III SA/Wr 788/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w dniu 25 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi T. I. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi kategorii [...] i [...] prawa jazdy, wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Postanowieniem z 10 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę T. I. na opisaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego od skargi. Pismem z [...] r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wskazał, że wezwanie w tym przedmiocie zostało wysłane na adres [...] O., ul. B. [...], pod którym nie przebywał i nie przebywa. Od kilku lat przebywa bowiem za granicą, a w czasie pobytów w Polsce – w domu rodzinnym żony w W. Nadto skarżący dodał, że w stosunku do lokalu w O. toczyło się postępowanie egzekucyjne, w efekcie czego nieruchomość ta przeszła na własność osoby, która wygrała licytację. W tych okolicznościach upoważnił sąsiadów, aby odbierali przesyłki, a nadto poinformował Starostwo Powiatowe w O. oraz Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. aby korespondencję do niego adresowaną kierowano na adres O., ul. B. [...]. Nadmienił także, że nie został poinformowany o tym, iż przesyłki z sądu nie mogły być odbierane przez osoby trzecie. Pismem z [...] r. skarżący złożył ponadto zażalenie na postanowienie Sądu z 10 stycznia 2018 r. o odrzuceniu skargi. Postanowieniem z 8 lutego 2018 r. Sąd odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Skarżący wniósł na to postanowienie zażalenie. Po rozpoznaniu zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 26 kwietnia 2018 r. (sygn. akt I OZ 405/18) uchylił zaskarżone orzeczenie. W uzasadnieniu wskazał, że w razie jednoczesnego złożenia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi oraz wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi, w pierwszej kolejności powinien być nadany bieg zażaleniu. Wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi podlega w takim wypadku rozpoznaniu po prawomocnym rozstrzygnięciu, czy rzeczywiście doszło do uchybienia terminowi do dokonania czynności procesowej. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny nadał bieg zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu skargi. Postanowieniem z 18 lipca 2018 r. (sygn. akt I OZ 670/18) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie. W konsekwencji koniecznym stało się rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Według art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, zwanej dalej, w skrócie, "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie ustawa wymaga, aby uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, strona dokonała składając wniosek. Ocenie Sądu podlega zatem, czy strona postępowania dołożyła wszelkiej możliwej staranności, jakiej należało od niej oczekiwać Zasadniczą kwestią w przedmiotowej sprawie było zatem ustalenie, czy została spełniona podstawowa przesłanka przywrócenia terminu, jaką jest uprawdopodobnienie przez stronę skarżącą braku swojej winy, polegającej najogólniej mówiąc, na przejawianiu należytej staranności w dbałości o swoje interesy. W sprawie wnioskodawca uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu wskazał, że przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu została wysłana na adres, pod którym nie przebywa. W ocenie Sądu okoliczność ta nie może uzasadniać wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wymaganego wpisu. Wskazać bowiem należy, że wezwanie do uiszczenia wpisu zostało skierowane na adres wskazany w skardze jako adres do doręczeń (ul. B. [...], O.). W konsekwencji to ten adres – wskazany przez samego skarżącego – został uznany za aktualny i właściwy dla doręczeń. Wobec zatem braku zastrzeżenia innego adresu do doręczeń, korespondencja sądowa kierowana do skarżącego była adresowana na adres podany przez skarżącego w skardze. Pod tym adresem skarżący odbierał także kierowaną do niego korespondencję. W aktach sprawy znajduje się m.in. zwrotne potwierdzenie odbioru przez samego skarżącego przesyłki do niego adresowanej – tj. postanowienia z dnia 10 stycznia 2018 r. o odrzuceniu skargi (k. 21). Jej odbiór skarżący potwierdził własnoręcznym podpisem. Podkreślić także należy, że wnosząc kolejne pisma w postępowaniu skarżący nie wskazał innego adresu do doręczeń, niż podany w skardze. W rezultacie Sąd uznał, że strona nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, które może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a zatem w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lutego 2015 r., sygn. akt I OZ 91/15). W tym stanie rzeczy, nie znajdując podstaw do uznania, że strona skarżąca bez swej winy uchybiła terminowi do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, Sąd na mocy art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.