III SA/Wr 54/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Ciołek po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej ul. "A" we W. na pismo Zarządu Województwa D. z dnia [...] kwietnia 2018 r., Nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o dofinansowanie projektu oraz wznowienie procedury oceny projektu, odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] maja 2018 r. strona skarżąca wniosła ze skargą na pismo Zarządu Województwa Dolnośląskiego z dnia[...] kwietnia 2018 r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o dofinansowanie projektu oraz wznowienie procedury oceny projektu. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres tej kontroli sprecyzowany został w przepisie art. 3 § 2, wymieniającym formy działania administracji publicznej, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Z przepisu art. 3 § 3 p.p.s.a. wynika zaś, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych. Taką ustawą szczególną w rozumieniu powołanego wyżej przepisu jest ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2017 r., poz. 1460 ze. zm., dalej "ustawa wdrożeniowa"). W niniejszej sprawie strona skarżąca wniosła skargę na pismo organu z dnia [...] kwietnia 2018 r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o dofinansowanie projektu oraz wznowienie procedury oceny projektu Powołując się na art. 43 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2017 r., poz. 1460 ze. zm., dalej "ustawa wdrożeniowa") wskazać w szczególności należy, że w razie stwierdzenia we wniosku o dofinansowanie projektu braków w zakresie warunków formalnych lub oczywistych omyłek, właściwa instytucja wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku lub poprawienia w nim oczywistej omyłki w wyznaczonym terminie nie krótszym niż 7 dni i nie dłuższym niż 21 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Kluczowy dla sprawy jest fakt, że ustawa wdrożeniowa nie przewiduje żadnego środka odwoławczego od pisma (informacji) o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia na wstępnym etapie weryfikacji wymogów formalnych. Analogiczna sytuacja zachodzi w przypadku pisma informującego o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o dofinansowanie projektu oraz wznowienie procedury oceny projektu. Przewidzianym w art. 53 ustawy wdrożeniowej, specyficznym środkiem odwoławczym jest protest, jednak przysługuje on wyłącznie od informacji o negatywnej ocenie projektu, a więc dopiero w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów. W tym miejscu podkreślenia wymaga, że wniosek Wspólnoty o przywrócenie terminu dotyczył uzupełnienia braków wniosku o dofinansowanie właśnie w zakresie warunków formalnych, wobec czego Wspólnota nie była nawet uprawniona do wniesienia od niego protestu. Zgodnie zaś z art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego przysługuje w enumeratywnie wymienionych przypadkach: nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, oraz w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1 tej ustawy. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy wskazać należy, że zaskarżone pismo organu z [...] kwietnia 2018 r. jest jedynie informacją o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o dofinansowanie projektu oraz wznowienie procedury oceny projektu, a tym samym nie dotyczy ono bezspornie sytuacji z art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Analizując zaś przepisy ustawy wdrożeniowej stwierdzić należy, że wiąże ona możliwość złożenia środka odwoławczego w postaci protestu oraz późniejszego wniesienia skargi do sądu administracyjnego wyłącznie z oceną projektu, o której mowa w rozdziale 13 tej ustawy oraz jej negatywnym wynikiem. Z treści ustawy wdrożeniowej wynika, że możliwość wniesienia protestu uzależniona jest od wcześniejszej oceny projektu, dokonanej na podstawie kryteriów wyboru projektów. Ocena projektu dotyczy wyłącznie weryfikacji projektu pod kątem spełnienia kryteriów wyboru projektów i jest możliwa dopiero w sytuacji, gdy dany projekt spełnił wymogi formalne, o których mowa w art. 43 ust. 1 ustawy. Tylko złożenie poprawnego formalnie wniosku umożliwia jego późniejszą ocenę. Idąc dalej, zaskarżenie do sądu administracyjnego rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku o dofinansowanie możliwe jest wiec tylko w przypadku rozstrzygnięć wydanych po dokonaniu merytorycznej oceny wniosku według kryteriów wyboru (por.: postanowienie WSA w Lublinie z dnia 26 maja 2017 r., III SA/Lub 136/17; powołane orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Oceny projektu nie stanowi natomiast bezspornie (zaskarżone) pismo w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o dofinansowanie projektu. Od takiego rozstrzygnięcia nie przysługuje bowiem protest (o czym strona skarżaca została zresztą prawidłowo pouczona), bowiem możliwość jego wniesienia została w ustawie wdrożeniowej ograniczona jedynie dla przypadku negatywnej oceny projektu. Z tego też powodu uznać należy – w ocenie Sądu – za niedopuszczalne zaskarżenie takiej czynności skargą do sądu, co potwierdza utrwalone już w orzecznictwie stanowisko, wyrażone m. in. w postanowieniach: WSA w Gliwicach z dnia 27 kwietnia 2016 r., IV SA/Gl 89/16; WSA w Lublinie z dnia 29 grudnia 2016 r., III SA/Lu 1259/16; z dnia 9 lutego 2017 r., III SA/Lu 1207/16; z dnia 27 lutego 2017 r., III SA/Lu 42/17 oraz z dnia 8 marca 2017 r., III SA/Lu 61/17. Za niedopuszczalnością skargi przemawia także art. 64 ustawy wdrożeniowej, nakazujący stosować, w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie, do postępowania przed sądami administracyjnymi przepisy p.p.s.a. określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., tj. innych niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, ze. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Pozostawienie bez rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o dofinansowanie nie jest natomiast czynnością dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, nie rozstrzyga ono bowiem w sposób bezpośredni o jakichkolwiek uprawnieniach wynikających z prawa materialnego (zob.: postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 14 czerwca 2018 r., III SA/Po 298/18). Z tych też względów, stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę.