IV SA/Wr 202/25
PostanowienieWSA we Wrocławiu2025-06-20
Skład orzekający: Sędzia WSA Andrzej Nikiforów
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę, która nie uzupełniła braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, może wywołać skutki procesowe?Ratio decidendi
Cofnięcie skargi przez stronę, która nie uzupełniła braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, nie może wywołać skutków procesowych. Skargę można cofnąć jedynie, gdy została ona skutecznie wniesiona, a nie jest dotknięta brakami formalnymi. W przypadku braku uzupełnienia braków, sąd jest zobowiązany do odrzucenia skargi.Stan faktyczny
Strona wniosła skargę na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie numerów PESEL skarżącej i jej przedstawiciela ustawowego. Wezwanie zostało doręczone, jednak nie zostało wykonane. W międzyczasie skarżący cofnął skargę, jednak sąd uznał tę czynność za bezskuteczną z uwagi na brak uzupełnienia braków formalnych.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Nikiforów po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi R. W. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego J. Ł. na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie Dolnośląskim z dnia 17 lutego 2025 r., nr ZP.WZON.9531.86.2025 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić skargę.
Pismem z 17 marca 2025 r. R. W. reprezentowany przez przedstawiciela ustawowego J. Ł. (dalej: skarżący) wniósł skargę na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie Dolnośląskim z 17 lutego 2025 r. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia o niepełnosprawności wydanego przez Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Legnicy.
Skarżącego wezwano o usunięcie braku formalnego skargi poprzez podanie do akt sprawy numerów PESEL małoletniej strony skarżącej i jej przedstawiciela ustawowego w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Pismem z 28 maja 2025 r. skarżący cofnął skargę.
Wspomniane wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 6 czerwca 2025 r. Wezwanie pozostało bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić.
Stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.), pismo strony w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Zgodnie zaś z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
Wedle art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do uzupełnienia jej braków formalnych obliguje sąd do jej odrzucenia (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Ponadto wskazać trzeba, że w orzecznictwie sądowym ugruntował się pogląd, zgodnie z którym niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i to bez względu na to, czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd (por. uchwała NSA z 3 lipca 2023 r., II GPS 3/22).
Z akt sprawy wynika, że wezwanie sądowe o uzupełnienie wspomnianego braku skutecznie doręczono skarżącemu w dniu 6 czerwca 2025 r. W zakreślonym terminie nie został on jednak sanowany.
Dodatkowo Sąd zwraca uwagę, że wprawdzie w piśmie z 28 maja 2025 r. skarżący cofnął skargę, jednak czynność ta nie mogła wywołać skutków procesowych. Cofnąć bowiem można jedynie skargę skutecznie wniesioną, czyli taką, która nie jest dotknięta żadnymi brakami. W przypadku natomiast, gdy skarga nie została skutecznie złożona, postępowanie sądowe nie może się toczyć w ogóle, a zatem nie może zostać również umorzone (por. postanowienia NSA z: 16 stycznia 2014 r., II OSK 3150/13; 20 stycznia 2011 r., II OSK 2453/10; 27 czerwca 2008 r., II OSK 923/08 i 3 stycznia 2008 r., I OSK 1829/07).
Powyższe okoliczności obligowały Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z § 3 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło