IV SA/Wr 399/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Sikorska (spr.), , po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. W. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 stycznia 2011 r., sygn. akt IV SA/Wr 399/10 w sprawie ze skargi K. W. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie przyznania równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego postanawia: uzupełnić wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 stycznia 2011 r, sygn. akt IV SA/Wr 399/10 w ten sposób, że w dotychczasowej sentencji dodać pkt III w brzmieniu: "zasądza od Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. na rzecz skarżącego K. W. kwotę 40,20 (słownie: czterdzieści i 20/100) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego". Wydanym w niniejszej sprawie wyrokiem z dnia 13 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił zaskarżoną decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia 26 kwietnia 2010 r., [...] w przedmiocie odmowy przyznania równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego oraz decyzję ją poprzedzającą. Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony przez Sąd z urzędu skarżącemu w dniu 4 lutego 2011 r. W dniu 17 lutego 2011 r. skarżący nadał w urzędzie pocztowym list zawierający wniosek o uzupełnienie powyższego wyroku przez zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania. Podał, że wniosek o zwrot kosztów postępowania zawarty był w skardze wniesionej w niniejszej sprawie. Wykazał poniesienie następujących wydatków w sprawie: koszty przejazdu w kwocie 150,44 zł (180 km x 0,8358) oraz koszty wysyłki dwóch listów poleconych – 2 x 3, 75 zł za szt., tj. 7,50 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Stosownie do treści art. 157 § 1 p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przepis ten w § 2 stanowi, że wniosek o uzupełnienie wyroku, co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym, a w § 3, że orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów. Zgodnie z art. 205 p.p.s.a., do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie. Suma kosztów przejazdu i równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać wynagrodzenia jednego adwokata lub radcy prawnego. Ponadto zgodnie z § 2 powołanego przepisu do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Jak wynika z akt sprawy, skarga wniesiona w niniejszej sprawie była zwolniona z kosztów sądowych z mocy prawa, a skarżący nie korzystał z pomocy profesjonalnego pomocnika będącego radcą prawnym albo adwokatem. Wydanym w sprawie wyrokiem z dnia 13 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uwzględnił skargę K. W., nie orzekając o kosztach postępowania. Skarżący wykazał, że w ramach przeprowadzonego postępowania poniósł koszty związane z przejazdem oraz koszty przesyłek. Wyrok należało zatem uzupełnić, uwzględniając poniesione przez skarżącego koszty przejazdu do Sądu. Natomiast koszty przesyłek, jak przyjęto w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, nie mieszczą się w wyczerpująco uregulowanym zakresie art. 205 p.p.s.a. (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 29 marca 2010 r., sygn. akt IV SAB/Wr 75/09, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 maja 2010 r., sygn. akt I OZ 369/10). Przyznając zwrot wydatków związanych z dojazdem na rozprawę w kwocie 40,20 zł Sąd oparł się na nadal obowiązujących przepisach dekretu z dnia 26 października 1950 r. o należnościach świadków, biegłych i stron w postępowaniu sądowym (Dz. U. Nr 59, poz. 445 ze zm.), zgodnie z jego art. 13 w przypadkach, gdy obowiązujące przepisy przewidują przyznanie stronie należności z tytułu jej udziału w postępowaniu sądowym należności te przyznaje się stronie w wysokości przewidzianej dla świadków. Za koszty podróży, na podstawie art. 4 cyt. dekretu uznaje się koszty przejazdu środkiem transportu masowego (koleją, autobusem itp.) w najniższej klasie, w braku takiego środka – koszty przejazdu najtańszym z dostępnych środków lokomocji. Na trasie [...] możliwy jest dojazd koleją, co sprawdzono w internetowym rozkładzie PKP, wynika z niego też, że cena biletu w najtańszej klasie to 17,70 zł , łączny zatem koszt przejazdu koleją to 2 x 17,70 zł = 35,40 zł. Do kwoty tej dodano koszty przejazdu komunikacją miejską na terenie miasta Wrocławia, cena biletu 2 x 2,40 zł = 4,80 zł. Łącznie zwrot kosztów dojazdu przyznanych skarżącemu wynosi więc 40,20 zł (35,40 zł + 4,80 zł). W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 157 i art. 160 p.p.s.a w zw. z art. 200 p.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia.