III SA/Wr 659/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Bogumiła Kalinowska po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2005 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] r. M. Z. (zwany dalej skarżącym) wniósł skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji organu pierwszej instancji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2005 r. i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. W piśmie z dnia [...] r. skarżący wniósł nadto o "zabezpieczenie postępowania skargowego na nieprawomocną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. nr [...] poprzez wydanie zarządzenia tymczasowego o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zarówno aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jak też aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na tle przytoczonego przepisu w orzecznictwie i doktrynie podkreśla się, że wstrzymaniu wykonania podlegają wyłącznie te akty, które posiadają atrybut wykonalności (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 204 oraz postanowienia NSA: z 23 września 2009 r., II FZ 342/09; z 30 października 2009 r., II FZ 417/09). Atrybutu takiego pozbawiona jest decyzja, podjęta wprawdzie w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2005 r., lecz posiadająca jedynie charakter procesowy, kasacyjny tj. decyzja "uchylająca decyzję pierwszej instancji w całości i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ" wydana na podstawie art. 233 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr. 8, poz. 60). Decyzja ta nie zawiera rozstrzygnięcia o charakterze merytorycznym oraz nie nakłada na stronę skarżącą żadnych nowych obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie bądź w drodze przymusu (por. m. in. postanowienie WSA w Warszawie z 11 października 2005 r., III SA/Wa 2071/05, teza orzeczenia opublikowana [w:] B. Dauter (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Orzecznictwo, Warszawa 2009, s. 326). Istotą zawartego w niej rozstrzygnięcia jest zniesienie decyzji I instancji z obrotu prawnego. Oznacza to brak aktu (decyzji) nakładającego na stronę obowiązek uiszczenia należności z tytułu przedmiotowego podatku. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a.