III SA/Wr 290/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Barbara Ciołek po rozpoznaniu w dniu 7 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W – obecnie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we W z dnia [...] stycznia 2017 r., Nr [...], w przedmiocie skargi na przewlekłość postępowania egzekucyjnego postanawia: odrzucić skargę. Zarządzeniem z 6 sierpnia 2018 r. wezwano skarżącą do uiszczenia, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi – wpisu sądowego w wysokości 100 zł. Pismem z 10 września 2018 r. skarżąca wniosła zażalenie na zarządzenie o wezwaniu jej do uiszczenia wpisu sądowego oraz złożyła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy. Referendarz sądowy postanowieniem z 26 lutego 2019 r. odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy. WSA we Wrocławiu utrzymał to rozstrzygnięcie w mocy (postanowienie z 29 maja 2019 r.). Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 14 sierpnia 2019 r. (sygn. akt I GZ 243/19) oddalił zażalenie skarżącej na zarządzenie z 6 sierpnia 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Zarządzeniem z 15 października 2019 r. wezwano skarżącą – stosownie do treści niezaskarżalnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z 6 sierpnia 2018 r. – do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczono pełnomocnikowi pocztowemu skarżącej w dniu 29 października 2019 r. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął bezskutecznie 5 listopada 2019 r. (wtorek). Pismem nadanym w urzędzie pocztowym 5 listopada 2019 r. skarżąca złożyła ponowny wniosek o przyznanie jej prawa pomocy. Postanowieniem referendarza sądowego z 10 lutego 2020 r. (sygn.. akt III SPP/Wr 61/19) odmówiono skarżącej przyznania prawa pomocy. Sprzeciw od tego rozstrzygnięcia został odrzucony przez Sąd postanowieniem z 24 kwietnia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 zdanie 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, natomiast skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W sprawie – wobec odmowy przyznania prawa pomocy i oddalenia zażalenia na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi – zarządzeniem z 15 października 2019 r. wezwano skarżącą, stosownie do treści niezaskarżalnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z 6 sierpnia 2018 r., do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W wyznaczonym przez Sąd siedmiodniowym terminie, który upłynął w dniu 5 listopada 2019 r. skarżąca nie uiściła wpisu sądowego. Złożyła natomiast kolejny wniosek o przyznanie jej prawa pomocy. Podkreślić należy, że ponowne złożenie wniosku o prawo pomocy (nawet dokonane w terminie zakreślonym w wezwaniu) nie uchyla skutków prawomocności wydanego uprzednio rozstrzygnięcia w przedmiocie prawa pomocy i pozostaje bez wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu i przewidziane w art. 220 § 3 p.p.s.a. konsekwencje jego nieuiszczenia. Ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy nie wpływa również na bieg terminu do uiszczenia wpisu wskazanego przez sąd w wezwaniu do dokonania tej czynności oraz nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez sąd terminie. Odmienne działanie sądu mogłoby doprowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony o przyznanie prawa pomocy, skutkując nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania (por. postanowienia NSA: z 19 lutego 2010 r., II FSK 621/09, z 22 lipca 2010 r., sygn. akt II FSK 1349/10). Skoro zatem w sprawie skarżąca, pomimo prawidłowego wezwania jej do usunięcia braku skargi, w wyznaczonym terminie nie uiściła należnej opłaty, skarga jako nieopłacona podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Mając to na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.