III SA/Wr 628/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Jerzy Strzebinczyk po rozpoznaniu w dniu 1 września 2015 r., na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi J.K., na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego, z dnia [...] maja 2015 r., Nr [...], w przedmiocie odmowy umorzenia w całości oraz w części kary pieniężnej, wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] czerwca 2015 r. skarżący złożył skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego odmawiającą umorzenia (w całości lub w części) kary pieniężnej, opisaną w sentencji niniejszego postanowienia. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, do czasu rozpoznania skargi przez Sąd, wskazując, że warunki finansowe nie pozwalają skarżącemu na uiszczenie kwoty [...] zł w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej – w skrócie – "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 tej samej ustawy, Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczne decyzje administracyjne korzystają z domniemania zgodności z prawem i podlegają wykonaniu. Wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu pozwala więc uniknąć wywołania po stronie skarżącego niekorzystnych skutków aktu w sytuacji, gdy nie zostało w sprawie wydane orzeczenie kończące postępowanie sądowoadministracyjne. W niniejszej sprawie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że warunki finansowe nie pozwalają mu na uiszczenie kwoty [...] zł w całości. Bez względu jednak na podniesioną na poparcie wniosku argumentację, decydujące znaczenie w rozpoznawanej sprawie miał charakter objętej wnioskiem decyzji. Podkreślić należy, że przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie (w sposób dobrowolny) lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie (por. postanowienie NSA z dnia 25 maja 2009 r., II OZ 455/09, LEX Nr 564242). Do wykonania nie nadają się więc wszelkie odmowne akty administracyjne (por. T. Woś: Komentarz do ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2008, s. 338). Wstrzymanie bowiem wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt lub czynność wywołuje skutki materialnoprawne. Nie można natomiast mówić o wykonaniu decyzji odmownej, ponieważ nie ma ona przedmiotu wykonania. Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego w przedmiocie odmowy umorzenia (w całości lub w części) kary pieniężnej nie posiada atrybutu wykonalności, tj. nie nadaje się do wykonania i nie podlega wykonaniu poprzez spowodowanie w sposób dobrowolny lub przez doprowadzenie w drodze egzekucji do stanu rzeczy zgodnego z rozstrzygnięciem zawartym w akcie poddanym kontroli Sądu w rozpoznawanym przypadku. Wstrzymanie wykonania takiej decyzji nie doprowadzi zatem do oczekiwanego przez skarżącego skutku, w postaci zaniechania przez organy dochodzenia należności (por. postanowienie WSA w Krakowie z dnia 24 maja 2010 r., SA/Kr 40/10 oraz postanowienie NSA z dnia 19 października 2010 r., II GZ 295/10). Z tych względów – na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. – Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił, jak w sentencji.