IV SA/Wr 367/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na uchwałę Rady Miejskiej Dzierżoniowa z dnia 25 maja 2009 r., nr XLII/257/09 w przedmiocie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Miejskiej Dzierżoniowa postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 10 kwietnia 2014 r. J. K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na uchwałę Rady Miejskiej Dzierżoniowa z dnia 25 maja 2009 r., nr XLII/257/09 w przedmiocie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Miejskiej Dzierżoniowa. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska Dzierżoniowa wniosła odrzucenie skargi, z uzasadnieniem, że skarga została wniesiona z naruszeniem przepisu art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Z ostrożności procesowej wniesiono o oddalenie skargi, na wypadek gdyby Sąd nie podzielił stanowiska odnośnie odrzucenia skargi. W wykonaniu zarządzenia Sędziego z dnia 23 maja 2014 r. wezwano skarżącego do poinformowania Sądu, czy przed wniesieniem skargi na zaskarżoną uchwałę wzywał Radę Miejską Dzierżoniowa do usunięcia naruszenia prawa, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi skarżący nadesłał pismo z dnia 22 maja 2014 r., z którego wynika, że wymaganego wezwania do usunięcia naruszenia prawa nie wniósł. Do przedmiotowego pisma skarżący dołączył dwa pisma Biura Rzecznika Praw Obywatelskich, które zdaniem skarżącego potwierdzają fakt zaskarżenia uchwały Rady Miasta Dzierżoniowa oraz potwierdzają fakt dyskryminacji przez Radę Miasta osób, takich jak skarżący. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zaskarżona uchwała w przedmiocie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Miejskiej Dzierżoniowa jest jednym z aktów i czynności z zakresu działalności administracji publicznej podlegających kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne określonych w przepisie art. 3 § 2 pkt 1 – 8 i § 3 p.p.s.a., tj. w § 2 pkt 5, z którego wynika, że kontroli tej podlegają skargi na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej. W niniejszej sprawie skarżący wniósł bezpośrednio do sądu administracyjnego skargę na powyższą uchwałę na podstawie art 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (tj. Dz. U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.), zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Jedynym warunkiem wniesienia skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy jest uprzednie bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia, co należy rozumieć w ten sposób, że przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego skarżący ma obowiązek wezwać organ do usunięcia naruszenia i to wezwanie ma być bezskuteczne. Z pisma skarżącego z dnia 22 maja 2014 r. wynika zaś jednoznacznie, że nie wniósł on wymaganego wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. Dołączone pismo Biura Rzecznika Praw Obywatelskich (z dnia 1 kwietnia 2004 r.), zaadresowane do skarżącego ma charakter informacyjny, zawiera m.in. pouczenie o możliwości zaskarżenia uchwały podjętej przez Gminę w przedmiocie uwzględnienia bądź odmowy uwzględnienia wniosku o najem lokalu z zasobu mieszkaniowego Gminy. Drugie z załączonych pism (z dnia 18 lutego 2009 r.) stanowi prośbę Rzecznika Praw Obywatelskich do Burmistrza Dzierżoniowa o przeanalizowanie sprawy mieszkaniowej skarżącego. Nadto pismo skarżącego z dnia 2 maja 2014 r., znajdujące się w aktach sprawy sygn. akt IV SO/Wr 8/14, stanowiące odpowiedź na wezwanie referendarza, zawiera jednoznaczne oświadczenie skarżącego, że nie wzywał Rady Miejskiej Dzierżoniowa do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia albowiem nie wiedział, że jest taka możliwość. Przyjąć zatem należy, iż skarga na wskazaną wyżej uchwałę Rady Miasta wniesiona bezpośrednio do sądu administracyjnego i niepoprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym jest niedopuszczalna i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 podlegała odrzuceniu.