IV SA/Wr 405/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska - Ilków po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia zażalenia i odmowy wyznaczenia terminu do załatwienia sprawy postanawia: odrzucić skargę. Przedmiotem skargi Z. D. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...] wydane po rozpatrzeniu zażalenia Z. D. na niezałatwienie w terminie przez Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w D. wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego z dnia 3 marca 2014 r., nie uwzględniające zażalenia i odmawiające wyznaczenia terminu do załatwienia sprawy. Skarga została podpisana przez A. D. – małżonka skarżącej. W związku z powyższym, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 maja 2014 r. wezwano A. D. do złożenia, w terminie 7 dni, pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Jednocześnie wezwanie Sądu zawierało pouczenie, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania spowoduje odrzucenie skargi. Powyższe wezwanie Sądu A. D. odebrał w dniu 10 czerwca 2014 r., co poświadczył własnoręcznym podpisem. W piśmie z dnia 12 czerwca 2014 r. zatytułowanym "skarga" A. D. na podstawie art. 198 ustawy – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi zakwestionował bezprzedmiotowe, jego zdaniem, zarządzenie z dnia 30 maja 2014 r. Postanowieniem z dnia 17 lipca 2014 r., sygn. akt IV SA/Wr 405/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie A. D. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 maja 2014 r. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że wniesione zażalenie jest niedopuszczalne, bowiem zarządzenie z dnia 30 maja 2014 r. nie mieści się w katalogu postanowień lub zarządzeń, na które przysługuje zażalenie, w myśl przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na powyższe postanowienie zażalenie złożył A. D., domagając się przyznania mu możliwości do działania w sprawie na prawach strony. Postanowieniem z dnia 14 października 2014 r., sygn. akt I OZ 856/14 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie A. D. wniesione na postanowienie Sądu I instancji z dnia 17 lipca 2014 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na inne zarządzenie niż wymienione w przepisach powołanej ustawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. skarga musi odpowiadać wymaganiom stawianym przez art. 46 p.p.s.a. wszystkim pismom w postępowaniu sądowym (tj. powinna zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma; osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, wymienienie załączników) oraz zawierać dodatkowe elementy określone w art. 57 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a. (wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego). Stosownie zaś do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. pismo powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Nie ulega przy tym wątpliwości, że w tym ostatnim przypadku ustalenie, czy skarga nie jest dotknięta brakiem formalnym, możliwe jest jedynie wtedy, gdy przedstawione zostało pełnomocnictwo, które w myśl art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest dołączyć do akt sprawy przy pierwszej czynności procesowej. Brak pełnomocnictwa należy traktować jako brak formalny skargi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 lipca 2010 r., sygn. akt II FSK 1377/10, publ. Lex nr 663257). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjęto, że jeżeli powyższe warunki formalne skargi nie zostaną spełnione, skarżący winien być w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a wezwany do ich uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (zob. wyrok NSA z dnia 23 kwietnia 2010 r., I OSK 7/10, publ. LEX nr 578341 oraz Centralna Baza Orzecznictwa Sądów Administracyjnych). Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. W niniejszej sprawie A. D. w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania nie uczynił zadość wezwaniu – nie uzupełnił braku skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania skarżącej w niniejszej sprawie, co musiało skutkować odrzuceniem skargi. Mając zatem na uwadze powyższe ustalenia, stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.