IV SA/Wr 204/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi R.K. na decyzję Komendanta Powiatowego Policji w Złotoryi z dnia 16 marca 2026 r., nr 40/2026 w przedmiocie odmówienia przeliczenia i wypłacenia uposażenia za styczeń i luty 2023 r. oraz innych należności z tym związanych należnych w związku ze zwolnieniem ze służby w Policji z dniem 20 lutego 2023 r. postanawia: odrzucić skargę. R. K. (dalej: Skarżący) pismem z dnia 16 lutego 2026 r., zatytułowanym "pozew o zapłatę", wniósł skargę na decyzję Komendanta Powiatowego Policji w Złotoryi z dnia 16 marca 2026 r., nr 40/2026 w przedmiocie odmówienia przeliczenia i wypłacenia uposażenia za styczeń i luty 2023 r. oraz innych należności z tym związanych należnych w związku ze zwolnieniem ze służby w Policji z dniem 20 lutego 2023 r. Zarządzeniem z dnia 24 marca 2026 r. Skarżącego wezwano do wskazania numeru i daty zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 1 kwietnia 2026 r. Skarżący przesłał kopię decyzji Komendanta Powiatowego Policji w Złotoryi z dnia 16 marca 2026 r., nr 40/2026 oraz szereg pism prezentujących przebieg korespondencji między Skarżącym a organami, w tym kopię odwołania z dnia 18 marca 2026 r. kierowanego do Komendanta Wojewódzkiego Policji, a którego przedmiotem jest zaskarżona do tut. Sądu decyzja. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: p.p.s.a.), warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one Skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (§ 1). Z kolei przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie czy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Jak wynika z akt przedmiotem skargi wywiedzionej przez Skarżącego w dniu 16 lutego 2026 r. jest decyzja Komendanta Powiatowego Policji w Złotoryi z dnia 16 marca 2026 r., nr 40/2026 odmawiającą przeliczenia i wypłacenia uposażenia za styczeń i luty 2023 r. oraz innych należności z tym związanych należnych w związku ze zwolnieniem ze służby w Policji z dniem 20.02.2023 r. W zaskarżonej przez Skarżącego decyzji zostało zawarte pouczenie, zgodnie z którym od ww. decyzji przysługuje środek odwoławczy w postaci odwołania do Komendanta Wojewódzkiego Policji we Wrocławiu w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji organu I instancji, w tym przypadku decyzji Komendanta KPP w Złotoryi, co też Skarżący zresztą uczynił w terminie, ponieważ według akt sprawy wynika, że zaskarżoną decyzję otrzymał w dniu 18 marca 2026 r., natomiast odwołanie sporządził tego samego dnia, a wspomniane odwołanie zostało przesłane z zachowaniem odpowiedniej procedury do organu odwoławczego 25 marca 2026 r. W rozpoznawanej sprawie Skarżący został prawidłowo pouczony o trybie odwoławczym, jednocześnie wszczął postępowanie odwoławcze w odpowiednim trybie oraz zainicjował postępowanie sądowoadministracyjne przed tut. Sądem. Z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. jasno wynika, że skargę do sądu administracyjnego można wnieść na decyzję, która nie podlega już zaskarżeniu w administracyjnym toku instancji. Oznacza to, że w sprawach, w których od decyzji organu pierwszej instancji przysługuje odwołanie, przedmiotem skargi skierowanej do sądu administracyjnego może być tylko decyzja organu odwoławczego. Niedopuszczalna jest natomiast skarga na decyzję organu pierwszej instancji (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 18 lipca 2022 r., sygn. akt II SA/Po 462/22; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 marca 2022 r., sygn. akt III SA/Gd 110/22, orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej: CBOSA). Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem o wyczerpaniu środków zaskarżenia można mówić dopiero po rozpoznaniu przez organ administracji publicznej wniesionego środka zaskarżenia. Dopiero akt administracyjny wydany po rozpatrzeniu złożonego przez stronę środka zaskarżenia, przysługującego jej w postępowaniu administracyjnym prowadzonym w danej sprawie, otwiera tej stronie drogę do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lutego 2013 r. sygn. akt I OSK 116/13, orzeczenie dostępne w CBOSA). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W zakresie tym mieści się także niewyczerpanie trybu odwoławczego i wniesienie skargi bez wyczerpania środków zaskarżenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 kwietnia 2022 r., sygn. akt I OSK 635/22, orzeczenie dostępne w CBOSA). Kierując się wskazaną argumentacją, Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.