III SA/Wr 788/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maciej Guziński po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi "A" Sp. z.o.o. w G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w związku z eksploatacją automatu do gier poza kasynem gry, wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Dnia [...] marca 2015 r. Naczelnik Urzędu Celnego we W. wydał decyzję nr [...], którą wymierzył stronie skarżącej karę pieniężną w wysokości 12 000 zł za prowadzenie działalności w zakresie urządzania gier na automacie poza ośrodkiem gier bez wymaganej koncesji. [...] kwietnia 2015 r. skarżąca odwołała się od wspomnianej decyzji do Dyrektora Izby Celnej we W.. Dyrektor Izby Celnej we W. decyzją, wspomnianą w osnowie niniejszego postanowienia, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W związku z powyższym strona skarżąca poprzez profesjonalnego pełnomocnika złożyła, dnia [...] lipca 2015 r., skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. W skardze zawarto wniosek o wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w trybie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej – skrótowo – "p.p.s.a." Na uzasadnienie swego wniosku pełnomocnik strony skarżącej podniósł, że w niniejszej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla skarżącej, zwłaszcza w sytuacji gdy zaskarżona decyzja została, jak stwierdzono w uzasadnieniu wniosku, wydana z rażącym naruszeniem prawa. W uzasadnieniu wniosku argumentowano również, że wykonanie tejże decyzji stanowiłoby realne zagrożenie dla istniejącej, aktualnej sytuacji ekonomicznej (gospodarczej) skarżącej, gdyż wskazana decyzja opiewa na kwotę 12 000 zł, co, zdaniem pełnomocnika skarżącej, w sposób oczywisty - zważywszy na wysokość kapitału zakładowego skarżącej ([...] zł) - doprowadziłoby do całkowitej utraty płynności finansowej i całkowitego uniemożliwienia prowadzenia działalności gospodarczej przez skarżącą. W treści wniosku wspomniano również o postanowieniu NSA z dnia 17 czerwca 2009 r. w sprawie o sygn. akt II FSK 980/09 nie przybliżając jednak żadnych szczegółów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu Sądowi skargi, Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Możliwość wstrzymania wykonania dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 in fine p.p.s.a.). W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar wykazania, iż okoliczności te istotnie zaistniały spoczywa na osobie wnioskującej o ochronę tymczasową. Inaczej rzecz ujmując, wnioskodawca powinien wykazać, wskazując konkretne okoliczności, że w sytuacji faktycznej w jakiej się znajduje, wykonanie decyzji powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki (por. m.in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 lipca 2004 r., FZ 104/04; z 28 kwietnia 2005 r., II OZ 184/05, z 13 grudnia 2004 r., FZ 496/2004; z dnia 27 stycznia 2005 r., FZ 569/2004; z dnia 7 kwietnia 2005 r., II OZ 201/2005; z dnia 21 grudnia 2006 r., I FZ 525/2006; wszystkie orzeczenia dostępne w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl; dalej CBOSA). Wobec powyższego, nie wystarczy ogólny wywód strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. Wskazać należy ponadto, że w świetle przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a., wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie mogą uzasadniać podnoszone w skardze zarzuty wskazujące na wydanie tej decyzji z naruszeniem prawa. Podkreślenia bowiem wymaga, iż na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu Sąd nie ma możliwości dokonania oceny zgodności z prawem decyzji wydanych w toku postępowania administracyjnego, a zatem niedopuszczalne jest wywodzenie konieczności uwzględnienia wniosku z przekonania o wadliwości danego rozstrzygnięcia. Przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu są natomiast definiowane w następujący sposób: "Niebezpieczeństwo, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Trudne zaś do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków", (por. postanowienie NSA z 31 maja 2012 r.; II OZ 465/12; CBOSA). Analizując przedstawione we wniosku skarżącego argumenty Sąd doszedł do przekonania, że nie zostały spełnione ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do argumentów pełnomocnika strony skarżącej, mając na uwadze powyższe wyjaśnienia, zaznaczyć należy, że wraz z przedmiotowym wnioskiem nie przedłożono żadnych dokumentów mających chociaż uprawdopodobnić twierdzenia skarżącej o realnym zagrożeniu dla jej sytuacji ekonomicznej w wypadku wykonania wspomnianej w osnowie decyzji. Jednocześnie trzeba stwierdzić, że wysokość kapitału zakładowego nie decyduje o sytuacji ekonomicznej czy też wypłacalności spółki. Kapitał zakładowy jest majątkiem jaki powinni zgromadzić wspólnicy spółki w związku z jej tworzeniem. Ma charakter gwarancyjny w przypadku niewypłacalności spółki. Jednakże nie świadczy on o wysokości aktywów danej spółki i jej aktualnych zdolnościach do regulowania zobowiązań. W konsekwencji należy zaznaczyć, że może mieć miejsce sytuacja, w której spółka o niskim kapitale zakładowym posiada spory majątek i wysokie zdolności do regulowania zobowiązań. Jednocześnie, wobec braku dokumentów opisujących aktualną sytuację ekonomiczną skarżącej i uprawdopodabniających przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. stwierdzić należy, że wniosku nie uzasadniono w sposób przekonujący Sąd do prawdopodobieństwa zaistnienia wspomnianych przesłanek. Odnosząc się do wskazanego w treści uzasadnienia wniosku postanowienia NSA o sygn. akt II FSK 980/09 należy zaznaczyć, że Sąd, rozpoznając niniejszy wniosek, nie był związany rozstrzygnięciami wydanymi przez inne sądy administracyjne w tożsamych przedmiotowo sprawach. Na marginesie wspomnieć można, że w wyżej wymienionym postanowieniu NSA nie odnosi się do związku między wysokością kapitału zakładowego a płynnością finansową wnioskującej, co wydaje się być głównym argumentem pełnomocnika strony skarżącej. Mając na uwadze wskazane okoliczności, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił jak w sentencji.