III SA/Wr 201/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Jankowska - Szostak po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2014 r., na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi Z. W., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G., z dnia [...] stycznia 2014 r., Nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] lutego 2014 r. Z. W. złożył skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G., którą uchylono decyzję wydaną z upoważnienia Burmistrza Miasta Z. przez Naczelnika Wydziału Infrastruktury, Środowiska i Spraw Mieszkaniowych Urzędu Miasta Z. z dnia [...] listopada 2013 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego i przekazano sprawę organowi I instancji do ponownego rozpoznania. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, którego jednak nie uzasadniono. W dodatkowym piśmie z dnia [...] kwietnia 2014 r. skarżący wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Podniósł, że organ I instancji prowadzi postępowanie zmierzające do ponownego wydania decyzji, która – w ocenie skarżącego – będzie dla niego negatywna. Według skarżącego w razie jego ponownego odwołania od pierwszoinstancyjnego rozstrzygnięcia Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzyma je w mocy. Dodatkowo skarżący podkreślił, że może dojść do sytuacji wyegzekwowania nałożonej na niego kary jeszcze przed ewentualnym uchyleniem zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji przez Sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2000 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej – w skrócie – "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 tej samej ustawy, Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczne decyzje administracyjne korzystają z domniemania zgodności z prawem i podlegają wykonaniu. Zatem wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu pozwala na uniknięcie wywołania po stronie skarżącego niekorzystnych skutków aktu w sytuacji, gdy nie zostało w sprawie wydane orzeczenie kończące postępowanie sądowoadministracyjne. W niniejszej sprawie strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, którą uchylono decyzję organu I instancji i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania. Bez względu na podniesione przez skarżącego argumenty mające uzasadniać złożony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, decydujące znaczenie w rozpoznawanej sprawie miał charakter objętej wnioskiem decyzji. Podkreślić należy, że przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 25 maja 2009 r., II OZ 455/09, LEX nr 564242). Wykonanie decyzji uchylających inne decyzje nie podlega wstrzymaniu z powodu braku przedmiotu wykonania. Z decyzji tych nie wynika bezpośrednio żadna powinność określonego zachowania strony, ani żadne uprawnienie. Podobnie nie kwalifikują się do wykonywania akty administracyjne odmowne. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmowany jest pogląd, zgodnie z którym decyzja kasacyjna, co do zasady, nie podlega wstrzymaniu w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 stycznia 2011 r. sygn. akt II OZ 3/11; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 czerwca 2010 r. sygn. akt II OZ 489/10, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie wniosek skarżącego obejmował decyzję organu drugiej instancji, którą uchylono rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. Decyzja taka nie podlega wykonaniu. Nie nakłada ona żadnych obowiązków podlegających wykonaniu w drodze ewentualnej egzekucji, jak też nie kreuje żadnych uprawnień dla strony, których realizacji mogłaby się ona domagać. Zaskarżona decyzja wywołuje określone skutki procesowe w postaci konieczności podjęcia przez organ administracyjny pierwszej instancji ponownego postępowania w sprawie. Nie można jednak przyjąć, że brak wstrzymania wykonania takiej decyzji mógł powodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono o odmowie wstrzymania wykonania decyzji.