III SA/Wr 411/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Malinowska-Grakowicz, Sędziowie Sędzia WSA Sędzia NSA Magdalena Jankowska-Szostak, Anna Moskała (sprawozdawca), Protokolant Katarzyna Kiermacka, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 28 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi "A" w Z. na czynność Zarządu Województwa D. z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od negatywnego wyniku oceny formalnej projektu pn. "[...]" (RPO) oddala skargę. Zaskarżonym rozstrzygnięciem – działając na podstawie art. 125 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, z późn. zm.), art. 9 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 9 ust. 2 pkt 2 oraz art. 55 i art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2016 r. poz. 217, dalej jako ustawa wdrożeniowa), po analizie protestu wnioskodawcy – "A" w Z. (zwanej dalej stroną skarżącą lub wnioskodawcą) od negatywnego wyniku oceny formalnej projektu nr [...] pn. "[...]", Zarząd Województwa D. pełniący funkcję Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym dla Województwa D. (IZ RPO WD) na lata 2014-2020 - nie uwzględnił protestu. Rozpoznając protest wskazano na zapisy Szczegółowego Opisu Osi Priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa D. stanowiącego załącznik do uchwały nr [...] Zarządu Województwa D. z dnia [...] lipca 2016 r., czyli wersji obowiązującej co do projektów zgłoszonych (jak wniosek strony skarżącej) w ramach ogłoszonego naboru wniosków o dofinansowanie w ramach Osi priorytetowej 3 "Gospodarka niskoemisyjna", Działania 3.3 "Efektywność energetyczna w budynkach użyteczności publicznej i sektorze mieszkaniowym – konkursy horyzontalne – nabór na OSI". W uzasadnieniu przytoczono, że wniosek o dofinansowanie realizacji wymienionego projektu został negatywnie oceniony przez Komisję Oceny Projektów (dalej jako KOP) z powodu niespełnienia następujących obligatoryjnych kryteriów formalnych zawartych w "Kryteriach wyboru operacji finansowanych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego - Województwa D. 2014-2020", zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący RPO WD, tj. Kryterium "Ocena występowania pomocy publicznej/ pomocy de minimis", Kryterium "Maksymalny limit dofinansowania" oraz Kryterium "Okres realizacji projektu". Organ wyjaśnił, że w ramach kryterium – Ocena występowania pomocy publicznej/pomocy de minimis – ma być dokonana weryfikacja czy Wnioskodawca prawidłowo zakwalifikował projekt pod kątem występowania pomocy publicznej/ pomocy de minimis oraz czy kwalifikacja projektu jest zgodna z Regulaminem konkursu. Kryterium uznaje się za niespełnione jeśli: - Wnioskodawca nieprawidłowo zakwalifikował projekt pod kątem występowania pomocy publicznej/ pomocy de minimis, - W projekcie występuje pomoc publiczna/pomoc de minimis, a w Regulaminie konkursu wskazano, że nie przewiduje się udzielania dofinansowania w formie pomocy publicznej/ pomocy de minimis. Niespełnienie kryterium oznacza odrzucenie wniosku. Istnieje możliwość jednorazowej korekty w zakresie prawidłowości zakwalifikowania projektu pod kątem występowania pomocy publicznej/ pomocy de minimis oraz zgodności projektu z Regulaminem konkursu. Następnie Instytucja Zarządzająca wskazała, że w wyniku przeprowadzonej oceny formalnej przedmiotowego wniosku o dofinansowanie członkowie KOP stwierdzili, że kryterium "Ocena występowania pomocy publicznej/pomocy de minimis" nie zostało spełnione. I Oceniający wskazał między innymi, że "(...) projekty realizowane przez spółdzielnie objęte są pomocą publiczną, w projekcie musi wystąpić, tzw. efekt zachęty. Zgodnie z dokumentacją konkursową, w przypadku projektów objętych pomocą publiczną, rozpoczęcie realizacji projektu, może rozpocząć się dopiero po złożeniu wniosku o dofinansowanie. Z dostarczonych dokumentów wynika, że rozpoczęcie realizacji inwestycji mającej na celu termomodemizację w budynkach nastąpiło w latach 2013-2015, tym samym inwestycja rozpoczęła się przed złożeniem wniosku o dofinansowanie. Nie ma przy tym znaczenia fakt, że we wniosku o dofinansowanie nie wykazano kosztów poniesionych na wcześniejsze prace. Realizacja projektu ma opierać się na decyzjach budowlanych, na podstawie których prace zostały już rozpoczęte". II Oceniający w swojej ocenie także zwrócił uwagę na fakt niespełnienia przez projekt wszystkich przesłanek konkursu m.in. "efektu zachęty", gdyż przedmiotowa inwestycja rozpoczęła się jeszcze na długo przed złożeniem wniosku o dofinansowanie, w związku z czym uznał ww. kryterium za niespełnione. Odnosząc się do argumentacji strony skarżącej w tym zakresie podniesionej w proteście, organ zauważył, że stwierdzenie czy w danym projekcie występuje "efekt zachęty" czy też nie należy rozpatrywać w szerszym kontekście. Po pierwsze należy wziąć pod uwagę aspekt "techniczny" tzn. czy prace podjęte i zrealizowane w latach wcześniejszych dotyczące tych samych budynków nie zaburzają "efektu zachęty" oraz czy zakres wykonanych prac nie ma charakteru nieodwracalnego. W przedmiotowym projekcie, w oparciu o wyjaśnienia Wnioskodawcy zawarte w piśmie z dnia [...] stycznia 2017 r. oraz zapisów wniosku o dofinansowanie, niewątpliwie można stwierdzić, że zakres prac wnioskowanych do dofinansowania nie pokrywa się z tymi wykonanymi w latach wcześniejszych. Organ podniósł także, że prace termomodernizacyjne wykonane w latach 2013-2015 nie sprawiają, że inwestycja stała się nieodwracalna. Po drugie, weryfikując czy w danym projekcie występuje efekt zachęty należy wziąć pod uwagę jego aspekt. finansowy" tj. warunek "efektu zachęty" należy skonfrontować z wymogiem "konieczności pomocy", jako niezbędnym elementem zgodności środka pomocowego z rynkiem wewnętrznym, tzn. gdy pomoc państwa powinna umożliwiać realizację działań, które bez wsparcia państwa nie zostałyby podjęte. IZ RPO WD wskazała, że w proteście Wnioskodawca jedynie wspomniał o tym, że "bez zewnętrznego dofinansowania nie jest w stanie rozpocząć II etapu prac". Zdaniem organu informacja ta jest zbyt ogólna i nieprecyzyjna. Wnioskodawca nie przedstawił żadnych argumentów na poparcie swojego stanowiska. W związku z powyższym Zarząd Województwa nie mógł stwierdzić czy przyznanie pomocy stronie skarżącej zapewniłoby realizację projektu, który w innym przypadku nie zostałyby zrealizowany. Następnie organ podkreślił, że w piśmie informującym D. Instytucji Pośredniczącej z dnia [...] stycznia 2017 r. wskazano także na niespójność zapisów we wniosku, w ramach omawianego kryterium. Strona skarżąca pomimo wyraźnej uwagi w pkt 13 przedmiotowego pisma, gdzie wprost wskazano, że "w sekcji A.7 (...) w polu Pomoc publiczna należy wskazać pomoc publiczną" nie dokonała wymaganej poprawy konsekwentnie we wszystkich sekcjach wniosku – pozostawiając w sekcji A.7 Charakterystyka projektu deklaracje formy finansowania projektu określona jako "bez pomocy publicznej". Wnioskodawca skorygował zatem w wydatkach zapisy dotyczące pomocy publicznej, ale w sekcji A.7 nadal widnieje informacja, że projekt będzie realizowany bez pomocy publicznej. Powyższe stanowi błąd formalny z punktu widzenia prawidłowości zakwalifikowania projektu zgodnie z dokumentacją konkursową. IZ RPO WD stwierdziła, że Wnioskodawca nie dochował należytej staranności w zakresie korekty wszystkich zapisów wniosku pozostawiając sekcję A wypełnioną niezgodnie z sekcją D (pomoc publiczna). Organ wskazał, że w orzecznictwie podkreśla się, iż wymagana staranność jest tym bardziej oczekiwana w sytuacji, gdy na etapie ogłaszania naboru podmiot ubiegający się o dofinansowanie ma możliwość zapoznania się z kryteriami naboru oraz regulaminem konkursu, a co za tym idzie - powinien dysponować wiedzą, w jakim zakresie będzie mógł on dokonać ewentualnej korekty, a które uchybienie wywołają negatywne dla niego skutki. Reasumując IZ RPO WD stwierdziła, że zapisy zawarte we wniosku o dofinansowanie dotyczące kryterium – Ocena występowania pomocy publicznej/pomocy de minimis nie są wystarczające i nie wskazują na spełnienie przedmiotowego kryterium, w związku z powyższym protest Wnioskodawcy w tym zakresie organ uznał za bezzasadny. Organ uwzględnił natomiast protest w zakresie kryteriów formalnych obligatoryjnych: Okres realizacji projektu oraz Maksymalny limit dofinansowania. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na takie rozstrzygnięcie protestu zarzucono naruszenie: 1) art. 37 Ustawy z dnia 11 lipca 2014 roku o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 poprzez dokonanie oceny projektu w sposób naruszający prawo i które to naruszenie miało istotny wpływ na dokonanie oceny; 2) przepisu art. 43 ust. 1 Ustawy z dnia 11 lipca 2014 roku o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020, polegające na nie zastosowaniu w/w przepisu w sytuacji, gdy po dokonaniu uzupełnień wniosku, w treści wniosku istniała sprzeczność będąca wynikiem omyłki Na tle tak sformułowanych zarzutów wniesiono o: 1) stwierdzenie, że dokonana przez skarżony organ ocena, iż wniosek nie spełnia kryterium "Ocena występowania pomocy publicznej/pomocy de minimis" zawartego w "Kryteriach wyboru projektów w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa D. 2014-2020" a w konsekwencji nie uwzględnienie protestu skarżącego z dnia [...] lutego 2017 r. została dokonana w sposób naruszający prawo, w tym art. 37 Ustawy z dnia 11 lipca 2014 roku o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 2) Stwierdzenie, iż w treści złożonego wniosku wystąpiła oczywista omyłka polegająca na poprawieniu w trybie i terminie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 Ustawy z dnia 11 lipca 2014 roku o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 3) Przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez skarżony organ W uzasadnieniu skargi wskazano, że nie ulega wątpliwości, iż wniosek o dofinansowanie zawiera w swej treści wskazanie, że w ramach projektu występuje pomoc publiczna. Świadczy m.in. o tym ujęcie konkretnych pozycji kwotowych w zestawieniu finansowym, które to informacje zostały wprowadzone wskutek jednorazowej korekty w zakresie prawidłowości zakwalifikowania projektu. Strona skarżąca podniosła, że wobec występujących we wniosku sprzecznych informacji co do występowania pomocy publicznej (wymienienie kwot pomocy publicznej) przy zaznaczeniu rubryk o niewystępowaniu pomocy publicznej (Sekcja A7) nie było możliwe w ogóle zweryfikowanie wniosku na etapie oceny formalnej pod kątem spełnienia w/w kryterium. Istniejąca wewnętrzna niespójność nie pozwala bowiem na jednoznaczne i kategoryczne stwierdzenie, czy w ramach projektu pomoc publiczna wystąpi czy też nie. Dopiero nieprawidłowe określenie kryterium, w zakresie występowania, bądź nie pomocy publicznej w sposób nie budzący wątpliwości, pozwala na ustalenie nie spełnienia kryterium. W niniejszej sprawie mając na względzie, że wnioskodawczyni dokonała korekty wniosku i mimo to występuje sprzeczność, rzeczą instytucji pośredniczącej było, co wynika z Regulaminu konkursu, wyjaśnienie owych rozbieżności przykładowo poprzez zwrócenie się do wnioskodawcy o złożenie wyjaśnień (informacji lub dokumentów) - prawie projektu, które są niezbędne do przeprowadzenia oceny kryteriów formalnych wyboru projektu. Zdaniem strony skarżącej bez wyjaśnienia niespójności we wniosku nie było możliwym dokonanie oceny spełnienia kryterium, a w konsekwencji odrzucenia wniosku. Nie ulega wątpliwości, że wniosek w swej treści nie może jednocześnie zakładać występowania pomocy publicznej i nie występowania takiej pomocy. Skoro doszło do korekty w zakresie występowania pomocy publicznej przy jednoczesnym błędnym oznaczeniu pozostałych rubryk, to należy zakwalifikować powyższe jako omyłkę pisarską, i rzeczą organu było wyjaśnienie powyższego. Z tych tez względów zgodnie z art. 43 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w razie stwierdzenia we wniosku o dofinansowanie projektu braków formalnych i oczywistych omyłek, właściwa instytucja zobligowana była wezwać stronę skarżącą do poprawienia we wniosku oczywistej omyłki w wyznaczonym terminie. Jednocześnie Instytucja Pośrednicząca mogła wezwać wnioskodawcę do powyższego na każdym etapie oceny. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2016 Nr 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem. Na podstawie art. 3 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Takimi przepisami szczególnymi są przepisy ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, które określają między innymi sposób wyboru projektów do dofinansowania oraz procedurę odwoławczą w sprawach dotyczących oceny projektów finansowanych ze środków regionalnego programu operacyjnego. Jedynie w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy p.p.s.a., o czym mowa w art. 64 ustawy wdrożeniowej. Zgodnie z art. 61 ust. 1 tej ustawy w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może wnieść skargę do sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a. W wyniku rozpatrzenia skargi, sąd może stosownie do art. 61 ust. 8: uwzględnić skargę stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1 a); orzec, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1 b); oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia (pkt 2); umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe (pkt 3). Przystępując do kontroli oceny wniosku o dofinansowanie należy wskazać, że procedura odwoławcza została wyczerpana. Strona skarżąca po otrzymaniu informacji o odrzuceniu projektu na etapie oceny formalnej (pismo z [...] stycznia 2017 r.) wniosła w terminie przewidzianym ustawą protest, który nie został uwzględniony (pismo z [...] maja 2017 r.). W ustawowym terminie 14 dni strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Powyższe oznacza, że możliwa jest merytoryczna ocena przez sąd złożonej skargi. Stosownie do art. 9 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy wdrożeniowej, instytucja zarządzająca, którą w przypadku regionalnego programu operacyjnego jest zarząd województwa, została zobowiązana do przygotowania propozycji kryteriów wyboru projektów i wyboru projektów do dofinansowania. Zgodnie z art. 37 ust. 1 i 2 tej ustawy, wybór projektów do dofinansowania jest przeprowadzany przez właściwą instytucję w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych przez komitet monitorujący, zgodnych z warunkami określonymi w art. 125 ust. 3 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 320, zwanego: rozporządzeniem ogólnym). Wybór projektów w trybie konkursowym następuje na podstawie regulaminu określonego przez właściwą instytucję. Regulamin określa zasady przeprowadzenia konkursu, zawierając w swej treści pozycje wymienione szczegółowo w art. 41 ust. 2 pkt 1-12 ustawy wdrożeniowej, w tym "kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia" (pkt 7). Konkurs w rozpoznawanej sprawie został przeprowadzony na podstawie zapisów Szczegółowego Opisu Osi Priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa D. stanowiącego załącznik do uchwały nr 2543/V/16 Zarządu Województwa D. z dnia 27 lipca 2016 r., czyli wersji obowiązującej co do projektów zgłoszonych (jak wniosek strony skarżącej) w ramach ogłoszonego naboru wniosków o dofinansowanie w ramach Osi priorytetowej 3 "Gospodarka niskoemisyjna", Działania 3.3 "Efektywność energetyczna w budynkach użyteczności publicznej i sektorze mieszkaniowym – konkursy horyzontalne – nabór na OSI". Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest kwestia prawidłowości oceny niespełnienia obligatoryjnego kryterium formalnego - Ocena występowania pomocy publicznej/pomocy de minimis przez stronę skarżącą, w zgłoszonym do dofinansowania projekcie pn. "[...]", zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący RPO WD. W ramach kryterium – Ocena występowania pomocy publicznej/pomocy de minimis – ma być dokonana weryfikacja czy Wnioskodawca prawidłowo zakwalifikował projekt pod kątem występowania pomocy publicznej/ pomocy de minimis oraz czy kwalifikacja projektu jest zgodna z Regulaminem konkursu. Kryterium uznaje się za niespełnione jeśli: - Wnioskodawca nieprawidłowo zakwalifikował projekt pod kątem występowania pomocy publicznej/ pomocy de minimis, - W projekcie występuje pomoc publiczna/pomoc de minimis, a w Regulaminie konkursu wskazano, że nie przewiduje się udzielania dofinansowania w formie pomocy publicznej/ pomocy de minimis. Niespełnienie kryterium oznacza odrzucenie wniosku. Istnieje możliwość jednorazowej korekty w zakresie prawidłowości zakwalifikowania projektu pod kątem występowania pomocy publicznej/pomocy de minimis oraz zgodności projektu z Regulaminem konkursu – co w rozpoznawanej sprawie miało miejsce. Z akt sprawy wynika, że pismem z [...] stycznia 2017 r. strona skarżąca została poinformowana o niespełnieniu przedmiotowego kryterium z możliwością dokonania jednorazowej korekty. D. Instytucja Pośrednicząca wyraźnie wskazała na konieczność poprawy testu Sekcji A.7 wskazując: "Sekcja A.7 - zgodnie ze stanowiskiem UOKiK - spółdzielnie prowadzą działalność gospodarczą - wobec czego projekty realizowane przez te podmioty będą w całości objęte pomocą publiczną. Zatem w polu "Pomoc publiczna" należy wskazać pomoc publiczną, jak również należy skorygować cały wniosek o dofinansowanie w tym zakresie (...)". Pismem z dnia [...] stycznia 2017 r. Wnioskodawca dokonał poprawy/uzupełnienia wniosku. Jednakże, jak sam wskazuje w skardze, w rzeczywistości nie poprawił testu Sekcji A.7, w której nadal widnieje informacja, że projekt będzie realizowany bez pomocy publicznej. Strona skarżąca podniosła, że niespójność w zapisach wniosku tj. błędny zapis w pkt. A.7 stanowi jedynie oczywistą omyłkę pisarską, w związku z czym Instytucja Zarządzająca była zobligowana do wezwania, w trybie art. 43 ustawy wdrożeniowej do poprawy przedmiotowej omyłki. Na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, w razie stwierdzenia we wniosku o dofinansowanie projektu braków formalnych lub oczywistych omyłek, właściwa instytucja wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku lub poprawienia w nim oczywistej omyłki w wyznaczonym terminie nie krótszym niż 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Powołany artykuł w ust. 2 zawiera stwierdzenie, że uzupełnienie wniosku nie może prowadzić do jego istotnej modyfikacji. Sąd zgadza się z Instytucją Zarządzającą, że brak zmiany w Sekcji A.7, nie może zostać uznany za oczywistą omyłkę objętą dyspozycją art. 43 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Wyjaśnić należy, że pojęcie "oczywistej omyłki" użyte w treści powołanego przepisu oznacza widoczny błąd pisarski lub inną podobną usterkę w tekście wniosku o dofinansowanie lub jego załącznikach. Za oczywistą należy uznać także omyłkę, która nie jest widoczna w treści wniosku o dofinansowanie, ale wynika ona z porównania treści wniosku z pozostałymi dokumentami złożonymi wraz z nim. Pojęcie to z definicji zakłada ewidentny, w kontekście całej treści protestu i dokumentacji aplikacyjnej, błąd informacyjny. Ocena czy pomyłka jest oczywista ma charakter formalny i następuje przez analizę i porównanie informacji zawartych w dokumentacji aplikacyjnej. Jako przykład oczywistej omyłki można podać np. sytuację wpisania we wniosku o dofinansowanie nazwy wnioskodawcy z błędem literowym, gdy np. z pieczęci firmowej wynika poprawna nazwa wnioskodawcy (Komentarz do art. 43 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, autor: Rafał Poździk, stan prawny 22.02.2016 r.). Za oczywistą omyłkę należy również uznać błędy rachunkowe np. gdy w treści wniosku o dofinansowanie omyłkowo wyliczono kwotę VAT, a pomyłka wynosiła 1 PLN (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 26 listopada 2009 r. w sprawie V SA/Wa 1624/09 oraz wyrok NSA z dnia 20 stycznia 2010 r. w sprawie II GSK 1/10, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Jednocześnie w myśl wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 listopada 2016 roku pojęcie "oczywistej omyłki" nie może odnosić się do kwestii zasadniczych dla treści wniosku o dofinansowanie, objętych kryteriami czy to formalnymi, czy merytorycznymi (sygn. akt: II GSK 4701/16). W niniejszej sprawie wszelkie nieprawidłowości dotyczące Sekcji A.7 odnoszą się bezpośrednio do kryterium - Ocena występowania pomocy publicznej/pomocy de minimis. Sąd podziela stanowisko organu, że nie sposób więc uznać ich za oczywistą omyłkę. Uzupełnienie/poprawa bowiem wniosku tylko częściowo - pomimo wyraźnego wskazania przez Instytucję Organizującą Konkurs, co winno ulec poprawie - stanowi brak zachowania przez stronę skarżącą należytej staranności w wypełnianiu wniosku o dofinansowanie, nie zaś oczywistą omyłkę. W związku z tym Wnioskodawca nie może oczekiwać, że Instytucja Zarządzająca uruchomi procedurę wezwania do poprawienia wniosku o dofinansowanie celem wyjaśnienia rozbieżności zapisów sekcji A oraz sekcji D dotyczących obligatoryjnego kryterium formalnego "Ocena występowania pomocy publicznej/pomocy de minimis". Kryteria wyboru projektów i ich znaczenie są częścią regulaminu konkursu, który jest udostępniany potencjalnym beneficjentom. Kryteria wyboru oraz zasady naboru projektów są jednakowe dla wszystkich konkurujących. Aplikujący o dofinansowanie powinien dokładanie zapoznać się z zasadami naboru projektów do dofinansowania i znając te zasady, powinien dążyć do takiego sformułowania wniosku, aby nie było wątpliwości co do wypełnienia przez niego odpowiednich kryteriów. Nie należy zapominać, że w niniejszej sprawie strona skarżąca była wzywana przez organ do poprawy wniosku o dofinansowanie i pomimo tego nie dokonała wymaganej korekty konsekwentnie we wszystkich sekcjach wniosku. W tym miejscu wskazać również należy, iż zgodnie z art. 43 ust. 2 ustawy wdrożeniowej, w wyniku uzupełnienia braków formalnych lub poprawienia oczywistych omyłek niedopuszczalna jest istotna modyfikacja wniosku. Prowadziłoby to bowiem do naruszenia zasady równości. Tym samym zmiany wniosku o dofinansowanie, dokonane w trybie ustępu 1, nie mogą mieć charakteru istotnego. Należy zgodzić się ze stanowiskiem organu, że ewentualne zmiany dokonane w zakresie korzystania bądź nie z pomocy publicznej, z uwagi na szeroko pojęte skutki finansowe udzielanego dofinansowania, stanowią istotne zmiany wniosku i nie mogą być sanowane w trybie art. 43 ustawy wdrożeniowej. Reasumując, zdaniem Sądu Wnioskodawca nie dokonał wymaganej poprawy konsekwentnie we wszystkich sekcjach wniosku, co stanowi błąd formalny z punktu widzenia prawidłowości zakwalifikowania projektu zgodnie z dokumentacją konkursową (nieprawidłowe zakwalifikowanie projektu pod kątem występowania pomocy publicznej/ pomocy de minimis, zgodnie z kryteriami wyboru projektów, powoduje niespełnienie przedmiotowego kryterium). Nie jest to więc błąd objęty dyspozycją art. 43 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Wobec tego organ prawidłowo uznał, że strona skarżąca – wbrew jej twierdzeniom - nie zachowała należytej staranności uzupełniając/poprawiając wniosek, gdzie wymagana staranność jest niezbędna - zwłaszcza w sytuacji, gdy na etapie ogłaszania naboru podmiot ubiegający się o dofinansowanie ma możliwość zapoznania się z kryteriami naboru oraz regulaminem konkursu, a co za tym idzie - powinien dysponować wiedzą, w jakim zakresie będzie mógł on dokonać ewentualnej korekty, a które uchybienia wywołają negatywne dla niego skutki. Podkreślenia wymaga, że strona skarżąca składając wniosek, zobowiązała się tym samym do przestrzegania postanowień Regulaminu, a także Instrukcji oceny wszystkich zgłoszonych do konkursu projektów. Podawane we wniosku dane, niezależnie od tego, czy służą one ocenie formalnej, czy merytorycznej muszą tworzyć zbiór informacji w celu dokonania oceny według przyjętych kryteriów. Udzielanie przez wnioskodawcę w dokumentacji konkursowej danych niepełnych zmniejszają szanse na zakwalifikowanie do finansowania. Wnioskodawca ma obowiązek wypełnić wniosek w taki sposób, aby był on jasny, czytelny i zrozumiały, bez potrzeby sięgania do dodatkowych wyjaśnień i informacji. Wszelkie zatem niejasności, niespójności, czy też nieprecyzyjne sformułowania wniosku, co do zasady przemawiają na niekorzyść wnioskodawcy przy dokonywaniu oceny. Niezastosowanie się postanowień Instrukcji jest wyrazem niedochowania należytej staranności i dbałości. Zgodnie z ugruntowanym już orzecznictwem sądów administracyjnych wszelkie niejasności, sprzeczności, niespójności czy też nieprecyzyjne sformułowania wniosku o dofinansowanie, co do zasady będą przemawiały na niekorzyść wnioskodawcy w trakcie oceny jego projektu, a dodatkowo nie będą stanowiły braku podlegającego uzupełnieniu w trybie ustanowionym w art. 43 ust. 1 ustawy o zasadach realizacji programów (por. wyroki: WSA w Warszawie z dnia 30 czerwca 2011 r. w sprawie V SA/Wa 1039/11, NSA z dnia 12 października 2011 r. w sprawie II GSK 1964/11, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Jest to o tyle istotne, że Instytucje udzielające dofinansowania mają obowiązek dokonać szczegółowej analizy każdego aspektu wniosku o dofinansowanie. Oczywistym jest przy tym, iż to z dokumentacji aplikacyjnej, sporządzonej przez Wnioskodawcę, winny wynikać wszystkie informacje potwierdzające spełnienie przez niego kryteriów na podstawie, których IOK dokona oceny wniosku o dofinansowanie. To Wnioskodawca winien zadbać, aby jego wniosek zawierał wszystkie wymagane informacje, bez żadnych nieścisłości czy sprzecznych informacji. Zdaniem sądu wszystkie kryteria i regulamin konkursu były określone w sposób jasny, przejrzysty i równy - były jednakowe i dostępne dla wszystkich wnioskodawców na stronie internetowej. Sąd nie dopatrzył się zatem naruszenia art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Co więcej, to organy orzekające - a nie Wnioskodawca - dochowały należytej staranności dokładnie przeanalizowali złożony przez stronę skarżącą wniosek i dwukrotnie wychwycili omówione wyżej nieprawidłowości, co niewątpliwie świadczy o dochowaniu zasady rzetelności. Zgodnie natomiast z uzasadnieniem do projektu ustawy wdrożeniowej rzetelność związana jest przede wszystkim z obowiązkiem właściwej instytucji dogłębnej i zgodnej z ustanowionymi regułami ocenie każdego projektu oraz przedstawianiu na zakończenie oceny wyczerpującego merytorycznego uzasadniania objęcia bądź odmowy objęcia danego przedsięwzięcia dofinansowaniem, co organ niewątpliwe spełnił. Wnioskodawca natomiast w żaden sposób nie udowodnił aby ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający wskazane wyżej kryteria. Mając powyższe na względzie, zdaniem Sądu w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę strona skarżąca nie spełniła kryterium "Ocena występowania pomocy publicznej/pomocy de minimis" Tym samym w sposób prawidłowy wniosek został odrzucony, a protest dotyczący oceny wniosku nie został uwzględniony. Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu stwierdził, że zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i na podstawie przepisu art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej orzekł jak w sentencji wyroku.