III SA/Wr 658/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Strzebinczyk po rozpoznaniu w dniu 13 października 2014 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi M.S. oraz T.S., na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego we W., z dnia [...] 2014 r., nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej, postanawia: odrzucić skargę. Pismem z [...] września 2014 r. M.S. oraz T.S. – wspólnicy spółki cywilnej: Firma [...] "A" (zwani dalej skarżącymi lub stronami), wnieśli skargę na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego we W. z [...] 2014 r., nr [...], orzekającą o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości [...] złotych za naruszenie przepisów o transporcie drogowym polegające na nierejestrowaniu za pomocą stosownych urządzeń wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi. W odpowiedzi na skargę, organ pierwszej instancji wskazał na niewyczerpanie przez skarżących przysługującej im drogi odwoławczej w administracyjnym toku instancji, w konsekwencji wnosząc o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej – w skrócie – "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Zaskarżona decyzja została wydana w toku postępowania przed organem pierwszej instancji (D. Wojewódzkim Inspektorem Transportu Drogowego). Zgodnie z pouczeniem zamieszczonym na stronie 8 kwestionowanego rozstrzygnięcia, skarżącym przysługiwało prawo do wniesienia odwołania do Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Jak wynika z treści skargi, odwołanie nie zostało skierowane do organu drugiej instancji, gdyż strony nie zdążyły w terminie ze sporządzeniem stosownego środka zaskarżenia. W opisanym stanie faktycznym czynność wniesienia skargi należało ocenić jako niedopuszczalną, gdyż strony nie wyczerpały przysługującej im drogi odwoławczej w administracyjnym toku instancji. Postępowanie przed sądem administracyjnym nie jest alternatywą dla trybu odwoławczego przeprowadzanego wszakże przed organami administracji publicznej. Rolą sądu administracyjnego jest kontrola działalności administracji publicznej, ale po wyczerpaniu przysługującym stronom środków zaskarżenia, pozwalających na dwukrotne rozpatrzenie danej sprawy przez uprawnione organy administracji publicznej (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 26 października 2012 r., sygn. akt I OSK 2593/12 oraz 9 maja 2012 r., sygn. akt II GSK 729/12). Adresatem okoliczności usprawiedliwiającej – zdaniem skarżących – niemożność terminowego złożenia przez nich środka zaskarżenia winien być ewentualnie organ odwoławczy, nie zaś sąd administracyjny, w którego kompetencjach nie mieści się orzekanie w zakresie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, stwierdzając, że wniesiona skarga okazała się niedopuszczalna, zobowiązany był do jej odrzucenia w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.