III SA/Wr 99/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Strzebinczyk Sędziowie Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska Sędzia WSA Malgorzata Malinowska-Grakowicz (spr.) Protokolant Aneta Szmyt po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 6 maja 2015 r. sprawy ze skargi W. C. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za rok 2012 I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] września 2014 roku nr[...]; II. zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. na rzecz strony skarżącej kwotę [...] zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżoną decyzją z dnia [...].12. 2014r.Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR we W. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2013 r. poz.267 ze zm.),art. 10 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 roku o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2008 r. nr 98, poz. 634 ze zm.),art. 7 ust. 1 oraz art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 1164 ze zm.), zwana dalej ustawą, po rozpatrzeniu odwołania od decyzji z dnia[...].09.2014 r. o uchyleniu decyzji dotychczasowej i odmowie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za rok 2012 dla pana W. C., zwanego dalej skarżącym orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji wydanej przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. Orzeczenie zostało wydane w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych. Dnia [...].03.2012 r. skarżący złożył do Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. wniosek o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012. W sekcji VII. Oświadczenie o powierzchni działek ewidencyjnych wniosku strona zadeklarowała 4 działki ewidencyjne nr [...], [...],[...] i [...] położone w woj. D., powiecie s., gminie M. w obrębie Z. W.. W sekcji VIII. Oświadczenie o sposobie wykorzystywania działek rolnych zadeklarował 1 działkę rolną do jednolitej płatności obszarowej (zwanej dalej JPO) o powierzchni 1,09 ha. Strona na dołączonym do wniosku załączniku graficznym oznaczyła zadeklarowaną działkę rolną. Po przeprowadzeniu kontroli administracyjnej wniosku Kierownik Biura Powiatowego ARiMR we W. decyzją z dnia [...].12.2012 roku przyznał skarżącemu płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012 w łącznej wysokości [...] zł, w tym z tytułu jednolitej płatności obszarowej w wysokości [...] zł do powierzchni deklarowanej 1,09 ha. Decyzja ta w całości uwzględniała żądanie strony zawarte we wniosku z dnia [...].03.2012 r. Płatność w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za rok 2012 została przekazana w dniu [...].01.2013 r. na rachunek bankowy strony. Weryfikacja wniosku skarżącego o płatność na rok 2013 z dnia [...].03.2013r. wykazała nieprawidłowości polegające na zadeklarowaniu na działce ewidencyjnej nr [...] większej powierzchni użytków rolnych niż maksymalny kwalifikowany obszar (PEG) występujący na tych działkach ewidencyjnych zgodnie z systemem LPiS. W dniu [...].07.2014 r. Kierownik Biura Powiatowego wydał postanowienie o wznowieniu postępowania administracyjnego, które zostało doręczone stronie w dniu [...].07.2014 r. W dniu [...].08.2014 r. skarżący złożył oświadczenie, iż na działce ewidencyjnej [...] w 2012 roku prowadzona była na części działki 4-5 arów budowa domu. Pozostała część działki była wykorzystywana jako łąka. Teren oznaczony jako wyłączony przy drodze działki [...] i[...],[...] w roku 2011 na jesień do wiosny 2012 prowadzony był wykop pod wodociąg, dlatego na zdjęciach przypomina drogę wewnętrzną. Na wiosnę teren był wyrównany i obsiany trawą. Po przeprowadzeniu postępowania Kierownik Biura Powiatowego wydał decyzję z dnia [...].09.2014 r., którą, uchylił dotychczasową decyzję z dnia [...].12.2012 roku w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012 oraz odmówił przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012.W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał, że odmowa płatności nastąpiła z powodu różnicy pomiędzy powierzchnią deklarowaną przez rolnika we wniosku a powierzchnią ustaloną w wyniku kontroli administracyjnej. Powierzchnia stwierdzona ustalona na podstawie pomiaru powierzchni ewidencyjno- gospodarczej (PEG) wyniosła 0,98 ha, dlatego jako uzasadnienie odmowy przyznania jednolitej płatności obszarowej w przedmiotowej sprawie organ I instancji wskazał na treść art. 7 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 roku o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, stanowiącego iż, rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa do będącej w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, powierzchni gruntów rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujących się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 124 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia nr 73/2009, jeżeli posiada w tym dniu działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczypospolitej Polskiej w załączniku nr VII do rozporządzenia nr 1121/2009. Zgodnie z ww. załącznikiem powierzchnia ta dla Polski nie może być mniejsza niż 1 ha. Od powyższej decyzji skarżący wniósł odwołanie do Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR we W. W odwołaniu zarzucił naruszenie przepisu art. 151 § 1 Kpa poprzez błędnie zastosowanie i przyjęcie, iż w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki określone w art. 145 § 1 pkt 5 Kpa pozwalające na uchylenie decyzji dotychczasowej, podczas gdy w sprawie nie wyszły na jaw żadne nowe, istotne dla sprawy okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji a nieznane organowi wydającemu decyzję, które mogłyby uzasadniać wydanie skarżonej decyzji, ponadto błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, iż powierzchnia działki rolnej jest niewystarczająca do przyznania dofinansowania, podczas gdy rzeczywista powierzchnia nieruchomości znajdująca się w dyspozycji skarżącego przekracza 1 ha wymagany dla uzyskania środków zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 roku o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR we W. nie znalazł podstaw do uwzględnienia odwołania i utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu wskazał, że warunki przyznawania płatności do gruntów rolnych reguluje ustawa z dnia 26 stycznia 2007 roku o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Stosownie do treści art. 3 ust. 1-3 tej ustawy z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba, że przepisy ustawy stanowią inaczej. W postępowaniu w sprawach dotyczących płatności bezpośredniej, płatności uzupełniającej, płatności cukrowej, płatności do pomidorów, pomocy do rzepaku oraz pomocy do plantacji trwałych organ administracji publicznej: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń, co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się. Strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2, są zobowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Według art. 7 ust. 1 ustawy rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa do będącej w jego posiadaniu w dniu [...] maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, powierzchni gruntów rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujących się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 124 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia nr 73/2009, jeżeli: 1) posiada w tym dniu działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczypospolitej Polskiej w załączniku nr VII do rozporządzenia nr 1121/2009, z tym że w przypadku zagajników o krótkiej rotacji działka rolna powinna obejmować jednolitą gatunkowo uprawę o powierzchni co najmniej 0,1 ha; 2) wszystkie grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności; 2a) przestrzega wymogów przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności; 3) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Zgodnie z ust. la jednolita płatność obszarowa przysługuje do powierzchni gruntów rolnych nie większej niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art. 6 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia nr 1122/2009, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Natomiast zgodnie z załącznikiem VII do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1121/2009 z dnia 29 października 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 w odniesieniu do systemów wsparcia dla rolników, ustanowionych w jego tytułach IV i V ( Dz. Urz. UE L z 2009 r. nr 316 str. 27 ze zm.), minimalna powierzchnia obszaru kwalifikującego się w ramach systemu jednolitej płatności obszarowej na jedno gospodarstwo dla Polski wynosi 1 ha. Organ odwoławczy podkreślił, że istotnym jest, że tylko łączne spełnienie przez producenta rolnego wszystkich wymienionych w art. 7 przesłanek ustawowych, stanowi podstawę do ubiegania się o przyznanie płatności do gruntów rolnych. Na podstawie art. 7 ust. 4 ustawy wysokość płatności obszarowych w danym roku kalendarzowym ustala się jako iloczyn deklarowanej przez rolnika powierzchni kwalifikującej się do objęcia płatnościami obszarowymi i stawek płatności obszarowych na 1 ha tej powierzchni, po uwzględnieniu zmniejszeń lub wykluczeń wynikających ze stwierdzonych nieprawidłowości oraz niezgodności.Dalej organ wskazał, że stosownie do art. 17 rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz. Urz. UE L 30 z 31.01.2009, str. 16, ze zm.), system identyfikacji działek rolnych ustanawiany jest na podstawie map lub dokumentów ewidencji gruntów lub też innych danych kartograficznych. Korzysta się z technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych, w tym najlepiej ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych, przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1:10 000. Natomiast w myśl art. 6 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 316 z 02.12.2009, str. 65), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 1122/2009", system identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w art. 17 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, stosowany jest na poziomie działek referencyjnych takich jak działka katastralna lub na poziomie bloku produkcyjnego, co gwarantuje jednoznaczna identyfikację każdej działki referencyjnej. Na potrzeby systemu płatności jednolitej lub systemu jednolitej płatności obszarowej odnośnie do każdej działki referencyjnej określa się maksymalny kwalifikowalny obszar. GIS funkcjonuje na podstawie krajowego systemu odniesienia za pomocą współrzędnych. W przypadku gdy stosuje się różne systemy współrzędnych, w obrębie każdego z państw członkowskich są one kompatybilne. Państwa członkowskie zapewniają ponadto wiarygodny sposób identyfikacji działek rolnych, a w szczególności wymagają złożenia pojedynczego wniosku zawierającego szczegółowe dane lub wraz z określonymi przez właściwe organy dokumentami umożliwiającymi lokalizację oraz pomiar każdej działki rolnej. Wedle art. 26 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 kontrole administracyjne i kontrole na miejscu przewidziane w niniejszym rozporządzeniu przeprowadza się w taki sposób, aby skutecznie sprawdzić zgodność z warunkami, na jakich przyznawana jest pomoc, oraz przestrzeganie istotnych wymogów i norm wzajemnej zgodności. Organ podniósł, że według art. 145 § 1 pkt 5 Kpa w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. Zgodnie z art. 149 § 1 Kpa wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia. Postanowienie stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (§ 2). Wedle art. 151 § 1 Kpa organ administracji publicznej, o którym mowa w art. 150, po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 wydaje decyzje, w której: 1) odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145a lub art. 145b, albo 2) uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145a lub art. 145b, i wydaje nową decyzje rozstrzygającą o istocie sprawy. W tak wskazanym przez organ stanie prawnym niniejszej sprawy Dyrektor D. Oddziału Regionalnego ARiMR we W. zważył, że odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. W uzasadnieniu podkreślił, że zaskarżona decyzja z dnia [...].09.2014 roku została wydana w trybie art. 151 § 1 pkt 2 kpa. Z uzasadnienia skarżonej decyzji organu I instancji wynika, iż podstawą rozstrzygnięcia w sprawie są nowe okoliczności nie znane organowi w dniu wydania decyzji. Na etapie postępowania wznowieniowego organ analizował nieznany wcześniej materiał dowodowy w postaci ortofotomapy wykonanej w dniu [...].04.2012 r., który został ujawiony podczas obsługi sprawy z wniosku skarżącego o płatność na rok 2013. Dalej organ wyjaśnił, iż Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zgodnie z art. 14 i art. 15 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 prowadzi zintegrowany system administrowania i kontroli zwany "system zintegrowanym" obejmujący między innymi system identyfikacji działek rolnych, który w myśl art. 17 cytowanego wyżej rozporządzenia ustanawiany jest na podstawie map lub dokumentów ewidencji gruntów lub też innych danych kartograficznych. Korzysta się z technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych, w tym najlepiej ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych, przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1:10000. Przy użyciu wskazanych wyżej narzędzi informatycznych przeprowadzane są kontrole administracyjne wniosków o płatność, mające na celu wykrycie nieprawidłowości dotyczących m.in. różnicy między działkami rolnymi zadeklarowanymi w pojedynczym wniosku, a działkami odniesienia zawartymi w systemie identyfikacji działek rolnych. Natomiast zgodnie z art. 28 ust. 1 lit c rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009, ARiMR przeprowadza kontrolę administracyjne dotyczące zgodności pomiędzy działkami rolnymi zadeklarowanymi we wniosku, a działkami referencyjnymi w systemie LPIS i kwalifikacji powierzchni do przyznania płatności. Ponadto, iż stosownie do art. 12 ust. 3 cytowanego powyżej rozporządzenia Komisji, rolnikowi wraz z wnioskiem spersonalizowanym przekazywane są informacje dotyczące maksymalnego obszaru kwalifikującego się do płatności obszarowej na danej działce referencyjnej. Obowiązkiem rolnika jest wskazanie położenia działek rolnych na załączniku graficznym zawierającym granice działek referencyjnych oraz ich unikalną identyfikację. Maksymalną powierzchnię referencyjną (PEG) określoną w systemie LPIS dla danej działki referencyjnej stanowią grunty rolne spełniające kryteria określone w art. 124 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającym wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającym określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającym rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającym rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz. Urz. WE L 30 str. 16 z 31.01.2009 r.) (uprzednio art. 143b ust. 5 rozporządzenia Rady (WE) Nr 1782/2003) - kontrole administracyjne prowadzone są tylko i wyłącznie w oparciu o powierzchnie referencyjne systemu LPIS oraz załączniki graficzne, na których rolnik zaznacza położenie działek rolnych na danej działce ewidencyjnej. Dalej organ odwoławczy uzasadniał, że z uwagi na treść odwołania strony dokonano powtórnej analizy ortofotomapy działki nr 215/24 poprzez jej wizualizację i pomiar. Obraz zdjęć działek wskazuje, iż powierzchnia PEG dla przedmiotowej działki została wyznaczona prawidłowo. Po pomiarze maksymalny spójny obszar działki nr [...] kwalifikujący się do płatności wynosi 0,20 ha. Na powiększeniu ortofotomapy wyraźnie widać, iż część obszaru zaznaczonego przez rolnika na załączniku graficznym jako użytkowany rolniczo jest wyłączona z produkcji rolnej. Poza siedliskiem (budynek mieszkalny i obejście) wyłączono drogę stanowiącą dojście/ dojazd do zabudowań z drogi ewidencyjnej przylegającej od strony wschodniej do działki nr [...] stanowiącej działkę [...] wraz z przylegającym wąskim pasem do ww. drogi. Ponieważ powierzchnia PEG działki [...] nie przekroczyła 0,20 ha, a co za tym idzie suma wszystkich gruntów rolnych zadeklarowanych we wniosku i kwalifikujących się do płatności nie przekracza minimalnej powierzchni uprawniającej do uzyskania pomocy tj. 1 ha użytków rolnych zgodnie z ww. art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy, to w takim przypadku płatność nie może zostać przyznana, jako że nie został spełniony jeden z podstawowych warunków do jej uzyskania. Według organu odwoławczego art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy określa wymogi jakie winien spełniać grunt rolny wnioskowany do płatności bezpośrednich. Wykładania ww. artykułu uwzględnia zapisy art. 34 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 określającego jakie elementy krajobrazu na działkach rolnych można zaliczać do gruntów rolnych w ramach norm zwyczajowych danego państwa członkowskiego lub regionu. Nie stwierdza on jednak, że może być nią działka zabudowana budynkiem mieszkalnym - mogą nimi być takie obiekty jak żywopłoty, rowy, oraz mury, tradycyjnie stanowią element dobrej kultury rolnej upraw lub użytkowania ziemi. Państwa członkowskie mogą uznać, że powierzchnię, którą te obiekty zajmują, zalicza się do powierzchni w pełni użytkowanej, pod warunkiem jednak, że jej szerokość nie przekracza łącznej szerokości określonej przez państwa członkowskie. Szerokość ta musi odpowiadać tradycyjnej w danym regionie szerokości obiektów i nie może przekraczać 2 metrów. W uzasadnieniu organ podkreślił, iż rolnik zadeklarował do płatności całą powierzchnię ewidencyjną działki nr [...] wynoszącą równo 0,30 ha, tymczasem na działce tej znajdują się obszary niekwalifikujące się do płatności tj,. zabudowania wraz z obejściem. Zatem nawet nie wykonując pomiaru obszaru uprawnionego do płatności fakt występowania na działce [...] budynku mieszkalnego wraz z podwórzem bezsprzecznie wskazuje, iż deklaracja gruntów rolnych na tej nieruchomości o wielkości 0,31 ha była nieprawidłowa. Po wykonaniu pomiaru gruntu rolniczego z wyłączeniem ww. części działki siedliskiem wynik wynosi 0,20 ha, a zatem suma wszystkich uprawionych powierzchni działki rolnej A wynosi 0,98 ha, czyli mniej niż minimalna powierzchnia uprawniająca do uzyskania pomocy tj. 1 ha użytków rolnych zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy. W ocenie organu, w niniejszej sprawie nie można uznać, iż pomiary Agencji były błędne, ponieważ jak wskazują regulacje prawa wspólnotowego, przy weryfikacji wniosków o płatność państwa członkowskie zobligowane są do wykorzystywania tzw. "zintegrowanego systemu", a przy przyznawaniu płatności wykorzystywać dane w nim zawarte w tym ortoobrazy przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1:10 000, o których mowa w ww. art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009r. Zasady przeprowadzana kontroli administracyjnej wniosków, w tym w zakresie weryfikacji powierzchni zadeklarowanych we wnioskach w oparciu o dane zawarte w bazie referencyjnej LPIS, są zgodne z obowiązującymi przepisami prawa i szczegółowymi wytycznymi Komisji Europejskiej, obowiązującymi we wszystkich państwach członkowskich. W trakcie kontroli powierzchni przeprowadzana jest wizualizacja działek i dokonuje się pomiarów powierzchni, a w przypadku stwierdzenia rozbieżności, producent rolny wzywany jest do złożenia wyjaśnień. Natomiast w przypadku, gdy dane zawarte w bazie referencyjnej LPIS jednoznacznie wskazują na nieprawidłową deklarację rolnika, tak jak to jest w przypadku działki zadeklarowanej przez stronę, w świetle przytoczonych powyżej przepisów, zdaniem organu, nie ma podstaw do uznania powierzchni deklarowanej, jako kwalifikującej się do płatności. W rozważaniach organ odwoławczy wskazał także na brzmienie art. 3 ust. 3 ustawy, w którym ustawodawca zastosował odmienną regulację od art. 7 i 77 k.p.a., która na organ administracji nakłada obowiązek wszechstronnego i wyczerpującego zebrania materiału dowodowego, obciążając tym obowiązkiem samą stronę. W art. 3 ust. 2 pkt 2 obowiązek ten został ograniczony jedynie do rozpatrzenia materiału dowodowego (całego), wskazanego we wniosku oraz innych dokumentach dołączonych przez wnioskodawcę i innych uczestników postępowania. Na agencji nie ciąży natomiast obowiązek aktywnego poszukiwania dowodów na poparcie uprawnienia wnioskodawcy do otrzymania płatności. Pomimo, iż skarżący zanegował rozstrzygnięcie organu I instancji w zakresie pomniejszenia działki, to jednak nie przedstawił żadnych dowodów potwierdzających, że areał użytkowany rolniczo na omawianej działce jest inny od ustalonego obszaru kwalifikowanego do płatności. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR we W. stwierdził, iż podjęte przez Kierownika Biura Powiatowego rozstrzygnięcie o uchyleniu dotychczasowej decyzji oraz o odmowie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego jest zgodne z przytoczonymi w stanie prawnym przepisami prawa, a argumenty strony przedstawione w odwołaniu nie mogą zostać uwzględnione. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący zarzucił naruszenie przepisu art. 151 § 1 Kpa poprzez błędnie zastosowanie i przyjęcie, iż w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki określone w art. 145 § 1 pkt 5 Kpa pozwalające na uchylenie decyzji dotychczasowej, podczas gdy w sprawie nie wyszły na jaw żadne nowe, istotne dla sprawy okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji a nieznane organowi wydającemu decyzję, które mogłyby uzasadniać wydanie skarżonej decyzji, ponadto błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, iż powierzchnia działki rolnej jest niewystarczająca do przyznania dofinansowania, podczas gdy rzeczywista powierzchnia nieruchomości znajdująca się w dyspozycji skarżącego przekracza 1 ha wymagany dla uzyskania środków zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt. 1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Wniósł o uchylenie skarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, a tym samym utrzymaniu w mocy decyzji Kierownika Biura Powiatowego z dnia [...].12.2012r. o przyznaniu skarżącemu płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. W uzasadnieniu skargi skarżący, odwołując się do stanowiska zawartego w uzasadnieniu wyroku NSA z dnia 1.08.2012r.,sygn.akt II GSK 998/11 podniósł, że przepisy art. 7 ust. 1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego regulujące kwestię przyznania rolnikowi prawa do jednolitej płatności obszarowej, m.in. ze względu na fakt posiadania działki rolnej o łącznej powierzchni nie mniejszej niż 1 ha, nie wymagają, aby cała przestrzeń tego minimalnego obszaru działki była wyłącznie przeznaczona dla rolniczego wykorzystania. Powołany przepis nie stanowi także podstawy do zmniejszenia lub pozbawienia rolnika jednolitej płatności obszarowej, jeżeli w wyniku kontroli stwierdzono mniejszy niż 1 ha, jak to deklarował rolnik, obszar rolniczego wykorzystania działki, gdyż to stanowi przedmiot regulacji przepisów art. 58 Rozporządzenia Komisji (WE) NR 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz.U.UE.L Nr 316 z 2009r., poz. 65). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", Sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. a); naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (pkt 1 lit. b); inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. c); lub stwierdzi nieważność decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (pkt 2) albo stwierdzi wydanie decyzji z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (pkt 3). W razie nieuwzględnienia skargi Sąd skargę oddala (art. 151 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Natomiast w myśl art. 135 p.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. W tak określonym zakresie kognicji Sąd orzekający w niniejszej sprawie uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek nie wszystkie jej zarzuty należało podzielić. Przede wszystkim należy mieć na uwadze, że zaskarżona decyzja została wydana w wyniku wznowienia postępowania przez organ z urzędu na podstawie art. 145 §1 pkt 5 k.p.a., a to wobec ujawnienia się nowych, istotnych dla sprawy okoliczności nieznanych organowi, a istniejących w dacie wydania decyzji z dnia [...].12.2012r. o przyznaniu płatności za rok 2012 do powierzchni 1,09 ha zadeklarowanej przez skarżącego we wniosku z [...].03.2012r. W wyniku bowiem przeprowadzonej kontroli administracyjnej wniosku skarżącego z dnia [...].03.2013r. o przyznanie płatności do powierzchni 1,09 ha tej samej działki rolnej ustalono w oparciu o ortofotomapę wykonaną w dniu [...].04.2012r., a przekazanej do systemu informatycznego organu podczas obsługi kontroli wniosku z dnia [...].03.2013r. ustalono, że stan przedmiotowej działki - powierzchnia PEG- nie odpowiada stanowi zadeklarowanemu we wniosku o przyznanie płatności – powierzchnia zadeklarowana 1,09ha była większa od powierzchni stwierdzonej 0,98 ha. Wobec podniesionego przy tym w skardze zarzutu, że organy Agencji nie udowodniły, że ustalony podczas przeprowadzonej kontroli stan faktyczny istniał już w dniu wydania decyzji z [...].12.2012r. i wobec czego nie było podstaw do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., wskazać należy, że stwierdzone na działce skarżącego, uwidocznione na sporządzonej w czasie kontroli ortofotomapie z dnia [...].04.2012r.,którą organ dysponował dopiero w 2013r., zabudowania wraz z obejściem bezspornie istniały w dacie wydania decyzji z dnia [...].12.2012r. Podsumowując powyższe w ocenie Sądu stwierdzić należy, że już w dacie wydania decyzji z dnia [...].12.1012r. istniały okoliczności i dowody w postaci ortofotomapy z dnia [...].04.2012r. stanowiące podstawę wznowienia postępowania, które nie były znane organowi i które ujawniły się w wyniku przeprowadzonej kontroli administracyjnej wniosku o przyznanie płatności na rok 2013. Dlatego też istniały podstawy do wznowienia postępowania. Zaskarżoną decyzją z dnia [...].12. 2014r. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR we W. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszoinstancyjnego z dnia [...].09.2014 r. o uchyleniu decyzji dotychczasowej z dnia [...].12.2012r. i odmowie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za rok 2012. Decyzja Kierownika Biura Powiatowego z [...].09.2014r. została wydana w trybie art. 151 § 1 pkt 2 kpa. Podstawą materialnoprawną rozstrzygnięcia w rozpatrywanej sprawy był art. 7 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, według którego rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa do będącej w jego posiadaniu dnia [...] maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, powierzchni gruntów rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujących się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 124 ust. 2 akapit 1 rozporządzenia nr 73/2009, jeżeli posiada w tym dniu działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczypospolitej Polskiej w załączniku nr VII do rozporządzenia nr 1121/2009. Zgodnie z tym załącznikiem powierzchnia ta dla Polski nie może być mniejsza niż 1 ha. W rozpoznawanej sprawie należało ustalić, czy skarżący spełniał w 2012 r. warunki określone w powołanym przepisie, odnośnie działek o nr[...], [...],[...] i [...] zgłoszonych do płatności, o łącznej powierzchni 1,09 ha. Organy orzekające odmówiły przyznania skarżącemu jednolitej płatności obszarowej na 2012 r., gdyż stwierdziły, że zgłosił on wprawdzie do płatności działki o powierzchni całkowitej ponad 1ha, lecz powierzchnia ustalona w wyniku kontroli administracyjnej 0,98 ha nie przekraczała minimalnej powierzchni obszaru kwalifikującego do przedmiotowej płatności, wynosi poniżej 1 ha. Jest to według organów przeszkoda przyznania skarżącemu wnioskowanej płatności, wynikająca z art. 7 ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy. Pomierzenie spornej działki ustalono w wyniku kontroli administracyjnej wniosku o przyznanie płatności na rok 2012 w oparciu o analizę ortofotomapy wykonanej w dniu [...].04.2012r. działki nr [...], poprzez jej wizualizację i pomiar. Według organu, skarżący wprawdzie konsekwentnie twierdził, że cały obszar spornej działki jest użytkowany rolniczo, lecz nie przedstawił dowodów na tę okoliczność. Natomiast zgodnie z art. 3 ust. 3 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek, a ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Natomiast, odnośnie części wyłączonej działki nr [...], na powiększeniu ortofotomapy wyraźnie widać, budynek mieszkalny, obejście, drogę stanowiącą dojście/dojazd do zabudowań z drogi ewidencyjnej przylegającej od strony wschodniej do działki nr [...] stanowiącej działkę [...] wraz z przylegającym wąskim pasem do ww. drogi. Skarżący zadeklarował do płatności całą powierzchnię ewidencyjną działki nr [...] wynoszącą równo 0,31 ha, tymczasem na działce tej znajdują się obszary niekwalifikujące się do płatności tj,. zabudowania wraz z obejściem. Po wykonaniu pomiaru gruntu rolniczego z wyłączeniem ww. części działki siedliskiem powierzchnia kwalifikująca się do płatności wynosi 0,20 ha, a zatem suma wszystkich uprawionych powierzchni działki rolnej A wynosi 0,98 ha, czyli mniej niż minimalna powierzchnia uprawniająca do uzyskania pomocy tj. 1 ha użytków rolnych zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy. W ocenie Sądu stanowisko organu nie zasługuje na uwzględnienie. Podkreślić należy, że w 2012 r. obejmującym wnioskowaną płatność obszarową, art. 7 ust. 1 powołanej ustawy brzmiał następująco: "Rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa do będącej w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, powierzchni gruntów rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujących się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 124 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia nr 73/2009, jeżeli: 1) posiada w tym dniu działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczypospolitej Polskiej w załączniku nr VII do rozporządzenia nr 1121/2009, z tym że w przypadku zagajników o krótkiej rotacji działka rolna powinna obejmować jednolitą gatunkowo uprawę o powierzchni co najmniej 0,1 ha; 2) wszystkie grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności; 2a) przestrzega wymogów przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności; 3) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Natomiast zgodnie z załącznikiem VII do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1121/2009 z dnia 29 października 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 w odniesieniu do systemów wsparcia dla rolników, ustanowionych w jego tytułach IV i V ( Dz. Urz. UE L z 2009 r. nr 316 str. 27 ze zm.), minimalna powierzchnia obszaru kwalifikującego się w ramach systemu jednolitej płatności obszarowej na jedno gospodarstwo dla Polski wynosi 1ha. Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie podziela stanowisko tut. Sądu zawarte w uzasadnieniu wyroku z dnia [...].06.2014r.w sprawie skargi skarżącego dotyczącej wniosku o pomoc finansową na rok 2013,sygn.akt III SA/Wr 158/14, że powołane przepisy (art. 7 ust. 1 ustawy) regulują jedynie przyznanie rolnikowi prawa do jednolitej płatności obszarowej w stanie faktycznym objętym hipotezą tych przepisów (por. wyrok NSA z dnia 1.08. 2012 r., II GSK 998/11). W tym stanie, w świetle materiału sprawy, na dzień złożenia wniosku o przyznanie tej płatności skarżący był uprawniony do ubiegania się o tę płatność. Dysponował bowiem gruntami rolnymi o łącznej powierzchni ponad 1 ha. Natomiast nie jest przedmiotem przepisów powołanego art. 7 ust. 1 ustawy problematyka zmniejszenia lub pozbawienia rolnika płatności obszarowej. Stanowi to bowiem przedmiot regulacji przepisów art. 58 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 316 z 02.12.2009, str. 65). Zdaniem Sądu nie można więc przyjąć, tak jak to uczyniły organy orzekające, że minimalny obszar działki rolnej, o której jest mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, który uprawnia do otrzymania omawianej płatności, winien być w całości przeznaczony pod uprawy rolne. W zaskarżonej decyzji nie wskazano przepisu, a nie jest nim art. 7 ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy, który pod rygorem dyskwalifikacji działki rolnej na potrzeby ubiegania się o płatności obszarowe wymagałby, aby minimalna łączna wielkość działki, wynosząca w polskich warunkach 1 ha, była w całości przeznaczona pod uprawy, zgodnie z obowiązującymi normami. W świetle art. 2 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 "działka rolna" dla celów tego rozporządzenia to zwarty obszar gruntu, zgłoszony przez jednego rolnika i obejmujący nie więcej niż jedną grupę upraw. Przepis ten nie wymaga od rolnika, aby na potrzeby uzyskania płatności zadeklarował pełne wykorzystanie przestrzeni takiej działki. Zatem rolnik dla ubiegania się o płatność obszarową może zadeklarować mniejszą wielkość obszaru rolniczego wykorzystania działki, niż jej całkowita powierzchnia. Według przepisów tego rozporządzenia, w zgodności z którym powinna być ustawa o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, z uwagi na zasadę nadrzędności prawa unijnego nad prawem krajowym, art. 7 ust. 1 pkt 1 powoływanej ustawy nie może być interpretowany tak, aby charakter działki rolnej dyskwalifikowały wskazane obiekty. Może więc istnieć działka rolna, której powierzchnia przeznaczona na rolnicze wykorzystanie jest mniejsza niż całkowita wielkość działki rolnej, również w granicach minimalnej wielkości 1 ha. Wnioskiem o przyznanie jednolitej płatności obszarowej nie można jednak objąć części działki rolnej, niewykorzystanej pod uprawę rolną. Byłoby to nie do pogodzenia z celem płatności rolnej, mającej na celu dofinansowanie określonego rodzaju produkcji rolnej. Przepisy art. 7 ust. 1 powołanej ustawy, regulujące kwestię przyznania rolnikowi prawa do jednolitej płatności obszarowej, m.in. ze względu na posiadanie działki rolnej o łącznej powierzchni nie mniejszej niż 1 ha, nie wymagają więc, aby cała przestrzeń tego minimalnego obszaru działki była wyłącznie przeznaczona dla wykorzystania rolniczego. Przepis ten nie stanowi także podstawy do zmniejszenia lub pozbawienia rolnika jednolitej płatności obszarowej, jeżeli w wyniku kontroli stwierdzono mniejszy niż 1 ha, jak to deklarował rolnik, obszar rolniczego wykorzystania działki. Stanowi o tym art. 58 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 regulujący zmniejszenia płatności i wykluczenia w przypadku zawyżenia deklaracji. Z tych wszystkich względów oraz mając na uwadze treść art. 15 k.p.a. decyzje organów obu instancji podlegały uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ), c ) i art. 134 § 1 i 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 ustawy p.p.s.a. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy, organy administracji uwzględnią rozważania i ocenę Sądu, i ocenią wniosek zgodnie z przepisami ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.