III SA/Wr 280/10

PostanowienieWSA we Wrocławiu2010-08-23

Skład orzekający: Anna Moskała

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Przewodniczący Rady Miejskiej ma prawo reprezentować gminę w postępowaniu sądowoadministracyjnym i czy skarga podpisana przez niego bez dodatkowego umocowania może być uznana za formalnie prawidłową?
Ratio decidendi
Przewodniczący Rady Miejskiej nie posiada kompetencji do reprezentowania gminy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, gdyż reprezentacja gminy na zewnątrz, w tym w postępowaniu sądowym, należy do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta. Wobec braku uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podpisanie jej przez osobę uprawnioną do reprezentowania gminy, skarga podlega odrzuceniu.
Stan faktyczny
Gmina Miejska L. złożyła skargę na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody D. dotyczącą stwierdzenia nieważności części uchwały Rady Miejskiej w L. Skargę podpisał Przewodniczący Rady Miejskiej M. B. Sąd wezwał do uzupełnienia braków formalnych poprzez przedstawienie umocowania do reprezentowania gminy lub podpisanie skargi przez osobę uprawnioną. Strona skarżąca odmówiła uzupełnienia braków, powołując się na kompetencje Przewodniczącego Rady.
Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA - Anna Moskała po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy Miejskiej L. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody D. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności ust. 3 w rozdziale IV załącznika do uchwały Rady Miejskiej w L. nr [...] z dnia [...] r. w sprawie gminnego programu profilaktyki, rozwiązywania problemów alkoholowych, przeciwdziałania narkomanii i przeciwdzia-łania przemocy w rodzinie postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r. Gmina Miejska L. (zwana dalej stroną skarżącą) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na wskazane wyżej rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody D. w przedmiocie stwierdzenia nieważności ust. 3 w rozdziale IV załącznika do uchwały Rady miejskiej w L. nr [...] z dnia [...] r. w sprawie gminnego programu profilaktyki, rozwiązywania problemów alkoholowych, przeciwdziałania narkomanii i przeciwdziałania przemocy w rodzinie. Niniejsza skarga podpisana została przez Przewodniczącego Rady Miejskiej M. B. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia [...] r., którego odpis skutecznie doręczono stronie skarżącej w dniu [...] r., wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej przez Przewodniczącego Rady Miejskiej, bądź też podpisania skargi przez osobę uprawnioną do jej reprezentowania, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismem z dnia [...] r., nadanym w urzędzie Pocztowym "[...]" w dniu [...] r. Przewodniczący Rady Miejskiej wskazał, iż zgodnie z art. 19 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym oraz § 15 ust. 1 Statutu Miasta L. kierowanie pracą Rady oraz reprezentowanie jej na zewnątrz jest wyłączną kompetencją Przewodniczącego Rady Miejskiej. Uchwałą Rady Miejskiej w L. z dnia [...] r., Nr [...] natomiast - jak dalej podniesiono w piśmie - powołany na te funkcje został właśnie M. B. Dlatego też - w ocenie Przewodniczącego Rady Miejskiej - wezwanie Sądu do usunięcia braków formalnych skargi jest bezzasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni. Stosownie zaś do dyspozycji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuci skargę, gdy w wyznaczonym przez Przewodniczącego terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Stosownie natomiast do treści art. 31 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. Nr 142 poz. 1591) wójt kieruje bieżącymi sprawami gminy oraz reprezentuje ją na zewnątrz. Przepisy ustawy z 1990 r. o samorządzie terytorialnym przewidziały zatem, dla wójtów i burmistrzów (prezydentów miast) podwójną rolę - z jednej strony są to bowiem organy administracji wydające rozstrzygnięcia w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej (art. 39 ust. 1), a z drugiej, jako członkowie zarządu gminy, reprezentują ją na zewnątrz (art. 31), przy czym, wskazać należy, iż ustawa ta nie określa zakresu tej reprezentacji. W ocenie Sądu przyjąć jednak należy, iż chodzi o reprezentację gminy zarówno w sferze publicznoprawnej (ustrojowej), jak i cywilnoprawnej, a w obrębie tej ostatniej uznać należy, iż prawo to rozciąga się i na czynności sądowe, i pozasądowe. Obejmuje więc postępowanie przed wszelkimi sądami - w tym również postępowanie sądowoadministracyjne oraz postępowanie przed sądem polubownym - oraz organami administracji w sprawach, w których stroną postępowania jest gmina (por. wyr. NSA z 21 VIII 1998 r., IV SA 1676/96), jak również postępowanie arbitrażowe w stosunkach międzynarodowych oraz wszelkie działania prawne związane ze składaniem oświadczeń woli (art. 46 ust. 1 u.s.g.), jak w szczególności zawieranie i rozwiązywanie umów. Zadania i kompetencje przewodniczącego rady i jego zastępców określa natomiast po części ustawa samorządowa (art. 19 i 20 u.s.g.), a po części statut gminy lub regulamin rady. Aczkolwiek podkreślenia wymaga, iż "mają one charakter czynności materialno - technicznych" (A. Agopszowicz, Komentarz..., s. 176). W myśl ustawy czynności te ograniczają się bowiem - o czym świadczy użycie słowa "wyłącznie" - do organizowania pracy rady, w tym koordynowania prac komisji i działań klubów radnych, oraz do zwoływania i prowadzenia jej obrad (sesji), w tym do decydowania "o tym, co będzie przedmiotem obrad rady", jak również do "dopilnowania, w jaki sposób uchwały rady są wykonywane" (post. WSA w Białymstoku z 11 IV 2006 r., II SA/Bk 171/05). Dlatego też nie sposób zgodzić się z Przewodniczącym Rady Miejskiej w L., iż posiada on kompetencje do reprezentowania Gminy Miejskiej L., które niejako miałyby "rozciągać się" na czynności sądowe przed tutejszym Sądem administracyjnym. W tym stanie rzeczy, wobec nieuzupełnienia braku formalnego skargi tj. niepodpisania jej przez osobę do tegoż uprawnioną, na podstawie wyżej powołanych przepisów, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, orzekł jak w sentencji

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło