IV SA/Wr 128/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska (sprawozdawca), Sędziowie: Sędzia WSA Andrzej Nikiforów, Sędzia WSA Katarzyna Radom, Protokolant: Specjalista Magdalena Dworszczak, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 15 lipca 2025 r. sprawy ze skargi K. F. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we Wrocławiu z dnia 23 stycznia 2025 r., nr 183/2025 w przedmiocie odmowy wypłaty 20% uposażenia potrąconego za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim oddala skargę w całości. Zaskarżoną decyzją z dnia 23 stycznia 2025 r., nr 183/25 Komendant Wojewódzki Policji we Wrocławiu działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm., dalej: k.p.a.) i art. 6a ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jednolity Dz. U. z 2024 r. poz. 145 ze zm., dalej: ustawa o Policji), po rozpatrzeniu odwołania K.F. (dalej: Strona, Skarżący), utrzymał w mocy decyzję . Komendanta Powiatowego Policji w Jaworze z dnia 28 października 2028 r., nr 1/2024 o odmowie wypłaty 20% uposażenia potraconego za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim od dnia 30.11.2021 r. do dnia 15.02.2022 r. oraz od dnia 22.02.2022 r. do dnia 18.10.2022 r. Raportem z dnia 28 września 2022 r. Skarżący zwrócił się do Komendanta Powiatowego Policji w Jaworze z prośbą o skierowanie go na komisję lekarską w celu orzeczenia czy choroba, w związku z którą przebywał na zwolnieniach lekarskich w okresie od dnia 30.11.2021 r. do dnia 15.02.2022 r. oraz od dnia 22.02.2022 r. do dnia 18.10.2022 r. ma związek ze szczególnymi warunkami i właściwościami służby. W dniu 11 października 2022 r. Skarżący został skierowany do Rejonowej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych we Wrocławiu, celem ustalenia związku schorzeń ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby dla celów ustalenia wysokości wynagrodzenia przysługującego funkcjonariuszowi za okres zwolnienia od zajęć służbowych z powodu choroby. Orzeczeniem z dnia 17 lutego 2023 r., nr RKL Wr-373-2023/LZ/POL Dolnośląska Rejonowa Komisja Lekarska podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych we Wrocławiu (dalej: RKLWr, DRKL) na podstawie ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2020 r., poz. 398 ze zm.) oraz rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 25 kwietnia 2019 r. (Dz. U., z 2019 r., poz. 921) w sprawie ustalenia uszczerbku na zdrowiu funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno - Skarbowej i Służby Ochrony Państwa, orzekła: w Części B (dotyczącej związku choroby ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby oraz uszczerbku na zdrowiu), w pkt 4 - "Czasowa niezdolność do służby będącej skutkiem choroby od dnia 30.11.2021 r. do dnia 15.02.2022 r. oraz od 22.02.2022 r. do 18.10.2022 r., (nie pozostaje) pozostojo w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby". W części F (szczególne uzasadnienie). Komisja lekarska stwierdziła, że Komisja Lekarska w oparciu o przedstawioną dokumentację medyczną orzeka iż okres niezdolności do służby z powodu choroby od dnia 30.11.2021 r. do dnia 15.02.2022 r. oraz od 22.02.2022 r. do 18.10.2022 r. nie miał związku ze szczególnymi warunkami służby. Rozpoznanie F 41.2- figuruje w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra, gdyż ma charakter utrwalony a nie nawracający". Centralna Komisja Lekarska podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w Warszawie (dalej: CKL) ostatecznym orzeczeniem z dnia 16 października 2023 r., nr CKL-934-2023/LZ/POL na podstawie cyt. ustawy o komisjach lekarskich i rozporządzenia w sprawie ustalenia uszczerbku na zdrowiu funkcjonariuszy Policji, po rozpoznania odwołania Skarżącego, utrzymała w mocy orzeczenie RKLWr z dnia 17 lutego 2023 r., nr RKL Wr-373-2023/LZ/POL W uzasadnieniu CKL wskazała, że po zapoznaniu się z odwołaniem i dokumentacją orzeczniczą obejmującą okres zwolnienia lekarskiego oraz po analizie protokołu warunków służby z dnia 10 października 2022 r. nie znalazła przesłanek do zmiany lub uchylenia zaskarżonego orzeczenia. Analiza dokumentacji odnoszącej się do stanu zdrowia Orzekanego pozwala na przyjęcie stanowiska, że od około 9 lat występują u Orzekanego zaburzenia [...] o podłożu [...]. W dostępnej dokumentacji nie odnotowano poprawy stanu zdrowia bez leków, a to uzasadniało rozpoznanie, że były to stany nawracające. Wobec powyższego nie można przyjąć, że schorzenie to ma charakter nawracający. W związku z powyższym nie są spełnione kryteria załącznika Nr 1 do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 25 kwietnia 2019 r. w sprawie ustalania uszczerbku na zdrowiu funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno- Skarbowej i Służby Ochrony Państwa stanowiącego wykaz chorób pozostających w związku z pełnieniem służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Ochrony Państwa z tytułu których funkcjonariuszowi przysługuje jednorazowe odszkodowanie. CKL podzieliła stanowisko DRKL, że warunki opisane w protokole warunków służby i rozpoznane schorzenie będące podstawą absencji chorobowej w dniach 30.11.2021 r. do dnia 15.02.2022 r. oraz od 22.02.2022 r. do 18.10.2022 r. nie spełniają łącznie jednoczasowo kryteriów załącznika Nr 1 wyżej cytowanego wykazu. W orzeczeniu zawarto pouczenie o przysługującym Stronie prawie do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i terminie jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 3 lipca 2024 r., sygn. akt II SA/Wa 741/24 odrzucił skargę Skarżącego na orzeczenie CKL z dnia 16 października 2023 r., nr CKL-934-2023/LZ/POL Skarżący złożył do CKL w Warszawie wniosek z dnia 28 sierpnia 2024 r. o ponowne doręczenie decyzji wydanej przez CKL z dnia 16 października 2023 r., nr CKL-934-2023/LZ/POL wraz z prawidłowym pouczeniem o zasadzie i trybie odwołania z uwagi na fakt, iż decyzja ta w formuję pierwotnie doręczonej Stronie nie zawierała prawidłowego pouczenia w zakresie możliwości wniesienia odwołania od decyzji administracyjna do sądu powszechnego. CKL w Warszawie postanowieniem z dnia 13 września 2024 r. odmówiła uzupełnienia orzeczenia z dnia 16 października 2023 r., nr CKL-934-2023/LZ/POL co do możliwości wniesienia w stosunku do niego odwołania do sądu powszechnego. Komendant Powiatowy Policji w Jaworze wskazaną na wstępie decyzją z dnia 28 października 2024 r. odmówił wypłaty potrąconego 20% uposażenia za czas przebywania na zwolnieniach lekarskich. Wydając przedmiotową decyzję Komendant Powiatowy Policji wskazał, że orzeczeniem Centralna Komisja Lekarska orzekła, że schorzenia będące powodem czasowej niezdolności do służby Skarżącego od dnia 30.11.2021 r. do dnia 15.02.2022 r. oraz od dnia 22.02.2022 r. do dnia 18.10.2022 r. nie pozostają w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby. Tym samym Komendant Powiatowy Policji uznał, iż nie zostały spełnione przesłanki z art. 121 b ust. 5 pkt 2 ustawy o Policji, warunkujące zachowanie 100% uposażenia, a zatem nie ma podstaw do wypłaty potrąconych 20% uposażenia za czas przebywania na zwolnieniach lekarskich. Zaskarżoną decyzją z dnia 23 stycznia 2025 r. Komendant Wojewódzki Policji we Wrocławiu, po rozpatrzeniu odwołania Skarżący, utrzymał w mocy decyzję z dnia 28 października 2024 r. W uzasadnieniu decyzji powołał się na art. 121 b ust. 1 i 5 ustawy o Policji i wskazał, iż uprawnienie funkcjonariusza do zachowania 100% uposażenia za okres przebywania na zwolnieniach lekarskich następuje wtedy, gdy choroba powstała w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby i zostanie ona stwierdzona w drodze orzeczenia przez właściwą komisję lekarską podległą właściwemu ministrowi do spraw wewnętrznych. W ocenie Komendanta Wojewódzkiego Policji we Wrocławiu zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy są ustalenia Komisji Lekarskiej podległej Ministrowi Właściwemu do spraw Wewnętrznych. Podkreślił, że przedmiotem niniejszego postępowania jest wyłącznie kwestia zasadności odmowy wypłaty 20% uposażenia. Zatem w tym postępowaniu organ nie może podważać orzeczeń komisji lekarskich, które zostały wydane w odrębnym trybie. Skoro zaś z orzeczeń tych nie wynika, aby była spełniona przesłanka określona w art. 121 b ust. 5 pkt 2 ustawy o Policji, to organ nie może czynić własnych ustaleń w tym zakresie, podważając tym samym prawidłowość wydanych orzeczeń lekarskich. Przesłanka wynikająca z art. 121 b ust. 5 pkt 2 ustawy o Policji, tj. choroba powstała w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby musi być stwierdzona przez komisję lekarską zgodnie z ustawą z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 398 ze zm.). Ponadto wskazał, że uzyskanie 100% uposażenia m.in. jest możliwe w przypadku przebywania na zwolnieniu lekarskim z powodu choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby. Pojęcie takiej choroby definiuje art. 4 ust 1 ustawy z dnia 4 kwietnia 2014 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadku lub choroby pozostającej w związku ze służbą (Dz.U. z 2022 r., poz. 1032) jako chorobę spowodowaną działaniem czynników szkodliwych występujących w środowisku służby albo choroby, która została wymieniona w wykazie chorób pozostających w związku z pełnieniem służby, tj. w załączniku Nr 1 do cyt. rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie ustalenia uszczerbku na zdrowiu funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno - Skarbowej i Służby Ochrony Państwa. Podkreślił, że podstawą wydania decyzji jest rozstrzygnięcie zawarte w ostatecznym orzeczeniu z dnia 16 października 2023 r. Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych. Komendant Wojewódzki Policji we Wrocławiu nie uznał za zasadne twierdzeń Skarżącego, że w uzasadnieniu rozstrzygnięcia Komendant Powiatowego Policji w Jaworze nie wskazał faktów, które uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Podkreślił, że organy Policji nie są władne do ustalania związku schorzeń ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby dla celów ustalenia wysokości wynagrodzenia przysługującego funkcjonariuszowi za okres zwolnienia od zajęć służbowych z powodu choroby. W tym przypadku wiążącym dla organu Policji jest ostateczne orzeczenie komisji lekarskiej. Odnosząc się do żądania Strony o zwrócenie się do Prokuratury Rejonowej w Złotoryi o udzielenie informacji, czy w postępowaniu prowadzonym pod sygn. akt. 4334-4 Ds. 25.2024.S postawiono zarzuty Skarżącemu wskazał, że to zagadnienie nie może być rozpatrywane w ramach niniejszego postępowania, gdyż w żaden sposób nie wpływa na rozstrzygnięcie sprawy. Reasumując stwierdził, że brak jest podstaw do wypłaty 20% uposażenia potrąconego za okres przebywania Skarżącego na zwolnieniu lekarskim od dnia 30.11.2021 r. do dnia 15.02.2022 r. oraz od dnia 22.02.2022 r. do dnia 18.10,2022r., z uwagi, że związek choroby ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby nie został potwierdzony przez orzeczenie komisji lekarskiej. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu złożył Skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika. Zaskarżonej decyzji zarzucił: I. Naruszenie przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy tj. obrazę: 1. art. 107 § 1 pkt. 3 w zw. z art. 156 § 1 ust. 1 k.p.a. poprzez nieoznaczenie strony w sposób umożliwiający jej identyfikację wymagany przez ustawę, między innymi poprzez wskazanie numeru pesel, numeru dowodu, których dotyczy decyzja; 2. art. 7 w zw. z art. 77 i art. 80 k.p.a. poprzez nierozpatrzenie w sposób prawidłowy materiału dowodowego sprawy i w rezultacie błędne przyjęcie, że zdiagnozowane schorzenie u Skarżącego nie ma charakteru nawracającego tylko trwały i nie pozostaje w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby, konsekwencją czego była odmowa wypłaty 20 % uposażenia potrąconego za okres przebywania na zwolnieniu chorobowym od dnia 30.11.2021 r. do dnia 15.02.2022 r. oraz od dnia 22.02.2022 r. do dnia 18.10.2022 r. II. Naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj. obrazę: 3. art. 20, art. 33 ust. 1 i art. 46 ustawy o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz.U.2024.310) poprzez przyjęcie, że orzeczenie wydane przez Centralną Komisję Lekarską (CKL) w dniu 16 października 2023 r. (CKL-934- 2023/LZ/POL), którego treść było podstawą wydania zaskarżonej decyzji — było prawidłowe, podczas gdy w składzie CKL nie było osoby posiadającej specjalności z zakresu psychiatrii; podczas gdy, zgodnie ze wskazanymi przepisami, członkami takiej komisji mogą być lekarze wymienionych w nim specjalności, ale specjalności te powinny odpowiadać dziedzinie medycyny, której dotyczy orzeczenie (w przypadku Strony chodziło o zaburzenia [...]), w konsekwencji czego nie ustalono w sposób prawidłowy oraz nie podano w uzasadnieniu przyczyn nieprawidłowej oceny stanu zdrowia Odwołującego się; 4. art. 121 b ust 5 pkt 2 ustawy w zw. z zał. nr 1 .poz. 1 pkt 4 Rozporządzenia Ministra spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie wykazu schorzeń i chorób pozostających w związku ze służbą w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służbie Ochrony Państwa i Państwowej Straży Pożarnej (Dz.U.2019.1046) poprzez błędne uznanie, iż schorzenie Odwołującego się nie wyczerpuje dyspozycji wskazanych przepisów, pomimo tego, iż materiał dowodowy przeprowadzony w niniejszym postępowaniu (oraz w postępowaniu prowadzonym przed CKL) wskazuje jednoznacznie na to, że dyspozycja ta została wyczerpana. Z uwagi na powyżej wskazane uchybienia wniósł o (art. 145. 145a PPSA) uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji oraz zobowiązanie go do wydania decyzji zgodnej z pierwotnym wnioskiem Strony (względnie — po przeprowadzeniu dodatkowego postępowania dowodowego, tj. dowodu z opinii biegłego lekarza psychiatry w celu wykazania, że schorzenie skarżącego ma charakter nawracający i pozostaje w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby) oraz zasądzenie na rzecz Strony kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Ponadto wniósł o załączenie do akt niniejszego postępowania akt postępowania prowadzonego przed CKL, zakończonych wydaniem w stosunku do Strony Decyzji z dnia 16 października 2023 r. (CKL-934- 2023/LZ/POL). W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzkiej Policji wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoją argumentację z zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Kontroli Sądu podlegała decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji we Wrocławiu, którą odmówiono przyznania Skarżącemu 20% potrąconego uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim od dnia 30.11.2021 r. do dnia 15.02.2022 r. oraz od dnia 22.02.2022 r. do dnia 18.10.2022 r. Zgodnie z art. 121b ust. 1 ustawy o Policji w okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim policjant otrzymuje 80% uposażenia. Policjant zachowuje jednak prawo do 100% uposażania, jeżeli zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym policjant jest zwolniony od zajęć służbowych z powodu: 1) wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby, 2) choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby, 3) wypadku w drodze do miejsca pełnienia służby lub w drodze powrotnej ze służby, 4) choroby przypadającej w czasie ciąży, 5) poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców komórek, tkanek i narządów oraz poddania się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i narządów, 6) oddania krwi lub jej składników w jednostkach organizacyjnych publicznej służby krwi lub z powodu badania lekarskiego dawców krwi, 7) przebywania na obserwacji w podmiocie leczniczym w wyniku skierowania przez komisję lekarską (art. 121b ust. 5 ustawy o Policji). Skarżący domagał się wypłaty 20% potrąconego uposażenia za okres pozostawania na zwolnieniu lekarskim na podstawie art. 121b ust. 5 pkt 2 ustawy, twierdząc, że choroba powstała w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby, co uzasadniało prawo do zachowania 100% uposażenia. Zgodnie z art. 30 ustawy z dnia 4 kwietnia 2014 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadku lub choroby pozostających w związku ze służbą (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1448) do ustalania związku choroby stwierdzonej u funkcjonariusza ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby właściwe są komisje lekarskie podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych. Po przeprowadzeniu badań komisje lekarskie sporządzają orzeczenia według wzoru określonego w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 19 grudnia 2014 r. w sprawie określenia wzoru orzeczenia komisji lekarskiej oraz wzoru rejestru orzeczeń (Dz. U. poz. 1893). Mając na uwadze powyższe uregulowania stwierdzić należy, że podstawę do wyrównania uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim stanowi wyłącznie orzeczenie komisji lekarskiej ustalające związek choroby ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby. Jeżeli z orzeczenia komisji lekarskiej wynika, że choroba funkcjonariusza nie jest chorobą powstałą w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby, to brak jest podstaw do zachowania 100% uposażenia za okres niezdolności do służby na podstawie art. 121b ust. 5 pkt 2 ustawy o Policji. Ani organ, ani sąd administracyjny nie mogą dokonywać własnych ocen odnoszących się do kwestii medycznych, w szczególności co do związku stwierdzonych u funkcjonariusza Policji schorzeń ze szczególnymi warunkami i właściwościami służby. W rozpoznawanej sprawie Skarżący na swój wniosek został skierowany do Rejonowej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych we Wrocławiu, celem ustalenia związku schorzeń ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby dla celów ustalenia wysokości wynagrodzenia przysługującego funkcjonariuszowi za okres zwolnienia od zajęć służbowych z powodu choroby. Orzeczeniem z dnia 17 lutego 2023 r. Dolnośląska Rejonowa Komisja Lekarska podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych we Wrocławiu na podstawie na podstawie dokumentacji medycznej orzekła: "w Części B (dotyczącej związku choroby ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby oraz uszczerbku na zdrowiu), w pkt 4 - "Czasowa niezdolność do służby będącej skutkiem choroby od dnia 30.11.2021 r. do dnia 15.02.2022 r. oraz od 22.02.2022 r. do 18.10.2022 r., (nie pozostaje) pozostojo w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby". W części F (szczególne uzasadnienie). Komisja lekarska stwierdziła, że Komisja Lekarska w oparciu o przedstawioną dokumentację medyczną orzeka iż okres niezdolności do służby z powodu choroby od dnia 30.11.2021 r. do dnia 15.02.2022 r. oraz od 22.02.2022 r. do 18.10.2022 r. nie miał związku ze szczególnymi warunkami służby. Rozpoznanie F 41.2- figuruje w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra, gdyż ma charakter utrwalony a nie nawracający". W związku ze złożonym odwołaniem Skarżącego, Centralna Komisja Lekarska w Warszawie w dniu 16 października 2023 r. podtrzymała stanowisko Dolnośląskiej Rejonowej Komisji Lekarskiej. Centralna Komisja Lekarska w uzasadnieniu stwierdziła, że w rozpatrywanej sprawie schorzenia będące podstawą zwolnień lekarskich Skarżącego od dnia 30.11.20212 r. do dnia 15.02.2022 r. oraz od dnia 22.02.2022 r. do dnia 18.10.2022 r. mają charakter utrwalony a nie nawracający. Tym samym brak jest podstaw prawnych do ustalenia istnienia związku schorzenia będącego powodem absencji chorobowej ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby". Orzeczenie to jest prawomocne. Z orzeczeń tych jednoznacznie wynika brak związku schorzenia będącego podstawą zwolnień lekarskich Skarżącego z warunkami lub właściwościami służby. Fakt, iż odpowiedź Centralnej Komisji Lekarskiej zawierała odmienne stwierdzenia, aniżeli oczekiwał tego Skarżący, nie świadczy o nieprawidłowej ocenie materiału dowodowego przez organ i błędnych ustaleniach faktycznych, a tym samym nie stanowi o zarzucanym w skardze naruszeniu art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., przez brak dokładnego, wyczerpującego i wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy będącego podstawą wydania zaskarżonej decyzji. Skoro bowiem Centralna Komisja Lekarska stwierdziła jednoznacznie, że nie została spełniona przesłanka określona w art. 121b ust. 5 pkt 2 ustawy o Policji, to organ nie mógł czynić własnych ustaleń w tym zakresie, podważając tym samym prawidłowość wydanego orzeczenia lekarskiego. Rozpoznanie chorobowe ustalone przez komisję lekarską nie podlega ocenie Sądu i organów. Organ, jako że nie posiada specjalistycznej wiedzy medycznej, nie może ingerować w ustalenia zawarte w orzeczeniu właściwej komisji lekarskiej, ani tym bardziej samodzielnie dokonywać ustaleń w tym zakresie. Również sąd administracyjny nie jest władny, aby rozważać kwestie medyczne (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 czerwca 2020 r., sygn. akt I OSK 1418/19; wyroki WSA w Warszawie: z 1 kwietnia 2019 r. sygn. akt II SA/Wa 1687/18, z dnia 28 lutego 2018 r. sygn. akt II SA/Wa 1365/17, wyrok WSA w Białymstoku z dnia 18 czerwca 2020 r. sygn. akt II SA/Bk 130/20, publ. CBOSA). Tym samym, Sąd orzekający w niniejszej sprawie nie jest uprawniony do kwestionowania, czy też zmiany dokonanego przez komisję lekarską rozpoznania, czego w istocie oczekuje Skarżący. Nie podziela Sąd także zarzutu braku oznaczenia Strony postępowania, fakt, że nie ujęto jej w sentencji decyzji nie stanowi o braku jej wskazania, gdyż wyraźnie w treści uzasadnienia decyzji organów obu instancji wskazano Skarżącego z imienia i nazwiska, w treści decyzji Komendanta Powiatowego Policji w Jaworze zaznaczono komu należy ją doręczyć oraz w zaskarżonej decyzji zaznaczono kto jest podmiotem wnoszącym odwołanie. Jakkolwiek pożądanym byłoby oznaczenie Strony postępowania w części wstępnej decyzji, to wskazanie tego w jej treści nie stanowi o uchybieniu, które mogłoby wpływać na wynik sprawy. Reasumując stwierdzić należy, że organ dostatecznie wyjaśnił stan faktyczny sprawy i dokonał prawidłowej wykładni przepisów ustawy o Policji, zasadnie stwierdzając, że Skarżącemu nie przysługuje prawo do 100% uposażenia. Mając na uwadze powyższe Sąd oddalił skargę jako bezzasadną na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.)