III SA/Wr 736/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sędziowie Sędzia WSA Anna Moskała, Sędzia WSA Katarzyna Borońska, Maciej Guziński (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w S. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy skierowania M. K. na badania lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem oddala skargę w całości. Wnioskiem z dnia [...] listopada 2014 r. ([...]) Prokurator Prokuratury Rejonowej w S. S., powołując się na art. 182 Kpa oraz art, 99 ust. 1 pkt 2 lit. b) i ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2015 r. poz. 155; dalej jako ustawa) wystąpił do Starostwa Powiatowego w S. S. o wszczęcie z urzędu postępowania administracyjnego w przedmiocie skierowania M. K. (dalej strona) na badania lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. W uzasadnieniu wskazano, że z zgromadzonego przez Prokuraturę Rejonową materiału dowodowego wynika, że strona w dniu [...] lipca 2014 r. kierowała pojazdem w stanie nietrzeźwości, który to fakt - jak wynika z wniosku - nasuwa uzasadnione wątpliwości co do jego stanu zdrowia. Z tego względu konieczne jest podanie strony badaniom lekarskim celem stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Organ pierwszej instancji, decyzją z dnia [...] marca 2015 r. ([...]), powołując się art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b) i ust. 2 pkt 1 lit. a) oraz art.135a ustawy odmówił skierowania strony na badanie lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia, o których w tych mowa w tych przepisach, dotyczyć powinny tego rodzaju aspektów stanu zdrowia osoby, które mogłyby mieć wpływ na zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdów. Podniesiono, ze materiał dowodowy, tj. protokół z przebiegu badania stanu trzeźwości kierowcy, protokół przesłuchania podejrzanego, akt oskarżenia, nie dają podstaw do skierowania kierowcy na badanie lekarskie w oparciu o powołane przepisy. Wprawdzie- art. 99 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, uprawnia starostę do wydania decyzji administracyjnej o skierowaniu kierowcy na badanie lekarskie, jeżeli kierowca kierował pojazdem w stanie nietrzeźwości, w stanie po użyciu alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu, jednak zgodnie z treścią art. 135a ustawy, do dnia [...] stycznia 2016 r. skierowanie na tego rodzaju badanie lekarskie w przypadku kierowania pojazdem w stanie nietrzeźwości, w stanie po spożyciu alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu, następuje na podstawie odpisu wyroku przesłanego przez sąd w trybie art. 182 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 90, poz. 557 ze zm.). Z przepisu art. 135a ustawy wynika wprost, że podstawą do wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie skierowania kierowcy na badania lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem, w przypadku kierowania pojazdem w stanie nietrzeźwości, w stanie po użyciu alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu, może być tylko odpis wyroku sądu, gdyż przepis ten nie daje staroście możliwości wszczynania postępowania administracyjnego na podstawie wniosków innych organów administracji państwowej. W odwołaniu, Prokurator Prokuratury Rejonowej w S. S. podniósł, ze argumentacja Starosty S. nie znajduje uzasadnienia w okolicznościach niniejszej sprawy oraz w utrwalonym orzecznictwie, o czym świadczy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 lutego 2014 r. (III SA/Kr 1078/13), w którym Sąd ten stwierdził: "Skierowanie na badania lekarskie może nastąpić, gdy jest prawdopodobne, że stan zdrowia kierowcy świadczy o istnieniu przeciwwskazań do kierowania pojazdami, nie jest natomiast wymagana pewność w tym zakresie. Ostateczne rozstrzygnięcie w tej kwestii powierzone zostało bowiem uprawnionym w tym zakresie lekarzom." Wskazano w uzasadnieniu, że okoliczność, że strona kierował pojazdem w stanie nietrzeźwości nasuwa uzasadnioną wątpliwości co do jego stanu zdrowia i jego sprawności psychofizycznej jako kierującego pojazdem z uwagi na prawdopodobieństwo wystąpienia u niego choroby alkoholowej. To zaś uzasadnia konieczność poddania go, na podstawie powołanych we wniosku przepisów, badaniu lekarskiemu w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Prokurator podniósł, że stan nietrzeźwości kierowcy, stwierdzony wyrokiem skazującym za popełnienie przez kierowcę czynu z art. 178a § 1 kk, jest samoistną podstawą kierowania kierowcy na badania lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem. Ustawodawca więc stwierdził, iż taka okoliczność stanowi wystarczającą przesłankę do kierowania kierowców na badania lekarskie z uwagi na występowanie uzasadnionych zastrzeżeń co do stanu zdrowia kierowcy. Tym samym zobowiązał właściwe organy w takich przypadkach do wydawania decyzji o skierowaniu kierowcy na badania lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, nie pozostawiając rozstrzygnięcia w tym zakresie uznaniu organu. Z tego względu, zdaniem Prokuratora, dowolność w ocenie materiału dowodowego Starosty S. jest rażąca, skoro te same okoliczności faktyczne w postaci kierowania pojazdem w stanie nietrzeźwości stanowią z mocy ustawy wystarczającą przesłankę do kierowania kierowców na badania lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Rozpatrując odwołanie, decyzja z dnia [...] kwietnia 2015 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Wskazano w uzasadnieniu, że stosownie do art. 75 ust. 1 ustawy, badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami podlega, z zastrzeżeniem ust. 4: osoba ubiegająca się o uzyskanie uprawnień do kierowania motorowerem, pojazdami silnikowymi lub uprawnienia do kierowania tramwajem; osoba przedłużająca ważność prawa jazdy określonej kategorii lub pozwolenia na kierowanie tramwajem; osoba ubiegająca się o przywrócenie uprawnienia do kierowania pojazdem cofniętego ze względu na stan zdrowia; kierujący motorowerem, pojazdem silnikowym lub tramwajem, jeżeli kierował pojazdem w stanie nietrzeźwości, w stanie po użyciu alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu; osoba posiadająca prawo jazdy lub pozwolenie na kierowanie tramwajem, jeżeli istnieją uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do stanu jej zdrowia; osoba występująca o zezwolenie na kierowanie pojazdem uprzywilejowanym lub przewożącym wartości pieniężne albo o przedłużenie ważności tego dokumentu. Z art. 75 ust. 1 pkt 5 wynika więc, że opisanemu badaniu lekarskiemu podlega, osoba posiadająca prawo jazdy lub pozwolenie na kierowanie tramwajem, jeżeli istnieją uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do stanu jej zdrowia. W świetle tego przepisu niewątpliwym jest, że uprawniony organ jakim jest starosta obowiązany jest do skierowania na badania lekarskie osoby objętej hipotezą tej normy prawnej. Tego rodzaju działania powinny zostać podjęte przez starostę także wówczas, jeżeli kierujący motorowerem, pojazdem silnikowym lub tramwajem, kierował pojazdem w stanie nietrzeźwości, w stanie po użyciu alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu, jak stanowi art. 75 ust. 1 pkt 4 ustawy. W opisanych wyżej przypadkach podjęcie działań zmierzających do skierowania kierującego pojazdem na badania lekarskie nakazują unormowania art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. a) i lit. b) ustawy. Podniesiono w uzasadnieniu w tym zakresie, że Prokurator Prokuratury Rejonowej w S. S., żądając w sprawie wszczęcia postępowania administracyjnego w przedmiocie skierowania strony na badania wskazał, iż w jego ocenie zaistniała uzasadniona wątpliwość co do posiadania przez stronę odpowiednich predyspozycji psychofizycznych niezbędnych do kierowania pojazdami, z uwagi na prawdopodobieństwo wystąpienia u niego choroby alkoholowej. Te wątpliwości odnośnie do istnienia uzasadnionych zastrzeżeń co do stanu zdrowia strony powzięte zostały w związku z prowadzonym przeciwko niemu postępowaniem o popełnienie przestępstwa z art. 178a § 1 Kodeksu karnego w związku z kierowaniem przez stronę pojazdem samochodowym w stanie nietrzeźwości. Tym samym - zdaniem Prokuratora - kierowanie pojazdem samochodowym w stanie nietrzeźwości daje podstawę do twierdzenia o istnieniu u kierującego uzasadnionych i poważnych zastrzeżeń co do jego stanu zdrowia, skutkujących koniecznością kierowania takiej osoby na badania, o jakich wyżej mowa. Podniesiono w tym zakresie w uzasadnieniu rozstrzygnięcia (nie zgadzając się zez stanowiskiem Prokuratora), że nie można wiązać ze sobą dwóch różnych w swej istocie przesłanek, obligujących do kierowania osób na badania lekarskie. Mianowicie przesłanki określonej w art. 75 ust. 1 pkt 4 ustawy (kierowanie w stanie nietrzeźwości) i odrębnej przesłanki, o której mowa w art. 75 ust. 1 pkt 5 ustawy (istnienie uzasadnionych i poważnych zastrzeżeń co do stanu zdrowia kierowcy). Czym innym jest więc kierowanie pojazdem w stanie nietrzeźwości, a czym innym istnienie uzasadnionych i poważnych zastrzeżeń co do stanu zdrowia kierowcy - jako przesłanki kierowania na badania lekarskie. I choć w obu przypadkach skutek jest ten sam tzn. obowiązek skierowania kierującego pojazdem na badania lekarskie, to inne są podstawy prawne oraz tryb kierowania na tego rodzaju badania. Wskazano w tym kontekście, że zastrzeżenia co do stanu zdrowia kierowcy ustalane są przez starostę na podstawie informacji i ustaleń stanu faktycznego uzyskanych w ramach wykonywania zadań własnych [art. 99 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy]. Natomiast w przypadku kierowania pojazdem m.in. w stanie nietrzeźwości sam fakt uzyskania takiej informacji jest niewystarczający dla podjęcia decyzji o kierowaniu na badania lekarskie. W takim przypadku starosta kierować się musi przepisem art. 135a ustawy, z którego wynika jednoznacznie, że do dnia [...] stycznia 2016 r. skierowanie na badanie lekarskie i badanie psychologiczne w przypadku kierowania pojazdem w stanie nietrzeźwości, w stanie po użyciu alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu, następuje na podstawie odpisu wyroku przesłanego przez sąd w trybie art. 182 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 90, poz. 557, z późn. zm.). Wobec tak jednoznacznej regulacji skierowanie strony, zdaniem Kolegium, na badania lekarskie z uwagi na istnienie uzasadnionych zastrzeżeń co do jego stanu zdrowia, nie ma dostatecznych podstaw prawnych, skoro zasadniczym powodem wystąpienia o skierowanie na badania lekarskie jest fakt kierowania przez M. K. pojazdem samochodowym w stanie nietrzeźwości. W tym stanie w sprawy wyłączną podstawą skierowania strony na badania lekarskie może być odpis wyroku przesłanego staroście przez sąd w trybie art. 182 § 1 kkw. Podniesiono w tym miejscu, że powołany wyrok WSA w Krakowie nie dotyczył kierowania pojazdem w stanie nietrzeźwości. W zakończeniu uzasadnienia wskazano, że w dniu [...] lutego 2015 r. do Starostwa Powiatowego w S. S. wpłynął wyrok Sądu Rejonowego w S. S. z dnia [...] lutego 2015 r. ([...]) mocą którego orzeczono wobec strony zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 5 lat co spowodowało m.in. wszczęcie przez organ pierwszej instancji w dniu [...] marca 2015 r. postępowania administracyjnego w sprawie skierowania strony na badania lekarskie. Skargę na powyższe rozstrzygniecie wniósł Prokurator Prokuratury Rejonowej w S. S., zarzucając: I. naruszenie prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy - to jest art. 75 ust. 1 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (dalej: u.k.p.) poprzez ich błędną wykładnię i przyjęcie, że kierowanie przez stronę pojazdem w stanie nietrzeźwości będące przedmiotem postępowania karnego, określone w art. 75 ust. 1 pkt 4 u.k.p. wyklucza skierowanie jej na badanie lekarskie przeprowadzane w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami z przyczyny określonej w art. 75 ust. 1 pkt 5 u.k.p. - to jest ustalonych w postępowaniu karnym uzasadnionych i poważnych zastrzeżeń co do stanu jej zdrowia; II. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy - to jest art. 75 § 1 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a., poprzez przyjęcie, że przedstawione przez wnioskodawcę dowody w postaci: wydanej w stosunku do strony postępowania opinii biegłych lekarzy psychiatrów stwierdzającej zespół uzależnienia spowodowany używaniem alkoholu, picie ciągami alkoholowymi, utratę kontroli picia pomimo posiadania przez badanego świadomości swojej reakcji na alkohol i skutków działania alkoholu, protokołu przesłuchania strony w charakterze podejrzanego, stwierdzającego podjęcie się przez niego kierowaniem pojazdem pomimo świadomości, że jest nietrzeźwy, protokołu badania stanu trzeźwości, odpisu wyroku SR w S. S. sygn. akt [...] nie uzasadniają przyjęcia jako podstawy rozstrzygnięcia wskazywanego przez wnioskodawcę art. 99 ust 1 pkt 2 lit. b u.k.p., to jest nie wskazują na istniejące u strony uzasadnione zastrzeżenia co do jej stanu zdrowia, a odnoszą się do przesłanki określonej w art. 99 ust 1 pkt 2 lit. a u.k.p. - oraz niedostateczne wyjaśnienie przyczyn przyjęcia tej podstawy w uzasadnieniu decyzji; III. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy - to jest art. 135a u.k.p. i art. 99 ust. 2 lit. a u.k.p. w zw. z art. 12 § 1 k.p.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że w przypadku zaistnienia uzasadnionych zastrzeżeń co do stanu zdrowia kierującego ustalonych w postępowaniu karnym w przedmiocie prowadzenia pojazdu w stanie nietrzeźwości wymagane jest uzyskanie odpisu wyroku przesłanego przez sąd w trybie 182 § 1 k.k.w., podczas gdy organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia; IV. naruszenie prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy - to jest art. 75 ust. 1 pkt 5 u.k.p., poprzez jego niezastosowanie i niestwierdzenie, że w stosunku do strony istnieją uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do stanu jej zdrowia, a w konsekwencji niekierowanie strony na badanie lekarskie przeprowadzane w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami; V. naruszenie przepisu postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy - to jest art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji organu I instancji, również obarczonej wadami wskazanymi w pkt I-IV zarzutów niniejszej skargi. W skardze Prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji SKO i poprzedzającej ją decyzji Starosty S. z dnia [...] marca 2015 r. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że przesłanki określone w art. 75 ust. 1 pkt 4 i 5 u.k.p. (i w konsekwencji - w art. 99 ust. 2 lit. a i b u.k.p.) nie są bowiem całkowicie rozłączne. Ich zakresy zastosowania krzyżują się. Stan zdrowia osoba kierującej pojazdem w stanie nietrzeźwości może bowiem budzić równocześnie uzasadnione i poważne zastrzeżenia, zagrażające bezpieczeństwu ruchu. Tymczasem przewidziany w art. 135a u.k.p. wymóg uzyskania prawomocnego wyroku skazującego odnosi się jedynie do przesłanki prowadzenia pojazdu w stanie nietrzeźwości określonej w art. 99 ust. 2 lit. a u.k.p. Nie odnosi się do sytuacji braku predyspozycji zdrowotnych kierującego, o którym stanowi art. 99 ust. 2 lit. b u.k.p. W tym zakresie organ II instancji, wbrew konsekwentnemu stanowisku wnioskodawcy wyrażonemu zarówno we wniosku o wszczęcie postępowania, jak i w odwołaniu od decyzji organu I instancji przyjął, że jedyną podstawą skierowania strony na badanie będzie ta z art. 99 ust. 2 lit. a (art. 75 ust 1 pkt 4) u.k.p. Podniesiono w skardze, że zasadniczym powodem wystąpienia o skierowanie na badania lekarskie strony był jego stan zdrowia i podejmowane w tym stanie działania. W odpowiedzi, Kolegium wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Oceniając zaskarżone postanowienie według kryterium zgodności z prawem (art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych; jednolity tekst:, Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm., w związku z art. 3 § 2 pkt 1 i art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi; jednolity tekst: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), skład orzekający Sądu stwierdził, iż w sprawie nie doszło do naruszenia przez organy przepisów prawa, w sposób mający wpływ na wynik sprawy. Wykluczało to możliwość wyeliminowania z obrotu prawnego kontrolowanych decyzji. Zgodnie z art. 75 ust. 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2015 r. poz. 155; dale: ustawa), badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami podlega, z zastrzeżeniem ust. 4: 1) osoba ubiegająca się o uzyskanie uprawnień do kierowania motorowerem, pojazdami silnikowymi lub uprawnienia do kierowania tramwajem; 2) osoba przedłużająca ważność prawa jazdy określonej kategorii lub pozwolenia na kierowanie tramwajem; 3) osoba ubiegająca się o przywrócenie uprawnienia do kierowania pojazdem cofniętego ze względu na stan zdrowia; 4) kierujący motorowerem, pojazdem silnikowym lub tramwajem, jeżeli kierował pojazdem w stanie nietrzeźwości, w stanie po użyciu alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu; 5) osoba posiadająca prawo jazdy lub pozwolenie na kierowanie tramwajem, jeżeli istnieją uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do stanu jej zdrowia; 6) osoba występująca o zezwolenie na kierowanie pojazdem uprzywilejowanym lub przewożącym wartości pieniężne albo o przedłużenie ważności tego dokumentu. Z powyższego wynika, stosownie do art. 75 ust. 1 pkt 5 ustawy, że badaniu lekarskiemu podlega, osoba posiadająca prawo jazdy lub pozwolenie na kierowanie tramwajem, jeżeli istnieją uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do stanu jej zdrowia. Natomiast, stosownie do art. 75 ust. 1 pkt 4 ustawy, tego rodzaju działania powinny zostać podjęte przez starostę także wówczas, jeżeli kierujący motorowerem, pojazdem silnikowym lub tramwajem, kierował pojazdem w stanie nietrzeźwości, w stanie po użyciu alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu. We wnioskiem z dnia [...] listopada 2014 r. do Starostwa Powiatowego w S. S. o wszczęcie z urzędu postępowania administracyjnego w przedmiocie skierowania strony na badania lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Prokurator wskazał, że strona w dniu [...] lipca 2014 r. kierowała pojazdem w stanie nietrzeźwości, tego rodzaju zdarzenie miało także miejsce wcześniej. Ponadto w toku prowadzenia postepowania o popełnienie przestępstwa z art. 178a § 4 kk. zaszła uzasadniona wątpliwość co do posiadania przez stronę odpowiednich predyspozycji psychofizycznych niezbędnych do kierowania pojazdami. Te okoliczności – co wynika z wniosku – nasuwają uzasadnione wątpliwości co do jego stanu zdrowia. W odwołaniu, jak i skardze Prokurator podniósł, że zasadniczym powodem wystąpienia o skierowanie na badania lekarskie strony był jego stan zdrowia i podejmowane w tym stanie działania. Powyższe wskazuje, że w rozpatrywanej sprawie niewątpliwie wystąpiły przesłanki uzasadniające skierowanie strony na badania lekarskie przeprowadzane w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, zważywszy na fakt (co wynika z kat sprawy) kierowania przez stronę pojazdem w stanie nietrzeźwości, jak i fakt uzależnienia od alkoholu, picie ciągami alkoholowymi, utratę kontroli picia pomimo posiadania przez badanego świadomości swojej reakcji na alkohol i skutków działania alkoholu. Niemniej, jak wynika z akt sprawy, wyrokiem Sądu Rejonowego w S. S. z dnia [...] lutego 2015 r. [...]), orzeczono wobec strony zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 5 lat, w związku z kierowała pojazdem w stanie nietrzeźwości. W konsekwencji organ pierwszej instancji w dniu [...] marca 2015 r. wszczął postępowania administracyjnego w sprawie skierowania strony na badania lekarskie. Wskazać należy, że art. 99 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, uprawnia starostę do wydania decyzji administracyjnej o skierowaniu kierowcy na badanie lekarskie, jeżeli kierowca kierował pojazdem w stanie nietrzeźwości, w stanie po użyciu alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu, jednak zgodnie z treścią art. 135a ustawy, do dnia [...] stycznia 2016 r. skierowanie na tego rodzaju badanie lekarskie w przypadku kierowania pojazdem w stanie nietrzeźwości, w stanie po spożyciu alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu, następuje na podstawie odpisu wyroku przesłanego przez sąd w trybie art. 182 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 90, poz. 557 ze zm.). W tym stanie, skoro wnioskowane przez Prokuratora wszczęcia postępowania w przedmiocie skierowania na badania lekarskie związane jest ze stwierdzonym przypadkiem kierowania pojazdem w stanie nietrzeźwości, powstaje kwestia, jak podniesiono w odpowiedzi na skargę, trybu który winien być zastosowany dla osiągnięcia skutku w postaci skierowania strony na lekarskie. W okolicznościach sprawy, zważywszy na okoliczność, że wskazany wyrok zapadł [...] lutego 2015 r. (uprawomocnił się [...].02.2015 r.), decyzja pierwszej instancji została wydana w dniu [...] marca 2015 r., a decyzja organu odwoławczego w dniu [...] kwietnia 2015 r., podstawy prawnej dla skierowania na badania lekarskie nie można wywodzić wyłącznie z hipotezy art. 75 ust, 1 pkt 5 ustawy oraz przepisów kompetencyjnych zawartych w art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. a) i pkt 2 lit. b) ustawy bez uwzględnienia treści art. 135a ustawy. Jak już wskazano., zgodnie z nim, skierowanie na badanie lekarskie i badanie psychologiczne w przypadku kierowania pojazdem w stanie nietrzeźwości (a taka sytuacja wystąpiła w analizowanej sprawie), w stanie po użyciu alkoholu lub środka działającego nie do alkoholu, następuje na podstawie odpisu wyroku przesłanego przez sąd w trybie art. 182 § 1 kkw. Tym samym, skoro zatem w tej sprawie zapadł wyrok sądu, zakazujący stronie prowadzenia pojazdów mechanicznych, w konsekwencji stwierdzenia kierowania pojazdem w stanie nietrzeźwości, to nie ma uzasadnienia prowadzenia postępowania pod kątem istnienia uzasadnionych zastrzeżeń co do jego stanu zdrowia. Wydanie powyżej wskazanego wyroku i przekazanie go [...] lutego 2015 r. organowi pierwszej instancji, niewątpliwie obligowała ten organ do jego wykonania w zakresie skierowania strony na stosowne badania lekarskie, w konsekwencji regulacji art. 135 a ustawy. W tym stanie uzasadnione był rozstrzygnięcia organów administracyjnych (zapadłe [...].03.2015 r. i [...].04.2015 r.) odmawiającego skierowania strony na badania lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania, z uwagi na uzasadnione zastrzeżenia co do jego stanu zdrowia. Wskazać należy, że strona została skierowanie na te badania w związku z kierowaniem pojazdem w stanie nietrzeźwości, stosownie do zapadłego w tej sprawie wyroku Sądu Rejonowego w S. S.. Jak wynika z akt sprawy stosowne decyzje zostały podjęte przez Starostę S., dnia [...] kwietnia 2015 r. (odpowiednio: [...];[...]). Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji wydane zostały z poszanowaniem przepisów prawa materialnego i procesowego. W tych okolicznościach skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 wyżej powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym.