IV SA/Wr 393/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska (sprawozdawca) Sędziowie: Asesor WSA Aneta Brzezińska Sędzia WSA Katarzyna Radom Protokolant: Referent Małgorzata Balowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 4 marca 2026 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia 15 kwietnia 2025 r. nr SKO 4101/406/2025 w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego oddala skargę w całości. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Wałbrzychu (dalej: SKO, Kolegium, organ odwoławczy) zaskarżoną decyzją z dnia 15 kwietnia 2025 r., nr SKO 4101/406/2025 działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 572, dalej: k.p.a.) oraz art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2024 r., poz. 1283 ze zm., dalej: u.p.s.), po rozpatrzeniu odwołania M. K. (dalej: Strona, Skarżący) od decyzji Wójta Gminy Kłodzko z dnia 25 lutego 2025 r., nr OPSGK.RŚPS.4204.200.93odm.2025 odmawiającej przyznania pomocy finansowej w formie zasiłku na remont albo odbudowę budynku mieszkalnego utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym: Wnioskiem z dnia 26 września 2024 r. Skarżący wystąpił do Ośrodka Pomocy Społecznej Gminy Kłodzko (dalej: OPS) z wnioskiem o przyznanie pomocy na remont budynku mieszkalnego. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że "dom w trakcie wykończenia, tuż przed wprowadzeniem został zalany w wyniku powodzi i w chwili obecnej nadaje się do kompleksowego remontu posadzki, ogrzewanie, elektryka, drzwi, okna ogrodowe, tynki, centralny odkurzacz". We wniosku wskazał adres Ż. oraz numer telefonu [...]. Z oceny uszkodzeń/zniszczeń budynku, sporządzonej w dniu 23 października 2024 r. przez komisję do spraw szacowania strat, powołaną przez Wójta Gminy Kłodzko, wynika, że procentowy udział zniszczeń/uszkodzeń elementów budynku mieszkalnego wynosi: fundamenty oraz fundamenty ze ścianami piwnic - 40 %, ściany - 50 %, stropy – 0 %, dach – 0%, inne elementy, ogrzewanie podłogowe elektryczne – 90 %. W oparciu o te ustalenia wyliczono, stosując wzór określony w załączniku nr 8 i 8a do "Zasad", iż procentowy stopień zniszczeń/uszkodzeń budynku mieszkalnego wynosi 41 % (fundamenty oraz fundamenty ze ścianami piwnic 15% - współczynnik do wzoru: 0,15, ściany nośne - 25 % - współczynnik do wzoru: 0,25; stropy - 20 % - współczynnik do wzoru: 0,20; dach - 15 % - współczynnik do wzoru: 0,15; inne elementy - 25 % - współczynnik do wzoru: 0,25). W uwagach wskazano, budynek w trakcie wykańczania, stan surowy zamknięty, częściowo wykonane instalacje. Z przeprowadzonego w dniu 23 października 2024 r. rodzinnego wywiadu środowiskowego wynika, że budynek jest w trakcie wykończenia, zalaniu uległo ogrzewanie podłogowe, elektryka do wymiany, odkurzacz centralny uszkodzony, , uszkodzone drzwi balkonowe, drzwi ogrodowe. Organ I instancji wskazaną na wstępie decyzją z dnia 25 lutego 2025 r. działając na podstawie art. 2 ust. 1, art. 18 ust. 1 pkt 4, art. 39 ust. 1 i ust. 2, art. 40 ust. 2 i ust. 3, art. 106 ust. 1, art. 107 ust. 1, art. 110 u.p.s., § 3 ust. 4 i 5, § 10 Rozporządzenia Ministra Rodziny i Polityki Społecznej z dnia 8 kwietnia 2021 r. w sprawie rodzinnego wywiadu środowiskowego (Dz.U. z 2021 r. poz. 893 ze zm.), art. 69b ust. 1-7 ustawy z dnia 1 października 2024 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2024 r., poz. 1473 i 1717 ), art. 1 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi (Dz. U. z 2024 r., poz. 654 ze zm.), w zw. z art. 104, art. 107 § 1, art. 108 § 1, art. 75 § 1 k.p.a. oraz zasadami udzielania pomocy finansowej, ze środków budżetu państwa z części 85 - budżety wojewodów dział 852 - pomoc społeczna, rozdział 85278 - usuwanie skutków klęsk żywiołowych oraz z rezerw celowych na przeciwdziałania i usuwanie skutków klęsk żywiołowych, w formie zasiłków celowych, o których mowa w ustawie o pomocy społecznej oraz ustawie o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi, dla rodzin lub osób samotnie gospodarujących poszkodowanych w wyniku powodzi we wrześniu 2024 r. (dalej: Zasady) - odmówił Stronie przyznania pomocy finansowej w formie zasiłku na remont albo odbudowę budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego, który został zniszczony lub uszkodzony w wyniku powodzi. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że Skarżący jest współwłaścicielem domu położonego w miejscowości Ż. numer działki [...]/[...], który jest w trakcie wykończenia, w dniu wystąpienia powodzi w stanie surowym zamkniętym z częściowo wykonanymi instalacjami. Uszkodzeniu uległo ogrzewanie podłogowe, elektryka, odkurzacz centralny, uszkodzone zostały drzwi balkonowe, drzwi wejściowe, posadzka, tynki. Procentowy stopień zniszczeń/uszkodzeń budynku mieszkalnego wynosi 41 %. Budynek nie jest zarejestrowany w ewidencji gruntów, nie posiada nadanego numeru. Jak podał Skarżący składając oświadczenie w dniu 25.11.2024 r. pracuje w A., obecnie jest w trakcie wykańczania domu w miejscowości Ż., w którym mieszka nieoficjalnie wraz z rodziną i jest to jego centrum życiowe. W czasie pobytu w A., gdzie pracują zarobkowo zamieszkuje wraz z rodziną w lokalu, który wynajmują. W domu w Ż. przed powodzią posiadali niezbędny sprzęt AGD oraz wyposażenie niezbędne do funkcjonowania i zaspakajania codziennych potrzeb życiowych. Z oświadczenia Strony z dnia 22.01.2025 r. wynika natomiast, że jest właścicielem nieruchomości znajdującej na terenie A., gdzie mieszka jego żona, z którą od trzech lat jest w separacji. Po zakończeniu edukacji przez córkę planują zakończyć swoje małżeństwo. Jak podał nieruchomość w Ż. jest jego jedynym domem i centrum życiowym. Brak możliwości odbudowy tej nieruchomości spowoduje brak prowadzenia gospodarstwa domowego. Gdyby nie powódź to po roku 2025 Skarżący nie byłby już właścicielem domu w A., ponieważ dorobek współmałżonków zostałby podzielony i to on byłby jedynym właścicielem nieruchomości w Ż. Organ I instancji wskazał, że zgodnie z częścią I ust. 6 Zasad zasiłki remontowo-budowlane przyznawane są rodzinom lub osobom samotnie gospodarującym, zwanymi dalej "osobami uprawnionymi", jeśli w dniu wystąpienia powodzi: 1) prowadziły gospodarstwo domowe w budynku mieszkalnym lub lokalu mieszkalnym lub; 2) posiadały i stale użytkowały budynek gospodarczy, które zostały zniszczone lub uszkodzone w wyniku tego zdarzenia. Do wystąpienia z wnioskiem o pomoc remontowo-budowlaną uprawnieni są: 1) właściciel budynku mieszkalnego/lokalu mieszkalnego; 2) osoba, której przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do zniszczonego lub uszkodzonego lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego; 3) osoba, której przysługuje spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego; 4) osoba, która jest najemcą lokalu mieszkalnego albo budynku mieszkalnego; 5) osoba, na rzecz której ustanowione zostało prawo dożywocia; 6) osoba, na rzecz której ustanowiono służebność mieszkania; 7) osoba, która jest dzierżawcą budynku gospodarczego; 8) właściciel budynku gospodarczego. Zgodnie z częścią I ust. 9 Zasad zasiłek na odbudowę budynku mieszkalnego przysługuje również na remont albo odbudowę budynku mieszkalnego będącego w procesie budowy. Zasiłek ten nie przysługuje poszkodowanemu, który jest właścicielem innego budynku mieszkalnego/lokalu mieszkalnego. Nie ma zastosowania pkt 6. Organ I instancji wskazał, że na podstawie przeprowadzonego wywiadu środowiskowego oraz zebranego materiału dowodowego ustalił, że Skarżący faktycznie poniósł straty w wyniku powodzi związane z zalaniem budynku w miejscowości Ż., którego jest współwłaścicielem (współwłasność małżeńska) jednak jest również właścicielem innej nieruchomości znajdującej się na terenie A. Taki stan faktyczny sprawia, że Skarżący nie kwalifikuje się do przyznania żądanego zasiłku celowego, gdyż po powodzi nie utracił dachu nad głową, a możliwość zamieszkiwania i prowadzenia gospodarstwa domowego daje mu lokal mieszkalny, położony w A., którego jest właścicielem. Przedmiotową nieruchomość Skarżący zajmował zarówno podczas powodzi, jak i obecnie pracując na co dzień zawodowo na terenie A. Organ I instancji zauważył, że zasiłki na remont i odbudowę mają na celu umożliwienie przezwyciężenia trudnej sytuacji życiowej, a Strona nie może oczekiwać pomocy finansowej na równi z osobami, które powódź pozbawiła jedynego dotychczas posiadanego miejsca zamieszkania. Pomimo bezspornych zniszczeń w należącym do Strony domu, warunków mieszkaniowych Skarżącego nie da się w żaden sposób porównać z położeniem, w jakim znalazła się zdecydowana większość rodzin dotkniętych klęską żywiołową. Powodzianie często nie mogą powrócić do swoich uszkodzonych domostw, a nie dysponując innym lokalem, zmuszeni są korzystać z internatów, hoteli robotniczych, bądź uprzejmości rodziny. Na tym tle sytuacja, w jakiej znalazł się Skarżący - choć niewątpliwie trudna i niekorzystna - nie jest wystarczająca do udzielenia żądanej pomocy. Uszkodzony wskutek żywiołu budynek w trakcie wykańczania w miejscowości Ż. nie stanowi bowiem jedynego mieszkania Skarżącego. Organ I instancji podkreślił, że Strona ma cały czas zapewnione lokum we własnym mieszkaniu/domu na terenie A., które nie ucierpiało wskutek powodzi. Natomiast żądany zasiłek celowy - przydzielany w oparciu o art. 40 u.p.s. i przeznaczony na pomoc osobom poszkodowanym powodzią - winien zostać skierowany przede wszystkim do rodzin najbardziej poszkodowanych, które w wyniku powodzi zostały pozbawione jedynego domu (lokalu) i zasadniczo nie mogą liczyć na inne miejsce stałego zamieszkania. To one bowiem poniosły największe straty wskutek niszczycielskiego oddziaływania żywiołu. Jednocześnie nie może budzić wątpliwości, że przeznaczenie zasiłków dla tych właśnie osób odpowiada ustawowemu celowi pomocy społecznej, polegającemu na pomocy osobom i rodzinom w przezwyciężaniu trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości (art. 2 ust. 1 u.p.s.). Końcowo zauważył, że przyznana pomoc nie ma charakteru odszkodowawczego, nie jest bowiem rolą pomocy społecznej rekompensowanie ze środków budżetowych Państwa wszelkich strat poniesionych przez wnioskodawcę w jego mieniu w wyniku powodzi. Wskazał także, że obowiązujące Zasady wiążą gminę na podstawie art. 110 ust. 2 u.p.s. i winny być przez nią respektowane przy wypłacie na podstawie art. 40 ust. 2 u.p.s. zasiłków celowych ze środków finansowych przekazanych gminie z budżetu państwa na ten cel. W odwołaniu od powyższej decyzji Skarżący reprezentowany przez osobę upoważnioną, wskazał, że został w jasny sposób zakwalifikowany jako powodzian dostając pierwszą pomoc od państwa 2000 zł i 8000 zł jako startowa i doraźna pomoc. Zgodnie z Zasadami zatwierdzonymi przez Ministra Spraw Wewnętrznych, dotacje przysługują na jeden dom, a nie gdy jest się właścicielem innych budynków, po za tym jasno deklarował, że mieszka w tym domu i to jego jedyna nieruchomość na terenie kraju. Po za tym jak mówi prawo, o pomoc mogą ubiegać się nie tylko właściciele, więc Państwa odpowiedź jest nie zasadna. W przypadku braku pozytywnego rozpatrzenia sprawy i opierania decyzji o domysły lub przesłanki, które nie są zgodne z prawem i kodeksem postępowania, sprawę przekierujemy na drogę sądową. Przepisy prawa, które mają zastosowanie .Zasady Udzielania Pomocy finansowej ze środków budżetu państwa z części 85 (..) do: Osób poszkodowanych w wyniku powodzi we wrześniu 2024 r. i art.69a pomoc przysługuje niezależnie od dochodu i sytuacji majątkowej. Zaskarżoną decyzją z dnia 15 kwietnia 2025 r Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Wałbrzychu, po rozpatrzeniu odwołania Skarżącego, utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. SKO wskazało, że podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowi przepis art. 40 ust. 2 u.p.s., zgodnie z którym zasiłek celowy może być przyznany osobie albo rodzinie, które poniosły straty w wyniku klęski żywiołowej lub ekologicznej. Szczegółowe warunki przyznawania pomocy określanej, jako "zasiłkiem na odbudowę budynku mieszkalnego", zawarte zostały w piśmie sporządzonym z up. Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 października 2024 rok, zatytułowanym: "ZASADY Udzielania pomocy finansowej, ze środków budżetu państwa z części 85 - Budżety wojewodów, dział 852 - Pomoc społeczna, rozdział 85278 - Usuwanie skutków klęsk żywiołowych oraz z rezerw celowych na przeciwdziałanie i usuwanie skutków klęsk żywiołowych, w formie zasiłków celowych, o których mowa w ustawie o pomocy społecznej oraz w ustawie o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi, dla rodzin lub osób samotnie gospodarujących poszkodowanych w wyniku powodzi we wrześniu 2024 roku." Kolegium podkreśliło, że wprawdzie wskazane wytyczne nie należy do źródeł prawa powszechnie obowiązującego niemniej jednak zawiera ono ujednolicone standardy i zasady postępowania, jakimi winny kierować się organy pomocy społecznej względem osób pokrzywdzonych zdarzeniem klęskowym, tj. powodzi, która miała miejsce we wrześniu 2024 r., celem zapewniania równego dostępu do pomocy finansowej ze środków rezerw celowej budżetu państwa na przeciwdziałanie i usuwanie skutków klęsk żywiołowych. Kolegium zauważyło, iż językowe brzmienie punktu 9 postanowień ogólnych ww. Zasad - wskazuje na to, że zasiłek na odbudowę budynku mieszkalnego nie przysługuje poszkodowanemu, jeśli jest on właścicielem innego budynku mieszkalnego/lokalu mieszkalnego, wówczas gdy ubiega się on o zasiłek na odbudowę budynku mieszkalnego będącego w procesie budowy. Niemniej jednak - w świetle zasad udzielania pomocy w formie zasiłków celowych z pomocy społecznej, określonych w ustawie o pomocy społecznej, w tym art. 2, art. 3 i art. 39 - wyłączenia, o którym mowa w punkcie 9, nie można stosować wyłącznie w stosunku do poszkodowanych, starających się o zasiłek na odbudowę budynku mieszkalnego będącego w procesie budowy, ale do wszystkich poszkodowanych, ubiegających się o zasiłek na remont albo odbudowę budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego, który został zniszczony lub uszkodzony w wyniku powodzi we wrześniu 2024 r. Zaakcentowało, że pomoc społeczna, zgodnie z zasadą subsydiarności wyrażoną w art. 2 ust. 1 u.p.s., może zostać przyznana tylko, gdy osoba bądź rodzina nie jest w stanie przezwyciężyć trudnej sytuacji życiowej wykorzystując "własne uprawnienia, zasoby i możliwości". Skoro więc osoba poszkodowana w wyniku powodzi posiada, poza budynkiem mieszkalnym uszkodzonym w wyniku powodzi, również inny budynek lub lokal mieszkalny, to brak jest podstaw do przyznania takiej osobie zasiłku celowego z pomoc społeczna, gdyż ma ona możliwości i zasoby, aby zapewnić zabezpieczyć własne potrzeby mieszkaniowe. W takich okolicznościach samo powstanie, na skutek klęski żywiołowej, straty w budynku mieszkalnym, nie uzasadnia przyznania wnioskowanej pomocy. Zatem to nie wytyczne ministerstwa, czy wojewody, a same przepisy ustawy o pomocy społecznej wykluczają z grona uprawnionych do zasiłku te osoby spośród poszkodowanych, które poza lokalem/budynkiem zniszczonym w wyniku powodzi, posiadają na własność także inny budynek lub lokal mieszkalny. Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem sądów administracyjnych (na które to orzeczenia wskazał) środki przeznaczone na pomoc osobom poszkodowanym powodzią i rozdysponowane w oparciu o art. 40 ust. 2 u.p.s. winny być przede wszystkim kierowane do osób, które zostały pozbawione lokalu, gdzie koncentrowało się ich życie i nie posiadają innego lokalu, w którym mogą mieszkać na czas usuwania skutków powodzi. Przeznaczenie zasiłków dla tych osób odpowiada ustawowemu celowi polityki społecznej, polegającemu na pomocy osobom i rodzinom w przezwyciężaniu trudnych sytuacji życiowych, których nie są w stanie pokonać wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości. Zasiłek taki nie musi być zatem wypłacony każdemu, kto jest właścicielem nieruchomości dotkniętej powodzią. W przypadku, gdy osoba ubiegająca się o zasiłek celowy na pokrycie skutków powodzi ma zapewnione warunki bytowe we własnym zakresie w innym miejscu, czy w innej miejscowości lub kraju, niż dotknięte żywiołem, uznać należy, że ma zapewnione minimum egzystencji, co wskazuje i świadczy zarazem o tym, że pomoc socjalna ze strony państwa nie jest niezbędna. Taka sytuacja z kolei wyklucza możliwość udzielenia jej przedmiotowej pomocy socjalnej. Zasiłek ten - jak wskazuje jego nazwa - jest świadczeniem celowym, a zatem ma spełniać określoną rolę - wspierać osoby dotknięte trudną sytuacją, aby pomóc im zaspokoić niezbędne potrzeby bytowe.. Zatem samo powstanie strat w warunkach, o których stanowi przepis art. 40 ust. 2 u.p.s., nawet jeżeli wywołało to pogorszenie warunków życia, co ma miejsce w prawie każdej sytuacji, nie uprawnia do przyznania zasiłku celowego. Świadczenie to nie stanowi rekompensaty, nie ma charakteru odszkodowawczego, czy zadośćuczynienia ze strony organów Państwa, lecz ma służyć osobom znajdującym się w szczególnych dla nich sytuacjach, kiedy ich podstawowe potrzeby nie mogą zostać zaspokojone, narażając ich na egzystencję w warunkach nieodpowiadających godności człowieka. W przypadku powodzi pomoc powinna być skierowana do osób zamieszkujących w domach, czy lokalach mieszkalnych, które uległy zniszczeniu lub uszkodzeniu i które przez to znalazły się w trudnej sytuacji życiowej, której nie mogą przezwyciężyć. Chodzi tu o takie przypadki, kiedy osoby lub rodziny utraciły "dach nad głową" i nie są same w stanie bez wsparcia pomocy społecznej zaspokoić niezbędnej potrzeby posiadania mieszkania. W związku z powyższym, w ocenie SKO, warunkiem otrzymania pomocy w ww. formie jest nieposiadania prawa własności do innego budynku lub lokalu mieszkalnego, a przez to brak możliwości zaspokojenia we własnym zakresie potrzeb mieszkaniowych. Z ustaleń organu I instancji, w tym oświadczeń Skarżącego wynika, że na skutek klęski żywiołowej poniósł on straty w budynku mieszkalnym, oznaczonym nr [...], położonym w Ż., którego jest właścicielem. Do czasu powodzi w budynku prowadzone były prace wykończeniowe. W czasie powodzi Skarżący przebywał w tym budynku, a w najbliższym czasie miał się do niego wprowadzić. Skarżący jest również właścicielem budynku mieszkalnego położonego w A. Zdaniem Kolegium wskazane okoliczności wyłączają możliwość przyznania Skarżącemu wnioskowanej pomocy. Z powyższych ustaleń wynika bowiem, że posiada on własne możliwości i zasoby pozwalające mu zabezpieczyć potrzeby mieszkaniowe, gdyż oprócz budynku mieszkalnego dotkniętego powodzią posiada na własność drugi budynek mieszkalny w kraju, w którym pracuje, tj. w A. Miejsce pracy, a tym samym miejsce pobytu, dodatkowo utwierdza w przekonaniu, że Strona nie wymaga wsparcia ze strony państwa. Nie ma przy tym znaczenia, że nieruchomość stanowi majątek wspólny małżonków. SKO wskazało, że w orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że pomoc w postaci zasiłku celowego ma służyć osobom (rodzinom) znajdującym się w najcięższych sytuacjach życiowych, kiedy ich podstawowe potrzeby egzystencjalne nie mogą być przez nich zaspokojone we własnym zakresie. Zatem samo powstanie na skutek powodzi straty w nieruchomości budynkowej, stanowiącej własność osoby ubiegającej się o pomoc społeczną - w sytuacji, gdy osoba ta ma zaspokojone potrzeby bytowe, a przede wszystkim mieszkaniowe, w innym miejscu - oznacza, że pomoc ze strony Państwa nie jest jej niezbędna. Tym samym sytuacja taka wyklucza możliwość udzielenia takiej osobie pomocy w postaci zasiłku celowego na podstawie art. 40 ust. 2 u.p.s. Pomoc ta bowiem nie stanowi rekompensaty, odszkodowania, czy zadośćuczynienia ze strony Państwa, lecz ma zaś służyć obywatelom w najcięższych dla nich sytuacjach życiowych, kiedy ich podstawowe potrzeby egzystencjalne nie mogą być przez nich zaspokojone we własnym zakresie. SKO stwierdziło, że w światłe powyższego nieuzasadnione jest przyznanie Skarżącemu zasiłku celowego na remont budynku mieszkalnego nr [...] w Ż. Zasiłek taki - jak wyjaśniono - nie należy się każdemu, kto jest właścicielem nieruchomości dotkniętej klęską żywiołową ale tym osobom, które wskutek szkód wyrządzonych powodzią nie są w stanie we własnym zakresie zaspokoić potrzeb mieszkaniowych. W związku z powyższym, osobom poszkodowanym na skutek powodzi, które mają możliwość zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych we własnym zakresie, gdyż posiadają prawo własności innego lokalu lub budynku mieszkalnego, zasiłek ten nie przysługuje. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniósł Skarżącego reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: 1. Naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy tj.: a) naruszenie art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., polegającego na nie wyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i załatwienia spraw)', a w konsekwencji poczynieniu niedostatecznych ustaleń co do sytuacji materialnej oraz bytowej skarżącego, miejsca położenia innych nieruchomości, do których posiada on tytuł prawny, sposobu wykorzystywania tych nieruchomości, możliwości ich zagospodarowania i zamieszkania w nich przez skarżącego, źródeł utrzymania oraz wysokości dochodów Skarżącego, jego sytuacji materialnej i bytowej poprzedzającej wystąpienie kataklizmu powodzi z września 2024 i\; b) naruszenie art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. polegającego na niewyczerpującym rozpatrzeniu materiału dowodowego oraz na błędnej jego ocenie polegającej na bezzasadnym przyjęciu przez organ II instancji, że sytuacja Skarżącego jest na tyle dobra, że nic zasługuje on na wsparcie zasiłkiem celowym podczas gdy lego rodzaju ustalenia traktować należy jako dowolne; c) naruszenie zasady proporcjonalności, bezstronności oraz równego traktowania stron to jest art. 8 § 1 k.p.a. w związku z art. 40 § 1, 2 i 3 u.p.s. poprzez nieustalenie czy budynek, dla którego odbudowy starał się o pozyskanie zasiłku celowego skarżący stanowił jego miejsce zamieszkania oraz czy konkretna sytuacja w jakiej znajdował się skarżący nie uzasadniała przyznania mu zasiłku celowego w szczególności w sytuacji gdy wobec innych wnioskujących o przyznanie zasiłku celowego na odbudowę budynku w związku z wystąpieniem powodzi z września 2024 r. nie stosowano takich samych kryteriów to jest nie kontrolowano tego czy posiadali oni inne nieruchomości, gdzie są one położone oraz czy osoby te znajdowały się w sytuacji, która uzasadniałyby odmówienie im przyznania pomocy a jedynie ograniczały się do ustalenia zakresu uszkodzeń oraz okoliczności zamieszkiwania w nieruchomości podczas gdy skarżący faktycznie w nieruchomości tej zamieszkiwał wykańczając jej kolejne części a na skutek wystąpienia powodzi utracił miejsce zamieszkania a nadto pozostał bez środków z uwagi na zainwestowanie całości środków w przedmiotową nieruchomość przed wystąpieniem powodzi z września 2024 r. d) naruszenie prawa materialnego poprzez błędną interpretację art. 40 ust. 2 w zw. z art. 2 ust. 1 oraz art. 3 u.p.s. przez błędne uznanie że zaskarżona decyzja została wydana w ramach dopuszczalnego uznania administracyjnego, w sytuacji gdy ustalenie przesłanek faktycznych zastosowania powyższych przepisów nie mieści się w ramach uznania administracyjnego, zaś o uznaniu administracyjnym można mówić dopiero w przypadku dokonywanej już po ustaleniu stanu faktycznego oceny przez organ administracji publicznej czy Stronie należy się pomoc i w jakim rozmiarze; braków w ustaleniu przesłanek zastosowania powyższych przepisów nie można tłumaczyć uznaniem administracyjnym; Mając na uwadze powyższe wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Nadto wniósł o dopuszczenie oraz przeprowadzenie dowodów z dokumentów w postaci oświadczeń złożonych przez K. S., R. G. oraz A. M. to jest sąsiadów nieruchomości położonej pod adresem Ż. na okoliczność wykazania faktu, że Skarżący na długo przed wystąpieniem powodzi z września 2024 oraz w chwili jej wystąpienia miał stałe miejsce zamieszkania w przedmiotowej nieruchomości; W uzasadnieniu skargi podniósł, że organ pierwszej instancji, a za nim organ drugiej instancji oparły się w swych ustaleniach jedynie na powierzchownie przeprowadzonym postępowaniu dowodowym, które nie może spełniać kryteriów pełnego i całkowitego wyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy. Wskazał, że jako argument przemawiający za odmówieniem przyznania Skarżącemu zasiłku celowego organ wskazał, że Skarżący posiada prawo własności do innego budynku mieszkalnego, natomiast nie odniósł się i nie ustalił w prawidłowy sposób, jakie znaczenie dla przedmiotowej sprawy ma położenie tego budynku, to w jaki sposób jest zagospodarowany, kto z niego korzysta i czy takie uprawnienie przysługuje Skarżącemu. Podkreślił, że zgodnie z art. 7 k.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli., zaś zgodnie z art. 77 k.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy i dopiero na podstawie całokształtu materiału dowodowego ocenia, czy dana okoliczność została udowodniona w myśl art. 80 k.p.a. - czego w ocenie pełnomocnika Skarżącego w niniejszej sprawie zabrakło. Kolejnym podniesionym argumentem jest brak zbadania przez organ, czy druga nieruchomość, którą wskazał Skarżący nadaje się do zamieszkania. Zarzucił organowi, że ten w sposób dowolny założył, że skoro Skarżący posiada jakąś inną nieruchomość, to automatycznie nie jest uprawniony do otrzymania zasiłku celowego, o który się ubiegał. W ocenie pełnomocnika takie podejście do przedmiotowej sprawy może okazać się krzywdzące i tak właśnie jest w przypadku skarżącego. Wskazał na to, że druga nieruchomość, o którą się rozchodzi znajduje się na terenie K. Jest ona zatem oddalona o ponad półtora tysiąca kilometrów od miejscowości Ż., a ponadto jest zajęta przez żonę Skarżącego, z którą ten pozostaje w faktycznej separacji, a sam Skarżący od około półtora roku przed wystąpieniem powodzi z września 2024 r. zamieszkiwał na terenie budynku, na którego odbudowę stara się pozyskać zasiłek celowy, natomiast organ podnosi, że zasiłek winien być przyznany tylko tym osobom, które bez jego pomocy nie mogłyby przełamać trudności życiowych, które w ich sytuacji wystąpił. Organ nie poczynił jednak ustaleń w jaki sposób Skarżący mógłby prowadzić prace remontowe mieszkając na terenie K. oraz pomija okoliczność, że Skarżący mieszkał w przedmiotowym budynku przed wystąpieniem powodzi w ciężkich warunkach a to z uwagi na okoliczność zainwestowania całości środków w zakup tego właśnie budynku. Wskazał, że organ pominął szereg okoliczności związanych z położeniem drugiej nieruchomości oraz ignoruje także, że w przyznaniu pomocy w ramach zasiłku celowego chodzi o umożliwienie beneficjentowi odtworzenia swojego dotychczasowego miejsca zamieszkania. Podniesiono zarzut, że organ pomija okoliczność, że Skarżący byłby zmuszony zmienić swoje miejsce zamieszkania o przeszło półtora tysiąca kilometrów i to w zupełnie innym kraju. Obrazując powyższe zarzuty przykładem, można by założyć, że organ odmówiłby przyznania zasiłku celowego właścicielowi odziedziczonego udziału w prawie własności igła zlokalizowanego na biegunie północnym. Taka bowiem osoba również byłaby właścicielem innego lokalu mieszkalnego w świetle przyjętej przez organ koncepcji. Koncepcja ta jest jednak horrendalnie daleka od lego co ustawodawca miał na celu ustalając prawo do zasiłku celowego i wskazując, że przy jego przyznawaniu nie ma znaczenia kryterium dochodowe Wskazano, że Skarżący znalazł się na skutek powodzi w tragicznie złej sytuacji. Jego miejsce zamieszkania i centrum życiowe stosunkowo zostało zalane, a na zakup tejże nieruchomości przeznaczył niemal całość środków jakimi dysponował. Obecnie nic jest w stanie przywrócić walorów tejże nieruchomości sprzed wystąpienia zalania. W ocenie pełnomocnika zasiłek celowy przyznawany był niemal masowo wszystkim osobom, których nieruchomości zostały dotknięte powodzią z września 2024 r., natomiast w stosunku do Skarżącego posłużono się założeniem, że skoro posiada on nieruchomość poza granicami kraju, to nie jest on uprawniony do zasiłku celowego. Wobec tego, zaskarżona decyzja jawi się jako dalece krzywdząca i niesprawiedliwa, gdyż nie uwzględnia indywidualnej sytuacji w jakiej znalazł się Skarżący. Zarzucił, że organy pierwszej instancji nie prowadziły weryfikacji, czy osoby zamieszkujące na terenie zalanych nieruchomości dysponowały prawem do innych nieruchomości. Nie robiły tak, bowiem nie wymagały tego od nich Zasady Udzielania pomocy finansowej, ze środków budżetu państwa z części 85 - Budżety wojewodów,(dział 852 - Pomoc społeczna, rozdział 85278 - Usuwanie skutków klęsk żywiołowych oraz z rezerw celowych na przeciwdziałanie i usuwanie skutków klęsk żywiołowych, w formie zasiłków celowych, o których mowa w ustawie o pomocy społecznej oraz w ustawie o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi, dla rodzin lub osób samotnie gospodarujących poszkodowanych w wyniku powodzi we wrześniu 2024 r. Kończąc uzasadnienie skargi podniesiono zarzut, że Skarżący został potraktowany inaczej, bowiem posiada on nieruchomość poza terenem kraju. Jest to pogląd trącący stereotypowym pojmowaniem świata, dla którego nie ma miejsca w zakresie wydawania przez organy państwowe czy samorządowe decyzji. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Ponadto wniósł o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. Na rozprawie w dniu 4 marca 2026 r. pełnomocnik Skarżącego podtrzymał wnioski i twierdzenia zawarte w skardze. Na rozprawie w dniu 4 marca 2026 r. Sąd postanowił dopuścił dowód z decyzji Wójta Gminy Kłodzko z dnia 11 października 2024 r., nr OPSGK.RŚPS.4208.766.2024 oraz decyzji Ośrodka Pomocy Społecznej Gminy Kłodzko z dnia 11 października 2024 r., nr OPSGK.RŚPS.4204.766.2024 na okoliczność treści w nich zawartych (k: 39 akt sprawy sądowej). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 334) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej p.p.s.a.), uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Po dokonaniu kontroli zaskarżonej decyzji i na zasadzie art. 135 p.p.s.a. decyzji organu pierwszej instancji, mając na uwadze stan faktyczny i prawny sprawy, sformułowane w skardze zarzuty i wspierające je argumenty, Sąd stwierdził, że nie wystąpiły podstawy do zakwestionowania stanowiska organów wyrażonych w tych decyzjach. W niniejszej sprawie Skarżący zwrócił się z wnioskiem o przyznanie pomocy w ramach tzw. zasiłku na remont i odbudowę budynku mieszkalnego, położonego w miejscowości Ż. numer działki [...]/[...] (którego jest współwłaścicielem) w związku ze szkodami, które poniósł w wyniku powodzi z września 2024 r., czyli wystąpieniem zdarzenia noszącego znamiona klęski żywiołowej. Nie jest sporne, że procentowy stopień zniszczeń/uszkodzeń budynku mieszkalnego wynosi 41 %,. Zgodnie z art. 40 ust. 2 u.p.s. zasiłek celowy może być przyznany również osobie albo rodzinie, które poniosły straty w wyniku klęski żywiołowej lub ekologicznej. Stosownie zaś do art. 69b ust. 1 ustawy z dnia 1 października 2024 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1473 z późn. zm.) zasiłek celowy, o którym mowa w art. 40 ust. 2 u.p.s., z przeznaczeniem na remont, odbudowę budynku mieszkalnego, lokalu mieszkalnego, budynku gospodarczego, a także odtworzenie budynku lub lokalu mieszkalnego w innym miejscu lub o innych wymiarach, zakup budynku lub lokalu mieszkalnego albo budynku mieszkalnego wraz z gruntem, na którym jest posadowiony albo zakup działki budowlanej albo najem budynku lub lokalu mieszkalnego, jest przyznawany osobie albo rodzinie, które poniosły stratę w wyniku powodzi we wrześniu 2024 r., niezależnie od dochodu i sytuacji majątkowej tej osoby albo rodziny. Pomoc udzielana na podstawie art. 40 ust. 2 i 3 u.p.s. stanowi wykonywanie przez organ wykonawczy gminy zadania powierzonego mu przez administrację rządową (art. 18 ust. 1 pkt 4 u.p.s.). Sposób wykonywania zadań z zakresu administracji rządowej realizowanych przez jednostki samorządu terytorialnego ustala wojewoda (art. 22 pkt 1 u.p.s.), zaś gmina, realizując zadania zlecone z zakresu administracji rządowej, kieruje się ustaleniami przekazanymi przez wojewodę (art. 110 ust. 2 u.p.s.). Choć ustanowione w oparciu o art. 22 pkt 1 u.p.s. ww. ustalenia (wytyczne) wojewody nie mają charakteru aktu prawa miejscowego, a więc nie mogą stanowić podstawy prawnej podejmowanych decyzji administracyjnych w sprawie przyznania zasiłków celowych z art. 40 ust. 2 u.p.s., to jednak wiążą gminę na podstawie art. 110 ust. 2 u.p.s. i winny były być respektowane przez gminę przy wypłacie na podstawie art. 40 ust. 2 u.p.s. zasiłków celowych ze środków finansowych przekazanych gminie z budżetu państwa na ten cel (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 stycznia 2017 r., II GSK 3501/16, opubl. w internetowej bazie: orzeczenia.nsa.gov.pl, dostępne na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: CBOSA). Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji 18 października 2024 r. zatwierdził "Zasady udzielania pomocy finansowej, ze środków budżetu państwa z części 85 - Budżety wojewodów, dział 852 – Pomoc społeczna, rozdział 85278 – Usuwanie skutków klęsk żywiołowych oraz z rezerw celowych na przeciwdziałanie i usuwanie skutków klęsk żywiołowych, w formie zasiłków celowych, o których mowa w ustawie o pomocy społecznej oraz w ustawie o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi, dla rodzin lub osób samotnie gospodarujących poszkodowanych w wyniku powodzi we wrześniu 2024 roku", dalej: Zasady, Zasady udzielania pomocy finansowej. W postanowieniach ogólnych Zasad podano, że pomoc jest udzielana m.in. w formie pomocy remontowo-budowlanej, przyznawanej na podstawie art. 39 ust. 1 i 2 oraz art. 40 ust. 2 i 3 u.p.s., na którą składają się m. in. Zasiłek na remont albo odbudowę budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego, który został zniszczony lub uszkodzony w wyniku powodzi. Pomoc remontowo-budowlana, przyznawana jest niezależnie od kryterium dochodowego, o którym mowa w art. 8 ust. 1 u.p.s. Zasady udzielania pomocy finansowej nie stanowią źródła prawa powszechnie obowiązującego (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 19 lipca 2011 r., II SA/Bd 567/11; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 18 lutego 2021 r., II SA/Rz 1259/20 – opubl. w CBOSA). Niemniej tego rodzaju wytyczne odzwierciedlają założenia na jakie przeznaczone zostało finansowanie z budżetu państwa celem realizacji zadania zleconego z zakresu administracji rządowej, co wiąże się jednocześnie z możliwościami finansowymi organu pomocy społecznej realizującego zadanie zlecone finansowane z budżetu państwa. Wykonując zadanie zlecone z zakresu administracji rządowej i dokonując wypłaty środków finansowych przekazanych na zasiłki celowe na usuwanie skutków klęski żywiołowej organ pomocowy powinien zatem uwzględniać przeznaczenie środków publicznych określone w wytycznych organu rządowego, który przekazuje środki finansowe na realizację tego zadania zleconego, co określa jednocześnie możliwości finansowe organu pomocowego. Dlatego też organ pomocowy powinien dokonać oceny określonych okoliczności występujących w danej sprawie nie tylko w świetle norm prawa materialnego powszechnie obowiązującego zawartych u.p.s., lecz także z uwzględnieniem ww. Zasad. Nadto Zasady te jako, że określają jednolitą procedurę i kryteria przyznania zasiłków celowych na remont i odbudowę domu lub lokalu mieszkalnego, służą dochowaniu zasady równego traktowania beneficjentów tej pomocy. W orzecznictwie dotyczącym pomocy finansowej udzielanej na podstawie art. 40 u.p.s. wskazuje się na dwie zasadnicze kwestie. Po pierwsze, zasiłek celowy z art. 40 u.p.s. nie ma charakteru odszkodowawczego i nie może być traktowany jako rekompensata za straty spowodowane zdarzeniem losowym lub klęską żywiołową. Nie stanowi też zadośćuczynienia ze strony Państwa, które nie ma obowiązku zapewnić pomocy w remoncie każdej nieruchomości uszkodzonej przez zdarzenie losowe wypełniające znamiona klęski żywiołowej. Po drugie zasiłek celowy ma umożliwić przezwyciężenie trudnych sytuacji życiowych. Zatem przepis art. 40 u.p.s. nie może być realizowany bez zastosowania ogólnych zasad pomocy społecznej, której celem jest zabezpieczenie podstawowych, niezbędnych potrzeb życiowych. Przy podejmowaniu decyzji w sprawach z zakresu pomocy społecznej organy winny zatem kierować się dobrem danej osoby i mieć na względzie, że pomoc ta wspiera osoby i rodziny w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i umożliwia im życie w warunkach odpowiadających godności człowieka (art. 3 ust. 1 u.p.s.). Odnosząc powyższe uwagi natury ogólnej do okoliczności sprawy Sąd stwierdza, że organy prawidłowo zastosowały procedurę wynikającą z Zasad udzielania pomocy finansowej. Uwzględniły obowiązki wskazane w pkt III (Zasady udzielania pomocy remontowo-budowlanej) i pkt VI (Szacowanie szkód). Oszacowania procentu zniszczeń i uszkodzeń dokonała komisja do spraw szacowania strat. Komisja oceniła rodzaj i zakres uszkodzeń/zniszczeń budynku, a następnie określiła ich procentowy udział. Przeprowadzone przez komisję wyliczenie procentowe udziału uszkodzeń/zniszczeń uwzględnia metodę i sposób wyliczenia wskazane w Zasadach udzielania pomocy finansowej. Komisja określiła procentowy stopień zniszczeń/uszkodzeń lokalu mieszkalnego na poziomie 41 %. W rozpoznawanej sprawie niewątpliwie budynek wskazany we wniosku uległ zalaniu wskutek zdarzenia losowego - powódź. Jednakże rolą organu rolą organu jest także ustalenie związku tego zdarzenia losowego z sytuacją bytową poszkodowanego. Samo bowiem powstanie, na skutek zdarzenia losowego, straty w budynku stanowiącym własność osoby ubiegającej się o pomoc społeczną w sytuacji, gdy osoba ta ma już zabezpieczone podstawowe potrzeby życiowe, a przede wszystkim mieszkaniowe, w innym miejscu czy w innej miejscowości wskazuje, że ma ona zapewnione minimum egzystencji, zatem pomoc ze strony państwa jest zbędna (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 4 czerwca 2025r., sygn. akt IV SA/Wr 85/25 i powołane tam orzecznictwo). W tym miejscu wskazać należy na pogląd wyrażony w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 maja 2013 r. o sygn. akt I OSK 227/13, wedle którego osoby, które starają się o przyznanie zasiłku celowego w trybie art. 40 ust. 2 ustawy winny zdawać sobie sprawę, że nie może w gospodarowaniu środkami finansowymi przez organy pomocowe dochodzić do takiej sytuacji, że osoby, które w wyniku różnych zdarzeń losowych nie mają zabezpieczonych podstawowych potrzeb bytowych, w tym mieszkaniowych, spotkają się z odmową przyznania świadczenia z uwagi na rozdysponowanie środków finansowych na rzecz osób, które takie podstawowe potrzeby mieszkaniowe mają już zabezpieczone. W tym miejscu przypomnieć jeszcze przyjdzie, że ww. ustawowe przesłanki przyznania świadczenia są uzupełniane przez wspomniane już wcześniej Zasady. Chodzi tutaj jednak nie tyle o aspekt limitowania świadczonej pomocy lecz - o czym też wcześniej wspomniano - o uniknięcie nierównego traktowania osób, które znalazły się w identycznej lub podobnej sytuacji w wyniku klęski żywiołowej oraz o racjonalne wydatkowanie środków publicznych. W powołanych już wyżej postanowieniach ogólnych Zasad w części I pkt 1 ppkt 2 lit. a podano, że pomoc jest udzielana między innymi w formie pomocy remontowo-budowlanej, przyznawanej na podstawie art. 39 ust. 1 i 2 oraz art. 40 ust. 2 i 3 u.p.s., na którą składają się zasiłek na remont albo odbudowę budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego, który został zniszczony lub uszkodzony w wyniku powodzi, zwany dalej: "zasiłkiem na odbudowę budynku mieszkalnego". Przechodząc dalej, wskazać należy, że w części I pkt 6 ppkt 1 Zasad wskazano, że zasiłki remontowo-budowlane przyznawane są rodzinom lub osobom samotnie gospodarującym, zwanymi dalej "osobami uprawnionymi", jeśli w dniu wystąpienia powodzi prowadziły gospodarstwo domowe w budynku mieszkalnym lub lokalu mieszkalnym, które zostały zniszczone lub uszkodzone w wyniku tego zdarzenia. Kwota zasiłku na odbudowę budynku mieszkalnego wynosi do 200 tys. zł, przyznawanego w związku ze szkodami w jednym budynku/lokalu mieszkalnym (Część III ust. 1). Natomiast zgodnie z częścią III pkt 9 Zasad jeżeli w zniszczonym lub uszkodzonym budynku/lokalu mieszkalnym gospodarstwo domowe nie było prowadzone w dniu powodzi, nie zachodzą przesłanki do przyznania pomocy. Pomoc nie przysługuje również na remont/odbudowę budynku/lokalu innego niż budynek/lokal mieszkalny (np. domu rekreacyjnego i letniskowego), ani na remont/odbudowę obiektów o innym charakterze (np. dróg dojazdowych). Zapis ten nie dotyczy budynków, o których mowa w części I pkt 9. Z kolei według części I pkt 9 Zasiłek na odbudowę budynku mieszkalnego przysługuje również na remont albo odbudowę budynku mieszkalnego będącego w procesie budowy. Zasiłek ten nie przysługuje poszkodowanemu, który jest właścicielem innego budynku mieszkalnego/lokalu mieszkalnego. Nie ma zastosowania pkt 6. W niniejszej sprawie, jak wynika z materiału aktowego w postaci oceny uszkodzeń/zniszczeń budynku sporządzonej w dniu 23 października 2024 r. przez komisję do spraw szacowania strat, budynek mieszkalny położony w miejscowości Ż. numer działki [...]/[...] jest w trakcie wykańczania, stan surowy zamknięty, częściowo wykonane instalacje. Zatem jest to budynek w procesie budowy. Co do takich budynków, zgodnie z przytoczonymi wyżej Zasadami, warunkiem otrzymania zasiłku remontowo – budowlanego jest to aby poszkodowany nie był właścicielem innego budynku mieszkalnego/lokalu mieszkalnego. W niniejszej sprawie warunek ten nie został spełniony, bowiem Skarżący (oświadczenie z dnia 22 stycznia 2025 r.) oprócz współwłasności budynku mieszkalnego dotkniętego powodzią posiada na własność budynek mieszkalny w kraju, w którym pracuje, tj. w A. Oznacza to, że wnioskowana pomoc nie mogła zostać Stronie przyznania. Kryteria przyznawania pomocy określone Zasadami są jasne, nie budzą wątpliwości. Co do budynków mieszkalnych/lokali mieszkalnych w procesie budowy jest to kryterium własności, nie lokalizacji. Nie ma także zastosowania warunek prowadzenia gospodarstwa domowego w dniu wystąpienia powodzi.. W tym stanie rzeczy, skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku Sąd oddalił skargę w całości na podstawie art. 151 p.p.s.a.