III SA/Wr 1094/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maciej Guziński po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi G. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry, wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją organ utrzymał w mocy orzeczenie nakładające na skarżącego karę pieniężną w związku z eksploatacją automatu do gier poza kasynem gry w kwocie [...] zł. W skardze zawarto m.in. wnioski o wstrzymanie jej wykonania oraz o zwolnienie skarżącego od ponoszenia kosztów sądowych. Wnioski zawierały wspólne uzasadnienie, które koncentrowało się na wykazaniu trudnej sytuacji materialnej i osobistej skarżącego. Wskazano w nim m.in., że skarżący wyrejestrował prowadzoną działalność gospodarczą, nie pracuje, pozostaje, jak wynika z danych na urzędowym formularzu PPf, na utrzymaniu matki i nie osiąga żadnych dochodów, nie posiada nieruchomości i środków transportu. Posiada zaś znaczne zadłużenie alimentacyjne. W treści wniosku podniesiono, że obecnie prowadzone są wobec skarżącego postępowania administracyjne dotyczące kar pieniężnych w łącznej kwocie około [...] zł. Tytuły wykonawcze przeciwko skarżącemu opiewają obecnie na około [...] zł. Urządzenia do gier oraz środki na rachunkach depozytowych, które zostały skarżącemu zwrócone w postępowaniach karnych, obecnie, jak to ogólnie ujęto, zajmowane są przez organy celne na poczet kar administracyjnych. Zajęte środki skarżący szacuje na [...] zł. Zdaniem skarżącego, skutków zapłaty należności pieniężnej, które co do zasady są odwracalne, nie można rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości, która w okolicznościach konkretnego przypadku, w połączeniu z ilością spraw tego rodzaju rozpatrywanych przed sądami administracyjnymi, może uprawdopodabniać, jak wskazano we wniosku, utratę płynności finansowej skarżącego i ponownie konieczność zakończenia prowadzenia działalności gospodarczej i prawdopodobnie ogłoszenie upadłości konsumenckiej. Wskazano, że z uwagi na przytoczone okoliczności, niejasny stan prawny dotyczący sytuacji prawnej skarżącego, wątpliwości związane ze stosowaniem w praktyce ustawy o grach hazardowych, zawieszaniem postępowań przed wojewódzkimi sądami administracyjnym związanymi z rozpatrywaną przedmiotową materią do czasu wydania rozstrzygnięć przez Trybunał Konstytucyjny zasadnym jest wniosek o wstrzymanie wykonania obu ostatecznych już decyzji Postanowieniem z dnia [...] listopada 2015 r. przyznano stronie w niniejszej sprawie prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu Sądowi skargi, Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Możliwość wstrzymania wykonania dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 in fine p.p.s.a.). W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar wykazania, iż okoliczności te istotnie zaistniały spoczywa na osobie wnioskującej o ochronę tymczasową. Inaczej rzecz ujmując, wnioskodawca powinien wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje, wykonanie decyzji powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki (por. m.in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 lipca 2004 r., FZ 104/04; z 28 kwietnia 2005 r., II OZ 184/05, z 13 grudnia 2004 r., FZ 496/2004; z dnia 27 stycznia 2005 r., FZ 569/2004; z dnia 7 kwietnia 2005 r., II OZ 201/2005; z dnia 21 grudnia 2006 r., I FZ 525/2006; wszystkie orzeczenia dostępne w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl; dalej: CBOSA). Przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu są natomiast definiowane w następujący sposób: "Niebezpieczeństwo, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Trudne zaś do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków", (por. postanowienie NSA z 31 maja 2012 r.; II OZ 465/12; CBOSA). Analizując przedstawione we wniosku skarżącego argumenty, Sąd doszedł do przekonania, że spełnione zostały ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W niniejszej sprawie wnioskodawcy została wymierzona kara pieniężna w wysokości [...] zł. Nałożony na stronę obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są niewątpliwie odwracalne. Niemniej jednak skutków zapłaty należności pieniężnej, które co do zasady są odwracalne, nie można rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości, która w okolicznościach niniejszej sprawy, w połączeniu z obecną sytuacją finansową skarżącego, może doprowadzić do zachwiania jej kondycji w stopniu utrudniającym lub nawet uniemożliwiającym dalsze prowadzenie gospodarczej aktywności. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a.