IV SA/Wr 334/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska po rozpoznaniu w dniu 16 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku T. G. o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy skierowania do Domu Pomocy Społecznej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji . T. G. (dalej: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu sprzeciw od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia 8 kwietnia 2019 r., nr [...] uchylającej decyzję Burmistrza Miasta i Gminy W. z dnia 29 kwietnia 2019 r., nr [...] o odmowie skierowania skarżącej do Domu Pomocy Społecznej i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Uzasadniając wniosek pełnomocnik skarżącej wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do GOPS celem ponownego rozpatrzenia spowoduje trudną do usunięcia w skutkach sytuację równoczesnego rozpatrywania sprawy przez organ administracyjny oraz Sąd, co nie jest z korzyścią dla skarżącej, biorąc pod uwagę fakt, że decyzje organu I instancji były dwukrotnie uchylane z powodu szeregu naruszeń prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W rozumieniu art. 61 § 1, § 3 - § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) – przywoływanej dalej w tekście jako p.p.s.a, wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę (pkt 1); uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę (pkt 2). W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może dotyczyć tylko takich aktów, które nadają się do wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza natomiast spowodowanie lub sprowadzenie takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Wykonanie aktu dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których podmiot uzyskuje uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany a drugi wyłącznie uprawniony. W ocenie Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługiwał na uwzględnienie. Przedmiotem skargi jest bowiem decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia 12 czerwca 2019 r. uchylająca decyzję Burmistrza Miasta i Gminy W. z dnia 29 kwietnia 2019 r. o odmowie skierowania skarżącej do Domu Pomocy Społecznej i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Kwestia braku wykonalności decyzji kasacyjnych, a więc wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., tak jak w niniejszej sprawie, nie budzi wątpliwości w orzecznictwie sądów administracyjnych (vide: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 21 stycznia 2011 r. sygn. II OZ 6/11 – Lex nr 953125, 1 grudnia 2011 r. sygn. akt II OZ 1251/11 oraz z 20 kwietnia 2016 r. sygn. akt II OZ 373/16 – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Rozważana decyzja nie nakłada na stronę skarżącą żadnych obowiązków bądź uprawnień, których wykonanie mogłoby nastąpić dobrowolnie bądź w sposób przymusowy. Jest to decyzja stricte procesowa, która ze swej istoty nie wywołuje skutków prawnych, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skutki prawne, o których mowa w rozważanym przepisie, mogą wystąpić co do zasady dopiero na skutek wydania decyzji załatwiającej sprawę administracyjną co do jej istoty. Dodać przy tym trzeba, że wstrzymanie przez sąd wykonania decyzji kasacyjnej, mogłoby prowadzić do nieuzasadnionego przedłużenia postępowania administracyjnego. Ewentualne zaś skutki wykonania decyzji, która zapadanie w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, nie mogą być rozważane na obecnym etapie postępowania. W tym stanie rzeczy, Sąd mając na uwadze brak atrybutu wykonalności zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.