IV SA/Wr 272/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski po rozpoznaniu w Wydziale IV w dniu 16 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Komisji [...] Pracowników Oświaty i Wychowania w L. na pismo Wojewody D. z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] informujące o braku istotnego naruszenia prawa, skutkującego stwierdzeniem nieważności uchwały Rada Gminy w R. z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...]w sprawie rozwiązania zespołu szkół i zamiarze likwidacji liceów p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. W dniu [...]listopada 2013 r. Nr [...]Rada Gminy w R. podjęła uchwałę w sprawie rozwiązania zespołu szkół i zamiarze likwidacji liceów. Pismem z dnia 29 listopada 2013 r. Komisja [...] Pracowników Oświaty i Wychowania w L. wniosła do Wojewody D. pismo dotyczące uchwały intencyjnej w sprawie rozwiązania zespołu szkół i zamiaru likwidacji liceów w Zespole w R.. Do pisma załączone zostało pismo skierowane do Przewodniczącego Rady Gminy w R. dotyczące wezwania do usunięcia naruszenia prawa w procedurze podejmowania wskazanej wyżej uchwały. Pismem z dnia 30 stycznia 2014 r. Wojewoda D. w odpowiedzi na powyższą interwencję wskazał, że nie widzi podstaw do stwierdzenia nieważności spornej uchwały. W dniu 10 marca 2014 r. Komisja [...]Pracowników Oświaty i Wychowania w L. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na informację dotyczącą braku istotnego naruszenia prawa, skutkującego stwierdzeniem nieważności uchwały nr [...] z dnia [...] listopada 2013 r. Rady Gminy R. w sprawie rozwiązania zespołu szkół i zamiarze likwidacji liceów. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Z art. 3 § 2 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: p.p.s.a., wynika kognicja sądu administracyjnego w odniesieniu do aktów z zakresu administracji publicznej stanowionych przez organy samorządu terytorialnego. Zgodnie z powołanym przepisem kontroli przez sądy administracyjne podlegają akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej jak i akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż akty prawa miejscowego, podejmowane z zakresu administracji publicznej. Zatem art. 3 § 2 p.p.s.a. zakreśla zakres spraw, jakie podlegają rozpoznaniu przez sądy administracyjne. Jest to katalog zamknięty, co oznacza, że kategorie spraw nie mieszczące się w tym przepisie nie podlegają rozpoznaniu przez sądy administracyjne. W konsekwencji zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Strona skarżąca wniosła skargę na pismo Wojewody D. informujące o braku podstaw do podjęcia przez niego rozstrzygnięcia nadzorczego stwierdzającego nieważności uchwały Rady Gminy R. z dnia 28 listopada 2013 r. Nr [...] w sprawie rozwiązania zespołu szkół i zamiarze likwidacji liceów. Takie działanie Wojewody polegające w istocie na uznaniu, że wskazana uchwała, nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Sąd administracyjny rozpoznaje tylko skargi na rozstrzygnięcia nadzorcze organu nadzoru, a nie na milczące zakończenie postępowania nadzorczego. Przepis art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.) przewiduje możliwość zaskarżenia do sądu uchwały przez każdego, czyj interes prawny lub uprawnienie zostało naruszone uchwałą pojętą przez organ gminy z zakresu administracji publicznej - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. Z przepisu tego wynika zatem wyraźnie, że prawo skargi do sądu administracyjnego przysługuje tylko na uchwałę, wydaną w sprawie z zakresu administracji publicznej i naruszającą interes prawny lub uprawnienie skarżącego, czyli w tym przypadku uchwałę Rady Gminy R. z dnia [...] listopada 2013 r. Nr [...]w sprawie rozwiązania zespołu szkół i zamiarze likwidacji liceów. W świetle powyższego stwierdzić należy, że nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego na niepodjęcie przez Wojewodę rozstrzygnięcia nadzorczego względem spornej uchwały. Skarga taka nie mieści się bowiem w katalogu spraw podlegających kognicji sądów administracyjnych, określonym w art. 3 § 2 p.p.s.a., ani też uchwała ta nie podlega zaskarżeniu w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Na poparcie stanowiska Sądu warto przywołać postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lutego 2013 r. sygn. akt I OSK 35/13, opub. w LEX nr 1282735, w którym stwierdzono, że pismo organu nadzoru zawiadamiające o braku podstaw do wydania rozstrzygnięcia nadzorczego w konkretnej sprawie, nie jest ani rozstrzygnięciem nadzorczym, ani żadną inną formą działalności administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 1-7 p.p.s.a. W tej sytuacji Sąd uznał, że skarga podlega odrzuceniu, o czym orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.