IV SA/Wr 424/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 28 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały w sprawie ze skargi M. P. na uchwałę Rady Miejskiej W. z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...] w przedmiocie zamiaru przeniesienia siedziby Gimnazjum nr [...] im. [...] przy ul. [...] we W. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały. Pismem z dnia 16 sierpnia 2016 r. M. P. (zwana dalej wnioskodawczynią, stroną lub skarżącą) wniosła skargę na uchwałę nr [...] Rady Miejskiej W. z dnia [...] stycznia 2016 r. w sprawie zamiaru przeniesienia Gimnazjum nr [...]. W skardze strona wniosła o wstrzymanie wykonania zakwestionowanej uchwały wskazując, że jej realizacja doprowadzi do powstania nieodwracalnych lub też trudnych do odwrócenia skutków oraz będzie sprzeczna z interesem uczniów i ich rodziców. Przeniesienie placówki będzie bowiem wiązało się z dokonaniem znacznych nakładów finansowych związanych z przystosowaniem infrastruktury zespołu do potrzeb nowej szkoły wchodzącej w jego skład. Zdaniem strony, podjęte starania organizacyjne nie wpłyną jednak na zachowanie dotychczasowego poziomu i zakresu oferty edukacyjnej skierowanej do uczniów, zwłaszcza ostatnich klas gimnazjalnych. Brak będzie bowiem odpowiednich warunków do realizacji zajęć lekcyjnych, zwłaszcza z wychowania fizycznego. Baza sportowa zespołu szkół nie jest wystarczająca do zapewnienia uczniom gimnazjum warunków przynajmniej porównywalnych z dotychczasowymi. Również inne pracownie szkolne (komputerowa, biblioteka, czytelnia) będą musiały być współdzielone z pozostałymi szkołami działającymi w strukturach zespołu, co wpłynie na ograniczenie ich dostępności. Nie bez znaczeniem – w ocenie skarżącej – są również takie okoliczności jak dogodna lokalizacja gimnazjum i jego kameralność, która nie zostanie zachowana nawet w przypadku przeznaczenia odrębnego, ale nie zamkniętego skrzydła budynku szkolnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o którym mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie, o którym mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (§ 5). Na wstępie podkreślić należy, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jest formą tymczasowej ochrony sądowej będącej wyjątkiem od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a, stanowiącej, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jedynie wystąpienie szczególnych warunków, którymi są: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków, może doprowadzić do tego, że w konkretnej sytuacji skarżący otrzyma tę wyjątkową ochronę przed konsekwencjami wynikającymi z kwestionowanych aktów lub czynności. Niezbędną jednak przesłanką do wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest uprzednie stwierdzenie, że można go zaliczyć do katalogu rozstrzygnięć, które podlegają wykonaniu jako akty zobowiązujące, ustalające dla adresatów nakazy powinnego lub zakazy określonego zachowania, czy też przyznające prawa lub obowiązki (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2016 r., sygn. akt I OZ 1863/15). Strona zasadnie podkreśliła, że zakwestionowana uchwała w sprawie zamiaru przeniesienia szkoły nie jest aktem prawa miejscowego. Należy ją bowiem zaliczyć do kategorii tzw. uchwał intencyjnych, stanowiących szczególnego rodzaju informację o zamiarze podjęcia konkretnych działań, które niewątpliwie będą miały charakter zewnętrzny, lecz jednocześnie pozbawione będą elementu wykonawczego. Nie powodują one bowiem skutków władczych w sferze uprawnień i obowiązków określonych podmiotów, gdyż nie nadają jakichkolwiek praw, ani nie nakładają żadnych obowiązków. Zaskarżona uchwała nie rozstrzyga o przeniesieniu szkoły publicznej, lecz jedynie zawiadamia podmioty zainteresowane o takiej ewentualności, która może, lecz wcale nie musi nastąpić. Przy czym trzeba podkreślić, że jeżeli uprawniony organ podejmie taką decyzję będzie zobligowany do wydania kolejnej uchwały, lecz tym razem już nie w sprawie zamiaru, a przeniesienia szkoły (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2008 r., sygn. akt I OZ 785/08 oraz postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 15 czerwca 2012 r., sygn. akt IV SA/Wr 249/12). W takiej sytuacji nie można więc było stwierdzić, aby kwestionowany akt zawierał normy prawne wywołujące trudne do odwrócenia skutki lub prowadzące do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.