IV SA/Wr 182/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Nikiforów po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi: V. S. na niewykonanie prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 kwietnia 2022 r., sygn. akt III SAB/Wr 3166/21 postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Pismem z 5 lutego 2026 r. V. S. (dalej: skarżący) wniósł skargę na niewykonanie prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 13 kwietnia 2022 r. (III SAB/Wr 3166/21) uwzględniającego skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego (dalej: wojewoda) w rozpoznaniu wniosku o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenie na pobyt czasowy i pracę. W uzasadnienia skargi skarżący podał, że wojewoda nie wypłacił mu zasądzonej wspomnianym wyrokiem kwoty 2700 zł tytułem odszkodowania i kosztów postępowania, mimo zaopatrzenia wyroku w klauzulę wykonalności. W odpowiedzi na skargę wojewoda wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że mimo wezwania, skarżący nie wskazał konta bankowego, celem przelania zasądzonych środków. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej: p.p.s.a.), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny (§ 1), przy czym wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi (§ 3). Z analizy akt sprawy wynika, że skarga obejmuje wyłącznie pkt. IV i V sentencji wyroku z 13 kwietnia 2022 r., tj. sumę pieniężną zasądzoną na rzecz strony skarżącej (2600 zł) i zwrot kosztów postępowania (100 zł). W tym miejscu należy wskazać, że norma wyrażona w art. 154 § 1 p.p.s.a. obejmuje wyłącznie kwestię niewykonania wyroku sądowego w zakresie będącej jego przedmiotem sprawy administracyjnej, natomiast niewykonanie wyroku w części dotyczącej kosztów postępowania nie może stanowić bezczynności organu administracji, o której mowa w powyższym przepisie (por. wyrok NSA z 27 maja 2008 r., I OSK 154/08). Niewykonanie wyroku polegać może na pozostawaniu w bezczynności w podjęciu lub kontynuowaniu postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie prawem przewidzianej (por. wyrok NSA z 20 lipca 2018 r., II OSK 71/18). Odnosząc się zatem do żądania skarżącego wskazać należy, że celem skargi na niewykonanie prawomocnego wyroku sądu, stwierdzającego bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przymuszenie organu do działania w sytuacji, gdy ignoruje on orzeczenie sądu i nie podejmuje czynności, do których został przez sąd zobowiązany. Skarga jest środkiem ostatecznym służącym wymuszeniu na organie załatwienia sprawy, tj. zatrzymania obstrukcji w postępowaniu administracyjnym. Strona nie ma bowiem innych środków prawnych służących przymuszeniu biernego organu do załatwienia jej sprawy. Odmiennie jest z obowiązkami zawartymi w wyroku, które są wykonalne. Do orzeczeń wykonalnych należy zaliczyć orzeczenie o przyznaniu określonej sumy pieniężnej oraz zwrocie kosztów postępowania. Z takiego orzeczenia wynika konkretne zobowiązanie pieniężne. W tym przypadku art. 154 § 1 p.p.s.a. nie znajduje jednak zastosowania, a droga przed sądem administracyjnym jest wyłączona, bowiem nie występuje konieczność podjęcia przez organ działań z zakresu administracji publicznej poprzez wszczęcie postępowania, wydanie aktu czy też dokonanie innej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, zastrzeżonych prawem do jego właściwości. Wykonywanie orzeczeń sądów administracyjnych w takim zakresie odbywa się w drodze egzekucji sądowej, zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania cywilnego, gdyż wyrok sądu administracyjnego stanowi tytuł egzekucyjny, będący podstawą do wszczęcia egzekucji po opatrzeniu go klauzulą wykonalności przez sąd powszechny (por. art. 781 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego; Dz. U. z 2023 r. poz. 1550, ze zm. - zob. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 8 lutego 2018 r., II SA/Go 1136/17; a także postanowienia WSA we Wrocławiu z 18 stycznia 2021 r., I SA/Wr 645/20; z 7 lutego 2023 r., II SA/Wr 609/22). Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że wniesiona skarga na niewykonanie wyroku w części odnoszącej się do przyznanej skarżącemu sumy pieniężnej oraz zwrotu kosztów postępowania, z uwagi na brak kognicji sądu administracyjnego w tym przedmiocie, jest niedopuszczalna. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, dlatego Sąd orzekł jak w pkt. I w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi Sąd orzekł w pkt. II sentencji postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.