IV SA/Wr 477/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2015 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku P. P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi P. P., na decyzję Rektora Uniwersytetu W. z dnia [...]r., nr [...], w przedmiocie skreślenia z listy studentów, postanawia: odrzucić wniosek. Pismem z 22 maja 2014 r. P. P. (zwany dalej stroną, skarżącym lub wnioskodawcą) wniósł skargę na decyzję Rektora Uniwersytetu W. z [...], nr[...], utrzymującą w mocy decyzję Dziekana Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu W. z [...]r., nr [...], w sprawie skreślenia z listy studentów. Postanowieniem z 16 lipca 2014 r., sygn. akt IV SA/Wr 477/14, doręczonym skarżącemu 23 lipca 2014 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił opisaną powyżej skargę. W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, że zaskarżoną decyzję skutecznie doręczono stronie w dniu 24 kwietnia 2014 r., natomiast skarga została złożona za pośrednictwem organu w dniu 27 maja 2014 r., a więc 1 dzień po upływie ustawowego terminu. W piśmie z 21 sierpnia 2014 r. (data wpływu) skarżący przedstawił okoliczności złożenia skargi, wskazując że winę za uchybienie przez niego terminu do wniesienia skargi ponosi pracownik organu, który nie chciał przyjąć składanej przez niego korespondencji i odesłał go do biura podawczego tutejszego Sądu. Po trzykrotnym wezwaniu skarżącego o doprecyzowanie charakteru pisma (wezwania z: 11 września i 6 listopada 2014 r. oraz 14 stycznia 2015 r.), wnioskiem z 28 stycznia 2015 r. (data wpływu) skarżący wystąpił o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, powielając argumentację sformułowaną w piśmie z 21 sierpnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 zd. 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do treści art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (§ 3). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Z powyższych przepisów wynika, iż aby można było orzec o przywróceniu terminu do wniesienia skargi strona powinna: - uchybić terminowi dokonania określonej czynności w postępowaniu sądowym; - złożyć, za pośrednictwem organu, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi z równoczesnym dołączeniem jej do wniosku, w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu; - uprawdopodobnić okoliczność wykazującą, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Przy czym dwa pierwsze warunki mają charakter formalny, których spełnienie umożliwia odniesienie się przez sąd orzekający w sprawie do merytorycznej zawartości wniosku. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że strona – jak wynika z postanowienia tutejszego Sądu – uchybiła terminowi do wniesienia skargi na kwestionowane rozstrzygnięcie Rektora w przedmiocie skreślenia z listy studentów. Zauważyć należy, że w przedmiotowej sprawie skarżący nie musiał składać wniosku za pośrednictwem organu oraz dołączać do niego już wniesionej skargi. Skoro skarga została już wniesiona, zaś akta sprawy znajdowały się w już sądzie ponowne zachowanie pośredniego trybu wniesienia skargi należało uznać za niecelowe (por. postanowienia: Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 stycznia 2008 r., sygn. akt II FZ 646/07, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 21 lipca 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 1010/14, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 10 czerwca 2011 r., sygn. akt III SA/Kr 420/11). Jednakże pomimo uchybienia terminu do wniesienia skargi, co było przyczyną jej odrzucenia, skarżący nie zachował kolejnego – siedmiodniowego – terminu do wystąpienia z żądaniem przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Przyjmując bowiem, że przyczyna uchybienia ustała w dniu, w którym skarżący dowiedział się o tej okoliczności, a więc w dacie doręczenia postanowienia o odrzuceniu skargi (tj. 23 lipca 2014 r.), wniosek złożony w tutejszym Sądzie w dniu 21 sierpnia 2014 r. nie mieścił się w dopuszczalnym okresie. Aby zachować prawo do ubiegania się o rozpatrzenie żądania przywrócenia terminu, skarżący winien wystąpić ze stosownym wnioskiem najpóźniej w dniu 30 lipca 2014 r., czego jednak nie uczynił Stwierdzenie, że wnioskodawca wystąpił ze spóźnionym żądaniem przywrócenia terminu do wniesienia skargi skutkowało niemożnością oceny przez Sąd przesłanek uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu, na które skarżący się powoływał (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 października 2011 r., sygn. akt I OZ 789/11). W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, działając na podstawie art. 88 zd. 1 p.p.s.a., stanowiącego że spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym, zobowiązany był do wydania orzeczenia w niniejszym kształcie.