IV SA/Wr 128/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. na decyzję Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zdolności do zawodowej służby wojskowej postanawia: odrzucić skargę. W zaskarżonym orzeczeniu Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do zawodowej służby wojskowej pouczono B. K., dalej skarżący, o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, za pośrednictwem Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W., w terminie trzydziestu dni od dnia jej doręczenia. Zaskarżoną decyzję odebrał skarżący w dniu 7 grudnia 2012 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru. Pomimo prawidłowego pouczenia, skarżący w dniu 3 stycznia 2013 r. osobiście złożył skargę na wskazaną decyzję w tutejszym Sądzie. Bezzwłocznie, bowiem w dniu 4 stycznia 2013 r., Sąd przesłał skargę do organu odwoławczego. Skarga ta została zarejestrowana pod sygnaturą akt IV KO 1/13, a następnie pod sygn. akt IV SA/Wr 128/13. Drugi egzemplarz tej samej skargi skarżący wysłał również w dniu 3 stycznia 2013 r. (data stempla pocztowego) za pośrednictwem placówki pocztowej na adres organu odwoławczego. Skarga ta została zarejestrowana pod sygnaturą akt IV SA/Wr 127/13. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Zarządzeniem Sędziego z dnia 4 marca 2013 r. sprawę o sygn. akt IV SA/Wr 127/13 skierowano na rozprawę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy sąd administracyjny zobligowany jest zbadać, czy nie zachodzi jedna z przesłanek uzasadniających odrzucenie skargi, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. Na podstawie art. 53 § 1 w związku z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym wnosi się ją za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W myśl z art. 83 § 3 p.p.s.a., oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Zgodnie z utrwalonym już orzecznictwem sądowo-administracyjnym w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego lub za pośrednictwem niewłaściwego organu administracji publicznej, sąd ten lub organ powinien przekazać skargę właściwemu organowi, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. decyduje data nadania skargi przez sąd (lub organ) pod adres właściwego organu (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 29 maja 2008 r., sygn. akt I FSK 631/08, lex nr 505351; z dnia 9 stycznia 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 779/07, lex nr 485379; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 grudnia 2007 r., sygn. akt I OSK 248/07, lex nr 470146). Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Wskazany w powołanym przepisie "stan sprawy w toku", określany jako zawisłość prawna, stanowi przeszkodę do równoczesnego prowadzenia postępowania sądowego ze skargi tych samych podmiotów na ten sam akt administracyjny i trwa aż do momentu uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie, tj. do czasu uprawomocnienia się wyroku albo postanowienia odrzucającego skargę lub postanowienia umarzającego postępowanie. Niedopuszczalne jest zatem skuteczne wniesienie kolejnej skargi w tej samej sprawie, tj. w warunkach tożsamości przedmiotu postępowania oraz tożsamości jego stron, zarówno wtedy, gdy sprawa została już przez sąd prawomocnie osądzona, co oznacza wydanie przez Sąd orzeczenia co do istoty sprawy, które jest prawomocne, jak i wtedy gdy sprawa jest jeszcze w toku postępowania sądowoadministracyjnego. W rozpoznawanej sprawie skarżący złożył w terminie ustawowym, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a., dwie skargi o identycznej treści na tę samą decyzję. Występuje w nich zatem tożsamość podmiotowa i przedmiotowa. Pierwszą z tych skarg złożył osobiście w tut. Sądzie w dniu 3 stycznia 2013 r. Bezzwłocznie, bowiem w dniu 4 stycznia 2013 r., Sąd przekazał pismo do właściwego organu odwoławczego. Skarga ta została zarejestrowana pod sygnaturą akt IV SA/Wr 128/13. Zatem należy przyjąć, że skarga ta do tutejszego Sądu została wniesiona w dniu 4 stycznia 2013 r. (data przesłania przez Sąd skargi do organu). Drugą skargę, zgodnie z pouczeniem zawartym w zaskarżonej decyzji, skarżący nadał na adres organu odwoławczego, a zatem ta została wniesiona do tutejszego Sądu w dniu 3 stycznia 2013 r. i została zarejestrowana pod sygnaturą akt IV SA/Wr 127/13. Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że skarga wniesiona bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu 4 stycznia 2013 r. (data przesłania przez Sąd skargi do organu), zarejestrowana pod sygn. akt IV SA/Wr 128/13 została wniesiona w toku postępowania już wszczętego skargą nadaną w dniu 3 stycznia 2013 r. w urzędzie pocztowym na adres organu odwoławczego, zarejestrowaną w tutejszym Sądzie pod sygn. akt IV SA/Wr 127/13. Sąd podkreśla, że skarga złożona w dniu 3 stycznia 2013 r. za pośrednictwem organu odwoławczego, zarejestrowana pod sygn. akt IV SA/Wr 127/13, będzie merytorycznie rozpoznana przez tutejszy Sąd. Z tego względu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił niniejszą skargę, jako później wniesioną i zatem niedopuszczalną, co orzeczono w sentencji postanowienia.