr DEF-Z.IV.433.6.2019) Zarząd Województwa Dolnośląskiego, po rozpatrzeniu odwołania beneficjenta utrzymał w mocy decyzję Dolnośląskiej Instytucji Pośredniczącej z dnia 29 maja 2019 r. Organ odwoławczy za prawidłowe uznał stanowisko organu I instancji, że wszystkie wydatki w projekcie należy uznać za niekwalifikowalne z powodu naruszenia warunku regulaminowego w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej w granicach administracyjnych województwa dolnośląskiego przez oddział firmy. Organ odwoławczy ustalił, że Regulamin przedmiotowego konkursu w pkt. 6 "Typy beneficjentów" postanawiał, że "Wsparcie udzielane będzie przedsiębiorcom, którzy prowadzą działalność gospodarczą w granicach administracyjnych województwa dolnośląskiego i zamierzają realizować projekt/inwestycję na terenie województwa dolnośląskiego". W przypisie do ww. zapisu wyjaśniono, że "Prowadzenie działalności gospodarczej w granicach administracyjnych województwa dolnośląskiego musi być potwierdzone w dokumentach rejestrowych wnioskodawcy. W przypadku gdy, z dokumentu rejestrowego nie wynika wprost, że wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą na terenie województwa dolnośląskiego do wniosku o dofinansowanie należy dołączyć inny dokument potwierdzający przedmiotowy fakt np. NIP 2. Istotne ma znaczenie dokument pn. "Wytyczne Programowe w zakresie kwalifikowalności wydatków finansowanych z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Dolnośląskiego 2014-2020" w pkt. 4.1. "Zasięg terytorialny" i "Kwalifikowalność wydatków". Ponadto Regulamin wskazywał również, że "Projekt współfinansowany z EFRR w ramach RPO WD 2014-2020 musi być realizowany w granicach administracyjnych województwa dolnośląskiego (poziom NUTS 2), a przedsiębiorstwa-wnioskodawcy muszą prowadzić działalność gospodarczą w granicach administracyjnych województwa dolnośląskiego, tj. wnioskodawca musi posiadać na terenie województwa dolnośląskiego siedzibę, filię, zakład, oddział lub delegaturę. W zakresie wytycznych dotyczących "Kwalifikowalności wydatków" za niekwalifikowalne uznano wydatki poniesione na projekt realizowany poza granicami administracyjnymi województwa dolnośląskiego i poniesione przez wnioskodawców nie posiadających co najmniej zakładu lub oddziału w granicach administracyjnych województwa dolnośląskiego przynajmniej od momentu wypłaty pomocy do zakończenia okresu trwałości projektu. Ponadto zgodnie z zapisem Załącznika nr 6 Szczegółowego opisu osi priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego 2014-2020 "Zasięg terytorialny" niekwalifikowalne w ramach programu są wydatki poniesione na "projekt realizowany w całości poza granicami administracyjnymi województwa dolnośląskiego oraz w przypadku przedsiębiorstw dotacje dla wnioskodawców nie prowadzących działalności gospodarczej w granicach administracyjnych województwa dolnośląskiego (...)". Zdaniem organu odwoławczego zasady konkursowe wyznaczały zatem jasne uwarunkowania dotyczące konieczności realizowania projektu na terenie województwa dolnośląskiego i prowadzenia działalności gospodarczej w granicach administracyjnych województwa dolnośląskiego, aby móc kwalifikować się do udziału w konkursie. Warunki konkursowe dopuszczały przy tym, iż działalność gospodarcza może być prowadzona przez przedsiębiorstwa zarówno w siedzibie macierzystej prowadzonej na terenie województwa dolnośląskiego, jak i w utworzonej na terenie województwa dolnośląskiego, np. filii/oddziale. Organ odwoławczy podkreślił w tym miejscu, że powyższe uregulowania dotyczące terytorialności wyznaczone zostały nie tylko dla konkursu, do którego przystąpił beneficjent, lecz co do zasady stanowią filary udzielania wsparcia w ramach Programu. O środki z RPO WD 2014-2020 nie mógł się starać przedsiębiorca mający siedzibę i prowadzący działalność w innym województwie - na rozwój innych województw w Polsce przeznaczone są bowiem środki innych regionalnych programów operacyjnych (np. małopolskiego). Zatem wymogi dokumentów konkursowych - co do prowadzenia działalności gospodarczej na terenie województwa dolnośląskiego, podmiotu realizującego projekt, zapewnienia utrzymania efektów projektu na terenie wsparcia w ramach Programu i dalszego prowadzenia działalności gospodarczej w okresie trwałości - należy odnosić do tego oddziału/filii/zakładu przedsiębiorcy (mającego siedzibę macierzysta w innym województwie), który ubiegał się i uzyskał wsparcie w konkursie. Warunek prowadzenia działalności gospodarczej w zorganizowanej postaci (oddziału/filii przedsiębiorcy) oraz realizacji i utrzymania projektu w granicach województwa dolnośląskiego, był przy tym niezwykle istotny, celem udzielenia dofinansowania w ramach RPO WD 20014-2020 był wzrost gospodarczy regionu i wspieranie działań prowadzących do trwałego rozwoju przedsiębiorstw wywodzących się z terenu województwa dolnośląskiego. Z dokumentacji konkursowej wynika, że DIP jako Instytucja Pośrednicząca organizująca konkurs, zadbała o ustanowienie wymagań w ramach konkursu potwierdzających wymóg prowadzenia działalności gospodarczej na terenie województwa dolnośląskiego, w tym posiadania zorganizowanej filii/oddziału firmy macierzystej, realizacji projektu na tym terenie i zachowania okresu trwałości projektu. Wynika to z zakresu informacji i oświadczeń wymaganych do przedstawienia w samym wniosku o dofinansowanie, dodatkowych załączników/dokumentów przedkładanych przez wnioskodawców wraz z wnioskiem oraz wskazań Instrukcji wypełniania wniosku przez wnioskodawców. W przedmiotowej sprawie, ze sposobu wypełnienia wniosku o dofinansowanie w zakresie "podmiotu" wynika, że strona zdawała sobie sprawę, iż o dofinansowanie w konkursie może wystąpić przedsiębiorca mający oddział firmy prowadzony na terenie województwa dolnośląskiego: Strona wystąpiła bowiem o dofinansowanie jako "[...]" Biuro Geodezyjne K. W. L. [...], [...] L. (Dowód: rubryka wniosku "Nazwa i adres Wnioskodawcy"; karta 413 akt sprawy); jako formę prowadzenia działalności wskazano osobę fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą; jako adres rejestrowy wskazano adres oddziału, tj.: województwo dolnośląskie, powiat kamiennogórski, gminę Kamienna Góra, miejscowość L. [...], [...] L. (Dowód: Sekcja B wniosku o dofinansowanie "Podmioty zaangażowane w realizację projektu", rubryka B.1.1.1, B 1.1.3. "Nazwa i adres Wnioskodawcy", "Adres rejestrowy wnioskodawcy", pierwsza strona wniosku o dofinansowanie; karta 411 akt sprawy). Na potwierdzenie prowadzenia działalności gospodarczej na terenie województwa dolnośląskiego przedstawiono wydruk z rejestru GUS aktualny na dzień 14.12.2015 r. potwierdzający nadanie numeru regon oraz wydruk z CEIDG z dnia 12.10.2015 r. W obu ww. dokumentach urzędowych jako główny adres/miejsce wykonywania działalności wskazano P. [...] w województwie małopolskim, jako dodatkowy adres wykonywania działalności (jednostkę lokalną) L. [...] w województwie dolnośląskim. Wnioskodawca złożył wraz z wnioskiem o dofinansowanie także oświadczenie nr 10a o posiadaniu praw do nieruchomości, w której prowadzony jest oddział firmy pod adresem: L. [...] i dokumenty inwentaryzacyjne stanu obiektu wraz z fotografiami (karta 203-287 akt sprawy). Wnioskodawca oświadczył, że projekt będzie realizowany przez oddział mieszczący się w obiekcie pod adresem L. [...] powiat kamiennogórski, województwo dolnośląskie (m.in. pkt. 6.1 wniosku "Zasoby techniczne i organizacyjne umożliwiające realizację projektu" karta akt sprawy nr 287). Beneficjent złożył także oświadczenie, iż podane przez niego informacje i dane we wniosku o dofinansowanie są zgodne zarówno ze stanem prawnym, jak i faktycznym (vide: oświadczenie nr 1, karta akt sprawy 321). Oświadczenie o spełnieniu wymogów MŚP oraz pozostałe oświadczenia w imieniu Wnioskodawcy załączane do wniosku o dofinansowanie złożono także jako "A. Biuro Geodezyjne K. W. L. [...]" (karty akt sprawy nr: 481-500). Udzielając dofinansowania ze środków RPO WD 2014-2020 Instytucja Pośrednicząca była zatem przeświadczona, iż wypłacone środki posłużą na wsparcie innowacyjności i konkurencyjności ww. oddziału przedsiębiorcy w L. [...], co wzmocni jego pozycję na rynku dolnośląskich przedsiębiorstw i pomoże w rozwoju nowych usług tego oddziału, doposaży go w nowoczesne urządzenia i oprogramowanie, co jednocześnie zapewni rozwój ww. oddziału firmy w przyszłości na terenie Dolnego Śląska. Organ uznał, że beneficjent, którego siedziba macierzysta mieściła się w województwie małopolskim, faktycznie nie posiadał oddziału firmy na terenie województwa dolnośląskiego. Organ odwoławczy odwołując się do art. 5 ust. 4 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej wskazał, że za "oddział" uznaje się "wyodrębnioną i samodzielną organizacyjnie część działalności gospodarczej, wykonywaną przez przedsiębiorcę poza siedzibą przedsiębiorcy lub głównym miejscem wykonywania działalności". Oddział przedsiębiorcy nie posiada odrębnej osobowości prawnej, a jego odrębność polega tylko na funkcjonalnym i przestrzennym wydzieleniu części organizacyjno-gospodarczej Zdaniem organu odwoławczego nie ulega wątpliwości, że działalność gospodarcza prowadzona w tej filii/oddziale powinna być prowadzona - tak samo jak działalność w głównej siedzibie firmy - w sposób samodzielny, wyodrębniony organizacyjnie, zorganizowany, ciągły, faktyczny oraz nie budzący wątpliwości co do zawodowego charakteru tej działalności, aby można było uznać, iż dochowano w tym zakresie wymogów konkursowych. Organ wskazał, że w wyniku kontroli przeprowadzonej na miejscu realizacji projektu w dniu 31 sierpnia 2018 r. oraz w dniu 29 września 2018 r., ustalono, że pod wskazanym we wniosku o dofinansowanie adresem oddziału firmy beneficjent nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie świadczenia usług geodezyjnych, a więc związanych z zakresem realizowanego projektu. Kontrolerzy stwierdzili, że budynek pod powyższym adresem był wykorzystywany komercyjnie (wynajmowany). Z załączonej przez skarżącego do wniosku o dofinansowanie w 2016 r. dokumentacji (w tym fotograficznej) wynika, że wskazany budynek - mający stanowić rzekomą siedzibę oddziału firmy - to typowy, drewniany domek letniskowy ze standardowym wyposażeniem dla wczasowiczów. Z ustaleń na miejscu kontroli oraz ustnych wyjaśnień beneficjanta wynikało także, że środki trwałe zakupione w ramach projektu na stałe przechowywane są poza obszarem Dolnego Śląska (w Krakowie) i tylko na potrzeby kontroli zostały przywiezione na miejsce realizacji projektu. Na działce oddanej do korzystania beneficjentowi na podstawie umowy użyczenia posadowione zostały 3 takie domki letniskowe (jeden z nich, skrajny, wskazano jako siedzibę firmy). Miejscowość L. zlokalizowana jest na terenie górskim, na pograniczu R., w niedalekiej odległości od Karpacza (20 km). Z informacji uzyskanych ze strony internetowej dotyczącej noclegów w każdym regionie Polski wynika, że w miejscowości domek letniskowy wskazany przez skarżącego jako siedziba oddziału prowadzonej przez niego firmy geodezyjnej nadal jest wynajmowany komercyjnie turystom - nie jest w nim prowadzona działalność nakierowana na świadczenie i rozwijanie usług geodezyjnych. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że beneficjent prowadzi działalność w formie jednoosobowej działalności gospodarczej. Nie jest zatem możliwe zarówno pod względem prawnym jak i organizacyjnym, aby skarżący działał jednocześnie w macierzystej firmie zlokalizowanej w województwie małopolskim i jednocześnie osobiście, w sposób stały i ciągły prowadził oddział firmy w województwie dolnośląskim. Odnosząc się do zarzutów strony organ odwoławczy wskazał, że udowodnienie posiadania oddziału firmy w danej lokalizacji nie może polegać jedynie na samym powołaniu się na formalne zarejestrowanie takiego oddziału w CEIDG. Domniemanie zgodności z prawdą dokumentu urzędowego może być obalone wszelkimi środkami dowodowymi. Zdaniem organu skoro stwierdzono, że oddział taki istnieje tylko formalnie (nie prowadzi czynnej, faktycznej działalności) oczywistym jest, iż środki dofinasowania beneficjent (oddział firmy) otrzymał nienależenie i zaktualizowały się przesłanki uzasadniające orzeczenie o zwrocie tych środków. Za niezasadny organ uznał zarzut strony poprzez bezzasadne oddalenie wniosków dowodowych beneficjenta na okoliczność wykonywania prac na terenie Dolnego Śląska. Organ wskazał, że nie kwestionuje wykonania prac przy drogach S3 i S5 na terenie województwa dolnośląskiego, jednak wskazane okoliczności nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia istoty sprawy. Potwierdzenia wykonywania faktycznej i czynnej działalności gospodarczej przez oddział firmy nie stanowi posiadanie kontraktów i wykonywanie usług na terenie województwa dolnośląskiego przez firmę macierzystą w województwie małopolskim. Na potwierdzenie istnienia i faktycznego działania na terenie województwa dolnośląskiego oddziału firmy, strona miała możliwość przedstawienia potwierdzających to dokumentów (np. dokumentu potwierdzającego przekazanie do dyspozycji oddziału składników majątku firmy, dokumentu nadającego pracownikowi uprawnienia do działania w imieniu oddziału, dokumenty potwierdzającego notarialnie poświadczenie podpisu osoby upoważnionej do działania w imieniu oddziału, umów gospodarczych zawartych przez oddział firmy podpisanych przez osobę upoważnioną do działania w imieniu oddziału, dowodów potwierdzających zatrudnienie pracowników w oddziale firmy i ich zaangażowanie do realizacji projektu, dokumentów potwierdzających dokonywanie rozliczeń z ZUS i US przez oddział firmy w okresie od dnia złożenia dokumentów w konkursie do dnia wydania niniejszej decyzji, regulaminów organizacyjnych oddziału i dotyczących rozliczeń pomiędzy firmą macierzystą a oddziałem w L.[...], sprawozdań finansowych sporządzanych przez oddział firmy, itd.). Dokumentów takich strona nie przedstawiała, żądając jedynie umożliwienia jej przesłuchania świadków i złożenia wyjaśnień przez beneficjenta na etapie postępowania w I instancji. Organ odwoławczy podnosi zatem, iż postulowane dowody w postaci zeznań świadków i przesłuchania strony, wobec nieprzedstawienia dowodów w postaci dokumentów potwierdzających faktyczne działanie oddziału firmy nie miałyby takiej mocy dowodowej, aby obalić ustalenia faktyczne dokonane bezpośrednio na miejscu realizacji projektu (tj. Leszczyniec 33), przez uprawnionych kontrolerów z ramienia Instytucji Organizującej Konkurs. Zdaniem organu przekazane przez stronę umowy (umowy, faktura, polisa OC, itp.) potwierdzające wykonywanie prac geodezyjnych nie potwierdzają faktycznego istnienia oddziału firmy na terenie Dolnego Śląska i prowadzenia przez ten oddział samodzielnej i aktywnej (ciągłej, czynnej) działalności gospodarczej. Dotyczą zawarcia umów przez siedzibę macierzystą w województwie małopolskim. Organ odwoławczy nie przychylił się do zarzutu strony zawartym w odwołaniu, iż w związku z zakończeniem kontraktów przy budowie dróg S3 i S5 wszyscy pracownicy tego oddziału zostali oddelegowani do innych zadań. Zgodnie z ustawą o swobodzie działalności gospodarczej oddział firmy jest jednostką samodzielną, zorganizowaną i wyodrębnioną organizacyjnie więc należy przyjąć - biorąc pod uwagę zawodowy charakter działalności gospodarczej - iż do obsługi takiego oddziału beneficjent potrzebowałby stałego zatrudnienia przynajmniej jednej osoby lub powinien upoważnić określoną osobę do prowadzenia oddziału firmy i działania w imieniu oddziału firmy. Ponadto strona powinna była wykazać, iż w oddziale firmy byli zatrudnieni pracownicy odpowiadający i posiadający odpowiednie kompetencje do realizacji projektu. Osoby takie powinny być przy tym obecne w momencie kontroli dokonywanej na miejscu realizacji projektu - bowiem to nie macierzysta firma, ale oddział firmy zgodnie z zapisami wniosku o dofinansowanie miał realizować projekt. Na podstawie § 16 pkt 3 ppkt 4) umowy o dofinansowanie projektu beneficjent miał obowiązek zapewnić kontrolerom DIP obecność upoważnionej osoby lub osób, udzielających ustnych i pisemnych wyjaśnień na temat realizacji Projektu, w tym wydatków i zagadnień związanych z realizacją projektu podczas kontroli. W przedmiotowej sprawie podczas kontroli projektu wyjaśnień co do realizacji projektu nie udzielała osoba upoważniona do prowadzenia oddziału firmy, czy też pracownik odpowiadający za realizację projektu w imieniu oddziału, lecz tylko sam skarżący. Podczas kontroli, ani w toku sprawy administracyjnej o zwrot środków, nie przedstawiono dokumentu nadającego pracownikowi uprawnienia do działania w imieniu oddziału i dokumentu potwierdzającego notarialnie poświadczenie jego podpisu, czy też dokumentacji potwierdzającej zatrudnienie pracowników przez oddział firmy zlokalizowany w województwie dolnośląskim. Organ odwoławczy ustalił, że Regulamin wprowadzał dwa bezwzględne wymogi, dla podmiotów chcących stać się beneficjentami Programu: prowadzenia działalności gospodarczej w granicach województwa dolnośląskiego i realizacji projektu w granicach województwa dolnośląskiego. Organ odwoławczy nie uwzględnił zarzutu beneficjenta dotyczącego "nieuprawnionego użycia argumentu przez organ I instancji przechowywania poza obszarem Dolnego Śląska zakupionych środków trwałych" oraz braku w dokumentach konkursowych wymogu przechowywania środków trwałych na terytorium województwa dolnośląskiego. Organ wskazał, że projekt miał być realizowany, a jego efekty miały być utrzymane w okresie trwałości w granicach województwa dolnośląskiego. Także działalność gospodarcza wnioskodawcy (tu: oddziału firmy) nadal powinna być prowadzona na tym obszarze, co najmniej do zakończenia okresu trwałości projektu. Były to bezwzględne wymogi konkursowe. Organ stwierdził, że w niniejszej sprawie wystąpiły wszystkie przesłanki umożliwiające stwierdzenie wystąpienia nieprawidłowości w rozumieniu art. 2 pkt 36 rozporządzenia ogólnego 1303/2013, co powoduje konieczność ustalenia wysokości korekty finansowej i odzyskania kwot nienależnie pobranych przez beneficjenta. Nałożona korekta finansowa wynosi w przedmiotowej sprawie 100 % (100% wydatków należy uznać za niekwalifikowalne) z uwagi na stwierdzenie, iż skarżący (oddział firmy) nie prowadzi faktycznej i czynnej działalności gospodarczej na terenie województwa dolnośląskiego - nie kwalifikował się zatem do wsparcia w ramach konkursu i nie mógł uzyskać dofinansowania w konkursie na wydatki objęte projektem. Uzyskanie dotacji nie zostało przy tym wykorzystane do zwiększenia potencjału, innowacyjności i konkurencyjności oddziału firmy, doposażenia go w środki trwałe. Organ odwoławczy wskazał również, że korekta finansowa wyliczona w niniejszej sprawie została nałożona proporcjonalnie do wagi i charakteru naruszenia oraz straty finansowej poniesionej przez Fundusze (czyli budżet UE). W skardze skarżący wniósł o uchylenie decyzji obu organów i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego skutkujące błędami w ustaleniach faktycznych co doprowadziło do błędnego rozstrzygnięcia, a to: 1. art. 76 § 1 k.p.a przez naruszenie zasady domniemania prawdziwości dokumentów urzędowych i ustalenie wbrew osnowie dokumentu urzędowego, że skarżący nie prowadzi działalności gospodarczej na terenie województwa dolnośląskiego, pomimo faktu, że wbrew twierdzeniom organu nie doszło do obalenia ww. dokumentu w postępowaniu administracyjnym; 2. art. 7, art. 8, art. 77, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. polegające na nierzetelnej ocenie materiału dowodowego, w postaci będącego podstawą zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji protokołu z informacji pokontrolnej i oparcia na nim zaskarżonej w całości decyzji mimo, że stanowi on jedynie wybiórcze ustalenie faktów, naruszające tym samym zasadę praworządności, zasadę zaufania do działania organów, zasadę wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego i zasadę swobodnej oceny dowodów a co więcej informacja ta nie została sporządzona w toku postępowania administracyjnego; 3. art. 78 § 1 k.p.a. poprzez bezzasadne oddalenie wniosków dowodowych beneficjenta zmierzających do wykazania, że posiada on oddział na terytorium województwa dolnośląskiego oraz prowadzi (i zamierza prowadzić) działalność gospodarczą na tym terytorium i tym samym spełnia wymogi uczestnictwa w konkursie. Skarżący zarzucił także naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy a to art. 207 ust. 1 pkt 2 i ust. 9 pkt 1 w związku z art. 184 ust. 1 u.f.p. oraz art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej na lata 2014-2020 (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 818 ze zm.) w związku z pkt 4.1. wytycznych programowych w zakresie kwalifikowalności wydatków finansowanych z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Dolnośląskiego 2014-2020 – zasięg terytorialny - w zakresie jego bezzasadnego zastosowania oraz punktu 5 Regulaminu konkursu ("typy Beneficjentów"), w sytuacji gdy skarżący miał i ma oddział na terenie województwa dolnośląskiego oraz prowadził i prowadzi na tym terenie działalność gospodarczą. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zaprezentowane w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadna. Zgodnie art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, który dotyczy interpretacji podatkowych i który nie ma zastosowania w niniejszej sprawie. Przeprowadzona przez Sąd kontrola we wskazanym wyżej aspekcie wykazała, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Kontrolowane decyzje organów obu instancji obszernie i wszechstronnie przedstawiły okoliczności wskazujące na naruszenie przez stronę skarżącą postanowień Konkursu, które w konsekwencji spowodowały wydanie decyzji w przedmiotowej sprawie. Zdaniem Sądu, organy przeprowadziły postępowanie administracyjne zgodnie z obowiązującymi przepisami, w sposób rzetelny ustaliły stan faktyczny sprawy, a zgromadzone dowody oceniły w sposób prawidłowy. Zatem oceniając stan faktyczny ustalony przez organ, Sąd przyjął za podstawę rozstrzygnięcia ustalenia faktyczne poczynione przez organ administracji publicznej albowiem stan faktyczny został ustalony z zachowaniem reguł procedury administracyjnej. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowiły m.in. przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2019 r., poz. 869 ze zm., dalej: u.f.p.). Zgodnie z art. 207 ust. 1 pkt 2 tej ustawy w przypadku gdy środki przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich są wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184, podlegają zwrotowi wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków, w terminie 14 dni od dnia doręczenia ostatecznej decyzji, o której mowa w ust. 9, na wskazany w tej decyzji rachunek bankowy. W przypadku stwierdzenia okoliczności, o których mowa w ust. 1, instytucja określona odpowiednio w ust. 9, 11 i 11a lub instytucja, która podpisała z beneficjentem umowę o dofinansowanie, wzywa do: 1) zwrotu środków lub 2) do wyrażenia zgody na pomniejszenie kolejnych płatności, o którym mowa w ust. 2, w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania (art. 207 ust. 8 u.f.p.) Po bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w ust. 8, organ pełniący funkcję instytucji zarządzającej lub instytucji pośredniczącej w rozumieniu ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju albo ustawy z dnia 3 kwietnia 2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego, albo ustawy z dnia 10 lipca 2015 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego, albo ustawy o zasadach realizacji programów, wydaje decyzję określającą kwotę przypadającą do zwrotu i termin, od którego nalicza się odsetki, oraz sposób zwrotu środków, z uwzględnieniem ust. 2, oraz zawierającą pouczenie o sankcji wynikającej z ust. 4 pkt 3, z zastrzeżeniem ust. 7 (art. 207 ust. 9 pkt 1 u.f.p.). Po myśli art. 184 ust. 1 u.f.p. wydatki związane z realizacją programów i projektów finansowanych ze środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3, są dokonywane zgodnie z procedurami określonymi w umowie międzynarodowej lub innymi procedurami obowiązującymi przy ich wykorzystaniu. Natomiast stosownie do treści art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2020 r., poz. 818) instytucją zarządzającą jest zarząd województwa - w przypadku regionalnego programu operacyjnego. Należy wskazać, że art. 207 ust. 1 pkt 2 u.f.p. należy interpretować w powiązaniu z art. 2 pkt 36 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz.U.UE.L.2013.347.320). Zgodnie z tym przepisem każde naruszenie prawa unijnego lub prawa krajowego dotyczącego stosowania prawa unijnego, wynikające z działania lub zaniechania podmiotu gospodarczego zaangażowanego we wdrażanie EFSI, które ma lub może mieć szkodliwy wpływ na budżet Unii poprzez obciążenie budżetu Unii nieuzasadnionym wydatkiem stanowi nieprawidłowość, której stwierdzenie w operacjach nakłada na państwo członkowskie – zgodnie z art. 143 rozporządzenia – obowiązek dokonania korekt finansowych. Zauważyć należy, że samo naruszenie procedur obowiązujących przy wykorzystaniu środków pochodzących z budżetu UE nie oznacza automatycznie obowiązku stosowania korekt i zwrotu środków unijnych. Konieczna jest bowiem ocena skutków tego naruszenia w kontekście uregulowań określonych w rozporządzeniu. Środki unijne podlegają zatem zwrotowi tylko wówczas gdy wykorzystano je z naruszeniem procedur, które to naruszenie stanowi "nieprawidłowość" w rozumieniu art. 2 pkt 36 ww. rozporządzenia – co oznacza naruszenie przepisu prawa wspólnotowego wynikające z działania lub zaniechania podmiotu gospodarczego, które powoduje lub mogłoby spowodować szkodę w budżecie ogólnym Unii Europejskiej w drodze finansowania nieuzasadnionego wydatku z budżetu ogólnego. Tym samym wskazana "nieprawidłowość" ma miejsce w sytuacji, gdy na skutek naruszenia procedur doszło do powstania szkody lub mogłoby dojść do jej powstania w budżecie ogólnym UE. Możliwość powstania szkody należy więc rozumieć jako możliwość uszczuplenia środków unijnych. Dla uznania zatem, że doszło do powstania "nieprawidłowości" w rozumieniu art. 2 pkt 36 rozporządzenia nr 1303/2013 wystarczy ustalenie, że wskutek naruszenia procedur obowiązujących przy wydatkowaniu środków unijnych powstała jedynie hipotetyczna możliwość powstania szkody w budżecie ogólnym UE. Stwierdzenie wystąpienia szkody "rzeczywistej" nie ma podstawowego znaczenia (por. wyrok NSA z dnia 10 września 2015 r., sygn. akt II GSK 175/15). Naruszenie procedur wynikających z umowy o dofinansowanie należy rozumieć szeroko. Procedury, jakich naruszenie może uzasadniać zastosowanie art. 207 ust. 1 pkt 2 u.f.p., mogą wynikać nie tylko z aktu prawa powszechnie obowiązującego, ale także z łączącej strony umowy o dofinansowanie, w której zostaje określony uzgodniony sposób działania beneficjenta. Sposób ten jest obowiązujący, a odstępstwo od niego bez wątpienia stanowi naruszenie procedur, o jakim mowa w art. 184 u.f.p. (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 26 lutego 2020 r., sygn. akt V SA/Wa 1119/19). Sąd podziela utrwalony w orzecznictwie sądów administracyjnych pogląd, że naruszenie procedury to realizowanie projektu niezgodnie z zasadami określonymi w umowie o dofinansowanie oraz wytycznymi będącymi dokumentami regulującymi procedury wydatkowania środków europejskich (por. wyrok NSA z 28 maja 2020 r., sygn. akt I GSK 1820/19, wyrok NSA z 16 stycznia 2020 r., sygn. akt I GSK 1607/18, wyrok NSA z 14 listopada 2019 r., sygn. akt I GSK 1452/18, wyrok NSA z 17 października 2019 ., sygn. akt I GSK 1384/18). Spór między stronami niniejszego postępowania sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy skarżący którego siedziba macierzysta mieściła się w województwie małopolskim faktycznie posiadał oddział firmy na terenie województwa dolnośląskiego, który to oddział prowadził działalność gospodarczą powiązaną z zakresem przedmiotowego projektu oraz realizował przedmiotowy projekt i był przygotowany na utrzymanie działalności gospodarczej i efektów projektu na obszarze województwa dolnośląskiego w okresie trwałości. Skarżący kwestionuje niektóre zasady konkursu dotyczące zasięgu terytorialnego jak konieczność przechowywania środków trwałych na terenie województwa dolnośląskiego, rozumienia pojęcia prowadzenia działalności na terenie województwa dolnośląskiego czy ustaleń faktycznych w zakresie braku posiadania oddziału firmy na terenie województwa dolnośląskiego. W pierwszej kolejności należy wskazać, że beneficjent złożył dokumentację aplikacyjną w naborze przeprowadzonym dla Działania 1.5 "Rozwój Produktów i Usług w MŚP" w ramach regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Dolnośląskiego 2014-2020. Przed rozstrzygnięciem sporu powstałego w sprawie należy wskazać (powołane także przez organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji) zapisy dokumentacji konkursowej. Regulamin przedmiotowego konkursu w pkt. 6 "Typy beneficjentów" postanawiał, że "Wsparcie udzielane będzie przedsiębiorcom, którzy prowadzą działalność gospodarczą w granicach administracyjnych województwa dolnośląskiego i zamierzają realizować projekt/inwestycję na terenie województwa dolnośląskiego" (podkreśl. Sądu) . W przypisie do ww. zapisu wyjaśniono, że "Prowadzenie działalności gospodarczej w granicach administracyjnych województwa dolnośląskiego musi być potwierdzone w dokumentach rejestrowych wnioskodawcy. W przypadku gdy, z dokumentu rejestrowego nie wynika wprost, że wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą na terenie województwa dolnośląskiego do wniosku o dofinansowanie należy dołączyć inny dokument potwierdzający przedmiotowy fakt np. NIP 2. Ponadto Regulamin wskazywał również, że "Projekt współfinansowany z EFRR w ramach RPO WD 2014-2020 musi być realizowany w granicach administracyjnych województwa dolnośląskiego (poziom NUTS 2), a przedsiębiorstwa-wnioskodawcy muszą prowadzić działalność gospodarczą w granicach administracyjnych województwa dolnośląskiego, tj. wnioskodawca musi posiadać na terenie województwa dolnośląskiego siedzibę, filię, zakład, oddział lub delegaturę. W zakresie wytycznych dotyczących "Kwalifikowalności wydatków" za niekwalifikowalne uznano wydatki poniesione na projekt realizowany poza granicami administracyjnymi województwa dolnośląskiego i poniesione przez wnioskodawców nie posiadających co najmniej zakładu lub oddziału w granicach administracyjnych województwa dolnośląskiego przynajmniej od momentu wypłaty pomocy do zakończenia okresu trwałości projektu. Ponadto zgodnie z zapisem Załącznika nr 6 Szczegółowego opisu osi priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego 2014-2020 "Zasięg terytorialny" niekwalifikowalne w ramach programu są wydatki poniesione na "projekt realizowany w całości poza granicami administracyjnymi województwa dolnośląskiego oraz w przypadku przedsiębiorstw dotacje dla wnioskodawców nie prowadzących działalności gospodarczej w granicach administracyjnych województwa dolnośląskiego (...)". Wbrew twierdzeniom skargi zasady konkursowe wyznaczały jasne uwarunkowania dotyczące konieczności realizowania projektu na terenie województwa dolnośląskiego i prowadzenia działalności gospodarczej w granicach administracyjnych województwa dolnośląskiego, aby móc kwalifikować się do udziału w konkursie. Warunki konkursowe dopuszczały przy tym, iż działalność gospodarcza może być prowadzona przez przedsiębiorstwa zarówno w siedzibie macierzystej prowadzonej na terenie województwa dolnośląskiego, jak i w utworzonej na terenie województwa dolnośląskiego, np. filii/oddziale. W sprawie beneficjent we wniosku o dofinansowanie jako adres rejestrowy wskazał adres oddziału w miejscowość L. [...]. Na potwierdzenie prowadzenia działalności gospodarczej na terenie województwa dolnośląskiego przedstawiono wydruk z rejestru GUS aktualny na dzień 14 grudnia 2015 r. potwierdzający nadanie numeru regon oraz wydruk z CEIDG z dnia 12 października 2015 r. W obu ww. dokumentach urzędowych jako główny adres/miejsce wykonywania działalności wskazano P. [...] w województwie małopolskim, jako dodatkowy adres wykonywania działalności (jednostkę lokalną) L. [...] w województwie dolnośląskim. Wnioskodawca złożył wraz z wnioskiem o dofinansowanie także oświadczenie nr 10a o posiadaniu praw do nieruchomości, w której prowadzony jest oddział firmy w województwie dolnośląskim i dokumenty inwentaryzacyjne stanu obiektu wraz z fotografiami. Wnioskodawca oświadczył, że projekt będzie realizowany przez oddział mieszczący się w województwie dolnośląskim (m.in. pkt. 6.1 wniosku "Zasoby techniczne i organizacyjne umożliwiające realizację projektu"). Beneficjent złożył także oświadczenie, iż podane przez niego informacje i dane we wniosku o dofinansowanie są zgodne zarówno ze stanem prawnym, jak i faktycznym. Z dalszych zapisów wniosku o dofinansowanie wynikało, że projekt, o którego dofinansowanie wnioskodawca się będzie starał będzie polegał na dywersyfikacji oferowanych przez wnioskodawcę usług poprzez wdrożenie nowej technologii (automatycznego systemu optymalizacji geodezyjnych), a wnioskodawca zamierza w wyniku realizacji projektu rozpocząć dalszy rozwój usług na rynku Polskim i zagranicznym. Wdrożenie technologii miało nastąpić poprzez zakup nowoczesnych urządzeń i oprogramowania oraz wprowadzenie do oferty nowych usług. W tym miejscu podzielić należy stanowisko organu, że powyższe uregulowania dotyczące terytorialności wyznaczone zostały nie tylko dla konkursu, do którego przystąpił beneficjent, lecz co do zasady stanowią filary udzielania wsparcia w ramach Programu. Jak sama nazwa wskazuje, środki Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Dolnośląskiego 2014-2020 mogą bowiem zostać wykorzystane wyłącznie na wsparcie rozwoju województwa dolnośląskiego (mają przynieść szeroko rozumiane korzyści dla tego regionu, np. w postaci zwiększenia innowacyjności i konkurencyjności przedsiębiorstw działających na tym obszarze, zwiększenia zatrudnienia, poprawy ochrony środowiska, rozwoju bazy szkół i przedszkoli, itp.). Z tych powodów o środki z RPO WD 2014-2020 mógł się starać tylko przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą na terenie województwa dolnośląskiego i realizujący projekt na terenie województwa dolnośląskiego. O środki z RPO WD 2014-2020 nie mógł się starać przedsiębiorca mający siedzibę i prowadzący działalność w innym województwie - na rozwój innych województw w Polsce przeznaczone są bowiem środki innych regionalnych programów operacyjnych (np. małopolskiego). W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie można uznać zakwestionowanych wydatków za kwalifikowalne z powodu niespełnienia przez te wydatki warunków wskazanych w pkt 6 Regulaminu Konkursu oraz pkt 4.1 Wytycznych Programowych w zakresie kwalifikowalności wydatków "Zasięg terytorialny" i "Kwalifikowalność wydatków". Powołane wyżej zapisy dokumentacji konkursowej wskazują, że uczestnik projektu miał nie tylko zarejestrować działalność gospodarczą, ale prowadzić ją na terenie województwa dolnośląskiego. Samo zarejestrowanie działalności gospodarczej w rejestrze nie jest tożsame z jej faktycznym rozpoczęciem. Także formalne "utrzymywanie" wpisu w rejestrze ("posiadanie aktywnego wpisu") nie stanowi potwierdzenia faktycznego prowadzenia tej działalności na terenie województwa dolnośląskiego. Jak słusznie zauważył Zarząd Województwa zgodnie z brzmieniem art. 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (według stanu aktualnego na dzień przystąpienia do konkursu): "Działalnością gospodarczą jest zarobkowa działalność wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodowa, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły" (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 584 z późn. zm.). Ww. przepis podkreśla konieczność prowadzenia działalność w celu zarobkowym, zorganizowanym i ciągłym, aby można było uznać, że dana działalność jest działalnością gospodarczą. Natomiast zgodnie z art. 5 pkt 4 ww. ustawy za "oddział" uznaje się zaś "wyodrębnioną i samodzielną organizacyjnie część działalności gospodarczej, wykonywaną przez przedsiębiorcę poza siedzibą przedsiębiorcy lub głównym miejscem wykonywania działalności". Oddział przedsiębiorcy nie posiada odrębnej osobowości prawnej, a jego odrębność polega tylko na funkcjonalnym i przestrzennym wydzieleniu części organizacyjno-gospodarczej np. spółki (vide: wyrok z dnia 18 marca 2011 r. sygn. akt II FSK 1773/09, wyrok z dnia 13 kwietnia 2017 r. III SA/Gd 125/17). "O oddziale przedsiębiorcy można (przy tym) mówić wyłącznie wówczas, gdy przedsiębiorca (krajowy lub zagraniczny), poza swoją siedzibą lub głównym miejscem wykonywania działalności, posiada samodzielny i wyodrębniony organizacyjnie ośrodek, w ramach którego dokonywane są czynności związane z prowadzoną przez przedsiębiorcę działalnością gospodarczą, przez osobę posiadającą uprawnienie do samodzielnej realizacji tych samych interesów, które dokonywane są w centralnym miejscu działalności przedsiębiorcy" (vide: wyrok SN z dnia 16.02.2017 r. sygn. Akt II UK 726/15). Tworząc oddział, jednostka macierzysta na podstawie inwentarza, tj. wykazu składników majątkowych, przekazuje do jego dyspozycji składniki majątku. Wykaz przekazanego majątku powinien być zaakceptowany przez uprawnione w tym zakresie osoby reprezentujące jednostkę macierzystą oraz oddział. Przekazanie składników aktywów do oddziału następuje w wartości wynikającej z ewidencji księgowej jednostki macierzystej. Składniki majątku przekazane oddziałowi stanowią jego aktywa, a równowartość tych składników traktuje się jako kapitał własny oddziału. Oddział działa pod tą samą nazwą co jednostka główna, ale występuje i prowadzi działalność samodzielnie w innym miejscu niż ona. Wyodrębnione organizacyjnie w strukturze jednostki oddziały nie posiadają osobowości prawnej, ale samodzielnie sporządzają sprawozdanie finansowe (tzw. oddziały samobilansujące). Tworząc oddział, jednostka główna (macierzysta) podejmuje decyzje, potwierdzone w regulaminie organizacyjnym lub innym dokumencie, co do statusu wyodrębnionego zakładu oraz zasad rozliczeń wewnętrznych między nią a jej oddziałem. Jednostka macierzysta powinna także określić dla wchodzących w jej skład oddziałów dokumentację opisującą przyjęte zasady postępowania w zakresie: sporządzania, obiegu i kontroli dokumentów, grupowania danych w księgach rachunkowych, sporządzania sprawozdań finansowych, przekazywania dokumentów i innych informacji do jednostki macierzystej. Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że uregulowania konkursu wymagały, aby projekt dofinansowany ze środków RPO WD 2014-2020 był realizowany przez ww. wyodrębniony oddział/filię przedsiębiorcy działającą na terenie Dolnego Śląska. Nie ulega przy tym wątpliwości, że działalność gospodarcza prowadzona w tej filii/oddziale powinna być prowadzona - tak samo jak działalność w głównej siedzibie firmy - w sposób samodzielny, wyodrębniony organizacyjnie, zorganizowany, ciągły, faktyczny oraz nie budzący wątpliwości co do zawodowego charakteru tej działalności, aby można było uznać, iż dochowano w tym zakresie wymogów konkursowych. Jak wynika z ustaleń kontroli nie można uznać, aby beneficjent prowadził pod adresem w województwie dolnośląskim, wskazanym we wniosku aplikacyjnym oraz w CEIDG jako "dodatkowe stałe miejsce wykonywania działalności gospodarczej", działalność gospodarczą w oddziale swojej firmy nakierowanej na prowadzenie działalności geodezyjnej w sposób samodzielny, wyodrębniony organizacyjnie, zorganizowany, ciągły, faktyczny oraz nie budzący wątpliwości co do profesjonalnego charakteru jej prowadzenia. Nie można także stwierdzić, aby oddział firmy beneficjenta był przygotowany na dalsze, ciągłe prowadzenie działalności gospodarczej na terenie województwa dolnośląskiego i utrzymanie "efektów" dofinansowanego projektu na obszarze wsparcia przez ww. oddział firmy. Okoliczność nieprowadzenia działalności gospodarczej została ustalona na podstawie przeprowadzonej kontroli na miejscu realizacji projektu w dniu 31 sierpnia 2018 r. oraz w dniu 29 września 2018 r., ustalono, że pod wskazanym we wniosku o dofinansowanie adresem oddziału firmy beneficjent nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie świadczenia usług geodezyjnych, a więc związanych z zakresem realizowanego projektu. Kontrolerzy stwierdzili, że budynek pod powyższym adresem był wykorzystywany komercyjnie (wynajmowany). Budynek - mający stanowić rzekomą siedzibę oddziału firmy - to typowy, drewniany domek letniskowy ze standardowym wyposażeniem dla wczasowiczów. Obok znajdowały się także domki letniskowe Z ustaleń na miejscu kontroli oraz ustnych wyjaśnień beneficjanta wynikało także, że środki trwałe zakupione w ramach projektu na stałe przechowywane są poza obszarem Dolnego Śląska (w Krakowie) i tylko na potrzeby kontroli zostały przywiezione na miejsce realizacji projektu. Organy uzyskały informacje ze strony internetowej dotyczącej noclegów, z której wynika, że domek letniskowy wskazany przez beneficjanta jako siedziba oddziału prowadzonej przez niego firmy geodezyjnej nadal jest wynajmowany komercyjnie turystom - nie jest w nim prowadzona działalność nakierowana na świadczenie i rozwijanie usług geodezyjnych. W związku z powyższym za niezasadny uznać należy zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 76 k.p.a poprzez dokonanie ustaleń wbrew osnowie dokumentu urzędowego, jakim jest wpis do CEIDG. Wpis do ewidencji CEIDG ma przede wszystkim znaczenie formalne i charakter deklaratoryjny. Zgłoszenie i wpis do ewidencji działalności gospodarczej stanowi podstawę rozpoczęcia działalności gospodarczej w rozumieniu jej legalizacji i nie jest czynnością tożsamą z faktycznym podjęciem takiej działalności i faktycznym jej dalszym prowadzeniem w późniejszym okresie. Samo istnienie wpisu prowadzi jedynie do domniemania prawnego, według którego osoba wpisana do ewidencji jest traktowana jako prowadząca działalność gospodarczą w podanej lokalizacji. Domniemanie to można jednakże obalić, w przypadku uzyskania dowodu przeciwnego. Domniemanie zgodności z prawdą dokumentu urzędowego może być obalone wszelkimi środkami dowodowymi. W ocenie Sądu organ to domniemanie obalił dokonując ustaleń w trakcie kontroli projektu pod adresem rzekomego prowadzenia działalności gospodarczej. Sporządzona w wyniku tej kontroli Informacja pokontrolna stanowi również dokument urzędowy. W konsekwencji, domniemanie wynikające z dokumentu urzędowego jakim jest wpis dokonany przez beneficjenta w CEDIG zostało zatem w niniejszej sprawie skutecznie obalone, poprzez przeciwne ustalenia faktyczne, które znalazły wyraz w innym dokumencie urzędowym - Informacji pokontrolnej. Nie znajduje także uzasadnienia zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 78 § 1 k.p.a. poprzez bezzasadne oddalenie wniosków dowodowych skarżącego zmierzających do wykazania, że posiada on oddział na terytorium województwa dolnośląskiego. Podkreślić należy, że beneficjent nie przedstawił żadnych dokumentów potwierdzających faktyczne prowadzenie działalności gospodarczej na wymaganym przez zapisy konkursu terenie, potwierdzających tym samym kwalifikowalność wydatków. Potwierdzenia wykonywania faktycznej i czynnej działalności gospodarczej przez oddział firmy nie stanowi posiadanie kontraktów i wykonywanie usług na terenie województwa dolnośląskiego przez firmę macierzystą w województwie małopolskim. Dokumentów takich strona nie przedstawiała, żądając jedynie umożliwienia jej przesłuchania świadków i złożenia wyjaśnień przez beneficjenta na etapie postępowania w I instancji. Postulowane dowody w postaci zeznań świadków i przesłuchania strony, wobec nieprzedstawienia dowodów w postaci dokumentów potwierdzających faktyczne działanie oddziału firmy nie miałyby takiej mocy dowodowej, aby obalić ustalenia faktyczne dokonane bezpośrednio na miejscu realizacji projektu w trakcie kontroli. Z kolei przekazane przez stronę umowy (umowy, faktura, polisa OC, itp.) potwierdzające wykonywanie prac geodezyjnych nie potwierdzają faktycznego istnienia oddziału firmy na terenie Dolnego Śląska i prowadzenia przez ten oddział samodzielnej i aktywnej (ciągłej, czynnej) działalności gospodarczej. Dotyczą zawarcia umów przez siedzibę macierzystą w województwie małopolskim. Wobec powyższego słusznie organy uznały wydatki w projekcie za niekwalifikowalne z powodu niedotrzymania przez skarżącego warunku regulaminowego w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej w granicach administracyjnych województwa dolnośląskiego. W sprawie doszło do wykorzystania środków unijnych z naruszeniem procedur, które to naruszenie stanowiło nieprawidłowość w rozumieniu art. 2 pkt 36 rozporządzenia 1303/2013 – co oznacza naruszenie przepisu prawa wspólnotowego wynikające z działania lub zaniechania podmiotu gospodarczego, które powoduje lub mogłoby spowodować szkodę w budżecie ogólnym Unii Europejskiej w drodze finansowania nieuzasadnionego wydatku z budżetu ogólnego. Podsumowując wskazać należy, że w ocenie Sądu po przeanalizowaniu całości okoliczności niniejszej sprawy należało stwierdzić, że organ orzekający prawidłowo ustalił, że działanie beneficjenta stanowiące naruszenie postanowień Konkursu w szczególności Wytycznych spowodowało wystąpienie szkody w budżecie UE. Organ przeprowadził wyczerpujące postępowanie oraz przedstawił poczynione ustalenia i szczegółową analizę zastosowanych regulacji; szczegółowo ustosunkował się do zarzutów beneficjenta podniesionych w odwołaniu. Sąd podziela w całości zaprezentowane stanowisko i jego argumentację. W ustalonym prawidłowo stanie faktycznym organy zastosowały właściwe przepisy prawa materialnego unijnego i krajowego, które powołano, prawidłowo zinterpretowano i omówiono w zaskarżonej decyzji, co usuwa zarzut ich naruszenia. W przedmiotowej sprawie wbrew zarzutom skargi nie doszło do naruszenia powołanych przez stronę skarżącą przepisów. Zaakcentować także należy, że dopłaty unijne opierają się na konkretnych zasadach, ujęte są w jednoznacznych regulacjach i obwarowane sztywnym reżimem prawnym; brak jest w tym zakresie spraw możliwości dowolności i stosowania uznania administracyjnego czy wykładni rozszerzającej przepisów prawnych. Podkreślenia wymaga i to, że mimo cywilnoprawnego charakteru zawartej umowy, przyznane i wypłacone środki nadal pozostają środkami publicznymi, które mogą być wykorzystane wyłącznie w celu i na warunkach określonych w Konkursie. Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.